Ένας «ξεχασμένος» «Ριζοσπάστης», τα Δωδεκάνησα και η …Κύπρος

Το τελευταίο διάστημα, στο ιστολόγιό μου ή περιδιαβαίνοντας σε άλλα ιστολόγια, συζητάω για τις εξελίξεις στο Κυπριακό και αντιπαρατίθεμαι, ηπίως ελπίζω, με κάποιες απόψεις που πιστεύουν στο «ή τώρα ή ποτέ» της λύσης του προβλήματος, εξαιτίας της παρουσίας του Χριστόφια στον προεδρικό θώκο της χώρας. Εκείνο που με κούραζε πάντοτε (και όσο μεγαλώνω, με κουράζει ακόμα περισσότερο) στις αντιπαραθέσεις, ιδιαίτερα τις «ενδοκινηματικές» (sic), είναι ο μεγάλος αριθμός βεβαιοτήτων ή βολικών σχημάτων που επιστρατεύονται κάθε φορά στο διάλογο, συχνά είτε ως προϊόντα της άγνοιας είτε της σκοπιμότητας. Έχω αρχίσει να προτιμάω ευθέως διατυπωμένες λογικές του τύπου «ναι, αυτό είναι κακό αλλά το προτιμάω από το άλλο που είναι χειρότερο» ή «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» ή ακόμα και «γιατί έτσι γουστάρω«, παρά διάφορες θεωρητικές φιοριτούρες και επικλήσεις αρχών και ιδεολογιών, οι οποίες κατ’ ουσίαν πάλι τις παραπάνω στάσεις υποκρύπτουν, συσκοτίζοντάς τες όμως…
Ξύπνησε, λοιπόν, για λίγο ο προβοκάτορας μέσα μου και βρήκα πάλι ένα αφιέρωμα της εφημερίδας «Ποντίκι», το 2006, για τα Δωδεκάνησα και τις σημερινές «γκρίζες ζώνες» εκεί. Στο εν λόγω αφιέρωμα και στην καταγραφή των γεγονότων της ένωσης των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, παρατίθεται και ένα πρωτοσέλιδο δημοσίευμα του «Ριζοσπάστη» της 30ης Μαρτίου 1947, με τίτλο: «Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΧΑΙΡΕΤΙΖΕΙ ΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΑΔΑΜΑΣΤΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΜΟΥ. – ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ!».
 

Να κι ένα μικρό απόσπασμα του άρθρου εκείνου του 1947 (οι υπογραμμίσεις δικές μου):

«(…) Οι ίδιοι οι Άγγλοι και Aμερικάνοι τους εγκατέλειψαν στην διεκδίκηση της Βορείου Ηπείρου και των ελληνοβουλγαρικών συνόρων. (…) Παραλίγο να χαθεί και η υπόθεση των Δωδεκανήσων, όπου οι Άγγλοι είχαν αρχίσει (όπως και στην ελληνική Μακεδονία) αυτονομιστικές ραδιουργίες, ενώ παράλληλα υπέθαλπαν και τις τουρκικές σωβινιστικές απαιτήσεις για τα νησιά. Είναι γνωστό ότι με πρόταση του Mολότωφ τα Δωδεκάνησα παραχωρήθηκαν στην Ελλάδα. Αντίθετα, η Κύπρος, η ελληνικότατη μεγαλόνησος, που θα ολοκλήρωνε τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους με το σύνολο των εδαφών που κατοικούνται ολοκληρωτικά ή κατά πλειοψηφία από Έλληνες, προδόθηκε από τους Γραικύλους που παρασταίνουν τον εθνικόφρονα».  

 

Όχι πως ό,τι έγραφε ο «Ριζοσπάστης» είναι ευαγγέλιο, απλά παρέθεσα το απόσπασμα γιατί είναι ενδεικτικό μιας εποχής και της Αριστεράς που της αντιστοιχούσε, έτσι όπως σήμερα έχουμε εξάλλου την Αριστερά που μας αντιστοιχεί…
Να σημειώσουμε ότι ο Εμφύλιος Πόλεμος είχε ξεκινήσει όταν γράφηκε το παραπάνω κείμενο! Εκείνοι που το έγραφαν είχαν αντιμετωπίσει τις δυνάμεις του Άξονα με το όπλο στο χέρι, δίνοντας την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης του ’41-’44, αντιμετώπισαν τον εγγλέζικο στρατό στα ίσια και ετοιμάζονταν να δώσουν την έσχατη και οδυνηρότερη μάχη, μόνοι εναντίον όλου του ψυχροπολεμικού κόσμου όπως διαμορφώθηκε από τη Γιάλτα και μετά.
Αυτά έγραφαν εκείνοι που εκτελούνταν σωρηδόν από τους Ναζιστές ή μαρτυρούσαν στα Μακρονήσια από τους ανανήψαντες «εθνικόφρονες» συνεργάτες τους… Σήμερα, οι αριστεροί του Πανεπιστημιακού καναπέ, της «μη μου άπτου» επιδοτούμενης διανόησης και της μεσοαστικής «ριζοσπαστικής» νεολαίας θα τους ονόμαζαν «φαιοκόκκινους εθνικιστές»

Το άρθρο από το «Ποντίκι», ΕΔΩ

Ενημέρωση: Επειδή εμφανίστηκε στα σχόλια μια κάποια αμφισβήτηση του κειμένου του «Ριζοσπάστη», επισυνάπτω το ακριβές απόσπασμα από την εφημερίδα εκείνης της ημέρας, σε διπλανό άρθρο, όπου βρίσκεται η παράγραφος που αναδημοσίευσα. Τώρα αν και αυτό θεωρείται …μοντάζ, τότε σηκώνω τα χέρια ψηλά…:

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

38 Σχόλια to “Ένας «ξεχασμένος» «Ριζοσπάστης», τα Δωδεκάνησα και η …Κύπρος”

  1. Vrennus Says:

    Δεν είναι καθόλου άσχετο με το δημοσίευμα, αντίθετα μάλιστα, ότι την εποχή εκείνη μαινόταν ο εμφύλιος γιατί ακριβώς τότε το ΚΚΕ είχε την ανάγκη να πλειοδοτεί σε πατριωτικό φρόνημα, δεδομένου ότι οι αντιδραστικές δυνάμεις το κατηγορούσαν για εθνική προδοσία – και ειδικά εκείνες τις μέρες αν θυμάμαι καλά με αφορμή κάποιες βλακώδεις πρωτοβουλίες του Δημητρώφ το ’43 για τη δημιουργία Μακεδονικού κράτους από τις οποίες το ΚΚΕ απλά δεν βιάστηκε να αποστασιοποιηθεί. Υπό αυτό το πρίσμα είναι κατανοητό πώς το επίσημο έντυπο ενός διεθνιστικού κόμματος μιλάει για σύνορα και εθνική ολοκλήρωση αδιαφορώντας π.χ. για τις απόψεις του 20% των Κυπρίων.

  2. Λαυρέντης Says:

    Γειά στο στόμα σου!

    Αλλά τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα! Φτάσαμε να αμφισβητείται ο Κολοκοτρώνης και η επανάσταση του ’21 και να θεωρείται «προοδευτισμός» η λαχτάρα για την Οθωμανική αυτοκρατορία!!!

    Και φτάσαμε κάποιοι που θα μας άξιζε μια άλλη Αριστερά, να μας προσδιορίζουν (άλλο ένα χτύπημα στο ιδεολόγημα του αυτοπροσδιορισμού) όχι απλά φαιοκόκκινους εθνικιστές αλλά και μισαλλόδοξους!

    Από ποιούς; Μα από εκείνη την «μη μου άπτου» επιδοτούμενη διανόηση και τη μεσοαστική “ριζοσπαστική” νεολαία που ακολουθεί ευλαβικά τα κορδακίσματα των δεξιότατων εκσυγχρονιστών όπως ο Δήμου, ο Μανδραβέλης, ο Μίχας, ο Βαλλιανάτος, ο Βερέμης, o Τσούκαλης και γενικά το εκσυγχρονιστικό φιλελελεύθερο μπλόκ που ξεκίνησε και ηγείται του αναθεωρητισμού και της αποδόμησης. Kαι αυτοπροσδιορίζονται Αριστεροί! (Ξανά κτύπημα στην «λογική» του αυτοπροσδιορισμού…)

  3. Λαυρέντης Says:

    20 % των Κυπρίων δεν είναι ούτε τώρα οι Τουρκοκύπριοι παρά τον εικοσαετή ΕΠΟΙΚΙΣΜΟ τον οποίο «ξεχνάμε» να αναφέρουμε τελευταία…

    Όπως με εντυπωσιάζει, που κανείς δεν μιλάει για την πλήρη απουσία συμμετοχής του τουρκοκυπριακού στοιχείου, στον αντιαποικιακό απελευθερωτικό αγώνα κατά των Άγγλων…

  4. ange-ta Says:

    Όπως με εντυπωσιάζει, που κανείς δεν μιλάει γιατο ΚΚΕ είχε την ανάγκη να πλειοδοτεί σε πατριωτικό φρόνημα, την πλήρη απουσία συμμετοχής του τουρκοκυπριακού στοιχείου, στον αντιαποικιακό απελευθερωτικό αγώνα κατά των Άγγλων…

    Λαυρέντη, έπεσες διάνα!!!

    @Vrennus,

    γράφεις:

    «το ΚΚΕ είχε την ανάγκη να πλειοδοτεί σε πατριωτικό φρόνημα»,

    Είναι μια πολύ άδικη θεώρηση απέναντι σε κείνους που έχασαν την οικογένεια και τη ζωή τους για να αντισταθούν στην ναζιστική λαίλαπα.

    Και να σε ρωτήσω με τα δικά λόγια:
    Δηλαδη κατα την γερμανική κατοχή για ποιόν πολεμούσε; για να πλειοδοτει σε πατριωτικό φρόνημα, όταν έλειπε απο τους άλλους;;

  5. ange-ta Says:

    Όπως με εντυπωσιάζει, που κανείς δεν μιλάει για την πλήρη απουσία συμμετοχής του τουρκοκυπριακού στοιχείου, στον αντιαποικιακό απελευθερωτικό αγώνα κατά των Άγγλων…

    Λαυρέντη, έπεσες διάνα!!!

    @Vrennus,

    γράφεις:

    “το ΚΚΕ είχε την ανάγκη να πλειοδοτεί σε πατριωτικό φρόνημα”,

    Είναι μια πολύ άδικη θεώρηση απέναντι σε κείνους που έχασαν την οικογένεια και τη ζωή τους για να αντισταθούν στην ναζιστική λαίλαπα.

    Και να σε ρωτήσω με τα δικά λόγια:
    Δηλαδη κατα την γερμανική κατοχή για ποιόν πολεμούσε; για να πλειοδοτει σε πατριωτικό φρόνημα, όταν έλειπε απο τους άλλους;;

  6. εξαποδω Says:

    @ Vrennus

    Ναι, ο τακτικισμός (γιατί περί αυτού ομιλείς) θα μπορούσε να ήταν ένα ενδεχόμενο. Όμως θεωρώ ότι υποτιμάς το κλίμα και το φρόνημα της εποχής. Μιλάμε για ένα Κόμμα, που μέσα από την Αντίσταση στον κατακτητή, πύκνωσε τις τάξεις του με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αναδείχτηκε σε κεντρική πολιτική δύναμη της χώρας και άρα συμπεριφερόταν σαν «εθνική» δύναμη (με την έννοια που δίνει και ο Μάρξ στον όρο, όταν θέλει να μιλήσει για το συλλογικό εκφραστή της θέλησης ενός λαού).
    Μέχρι το 1955, που οι Βρετανοί έβαλαν τους Τουρκοκύπριους στο παιχνίδι της διχοτόμησης, δεν έχω διαβάσει πουθενά κάτι που να αναφέρει ότι η Τουρκοκυπριακή κοινότητα είχε για 80 χρόνια εκφράσει με συλλογικό και πλειοψηφικό τρόπο την επιθυμία της αυτοδιάθεσής της. Σε πλήρη αντίθεση με την ελληνοκυπριακή πλειοψηφία του νησιού που δεν έχανε, από το 1878, την ευκαιρία να το κάνει και να αγωνίζεται γι αυτό. Θα έπρεπε με το ζόρι το ΚΚΕ να αποδεχθεί μια ουδέποτε εκφρασθείσα επιθυμία για να τά ‘χει καλά με τη «θεωρία»; Νομίζω ότι θα ήταν ο ορισμός του παραλογισμού!

    @ Λαυρέντης

    Νομίζω ότι ήδη πάμπολλοι Τουρκοκύπριοι κατοικούν πια στην Αγγλία παρά στην Κύπρο. Φαίνεται ότι δεν άντεξαν ούτε οι ίδιοι τους αγάδες «σωτήρες» τους.

  7. εξαποδω Says:

    @ ange-ta

    «…Δηλαδη κατα την γερμανική κατοχή για ποιόν πολεμούσε; για να πλειοδοτει σε πατριωτικό φρόνημα, όταν έλειπε απο τους άλλους»

    Καταλυτικό το επιχείρημα!

  8. faros Says:

    Σε παρακαλώ να μου επιτρέψεις το παρακάτω σχόλιο.
    Σαν σήμερα πριν 44 χρόνια, δηλαδή στις 9/10/1964 ο τότε Πρόεδρος της Κύπρου Μακάριος, στη Διάσκεψη των Αδεσμεύτων, εκτός του ότι απεύθυνε δριμύ κατηγορώ κατά των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για το Κυπριακό, ζήτησε την ΑΜΕΣΗ απομάκρυνση των βρετανικών βάσεων!
    Είναι ένα ζήτημα που δεν το πολυακούω τα τελευταία χρόνια …

    Δεν αρκεί μόνο η αποχώρηση των Τούρκικων στρατευμάτων, απαιτείται και η απομάκρυνση και των βρετανικών (ίσως και άλλων) στρατιωτικών και επικοινωνιακών (καταλαβαίνετε φαντάζομαι τι εννοώ) βάσεων, για να βρει επιτέλους η Κύπρος την πραγματική ελευθερία της.

    Τους χαιρετισμούς μου.

  9. omadeon Says:

    με όλο το σεβασμό
    1)
    Δεν καταλαβαίνω γιατί οι Τουρκοκύπριοι (μιας άλλης εποχής) θα έπρεπε να κάνουν συμμαχία με όσους ήθελαν (ΑΝ δεν απατώμαι ένωση με την Ελλάδα).
    Εκτός αν μου διέφυγε κάτι, π.χ. εκτός αν ο απελευθερωτικός αγώνας της Κύπρου ΔΕΝ είχε το στοιχείο της επιθυμίας ενωσης με την Ελλάδα, όσο λένε μερικοί σήμερα. Διαφωτείστε με…

    2)
    Δεν νομίζω ότι όποιος π.χ. διαβάζει όσα λέει ο Νίκος Δήμου, και πιθανώς συμφωνεί μαζί του σε ορισμένα κακώς κείμενα (που καταδικάζει) θα πρέπει να συμφωνεί και σε όοολα. Το ίδιο ισχύει και για το Μίχα και άλλους. Το πρόβλημα που αναδύεται είναι πρόβλημα ΩΡΙΜΑΝΣΗΣ για την Ελληνική κοινωνία που ΠΑΝΤΑ ήταν μαθημένη σε εύκολες κατηγοριoποιήσεις, με κεντρικό άξονα το «Καλοί και Κακοί» που υπάρχει μόνο στο σινεμά. Αν κάτσω να συμφωνήσω σε όλα με κάποιον επειδή τον θεωρώ «καλό» θα έπρεπε να πάω σε μοναστήρι ή στην κόλαση, ανάλογα με το άτομο.
    Στα αγγλικά αυτή η (απούσα στην Ελλάδα) ωρίμανση λέγεται και τέχνη του να «μην πετάς το μωρό μαζί με τα νερά της μπανιέρας όπου το πλένεις»».

    3)
    Π.χ. για το Μίχα εμφανίστηκε καταγγελτικό εθνικιστικό σχόλιο στο μπλογκ του Χρήστου Μόρφου, που έδινε σύνδεσμο σε βίντεο της Ολλανδικής τηλεόρασης, όπου μιλούσε ο Μίχας και πολλοί άλλοι. Οταν είδα το βίντεο (και τα τρία μάλιστα) απορώ ΠΩΣ ο καταγγέλων τα θεώρησε «αδιάσειστα στοιχεία ότι ο Μίχας είναι προδότης», τη στιγμή που το κύριο φταίξιμο, όπως το ανέλυε το βίντεο, ήταν ορισμένων που μερολήπτησαν π.χ. υπέρ του Μιλόσεβιτς ή υπέρ των Ορθόδοξων Σέρβων κάπως υπέρ το δέον σε μια εποχή που δεν ξέραμε ούτε καν τη Σερμπρένιτσα. Κακώς το έκαναν, αλλά αυτό δεν αποτελεί ανθελληνική προπαγάνδα, αποτελεί ντοκουμέντο για την ανώριμη στάση του «είτε ΚΑΛΟΣ είτε ΚΑΛΟΣ» που ανέφερα προηγουμένως.

    Μερικοί άνθρωποι δεν βλέπουν το ολοφάνερο. Π.χ. ότι ο Κάρατζιτς ήταν ΚΑΙ εγκληματίας ΚΑΙ καραγκιόζης ΚΑΙ απατεώνας κοινού δικαίου (όταν άρπαξε τα λεφτά από την τράπεζα κλπ). Μας κάνει ανθέλληνες να το λέμε; Λέω…
    ή μήπως η Κάρλα ντελ Πόντε δεν δικαίωσε τις πιο απίστευτες ιστορίες φρίκης από την άλλη πλευρά, με όσα αποκάλυψε στο βιβλίο της; Στο κάτω κάτω της γραγής, δεν είμαστε ούτε Σέρβοι ούτε Αλβανοί. Θα έπρεπε να είμαστε πιο προσεκτικοί, άσχετα με τις μεροληψίες των ισχυρών του κόσμου.

  10. omadeon Says:

    Υ.Γ. Από ότι θυμάμαι, στο διαδίκτυο του 1999, πολλοί εκφράσαμε την έντονη αντίθεσή μας στη μεροληψία της Αυτοκρατορίας (που βομβάρδισε μέχρι και την… Κινεζική πρεσβεία ΔΗΘΕΝ «κατά λάθος»). Ταυτόχρονα μας είχαν πρήξει τα… μπαλάκια μας προπαγανδιστές Αμερικάνοι που Ο,ΤΙ κι αν λέγαμε μας συκοφαντούσαν σαν «πράκτορες του αιμοσταγούς Μιλότσεβιτς». Ηταν τόση η πίεση, αυτού του τσουβαλιάσματος, ώστε αναγκαζόμασταν να λέμε ξανά και ξανά ότι καταδικάσουμε επίσης ορισμένες πράξεις του Μιλόσεβιτς. Δυστυχώς όμως πολλοί υπερ-πατριώτες θεωρούσαν τον Μιλόσεβιτς άγιο εκείνη την εποχή. Ε, αυτοί εξέθεσαν την Ελλάδα στο τέλος. ΕΜΕΙΣ φταίμε γι’ αυτούς τώρα;

  11. εξαποδω Says:

    @ faros

    Πολύ καλά έκανες και το θύμισες! Σήμερα, ανήκει και αυτό στη χορεία των «ξεχασμένων» γεγονότων…

  12. Μικροαστός Says:

    Το κείμενο ειναι προβοκατόρικο.
    Ο ριζοσπάστης της ημέρας εκείνης δεν φιλοξενούσε τέτοιο κείμενο.
    Μπορείτε να αναζητήσετε τον «Ρ» της ημέρας εκείνης απο το ψηφιακό αρχείο της Εθνικής Βιβλιοθήκης. (http://www.nlg.gr/digitalnewspapers/ns/main.html)

    ή να το κατεβάσετε από το http://rapidshare.com/files/152378533/65_22086_-1.pdf

    Χαιρετισμούς

  13. εξαποδω Says:

    @ Μικροαστός

    Μην βιάζεσαι αγαπητέ να εντοπίσεις τους προβοκάτορες. Από το ηλεκτρονικό αρχείο που μας παρέπεμψες, το κείμενο όντως δεν βρίσκεται στο συγκεκριμένο άρθρο αλλά στο γειτονικό άρθρο με τίτλο «31 ΜΑΡΤΙΟΥ – Ένας χρόνος μετά», στη δεύτερη από τα αριστερά στήλη! Μάλιστα αν διαβάσεις καλύτερα θα δεις ότι στη συνέχεια του παρατιθεμένου κειμένου, ο συντάκτης ψέγει τους «εθνικόφρονες» όχι μόνο για την Κύπρο αλλά και που δεν έθεσαν στους Συμμάχους θέμα Ανατολικής Θράκης!!! Απλά ο συντάκτης του «Ποντικιού» δεν διευκρίνησε ότι το κείμενο δεν είναι στο άρθρο της φωτογραφίας αλλά σε διπλανό της πρώτης σελίδας. Ο ταπεινός προβοκάτορας! 🙂
    Σε ευχαριστούμε πάντως για την παράθεση των αρχείων.

  14. partizana Says:

    1)Τα Δωδεκάνησα που ήταν υπό ιταλική κατοχή ήταν κάτι το θετικό να ενσωματωθούν με την Ελλάδα, περα από το γεγονός ότι κατοικούνταν από Έλληνες αλλά κυρίως γιατί ήταν ένα ακόμα πράγμα που έχανε η φασιστική Ιταλία.
    2)Φαντάζομαι οτι εκείνο τον καιρό και η Κύπρος ήταν μια φάση σαν τα Δωδεκάνησα: κατοικούνταν από έλληνες (οι οποίοι όντως δεν σταματούσαν να διατυμπανίζουν την επιθύμια τους για ένωση με την Ελλάδα) και τότε ήταν βρετανική αποικία-αποικία της μισητής Βρετανίας δηλαδή. Οι τουρκοκύπριοι εμφανίστηκαν ως παράγοντας με την είσοδο της Τουρκίας στο παιχνίδι, την οποία την έβαλαν οι Βρετανοί, για τους λόγους που όλοι ξέρουμε. Μην ξεχνάμε επίσης και την όλη λογική του ‘Λευτερη Κύπρος σε μια Ελεύθερη Ελλάδα»-η ένωση που είχε στο μυαλό του το ΚΚΕ και το ΑΚΕΛ τότε δεν είχε καμία σχέση με τη γριβική Ένωση.
    3)Το ΚΚΕ δεν είχε ανάγκη να πλειοδοτήσει σε πατριωτισμό: είχε ματώσει στα βουνά και στα λαγκάδια για αυτή τη ρημάδα την πατρίδα, την οποια δεν εννοούσε όπως οι δεξιοί-όπως και δεν την εννοεί με τον ίδιο τρόπο και στο σήμερα.

    4)Σρεμπρένιτσα άκουσα και ετρεξα! Εμένα με ενοχλεί το ότι η Γιούγκα διαλύθηκε-ποιός έσφαξε ποιόν μου είναι αδιάφορο. Αυτό που μου γυρνάει τα μυαλά είναι κάτι τύποι που τους παίρνει μονομερώς ο πόνος!Όταν καταδικάζεις ένα έγκλημα, δε γίνεται να σιωπάς για το άλλο, θα σ επω υποκριτή. όταν καταδικάζεις ένα έγκλημα για να δικαιολογήσεις ένα αλλο, τότε σόρρυ, αλλά αν σε χαρακτηρίσω πράχτορα δε θα φταίω εγώ!
    Κανείς από αυτούς τους «καλοθελητές» δεν έχει δικαίωμα να μιλάει για τη Σρεμπρένιτσα.

  15. Μικροαστός Says:

    Έχετε απόλυτο δίκιο και ζητάω ταπεινά συγγνώμη.
    Βιαστικα και διάβασα μόνο το ένα κείμενο, (δεν είναι και στην καλύτερη δυνατή κατάσταση), και μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. :mrgreen:

  16. εξαποδω Says:

    @ Μικροαστός

    Δεν τρέχει τίποτε αγαπητέ. Να σου πω την αλήθεια με τσίτωσες λιγάκι γιατί προς στιγμήν φοβήθηκα καμιά διαδικτυακή «πατάτα» (σύνηθες φαινόμενο)αλλά το «Ποντίκι», εξ όσων γνωρίζω είναι ιδιαίτερα προσεκτικό σε κάτι τέτοια. Τέλος καλό, όλα καλά 🙂

    @ παρτιζάνα

    Καλώς ομιλείς, αλλά δεν καταλαβαίνω ένα σημείο, επειδή μετά το 1949 χάθηκε η δυνατότητα του «Λεύτερη Κύπρος σε μια λεύτερη Ελλάδα», τι θα έπρεπε να κάνουν οι Κύπριοι; Να βάλουν την ουρά κάτω από τα σκέλια και να συνεχίσουν να είναι υπό το σκήπτρο της Αυτού (ιπεριαλιστικής) Μεγαλειότητος; Άσε που το ΑΚΕΛ, εν πλήρει αντιθέσει με το ΚΚΕ, δεν έκανε τίποτε ώστε να πραγματοποιήσει το πρώτο συστατικό της ρήσης-συνθήματος («Λεύτερη Κύπρος…») παρά τις φημολογούμενες έντονες προτροπές του Ζαχαριάδη, ούτε πριν το ’49 και φυσικά ούτε μετά το ’49. Κι έτσι φτάσαμε στο μοναδικό φαινόμενο να καθοδηγούν έναν πρωτοπόρο αντιαποικιακό αγώνα οι παπάδες και οι Γρίβες, αντί για αυτούς που όφειλαν (και που σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη το προσπάθησαν)…

  17. Vrennus Says:

    Μάλλον δεν διαβάζονται προσεκτικά τα σχόλιά μου. Το ΚΚΕ δεν είχε ανάγκη να αποδείξει τον πατριωτισμό του σε σας και σε μένα αλλά να αποκρούσει τις κατηγορίες των αντιδραστικών δυνάμεων περί προδοσίας και μειοδοσίας. Το έπραξε πλειοδοτώντας σε πατριωτικό φρόνημα (όχι και τόσο καλώς νοούμενο) αφού τους νωπούς ακόμη αγώνες του λαϊκού κινήματος καπηλευόντουσαν οι δοσίλογοι κι οι μαυραγορίτες. Ορθά – κατά τη γνώμη μου – εντοπίζει τακτικισμό ο εξαποδώ στο σχόλιό του.

    Για το ζήτημα της Κύπρου με κάλυψε ο Omadeon στην 1η παρατηρησή του. Προσωπικά δεν θεωρώ a priori δικαιωμένο κάθε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα. Ας πούμε, ποιο το νόημα του αγώνα των Κυπρίων για ένωση όταν από τμήμα της Βρετανικής αυτοκρατορίας θα γινόντουσαν τμήμα ενός αμερικανικού προτεκτοράτου;

  18. εξαποδω Says:

    @Vrennus

    «…ποιο το νόημα του αγώνα των Κυπρίων για ένωση όταν από τμήμα της Βρετανικής αυτοκρατορίας θα γινόντουσαν τμήμα ενός αμερικανικού προτεκτοράτου;»

    Είναι το νόημα που βρήκαν δεκάδες (ή και εκατοντάδες) λαοί τη δεκαετία του ’50, ’60 και ’70 (δηλαδή δισεκατομμύρια άνθρωποι!) και αποτίναξαν τον αποικιακό ζυγό σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης και ας έπεσαν μετά σε προτεκτοράτα ή δικτατορίες, κλπ!! Και επιμένω ότι άλλο το 1950 ή το ’60 που οι λαοί διεκδικούσαν τον εθνικό τους αυτοπροσδιορισμό ενάντια στους παγκόσμιους αποικιοκράτες και άλλο το ’90 που το αίτημα αυτό προέκυψε από τη διάλυση πολυεθνικών κρατών στην Ευρώπη (π.χ. Γιουγκοσλαβία, Σ. Ένωση), έχοντας βάλει το χεράκι τους (ή τη χερούκλα τους, καλύτερα) οι ίδιοι εκείνοι παλιοί αποικιοκράτες και οι διάδοχοί τους. Η διαφορά νομίζω είναι τεράστια!

    Στο σχόλιό μου ανέφερα ότι ο «τακτικισμός» θα μπορούσε να ήταν ένα ενδεχόμενο, το οποίο νομίζω πως φάνηκε ότι δεν το πιστεύω. Διότι ακόμα και αν η ηγεσία του ΚΚΕ ήθελε να το πράξει, «ο τραχανάς είχε απλωθεί» πολύ από το 1940 και μετά, δηλαδή μεσολάβησε η συμμετοχή στην Αντίσταση εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων. Είχε αλλάξει και ο αντικειμενικός και ο υποκειμενικός παράγοντας και αυτό καμιά ηγεσία δεν μπορεί να το αγνοήσει.

  19. sarantamilakokkina Says:

    Δράττομαι (πσσσσ) της ευκαιρίας από το φύλο του Ριζοσπάστη και καταθέτω και μια προκύρηξη του ΕΑΜ του 1941

    σχετικά με την «..παράδοση από τους Γερμανούς Φασίστες στους Βούλγαρους φασίστες του Ελληνικού τμήματος της Μακεδονίας…»
    Στις μέρες μας βρισκόμαστε μπροστά σε διάφορες προσπάθειες αναθεώρησης της ιστορίας. Μας έχουν πρήξει…
    Σχετικές κουβέντες εδώ :
    http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/10/04/4-10-2008/
    και http://pontosandaristera.wordpress.com/2008/10/04/4-10-2008/

  20. Ε.Π. Says:

    Εύγε για την ανάρτηση! Εκπληκτικό το ντοκουμέντο, εξαιρετκός ο σχολιασμός σου. Δεν έχω να προσθέσω τίποτε στο διάλογο παρά μόνον ένα σχόλιο σε … φάουλ δικό σου εξαποδώ!

    Γράφεις απαντώντας στον @ παρτιζάνα
    «Κι έτσι φτάσαμε στο μοναδικό φαινόμενο να καθοδηγούν έναν πρωτοπόρο αντιαποικιακό αγώνα οι παπάδες και οι Γρίβες, αντί για αυτούς που όφειλαν (και που σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη το προσπάθησαν)…»

    Δεν κατάλαβα, γιατί γίνεσαι τόσο απαξιωτικός με τους «παπάδες» και τους Γρίβες; Γιατί υποτιμάς τόσο αβασάνιστα τη θυσία των «παπάδων» αλλά και του (πρώιμου τουλάχιστον) Γρίβα; Αμφισβητείς την αγάπη και τον αγώνα τους για λεύτερη πατρίδα; Τόσο άθλιο λοιπόν ήταν το κατάντημά τους; Αυτοί δεν «όφειλαν» να αντισταθούν; Αγνοείς ότι οι μαθητές-παλικαράκια του αντιαποικιακού αγώνα ήταν όλοι μαθητές των κατηχητικών; Σίγουρα το γνωρίζεις. Επιπλέον, τόσο «μοναδικό φαινόμενο» ήταν να ηγούνται «παπάδες» ενός τέτοιου αγώνα; Θέλεις να απαριθμήσουμε μερικά παραδείγματα «παπάδων» που καθοδήγησαν τέτοιους αγώνες εδώ και «σε όλον τον υπόλοιπο πλανήτη»; Γιατί όχι, δίπλα στα παραδείγματα και πολλών άλλων «παπάδων» που έκαναν το ακριβώς αντίθετο; Ελπίζω λοιπόν η άδικη και αφοριστική αποστροφή σου να μην κρύβει παλαιοκομμουνιστικό κομπλεξάκι σαν κι αυτών που εσύ … «βγάζεις στη σέντρα» και οι οποίοι καμώνονται τους προοδευτικούς και αριστερούς και γίνονται ουρά και παπαγαλάκια της κάθε ξεπουλημένης εξουσίας… Μην αδικείς λοιπόν αγαπητέ τον εαυτό σου και την κρίση μας και μην διαγκωνίζεσαι (;) σε επιδείξεις φθηνού αριστερίστικου αντικληρικαλισμού. Εκτός του ότι έίναι ντεμοντέ, υπάρχει και ένας παπα Ανυπόμος που θα θυμώσει και όχι άδικα!

    με εκτίμηση
    Ε.Π.

  21. εξαποδω Says:

    @Ε.Π.

    Τουλάχιστον γλίτωσα την κίτρινη, αγαπητέ! 😀

    Κατ’ αρχήν, οφείλω να πω ότι εμφορούμαι συχνά από παλαιοκομμουνιστικές αντιλήψεις διότι ακριβώς, παρά τα κουσούρια του τότε, δεν μπορώ να ανεχτώ αυτό που περιγράφετε ως αριστερούς νέας κοπής: «…οι οποίοι καμώνονται τους προοδευτικούς και αριστερούς και γίνονται ουρά και παπαγαλάκια της κάθε ξεπουλημένης εξουσίας».
    Για τον ίδιο επίσης λόγο περιόρισα τον έντονο αντικληρικαλισμό που με διακατείχε νεώτερο (ή μάλλον τον επικέντρωσα στην ανώτερη ιεραρχία του κλήρου και όχι στους απλούς παπάδες, που δεν μου έφταιγαν σε τίποτε). Τις δυό τελευταίες δεκαετίες είδα αριστερούς «Εφραίμ» να ανέρχονται με άλματα την πυραμίδα της κοινωνικής ιεραρχίας και να μου κάθονται στο σβέρκο (γενικά ομιλώντας), οπότε έβαλα νερό στο κρασί μου!.
    Τώρα, επί της ουσίας, προφανώς και δεν απαξιώνω όσους έδωσαν τον αντιαποικιακό αγώνα. Τόνισα ότι θα έπρεπε στην πρωτοπορία του αγώνα να ήσαν «άλλοι», αν εκείνοι οι «άλλοι» δε είχαν παρωπίδες. Άρα, δεν κατέκρινα αυτούς που αγωνίστηκαν -και ιδιαίτερα τα ηρωικά αμούστακα παλληκαράκια που αναφέρατε- αλλά εκείνους που δεν αγωνίστηκαν! Οι «παπάδες» και οι «Γρίβες» χρησιμοποιήθηκαν από μένα διότι ως ηγεσία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα έφεραν συγκεκριμένα πολιτικά χαρακτηριστικά τα οποία περιέκλειαν από τη φύση τους κινδύνους για το όλο εθνικοαπελευθερωτικό εγχείρημα. Η Εκκλησία ήταν ο μεγαλύτερος ιδιοκτήτης γης (τσιφλικά, τον λέμε), με τεράστιο πλούτο σε ένα τότε φτωχό νησί, πράγμα που σημαίνει ότι η έκβαση του αγώνα αλλά και η μετέπειτα πορεία θα καθοριζόταν και από τη «φυσιολογική» επιθυμία να διατηρήσει και να ενισχύσει τα προνόμια και τις εξουσίες της. Νομίζω ότι ένα μεγάλο μέρος του μετέπειτα αντι-Μακαριακού μένους τμήματος των φτωχών αγροτών, το οποίο εκμεταλλεύτηκε η ελλαδίτικη ακροδεξιά, οφειλόταν ακριβώς σε αυτές τις «ταξικές» σχέσεις εκμετάλλευσης Εκκλησίας-ακτημόνων. Ο, δε, Γρίβας ήταν αυτός που ήταν! Οργανωτής των Χιτών την τελευταία κρίσιμη περίοδο της Κατοχής, συνεργάτης και μισθοφόρος των Άγγλων στη συνέχεια και βαμμένος αντικομμουνιστής. Ένα ιστορικό δηλαδή, που ακόμα και αν υποθέσουμε ότι ο ίδιος είχε αγνά πατριωτικά αισθήματα, αποτελούσε εχέγγυο ότι θα γινόταν αντικείμενο εκμετάλλευσης από τον οργανωμένο (από τους Αμερικάνους, πια) αντικομμουνισμό και θα τον χρησιμοποιούσαν κάποια στιγμή στο ρόλο που είχε μάθει καλά να παίζει, του αντικομμουνιστικού αναχώματος! Όπερ (δυστυχώς) και εγένετο τη δεκαετία του ’60, με τα γνωστά θλιβερά αποτελέσματα!
    Αυτό δεν απαλάσσει με τίποτε από τις ευθύνες της την πανίσχυρη τότε κυπριακή αριστερά. Υπήρχε ένα παλλαϊκό αίτημα τότε, απελευθέρωσης και ένωσης με την Ελλάδα, στο οποίο μέχρι τις αρχές του ’50 συναινούσε και η ίδια. Η πολιτική σιχαίνεται τα κενά, ιδιαίτερα όταν έχει να κάνει με πλειοψηφικά αιτήματα. Κάποιος έπρεπε να αναλάβει την ευθύνη και το ρίσκο του αγώνα. Κάποιοι λούφαξαν, κάποιοι το ανέλαβαν. Η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στους πρώτους ακόμα και για τα εγκληματικά λάθη των δεύτερων. Φαντάζεστε στην Ελλάδα του ’41-’44 να είχε την πρωτοβουλία του αγώνα ο φαιδρός Ζέρβας; Στην καλύτερη περίπτωση θα μιλάγαμε για αντίσταση τύπου …γαλλικής «ρεζιστάνς», στη χειρότερη… δεν θέλω να το σκέφτομαι!

  22. omadeon Says:

    Τον τελευταίο καιρό παρακολουθώ πολύ αυτό το διάλογο και… δεν μετανιώνω.

    Τα τελευταία δύο σχόλια αντάμειψαν τις διαισθήσεις μου ότι ολοένα και πιο σημαντικά πράγματα συζητιώνται. Πάντως, η απόλυτη συμφωνία ή και η απόλυτη διαφωνία (ή απόρριψη) έχουν πάψει να συγκινούν το νου μου, όπως ακριβώς και η (δήθεν) μετριοπάθεια του «πάν μέτρον… μέτριον» ανέκαθεν μου φαινόταν πολύ ξενέρωτη. Προτιμώ λοιπόν τις διαλεκτικές συνθέσεις και την πολυμορφία διαφορετικών (μεν) αλλά «συμβατών» απόψεων. Ο φίλος Χρήστος Μόρφος δικαίως παραπονείται και εντοπίζει το πρόβλημα του καπιταλισμού στο ότι με σατανικά Χεγκελιανό τρόπο (επιβεβαιώνοντας και τον Γκυ Ντεμπώρ που κάποτε διάβαζα κατά κόρον)… «ενώνει το διαχωρισμένο, αλλά το ενώνει ΣΑΝ διαχωρισμένο» (η ίδια η Φύση του «Θεάματος»). Επομένως με αυτή την έννοια έχει κανείς όλα τα χρώματα και όλες τις απόψεις σε «ελευθερία» να επιβεβαιώσουν τον… κανόνα που είναι η Γκαλερί – εργοστάσιο του καπιταλισμού, ξεζουμίζουσα καλλιτέχνες!
    Αρα και η διαλεκτική (που μου αρέσει) είναι επικίνδυνη όταν επιβεβαιώνει το ίδιο το σύστημα που της δίνει «ελευθερία αντιθέσεων». Παρόλ’ αυτά, όπως είπα πριν «we should not throw away the baby together with the bathtub». Π.χ. επειδή η πολυμορφία έχει διαστραφεί, αυτό δεν είναι σοβαρή αιτία για να την καταργήσουμε μέσω νέων δαιμονοποιήσεων.

    Ετσι, μετά τη μακρά εισαγωγή (που λειτουργικά έχει πονηρό σκοπό και να απομακρύνει τους… βιαστικούς επικριτές, που μόλις δουν σεντόνι παίρνουν δρόμο) θα μου επιτρέψετε, ελπίζω, σύντροφοι (ή… κύριοι) να διαφωνήσω δημιουργικά (αλλά έντονα) με ΟΡΙΣΜΕΝΑ λεχθέντα στα 2 τελευταία σχόλια.

    Κύριοι, όταν ο εξαποδώς καταδίκασε «παπάδες και Γρίβες» ήθελα να του υπενθυμίσω ότι… ΕΝΑΣ ήταν ο Γρίβας. Βίος και πολιτεία ήταν, κυνηγούσε κομμουνιστές με την οργάνωση «Χ», ΚΑΘΟΛΟΥ άγιος και ΚΑΘΟΛΟΥ αθώος όταν μπούκαρε ΚΑΙ στην Κύπρο (μάλλον για να ΚΑΠΗΛΕΥΤΕΙ τον άδολο ενθουσιασμό των Κυπρίων υπέρ της Ελευθερίας). Τουλάχιστον έτσι νομίζω.
    Για τους «παπάδες» όμως οφείλω να ομολογήσω ότι ελάχιστα γνωρίζω, ως μη-Κύπριος που διαβάζει κατά καιρούς ιστορικά άρθρα για να καταλάβει π.χ. τον Μακάριο και το ρόλο του, κ.ο.κ.

    Επομένως, ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ κίνδυνος της παρέμβασης του Ε.Π. (που με έχει βάλει σε… μπελάδες να προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τα γράμματα αυτά) είναι ΟΧΙ ο «παλαιοκομμουνισμός» αλλά η «Δεξιά Στροφή» προς ταυτίσεις με την ακροδεξιά, η οποία ξαναγράφει την Ιστορία (όπως είπε και για το δικό τους θέμα ο φίλος των «Πόντος και Αριστερά»)… και αργά ή γρήγορα θα επιχειρήσει μάλλον να ανακηρύξει το στυγνό «Χίτη» Γρίβα «άγιο»…

    Σόρυ, εγώ δεν υπήρξα ποτέ Παλαιοκομμουνιστής, ούτε αισθάνομαι φοφικά σύνδρομα απέναντι σε ξένες κουλτούρες (για να τις δαιμονοποιώ σαν π.χ. «πολυπολιτισμικότητα»). Σέβομαι και παρακολουθώ αυτό το χώρο, στον οποίο ανήκουν αυτά τα ιστολόγια, εξαιρετικά ζωντανά μάλιστα όπως είναι, αλλά… δυσπιστώ στις ταμπέλες, στις δαιμονοποιήσεις, στα ξαναγραψίματα της ιστορίας (ΙΔΙΩΣ αυτά) και στη δημιουργία μόνιμων «εσωτερικών εχθρών» που δήθεν είναι όλοι μισθωτοί πράκτορες ξένων δυνάμεων, κ.ο.κ.

    Για μένα ο Μίχας ΔΕΝ είναι απαραίτητα πράκτωρ (και παρακαλώ τον έντιμο και μεγάλο Λαυρέντη να φέρει λινκ και στοιχεία περί του αντιθέτου) αλλά είναι -βεβαίως- φιλελεύθερος και καθόλου άσφαλτος. Ο Γρίβας όμως, ΟΣΟ κι αν έγινε ήρωας κάποτε και πατριώτης, δεν παύει να αποτελεί ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ σκοτεινή και ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ φυσιογνωμία. Θα ήθελα ΠΑΡΑ πολύ να βρω ΟΛΑ τα εγκλήματά του, τόσο εναντίον κομμουνιστών εν Ελλάδι ΠΡΙΝ την Κύπρο, ΟΣΟ και εναντίον Τουρκοκυπρίων (τους οποίους φανάτισε με αυτά τα εγκλήματα να μισούν τους Ελληνοκύπριους). Κι αν τα βρω και έχω χρόνο ευχαρίστως θα τον παρέδιδα στη χλεύη των Μελλοντικών αναγνωστών, που μέσα από το δημόσιο ψηφιακό… φάκελλο, αυτού και μερικών άλλων, ίσως κάποτε να βάλουν μυαλό και να ωριμάσουν σύμφωνα με τον αθάνατο στίχο του Οδυσσέα Ελύτη, ΜΗ-εθνικιστή αλλά διεθνιστή πατριώτη:

    «Αν δεν είναι αυτός Πλανήτης…
    όλο κότες και πρόβατα
    και βλακώδεις άλλες κύπτουσες υπάρξεις…
    …(αναλωμένος)…
    ε μακρούς αγώνες για την Ελευθερία
    πάντα τη ΔΙΚΗ ΜΑΣ, ποτέ των ΑΛΛΩΝ»…

    -Ελύτης
    (από μνήμης και ατελώς)

  23. omadeon Says:

    Υ.Γ. «Αχ», όχι «αν».
    Βρήκα το πλήρες ποίημα (από τη «Μαρία Νεφέλη») και σας το γράφω εδώ:

    Ο πλανήτης Γη:
    Αχ δεν είναι αυτός πλανήτης
    όλο κότες και πρόβατα
    και βλακώδεις άλλες κύπτουσες υπάρξεις.
    Άκρη-άκρη του Σύμπαντος ο αμελητέος
    με τους τόσους-δα ωκεανίσκους του
    με τα Ιμαλαϊάκια του
    με τα τέσσερα δις των απτεροδιπόδων του
    μαχομένων αέναα υπέρ βωμών και εστιών
    πετρελαιοπηγών και άλλων πλουτοφόρων περιοχών.

    Δεν είναι αυτός πλανήτης
    στουμπωμένος δηλητηριώδη αέρια
    έκθετος σε βροχές μετεωριτών
    σε σκέψεις φιλοσόφων
    σε μακρούς αγώνες για την ελευθερία
    (τη δική μας πάντοτε – ποτέ των άλλων).

    Ένα σκάκι για κόρακες εξασκημένους
    να κερδίζουν πάντοτε και από τις δύο πλευρές
    ‘μαύρα πουλιά’ που λεν ‘μαύρα μαντάτα’

    Η αντίστροφη μέτρηση ώς τον τέλειο αφανισμό.

  24. omadeon Says:

    Υ.Γ.2 τέλειο ΠΛΗΡΗ αφανισμό – σόρυ, αντέγραφα από βιβλίο βιαστικά.

  25. omadeon Says:

    Υ.Γ.3 φυσικά εξαποδέ με κάλυψες ήδη, με το παραπάνω. Απλώς διαβλέπω μια _επικίνδυνη_ δική σου ανεκτικότητα στη «δεξιά στροφή» που είναι έτοιμη να… ανακηρύξει άγιο το Γρίβα, π.χ. με τα λόγια

    Ε.Π.

    Δεν κατάλαβα, γιατί γίνεσαι τόσο απαξιωτικός με τους “παπάδες” και τους Γρίβες; Γιατί υποτιμάς τόσο αβασάνιστα τη θυσία των “παπάδων” αλλά και του (πρώιμου τουλάχιστον) Γρίβα; Αμφισβητείς την αγάπη και τον αγώνα τους για λεύτερη πατρίδα; Τόσο άθλιο λοιπόν ήταν το κατάντημά τους;

    «αλλά και του (πρώιμου τουλάχιστον) Γρίβα»
    Ε, καλά κρασία.

    Ο Ελύτης είπε επίσης «Οταν η συμφορά συμφέρει, ΛΟΓΑΡΙΑΖΕ ΤΗΝ για πόρνη»….

  26. Ε.Π. Says:

    Οι επεξηγηματικές διευκρινίσεις σου με κάλυψαν αγαπητέ εξαποδω! Έχουμε και λέμε…
    Κατ’ αρχάς δεν ενοχλούμαι γενικώς και αορίστως από τον παλαιοκομμουνισμό. Τον έχουμε ανάγκη σε τέτοιους δύστροπους καιρούς, αρκεί μόνον να μη γίνεται μονολιθικός, να είναι αυτοκριτικός για το παρελθόν του, ρεαλιστικός για το παρόν και αληθινά επαναστατικός για το μέλλον. Γράφεις, «θα έπρεπε στην πρωτοπορία του αγώνα να ήσαν “άλλοι”, αν εκείνοι οι “άλλοι” δε είχαν παρωπίδες». Ακριβώς, εδώ είναι η ουσία της κουβέντας μας, η «μαύρη τρύπα» και το έλλειμμα όσων θα ‘πρεπε αλλά δεν..!
    Με βρίσκει σύμφωνο η ερμηνεία σου για το ρόλο της εκκλησιαστικής ιεραρχίας στην πρωτοπορία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα (αναμφίβολα θετικός και αυτονόητος για μένα) και των περιορισμένων (δεδομένων) όμως δυνατοτήτων της στη διαχείριση της πολιτικής κατάστασης έπειτα.
    Για τον Γρίβα επίσης θα συμφωνήσω ανεπιφύλακτα και εγώ (δίχως καχυποψία για τον πατριωτισμό του) ότι αργά ή γρήγορα θα γινόταν ένα θλιβερό ενεργούμενο των αυτοκρατορικών οι οποίοι θα τον χρησιμοποιούσαν προκειμένου να αναστείλουν οποιαδήποτε εγχώρια, λαϊκή και ακηδεμόνευτη προοπτική του νησιού με το πρόσχημα του αντικομμουνισμού.
    Πάντως (με αφορμή την περίπτωση Γρίβα) οφείλουμε νομίζω να προσεγγίζουμε σημαντικά ιστορικά γεγονότα και περιόδους με κριτήρια του ιστορικού τους πλαισίου και όχι με κριτήρια του παρόντος για να αποφεύγουμε τις παγίδες ερμηνευτικών απλουστεύσεων που αδικούν την ιστορική μας προσέγγιση.
    Κλείνεις, τέλος το σχόλιο σου λέγοντας: «Φαντάζεστε στην Ελλάδα του ‘41-’44 να είχε την πρωτοβουλία του αγώνα ο φαιδρός Ζέρβας; Στην καλύτερη περίπτωση θα μιλάγαμε για αντίσταση τύπου …γαλλικής “ρεζιστάνς”, στη χειρότερη… » Δεν έχεις καθόλου άδικο αλλά θα μπορούσε κάποιος ίσως να αντιστρέψει το ερώτημα και να αναρωτηθεί «Φαντάζεστε στην μετά το ’41-’44 Ελλάδα να μην είχε ηττηθεί (με τον τρόπο που ηττήθηκε) η Αριστερά, και να είχαμε και εμείς ως λαός την εμπειρία του …»υπάρξαντος σοσιαλισμού» υπό την πεφωτισμένη καθοδηγεσία σπηθαμιαίων και «ανίκανων» (κατά την κρίση του εσχάτως μετανοημένου Λ. Κύρκου) κομματικών ανδρείκελων, τραγικών υπολειμμάτων μιας ένδοξης Αντίστασης;» Το φαντάζεστε; Επειδή όμως οι υποθέσεις εργασίας στη μελέτη της ιστορίας έχουν μόνο αναχρονιστικό ενδιαφέρον άνευ πρακτικής σημασίας, γι αυτό είναι φρόνιμο να ρωτάμε για τα πάντα και φρονιμότερο να αμφιβάλλουμε διαρκώς…
    Όσο για την … κίτρινη κάρτα, μην ανησυχείς, ούτε που διανοήθηκα να τη βγάλω από το τσεπάκι! Και το replay της φάσης ήταν αρκούντως διαφωτιστικό.
    Να ‘σαι καλά!
    Ε.Π.

  27. Ε.Π. Says:

    @omadeon
    Επειδή οι βεβαιότητές σου με … προβλημάτισαν καταλυτικά, μια διόρθωση και μια παρατήρηση.
    1) Για τη διατύπωση μου σε προηγούμενο σχόλιο “αλλά και του (πρώιμου τουλάχιστον) Γρίβα” έχεις δίκιο. Γράψε ΛΑΘΟΣ! Προφανώς και δεν αναφερόμουν στο κατάμαυρο Χίτικο παρελθόν του αλλά στην ηγεσία του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα των Κυπρίων. Τι να κάνουμε φίλτατε, μας αρέσει δεν μας αρέσει, ιστορικά γεγονότα κρίνουμε, δεν κάνουμε δικαστήριο.
    2) Υπάρχει αντίφαση θα πει κάποιος εδώ. Πως είναι δυνατόν, θα αναρωτηθεί κάποιος άλλος; Φίλοι μου όλη η ιστορία γέμει αντιφάσεων και μάλιστα ακραίων ΤΡΑΓΙΚΩΝ ΑΝΤΙΦΑΣΕΩΝ. Όποιος, συγγνώμη, δεν το βλέπει είτε σπουδάζει την ιστορία αλληθωρίζοντας δεξιά κι αριστερά εξαιτίας των ιδεοληψιών του οι οποίες σώνει και καλά πρέπει να πιστοποιούνται ιστορικώς (ειδάλλως κακό… της ιστορίας) είτε διαβάζει την ιστορία ηθικιστικά, οπότε επιλέγει τη λογική του Προκρούστη.
    Κάποιος τίμιος και λεβέντης παππούς στη Μεσσηνία, αγωνιστής του ανοιχτόμυαλου και λαογέννητου ΕΑΜ μου εξιστορούσε σε μια κουβέντα τα παθήματα και τις πληγές της Αντίστασης. Μεταξύ των άλλων, ελεεινολογούσε το «ένδοξο» παρελθόν ορισμένων συναγωνιστών του, τα φρικώδη έργα τους (βιασμούς ανήλικων κοριτσιών, ενταφιασμό εντεκάχρονου εν ζωή παιδιού κ.α.) και πονούσε και ντρέπονταν για τα κατορθώματά τους. Να λοιπόν αντίφαση! Έλα κριτά της ιστορίας μεγάλε και δίκασε τους ενόχους… Ενοχοποίησε την Αντίσταση… Κάνε τις αναλύσεις σου και στο τέλος γράψε μας και μια δική σου ιστορία, δίχως αίματα και σφαγές, δίχως συμφέροντα και σκοπιμότητες, καθαρή και άσπιλη, δίχως ανιφάσεις και ΤΡΑΓΙΚΟΤΗΤΑ, μια ωραία σούπα εύπεπτη για το στομαχάκι μας!

  28. omadeon Says:

    @Ε.Π.
    Πολύ μου άρεσε η διευκρίνιση του (1). Δεν είναι και πολλοί όσοι τολμούν, στο ψηφιακό διάλογο σήμερα, να γράψουν την έντιμη φράση «Γράψε Λάθος»… 🙂

    Από κει και πέρα, το να γραφτεί μια «αποστειρωμένη» Ιστορία, χωρίς τις αντιφάσεις, χωρίς τα εγκλήματα όλων των πλευρών, είναι ηλίθιο εγχείρημα.
    Οπως και η ηλιθιότητα του να κρίνει κανείς ολόκληρο απελευθερωτικό αγώνα με βάση ορισμένα μεμονωμένα (και μη) εγκλήματα ορισμένων αγωνιστών.

    Παρόλ’ αυτά, επέτρεψέ μου να αμφισβητώ τις «καλές προθέσεις» του Γρίβα. Σε αυτή την περίπτωση, «καλές προθέσεις» είχε ΚΑΙ ο Χίτλερ ΚΑΙ πολλοί άλλοι. Και λοιπόν, τι;
    Θα ήθελα πραγματικά να μελετήσω το κατά πόσον η δράση του Γρίβα στην Κύπρο περιλάμβανε ΚΑΙ εγκληματική τρομοκρατία κατά Τουρκοκυπρίων, που ασφαλώς έβλαψε πολύ και λέρωσε την Ελληνοκυπριακή πλευρά.

    Εκείνο που μας ενδιαφέρει, στον 21ο αιώνα της Πλημμυρίδας της Γνώσης, δεν είναι να κρυφτούμε πίσω από ένα δάχτυλο αλλά να εμβαθύνουμε πιο πολύ, στις αιτίες όλων των ιστορικών εγκλημάτων, για να αποφευχθούν στο μέλλον. Οχι να δαιμονοποιήσουμε ηθικολογικά οποιονδήπτοε. Πάντως, για τον Γρίβα, ειλικρινά νομίζω ότι ισχύει εκείνο το ρητό «ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε καθάρματος». Δεν θυμάμαι ποιός το είπε όμως.

  29. Ε.Π. Says:

    @omadeon
    Θα συμφωνήσω!
    “ο εθνικισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο κάθε καθάρματος”.
    Εκπληκτικός ο αφορισμός, δεν θυμάμαι και γω τίνος είναι το απόφθεγμα…
    Θα πρόσθετα εν προκειμένω και το εξίσου ωραίο του ορθοδοξότατου και ελληνικότατου Παπαδιαμάντη (νατη πάλι … η αντίφαση-σκάνδαλο για τους ελληνοκεντρικούς της εποχής του π.Χ.) για «το επάγγελμα της θρησκείας και της πατρίδας» που είχε κι έχει πολύ πέραση στα καθ’ημάς! Όταν το βρω θα σας το δώσω στην ακριβή του διατύπωση…
    Υγιαίνετε!

  30. Ε.Π. Says:

    παράλειψη
    Τα ως άνω αφορούν βεβαίως βεβαίως (και εξίσου) και τον επαγγελματικό «αντι-εθνικισμό» αμερικανικής και εγχώριας έμπνευσης. Έτσι για να μην ξεχνιόμαστε!
    υ.γ. στο προηγούμενο σχόλιο «πολλή πέραση» ήθελα να γράψω…

  31. omadeon Says:

    Αγαπητέ Ε.Π.
    μου αρέσει ο διάλογος, με τη νέα τροπή που του έδωσες. Μα… ΦΥΣΙΚΑ και ο Παπαδιαμάντης ΗΞΕΡΕ τους ψευτο-παλληκαράδες υπερ-πατριώτες της δικής του εποχής, όπως εμείς ξέρουμε σήμερα τον… ευθυτενή ΕΛ-ληνα Γεωργιάδη, κ.ά.

    Οσον αφορά τον «αντι-εθνικισμό αμερικανικής και εγχώριας έμπνευσης», είχα εντρυφήσει στο θέμα και κατέληξα ότι οφείλεται σε ένα ηλίθιο παλιό αναρχικό δόγμα (εν μέρει) που πρώτος νομίζω εξέφρασε ο παλιός (του χώρου αυτού) Φίλιππας Κυρίτσης. Δηλαδή το δόγμα ότι πρέπει να κριτικάρουμε ΜΟΝΟ τον εθνικισμό της δικής μας χώρας (και ο καθένας της δικής του). ΕΥΚΟΛΗ λύση, έχει και τη λογική της, δεν είναι και εντελώς λάθος μάλιστα. Αλλά όπως όλες οι εύκολες λύσεις αποτελεί απλούστευση που προκαλεί απώλεια πληροφορίας και γνώσης. Εμ, ΕΚΕΙ φαίνονται και οι προθέσεις του καθενός μας. Ο εντιμος άνθρωπος ΔΕΝ μπορεί να μη μιλήσει για το άδικο. ΣΙΓΑ μη σιγήσει επειδή κάποιος «κανόνας» επιβάλλει να μην ασχολείται μαζί του. Εν προκειμένω, στην καταπολέμηση π.χ. του νέου, διογκούμενου Υπερ-εθνικισμού της ΠΓΔΜ πολλοί ΑΠΛΟΪΚΟΙ αντιεθνικιστές την πάτησαν οικτρά. ΔΕΝ είχαν σωστά νοητικά εφόδια για να απαντήσουν. Κάποια στιγμή, ξεκινώντας όμως κι εγώ από αντι-εθνικιστική αφετηρία στη σκέψη μου, είδα τον εθνικισμό των γειτόνων και… «τα είδα όλα». Αρχισα να τους κάνω πλακίτσες, να τους παίρνω στο ψιλό. ΔΕΝ έγινα ΤΟΣΟ ηλίθιος ώστε να τους ανέχομαι κιόλας.

    Τα μεταξωτά βρακιά θέλουν επιδέξιους κώλους, και ο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ αντι-εθνικισμός χρειάζεται έναν επιδέξιο, ανοιχτό νου (ΟΧΙ «του κώλου»).
    🙂

  32. omadeon Says:

    Υ.Γ. χμ… πλέρια μετριοφροσύνη και σεμνότητα (χεχε) πασάλειψα το προηγούμενο σχόλιο, τόσο βαρύγδουπο ώστε θα σου κάνω… πάσα το βάρος!
    🙂
    Φυσικά το βάρος της ανοιχτής σκέψης τη μοιραζόμαστε όλοι. Π.χ. αν δεν έκανες εσύ το δικό σου άνοιγμα, δεν θα μπορούσα να ανοιχτώ κι εγώ. ΜΑΖΙ φτιάχνουμε ανοιχτότητα νου. Ο κλειστός νους φτιάχνεται από ένα (απομονωμένο) άτομο.

  33. partizana Says:

    Καταρχήν είμαι Η παρτιζάνα και όχι Ο παρτιζάνα!
    Για το σύνθημα ‘Λεύτερη Κύπρος..»:το ανέφερα αυτό για να δείξω τη συνολικότερη λογική ΚΚΕ και κυρίως το διαφορετικό περιεχόμενο που έδινε στην ένωση. Το ότι η Κύπρος είναι φαινόμενο, να καθοδηγεί τον αντιαποικιακό αγώνα η Δεξιά κι ο Γρίβας, ε ναι είναι το δίχως άλλο!

    για την ανακοίνωση του ΕΑΜ για τη Βουλγαρική κατοχή της ελληνικής Μακεδονίας, που παραθέτει ο πόντιος φίλος μας: ελληνική Μακεδονία ήταν γιατί υπήρχε και μια άλλη που δεν ήταν ελληνική (η οποία και αυτή ήταν υπό βουλγαρική κατοχή)!

  34. sarantamilakokkina Says:

    Αγαπητή partizana
    Για το αντίθετο από ότι φαίνεται να υποννοείς στο σχόλιό σου κατέθεσα την προκύρηξη του ΕΑΜ.

    Απέναντι σε αναθεωτητικές προσπάθειες για το ποιοί έκαναν αντίσταση στους Βούλγαρους και γενικότερα στην κατοχή και ποιοί…..
    Ωρίστε λοιπόν και άλλο ένα
    http://rs160.rapidshare.com/files/152989166/tsan.xml

  35. partizana Says:

    Αντίσταση έκανε το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Δεν μπορώ να δω το κείμενο που έβαλες τελευταίο.

  36. εξαποδω Says:

    @ omadeon

    Είσαι καταιγιστικός! 🙂

    @sarantamilakokkina

    Ευχαριστούμε για την παράθεση των συνδέσμων. Τη σχετική συζήτηση την παρακολoυθώ με ενδιαφέρον εδώ και καιρό.

  37. “ΤΑΓΜΑΤΑ” και “ΣΩΤΗΡΕΣ” « σαράντα μήλα Κόκκινα Says:

    […] Κουβέντες σχετικές με την προσπάθεια αναθεώρησης της ιστορίας [ ΕΔΩ] , [ΕΔΩ]  , [ΕΔΩ] και [ΕΔΩ]  […]

  38. Στο χώρο του πολιτικού σουρρεαλισμού… « Το ιστολόγιο του έξ' από δώ Says:

    […] Κι επειδή μερικοί φαίνεται να ξεχνάνε εύκολα, αναδημοσιεύω ένα παλαιότερο δικό μου κείμενο σε αυτό το ιστολόγιο: https://eksapodo.wordpress.com/2008/10/09/360/ […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: