Το Πράσινο Ισλάμ

Είναι γνωστό ότι το χρώμα του Ισλάμ είναι το πράσινο. Όμως, το “πράσινο” του τίτλου αφορά το χρώμα της οικολογίας, ουχί της θρησκείας! Για να γίνω πιο σαφής. Η δημοσίευση αυτή μου προέκυψε όταν διάβασα ένα μήνυμα στο ηλ/νικό μου ταχυδρομείο που αφορούσε στη δράση του Κόμματος Εθνικής Αφύπνισης στην Ινδονησία (ΚΕΑ, 10,6% των ψήφων στις τελευταίες εκλογές και τρίτο κόμμα), δράση που για κάποιους το κατατάσσει στο στρατόπεδο της πολιτικής οικολογίας. Ο βετεράνος ηγέτης του, Αμπντουραχμάν Ουαχίντ (Abdurrahman Wahid), δεν διστάζει να τονίζει ότι το κόμμα του είναι πλέον ένα «Πράσινο» κόμμα.
Οι εκπλήξεις συνεχίζονται όταν κάποιος πληροφορηθεί ότι το ΚΕΑ είναι ένα μεγάλο ισλαμικό κόμμα με πλατιά λαϊκή βάση ιδιαίτερα στην περιοχή της Ιάβα, όπου ο λόγος του βρίσκει ισχυρή υποστήριξη στις κοινότητες των φτωχών χωρικών και των εξαθλιωμένων αγροτών. Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι αυτή η λίγο πολύ αγροτική ταξική βάση ήταν και ο κύριος λόγος της «οικολογικοποίησης» της πολιτικής ατζέντας του κόμματος, καθώς οι χωρικοί υφίστανται τα πάνδεινα από τις περιβαλλοντικές καταστροφές, τη δήωση των δασών και την καταστροφή των φυσικών πόρων, την έφοδο των μεγάλων αγροτοβιομηχανικών μονάδων που τις κατέχουν πολυεθνικές και ντόπιοι τσιφλικάδες.
Στην πολιτική του ατζέντα το ΚΕΑ, έχει τοποθετήσει ψηλά το ζήτημα της τροποποίησης του Συντάγματος ώστε να αναγνωρίζεται η περιβαλλοντική προστασία ως κύριο μέλημα και καθήκον των κυβερνήσεων (τόσο της ομοσπονδιακής όσο και των διαφόρων πολιτειών). Παράλληλα, το ΚΕΑ απαιτεί τη διακοπή της υλοτομίας των τροπικών δασών για δέκα χρόνια, την αναδιανομή και προστασία της γεωργικής γης, την εφαρμογή πλήρους και αυστηρού περιβαλλοντικού πλαισίου που θα καθορίζει δραστηριότητες από την εξόρυξη πρώτων υλών έως την αλιεία, την απαγόρευση χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, κλπ. Ιδιαίτερα στο τελευταίο ζήτημα, το ΚΕΑ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αντιδράσεων εναντίον των κυβερνητικών σχεδίων κατασκευής και λειτουργίας εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή Τζεπάρα της Κεντρικής Ιάβα. Μάλιστα, σε μια απροσδόκητη εξέλιξη, ένα συμβούλιο σεβάσμιων ισλαμιστών κληρικών της Ιάβα εξέδωσε “φετφά” με τον οποίο θεωρεί τα πυρηνικά όπλα «αντι-ισλαμικά» και την πυρηνική ενέργεια «απαγορευμένη»! Η κίνηση αυτή οδήγησε και άλλα μικρότερα ισλαμικά κόμματα να αντιδράσουν στη λειτουργία του εργοστασίου κι έτσι φαίνεται να δημιουργείται ένα πρωτόγνωρο μέτωπο περιβαλλοντικών και ισλαμικών οργανώσεων κατά της χρήσης πυρηνικής ενέργειας στην Ινδονησία! Το μέτωπο αυτό έκανε εμφανή την παρουσία του και στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα που έγινε στο Μπαλί της Ινδονησίας το 2007, όταν το ΚΕΑ προσκάλεσε παγκόσμιες περιβαλλοντικές οργανώσεις σε κοινές συναντήσεις και κινητοποιήσεις στο περιθώριο της Διάσκεψης.
Παράλληλα με την πολιτική του δράση, το ΚΕΑ αναπτύσσει ένα ευρύ πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στα ισλαμικά θρησκευτικά σχολεία-οικοτροφεία που ελέγχει («πεζάντρεν», “pesantren”), προωθεί την ενεργειακή αυτονομία των οικοτροφείων μέσω προγραμμάτων χρήσης βιοκαυσίμων και ετοιμάζεται να ιδρύσει το πρώτο οικολογικό ισλαμικό οικοτροφείο για την από κοινού μελέτη οικολογίας και Ισλάμ! Να σημειώσουμε εδώ ότι τα «πεζάντρεν» έχουν κατηγορηθεί από τη Δύση σαν φυτώρια του ισλαμικού ριζοσπαστισμού που είχε οδηγήσει στις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις εναντίον τουριστών το 2002 στο Μπαλί!!
Όπως δήλωσε ένα νεαρό στέλεχος του κόμματος: «Η φιλοπεριβαλλοντική πολιτική ηθική είναι μέρος μια συλλογικής προσπάθειας εφαρμογής μιας νέας οικολογικής φιλοσοφίας που θα στηρίζεται στη γνώση αλλά ταυτόχρονα θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πνευματικότητα».
Το οικολογικό πολιτικό Ισλάμ της Ινδονησίας (με μαζικούς πολιτικούς όρους, μάλιστα) είναι σημείο των ευρύτερων διεργασιών στις οποίες έχει εισέλθει ο μουσουλμανικός κόσμος. Δείγμα των πολύπλοκων και συχνά αντιφατικών διαδρομών τις οποίες διατρέχει, μέσα στις οποίες συναντώνται και αποκλίνουν η πολιτική οικολογία του Αμπντουραχμάν Ουαχίντ ή του Αφρικανικού Μουσουλμανικού Περιβαλλοντικού Δικτύου με τους «πυρηνικούς» μουλάδες του Ιράν, ο Ισλαμικός διαφωτισμός του Ταρίκ Ραμαντάν (Tariq Ramadan) με τους αποκεφαλιστές της Αλ Κάιντα, τα μαζικά λαϊκά κινήματα της Χαμάς και της Χεζμπολά με τις οπισθοδρομικές γκρούπες που ονειρεύονται ακόμη το Χαλιφάτο της Βαγδάτης.
Κι εμείς, οι εκτός αυτού του “περίεργου” κόσμου, να στέκουμε ενεοί, τυφλωμένοι συχνά από τις παρωπίδες του νέου οριενταλισμού που τόσο πολύ έχουν προσπαθήσει να μας φορέσουν οι οργανικοί διανοούμενοι της υστερικής, μετά την 11η Σεπτέμβρη, και ανέκαθεν ιμπεριαλιστικής Δύσης, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι μας γίνεται…

Οσετία: Η ταφόπλακα του μονοπολικού κόσμου

Τα πρόσφατα γεγονότα στη Ν. Οσετία έχουν τόσο σημαντική γεωπολιτική διάσταση σε πλανητικό επίπεδο, που το σύνολο των συνέπειών τους δεν μπορούμε παρά να το εκτιμήσουμε πλήρως μόνο στο μέλλον. Πρακτικά, μπορούμε να μιλάμε για το επίσημο τέλος του μονοπολικού κόσμου. Εκείνης, δηλαδή, της ιστορικής περιόδου μετά το 1989, όπου αναδείχτηκε η καταθλιπτική ηγεμονία σε παγκόσμιο επίπεδο της μιας και μόνης δύναμης, των ΗΠΑ. Το αυτοκρατορικό σχέδιο για ένα αμερικάνικο “χιλιόχρονο Ράιχ”, για έναν “αμερικάνικο 21ο αιώνα”, δέχτηκε στους πρόποδες του Καυκάσου το αποφασιστικό χτύπημα, ουσιαστικά στην ίδια περιοχή απ’ όπου ξεκίνησε ο επελαύνων θρίαμβος στις αρχές του ‘90.
Είχε προηγηθεί το αιματηρό βάλτωμα στις ερήμους του Ιράκ και τις βουνοκορφές του Αφγανιστάν, το λαχάνιασμα του παγκοσμιοποιητικού αυτοκρατορικού οικονομικού σχεδίου, η μετατόπιση του κέντρου βάρους της παγκόσμιας παραγωγής από τη Δύση στην Άπω Ανατολή και η ανάδυση της Κίνας ως δυνάμει οικονομικής υπερδύναμης (και όχι μόνο), η διευρυμένη αυτονόμηση της Νοτίου Αμερικής από τη γιάνκικη οικονομική και πολιτική επιρροή (Τσάβες, Κορία, Μοράλες, Λούγκο, κλπ), η παρακμή του ευρωενωσιακού συμμάχου και η ενίσχυση στο εσωτερικό του των τάσεων αποδέσμευσης από την αμερικάνικη πολιτική (Σαρκοζί, Μέρκελ, Θαπατέρο, κλπ), η πλήρης ανυποληψία και καταβύθιση του αυτοκρατορικού πολιτικού σχεδίου “εξαγωγής της δημοκρατίας” και των “δικαιωμάτων” μέσα στα κολαστήρια του Αμπού Γκάιμπ και του Γκουαντανάμο…
Η ολική επαναφορά της “ρωσικής αρκούδας” σε στρατιωτικό επίπεδο (είχε προηγηθεί αυτή στο ενεργειακό-οικονομικό) σπάει με αποφασιστικό τρόπο την πολιτική περικύκλωσής της που ονειρευόταν η συμμορία Μπους-Τσένι και στέλνει τα κατάλληλα μηνύματα σε όλους τους νεόκοπους συμμάχους των ΗΠΑ στο χώρο της Ανατ. Ευρώπης και της τέως Σ. Ένωσης. Η πλήρης αδυναμία των ΗΠΑ να βοηθήσουν τον προστατευόμενό τους πράκτορα-Πρόεδρο της Γεωργίας και η εντυπωσιακή εγκατάλειψη των ΗΠΑ από τη “σύμμαχο” Ευρωπαϊκή Ένωση (ή τουλάχιστον από τον άξονα Γαλλία-Γερμανία), η οποία δια των αρμοδίων οργάνων έσπευσε να κατευνάσει τη θυμωμένη “αρκούδα” (πρωτοβουλία Κουσνέρ-Σαρκοζί), θα προκαλέσει, αν όχι τώρα, σίγουρα στο εγγύς μέλλον, αποσταθεροποιητικούς τριγμούς σε όλο το φιλο-αμερικανικό δίκτυο στην περιοχή.
Όπως πολύ ωραία μεταφέρθηκαν στη χτεσινή “Ελευθεροτυπία” τα λόγια ενός αμερικανού διπλωμάτη για τη χώρα του: «Ισως τώρα μαθαίνουμε να βγάζουμε τον σκασμό»!
Φυσικά κανείς δεν πρέπει να έχει αυταπάτες ότι το “θηρίο” θα τα παρατήσει τόσο εύκολα. Όσο πιο πληγωμένο είναι τόσο πιο επικίνδυνο και αιμοβόρο μπορεί να γίνει (ιδιαίτερα αφού ολοκληρώσει το απαραίτητο ρετουσάρισμα της διεθνούς εικόνας του με μια πιθανή εκλογή Ομπάμα). Όπως επίσης κανείς δεν πρέπει να αυταπάταται ότι οι νέοι πόλοι ισχύος θα είναι λιγότερο “θηριώδεις” (Ρωσία, Κίνα), στο βαθμό που δεν έχει φτάσει η ώρα να αναδυθεί ένας νέος πόλος, ανταγωνιστικός στο υπάρχον κεφαλαιοκρατικό, αντι-οικολογικό, αντι-δημοκρατικό και εν τέλει αντι-ανθρώπινο σύστημα οικονομίας και παραγωγής. Αντικειμενικά, όμως, το εν εξελίξει πέρασμα από έναν μονοπολικό-αυτοκρατορικό κόσμο σε έναν πολυπολικό, ανοίγει ξανά μεγάλες δυνατότητες στους λαούς του κόσμου (και τον ελληνικό) να προετοιμάσουν τις “μελλοντικές εφόδους στον ουρανό” διευρύνοντας τα πεδία της εθνικής αυτονομίας και της αυτόνομης διεθνούς συνεργασίας (το παράδειγμα των εξελίξεων στη Λατ. Αμερική είναι ενδεικτικό, όταν η επικέντρωση της υπερδύναμης στην αντιτρομοκρατική πλανητική εκστρατεία στην Ανατολή άφησε πεδίο ελεύθερο στην ίδια τη “γειτονιά” της για την ανάδειξη και ισχυροποίηση αυθεντικών λαϊκών κινημάτων μετατρέποντας την περιοχή σε παγκόσμιο εργαστήρι κοινωνικών πειραματισμών και νέων ιδεών).
Για τους Γιάνκηδες ισχύει ότι και για τους νταβατζήδες. Μπορούν να πατάνε τα θύματά τους στο λαιμό όσο η ισχύς τους είναι αδιαφιλονίκητη. Μια φορά να γίνουν καταγέλαστοι και να ταπεινωθούν, τότε ακόμα και τα θύματά τους τούς περιφρονούν…

Μεγάλη νίκη Μοράλες, αλλά…

Είχαμε αναφέρει παλιότερα την προσπάθεια των ΗΠΑ να διαλύσουν τη Βολιβία σε περίπτωση που ο αριστερός και Ινδιάνος Πρόεδρος της φτωχότερης χώρας της Ν. Αμερικής, Έβο Μοράλες, συνέχιζε τις προσπάθειες να εθνικοποιήσει τον φυσικό πλούτο της χώρας που μέχρι σήμερα τον νέμονταν μια χούφτα ολιγάρχες και πολυεθνικές εταιρείες και να διαλύσει τα τσιφλίκια παραχωρώντας τη γη στους πάμφτωχους αγρότες. Μοχλός της διάλυσης είναι οι προσπάθειες των ολιγαρχών που ελέγχουν τις πλούσιες σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο ανατολικές επαρχίες να διεκδικήσουν μεγαλύτερη αυτονομία από την κεντρική κυβέρνηση. Τέσσερις από αυτές τις επαρχίες, με διαδοχικά δημοψηφίσματα από το Μάιο, ζήτησαν και προσπαθούν να επιβάλλουν την αυτονόμησή τους από αποφάσεις της κεντρικής κυβέρνησης που αφορούν τη διαχείριση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, την αστυνόμευση, τη φορολογία, κλπ.
Ο Μοράλες μπροστά στο αδιέξοδο που δημιουργήθηκε, είτε θα επέβαλε λύση με τη βία οδηγώντας τη χώρα στον εμφύλιο (ήδη βορειοαμερικανοί και Κολομβιανοί σύμβουλοι εκπαιδεύουν και εξοπλίζουν παραστρατιωτικές ομάδες των ολιγαρχών σε αυτές τις επαρχίες) είτε θα κατέφευγε στη λαϊκή βούληση, ζητώντας με δημοψήφισμα ψήφο εμπιστοσύνης από το λαό και επιβάλοντας το ίδιο για τους κυβερνήτες όλων των επαρχιών. Το αποτέλεσμα του χτεσινού δημοψηφίσματος ήταν ένας θρίαμβος για τον Μοράλες παρά τη λυσσώδη προσπάθεια ολιγαρχίας και ΗΠΑ για το αντίθετο. Κέρδισε πάνω από το 60% των ψήφων και στον επινίκειο λόγο του επανέλαβε τη δέσμευσή του για έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας, εθνικοποίηση των εταιρειών που σήμερα τον εκμεταλλέυονται και αναδιανομή της αγροτικής γης.
Παράλληλα, όμως, τέσσερις από τους έξι αντιπολιτευόμενους κυβερνήτες κέρδισαν και αυτοί ψήφο εμπιστοσύνης. Έτσι, παρά τον προσωπικό του θρίαμβο, ο Μοράλες θα χρειαστεί να αντιμετωπίσει το ντε φάκτο χωρισμό της χώρας σε επαρχίες που η κυβέρνηση επιβάλλει τη θέλησή της για αλλαγή και σ’ εκείνες, τις πλούσιες, που αυτή παραμένει κενό γράμμα. Τα πράγματα μόνο εύκολα δεν είναι για τον Πρόεδρο Μοράλες και το πρόγραμμα φιλολαϊκών μεταρρυθμίσεών του και φοβάμαι ότι η συνέχεια θα είναι ακόμη και αιματηρή…

Άμα είσαι οικολόγος (κυρίως) και βουλευτής της “αριστεράς και της προόδου” (ειδικότερα)…

…τότε καταβροχθίζεις τα χιλιόμετρα μπροστά σου!

Αντιγράφω από την (χαιρέκακη) “Καθημερινή” της 1ης Αυγούστου, με αφορμή τις δηλώσεις “πόθεν έσχες” των πολιτικών μας:

“O κ. Τάσος Κουράκης, εκ των νέων βουλευτών με τον ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς έχει σοβαρό πρόβλημα με… τις δημόσιες συγκοινωνίες, δείχνοντας να προτιμά «εναλλακτικές» μετακινήσεις με τα έξι (6!) Ι.Χ. αυτοκίνητα, που κατέχει μαζί με τη σύζυγό του. Τα δύο τελευταία, 1.600 κ.ε. έκαστο, αγοράστηκαν το 2005. Αλλά και για αλλαγή, διαθέτει από το 2001 και δύο δίτροχα: μια μηχανή και ένα μοτοποδήλατο. Οι γείτονές του δε, φαίνεται ότι θα δυσφορούν, μια και ο κ. Κουράκης δεν δηλώνει ύπαρξη γκαράζ (εκτός αν νοικιάζει θέσεις ή έχει πυλωτές)…”

Κάτω τα χέρια από τους ταξικούς αγωνιστές παλιο-Δεξιοί!!

Η ληστεία στα καύσιμα με πρόσφατους αριθμούς

Στις 11 Ιουλίου το πετρέλαιο κατέγραψε την υψηλότερη τιμή στην ιστορία των διεθνών αγορών καυσίμων, ήτοι 147 δολάρια το βαρέλι (147,27 για την ακρίβεια). Έκτοτε ξεκίνησε μια καθοδική πορεία στις τιμές, η οποία εντάθηκε τις τελευταίες ημέρες με αποκορύφωμα τη σημερινή μέρα, όταν η διεθνής τιμή του πετρελαίου έφτασε τα 118 δολάρια το βαρέλι (118,28 για την ακρίβεια).
Δηλαδή μέσα σε τρεις εβδομάδες η τιμή του μειώθηκε κατά 20% περίπου από το ιστορικό ρεκόρ της 11ης Ιουλίου.
Η μέση τιμή της αμόλυβδης βενζίνης στην Ελλάδα κατά τον μήνα Ιούλιο ήταν 1,27 € το λίτρο (βλέπε ΕΔΩ). Τώρα που η τιμή αποκλιμακώνεται, μερικώς, θα έπρεπε αναλογικά να κυμαίνεται από 1,02 έως 1,06 € το λίτρο, δηλαδή τουλάχιστον 20-25 λεπτά φθηνότερη από τη μέση τιμή του Ιουλίου!
Και ερχόμαστε στο βασικό ερώτημα:
Είδατε εσείς καμία μείωση στο βενζινάδικο της γειτονιάς σας; Είδατε καμία μείωση στο σούπερ μάρκετ αφού η βιομηχανία και οι μεγαλομπακάληδες μας τσαμπουνάνε τόσο καιρό ότι για την ακρίβεια φταίει η άνοδος στην τιμή του πετρελαίου που επηρεάζει το κόστος παραγωγής και μεταφοράς;
Αν την είδατε σφυράτε και σε μας… 

Τερατώδες; Μπα, γιατί;

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε έπιασε μια μεγάλη φωτιά στον Πλατανίτη Αντιρρίου, πολύ κοντά στο πέρασμα της Γέφυρας Ρίου-Αντιρρίου από τη μεριά της Αιτωλοακαρνανίας. Επειδή η φωτιά ήταν μεγάλη και επικίνδυνη, υπήρξε μεγάλη κινητοποίηση υπηρεσιακών παραγόντων, της πολιτικής προστασίας και φυσικά της Πυροσβεστικής και από την Πάτρα. Φτάνοντας, λοιπόν, στη Γέφυρα όλοι αυτοί έμειναν εμβρόντητοι, όταν οι υπεύθυνοι της (ιδιωτικής) “Γέφυρας Α.Ε.” τους απάντησαν ότι δεν μπορούν να τους αφήσουν να περάσουν χωρίς να πληρώσουν διόδια, παρά την κατεπείγουσα περίσταση! Δηλαδή, ο τόπος καιγόταν και τα καθάρματα τα στελέχη της εταιρείας ζητούσαν αντίτιμο από επιβαίνοντες σε υπηρεσιακά αυτοκίνητα και μετά τις έξαλλες διαμαρτυρίες των τελευταίων τους είπαν να περιμένουν μέχρι να πάρουν το ΟΚ από ανώτερα στελέχη της εταιρείας, (τα οποία προφανώς και θα έκαναν ιστιοπλοΐα στην Κυανή Ακτή εκείνη την ώρα, καθώς η εταιρεία που νέμεται τη Γέφυρα είναι γαλλικών συμφερόντων)!
Από χτες, λοιπόν, σύσσωμο το επίσημο πολιτικό προσωπικό της Αχαΐας - Δήμαρχοι, νομάρχης, βουλευτές, περιφερειάρχης - βρίζουν την “Γέφυρα Α.Ε.” χαρακτηρίζοντας το περιστατικό “τερατώδες”.
Τώρα το βρήκαν “τερατώδες” το γεγονός τα επίλεκτα στελέχη της τοπικής ΝΔ και ΠΑΣΟΚ; Όταν ψηφιζόνταν οι νόμοι που παρέδιδαν όλα τα δημόσια έργα σε ντόπιους και ξένους εργολάβους, οι οποίοι θα εισέπρατταν, με αποικιακές συμβάσεις 30 και 40 ετών, τα έσοδα από τα ολοκληρωμένα έργα που έγιναν με χρήματα του ελληνικού λαού, ήταν καλά; Όταν κορδώνονταν και γλύφονταν με τους υπεύθυνους της “Γέφυρας Α.Ε.” στα εγκαίνια και τις δημόσιες εκδηλώσεις, ήταν καλά;
Όχι, δεν είναι “τερατώδες” αυτό που έκανε η πολυεθνική που τσεπώνει τα διόδια (των 11,20 ευρώ σε κάθε διαδρομή!!). Είναι απόλυτα “φυσιολογικό”. Ο ιδιώτης θέλει να κερδίζει από την όποια επένδυσή του. Αρχέγονος νόμος του καπιταλισμού, τελεία και παύλα! Τερατώδες είναι αυτό που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, οι οποίες παρέδωσαν τον εθνικό πλούτο και τις υποδομές της χώρας στα χέρια μιας χούφτας αδίστακτων επιχειρηματιών και γι αυτό θα πρέπει κάποτε να το πληρώσουν ακριβά…

«Ποιον θα πιστέψετε; Έναν από τους χειρότερους κατά συρροή δολοφόνους στην ιστορία ή την αμερικανική κυβέρνηση;»

…Τάδε έφη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, σε χτεσινή δήλωσή του όταν πληροφορήθηκε ότι ο Κάρατζιτς τον κατηγόρησε πως το 1996 του πρότεινε ασυλία αν αποχωρούσε από την πολιτική και όταν εκείνος αρνήθηκε, ο τότε ειδικός διαπραγματευτής κύριος Ρίτσαρντ είχε εκδώσει “συμβόλαιο θανάτου” του.

Τώρα, με αυτή τη δήλωση, τι πρέπει να κάνει σύμπασα η ανθρωπότης;
Να κατουρηθεί από τα γέλια ή να ουρλιάξει με το θράσος του κυρίου διαπραγματευτή;

Απόβαση ανθρωπιάς και αποφασιστικότητας στη Γάζα

Εξήντα περίπου αγωνιστές από την Παλαιστίνη, το Ισραήλ και τον υπόλοιπο κόσμο θα επιχειρήσουν αυτές τις μέρες να σπάσουν το εμπάργκο που έχει επιβάλλει η σιωνιστική κυβέρνηση του Ισραήλ στο 1,5 εκατομμύρια Παλαιστίνιων κατοίκων της Λωρίδας της Γάζας και να μεταφέρουν με πλοίο απευθείας στο Λιμάνι της Γάζας ανθρωπιστική βοήθεια.
Η συμβολική αλλά και ουσιαστική αυτή χειρονομία προϋποθέτει μεγάλες δόσεις θάρρους και αυταπάρνησης γιατί εκτός από το επίπονο ταξίδι, κανείς δεν ξέρει τι αντιμετώπιση θα βρουν από τα πολεμικά σκάφη του Ισραήλ που επιβλέπουν τον αποκλεισμό της Γάζας και περιπολούν στα παράλιά της.
Τα δύο (μάλλον) πλοία που θα επιχειρήσουν να σπάσουν τον αποκλεισμό με ειρηνικό τρόπο, θα διαπλεύσουν τις ελληνικές θάλασσες αυτές τις μέρες παίρνοντας εθελοντές μαζί τους στα διάφορα λιμάνια που θα καταπλεύσουν και η οριστική και πιο κρίσιμη εξόρμηση θα γίνει από την Κύπρο.
Τα ενδεχόμενα για την αντίδραση των Ισραηλινών είναι όλα ανοιχτά και η διαδρομή από την Κύπρο και μετά θα είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Δημοσιογράφοι από ξένα ΜΜΕ και σύντροφοι θα έχουν μαζί τους κάμερες και συστήματα δορυφορικής μετάδοσης ώστε να μπορούμε να πληροφορούμαστε κάθε στιγμή τι θα γίνει στο πλοίο.
Στο ιστολόγιο θα προσπαθήσω να κρατήσω την ενημέρωση για το ταξίδι και τις εξελίξεις κατά τη διάρκειά του.
Οι αγωνιστικές μας ευχές μαζί τους!

Για περισσότερη ενημέρωση παραθέτω το σύνδεσμο της πρωτοβουλίας:
http://freegaza.org/index.html

Επίσης παραθέτω στα αγγλικά (γιατί δεν προλαβαίνω δυστυχώς να το μεταφράσω) το κείμενο που καλούσε στη συνέντευξη τύπου, την οποία παραχώρησε η Πρωτοβουλία στην Αθήνα την περασμένη Τρίτη 29 Ιουλίου και στην οποία έλαμψαν δια της απουσίας τους τα ελληνικά ΜΜΕ, σε αντίθεση με τα διεθνή ΜΜΕ που έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον:

Can unarmed seaborne civilians break the siege of Gaza?

In August, unarmed Palestinians, Israelis and internationals will sail directly to Gaza without going through Israeli territory and without seeking permission from Israeli authorities. They include an 81-year-old Catholic nun, an 83-year-old Holocaust survivor, Palestinians from Gaza, 16 nationalities, at least four majorreligions and the international press.
On Tuesday, July 29, 2008, the Free Gaza Movement publicly introduces its international team along with the Greek vessels that will take volunteers from Cyprus to Gaza in popular solidarity with Palestinian human rights. From that day, any attempt to damage the project will be considered an act of  aggression against a nonviolent international human rights mission.
The boats will stop at Greek ports to receive supporters and there will be opportunities for the press and public figures to travel part of the way on board and to broadcast from aboard ship with the latest high-speed satellite data systems.

Contact: Paul Larudee, +306.98.123.4829 or Greta Berlin, +33.60.73.74.512 for more information or go to www.freegaza.org

 

Βρώμικος ή Βλάξ;

Πάρτυ έκαναν στην Αμερικάνικη Πρεσβεία με τη χτεσινή συνέντευξη του καταδικασθέντος ως μέλους της 17Ν, Τζωρτζάτου, στα “Νέα” (Ολόκληρη η συνέντευξη ΕΔΩ).
Σε κάποιο σημείο της συνέντευξης δηλώνει:

“…Αυτός που οδηγούσε το αυτοκίνητο στην υπόθεση Μομφερράτου είναι ο ίδιος που οδηγούσε τη μηχανή στην υπόθεση Τσάντες και ο ίδιος που οδηγούσε τη μηχανή σε επεισόδιο με περιπολικό που έγινε στην Κηφισίας περίπου 10 ημέρες πριν και βέβαια είναι ελεύθερος.
Σε μια ενέργεια χρησιμοποιήθηκε ένα συγκεκριμένο μοντέλο μηχανής, κατ΄ απαίτηση του ίδιου του οδηγού, γιατί είχε ακριβώς την ίδια και τη γνώριζε καλά. Το ίδιο ακριβώς μοντέλο μηχανής χρησιμοποιήθηκε σε άλλη ενέργεια όπου καταδικάστηκα σε ισόβια σαν οδηγός, ενώ είναι πασιφανές ποιος την οδηγούσε, γιατί ποτέ άλλοτε δεν χρησιμοποιήθηκε αυτό το μοντέλο της μηχανής…”

Που σημαίνει αντικειμενικώς:
Αμερικανάκια, αυτός που συμμετείχε στην εκτέλεση του δικού σας (αμερικανός υποπλοίαρχος Τσάντες) είναι ελεύθερος! Ξεκινάτε τα γνωστά. Νέες εκθέσεις του Στέιτ Ντηπάρτμεντ για την τρομοκρατία, νέες πιέσεις στις ψοφοδεείς ελληνικές κυβερνήσεις, οργάνωση νέου γύρου τρομοϋστερίας και κυνηγιού μαγισσών…
Ο άνθρωπος αυτός είτε παίζει συνειδητά το παιχνίδι των εθνικών και υπερεθνικών διωκτικών μηχανισμών ή είναι τόσο κόπανος που προσπαθώντας να ελαφρύνει τη θέση του (ισχυριζόμενος ότι κακώς καταδικάστηκε σαν οδηγός ο ίδιος) πάλι παίζει το παιχνίδι των μηχανισμών! Διαλέγετε και παίρνετε…

200.000$ ο ημερήσιος ναύλος, τι αξία να έχουν οκτώ πτώματα;

Για ένα ταξίδι Βραζιλία-Κίνα (17 ημέρες), του επιπλέοντος φερέτρου που σκότωσε χτές οχτώ εργάτες στο Πέραμα, ο εφοπλιστής θα εισπράξει 3,4 εκατομμύρια δολάρια ναύλα!! Ούτε ένα χιλιοστό από αυτά δεν θα δώσει για την ασφάλεια των εργατών που θα κάνουν τα μερεμέτια στα αμπάρια μετά το υποτιθέμενο “γκάς φρη” (gas free) στις δεξαμενές του πλοίου στο Πέραμα. Εξάλλου, δεν πρέπει να χάνεται ούτε μια μέρα ταξιδιού. 200.000$ είναι αυτά. Πάντα θα βρίσκονται πρόθυμοι μηχανικοί, Πολυτεχνείου (παρακαλώ), να υπογράφουν τα έγγραφα ότι η όλη διαδικασία απαγωγής των επικίνδυνων εκρηκτικών αερίων γίνεται “νομίμως” και με “όλα τα απαιτούμενα μέτρα ασφαλείας”…
Γι’ αυτό, από πιτσιρικάς που διαβάζω εφημερίδα, έμαθα τελικά ότι “γκας φρη” σημαίνει πιθανός “θάνατος”. Άργησα να καταλάβω ότι τα 200.000$ την ημέρα είναι τα θανατηφόρα και όχι τα αέρια των δεξαμενών.
Α, και να μην ξεχάσω. 200 δισεκατομμύρια ευρώ (!) είναι τα κέρδη που έχουν αποθεματοποιήσει τα τελευταία δέκα χρόνια οι Έλληνες εφοπλιστές και σκέφτονται τώρα να τα κάνουν μπίζνες και ακίνητα στη στεριά, δηλαδή “ανάπτυξη”. Με οχτώ εργάτες θα ασχολούμαστε τώρα, που κάνουν (έκαναν) 2-3 μεροκάματα την εβδομάδα στην ναυπηγοεπισκευαστική;