Ο εκβιασμός της αυτοκινητοβιομηχανίας

Ο «σκληρός πυρήνας» της αμερικάνικης αυτοκινητοβιομηχανίας βρίσκεται στα όρια της χρεοκοπίας εξαιτίας έλλειψης ρευστότητας. Τζένεραλ Μότορς (η μεγαλύτερη αυτοκινητοβιομηχανία του κόσμου), Φόρντ και Κράισλερ βλέπουν τα διαθέσιμά τους να εξαντλούνται και οι ειδικοί εκτιμάνε ότι το πρώτο τρίμηνο του 2009 θα ξεμείνουν τελείως από ρευστό. Είναι επίσης γνωστό ότι εδώ και καιρό το λόμπυ του αυτοκινήτου επιδιώκει να γευτεί ένας κρατικό πακέτο ενίσχυσης ύψους τουλάχιστον 25 δις δολαρίων, αντίστοιχο με εκείνο των 700 δις που αποφασίστηκε για τον τραπεζικό τομέα. Στην πραγματικότητα τα στελέχη της αυτοκινητοβιομηχανίας εκβιάζουν ανοιχτά την Ομοσπονδιακή κυβέρνηση με το δίλημμα «ή βάζουμε λουκέτο και καταβαραθρώνεται η παραγωγή ενώ εκτοξεύεται η ανεργία, ή μας τα δίνετε»! Η Φόρντ ήδη ανακοίνωσε την απόλυση του 10% του διοικητικού της προσωπικού.
Η πολιτική ισχύς του λόμπυ του αυτοκινήτου στην Ουάσιγκτον είναι γνωστή τοις πάσι και λίγοι είναι εκείνοι που πιστεύουν ότι αυτά τα 25 δις δεν θα καταλήξουν εν τέλει στα ταμεία της βιομηχανίας. Ο Ομπάμα, μάλιστα λέγεται, έχει σχεδιασμένο και ένα δεύτερο πακέτο ύψους 50 δις γιατί πολλοί πιστεύουν ότι τα 25 δις θα αποδειχτούν λίγα μπροστά στους πόρους που πραγματικά χρειάζεται η βιομηχανία αυτοκινήτου για να επιβιώσει. Η αντίσταση σε αυτό τον εκβιασμό της βιομηχανίας είναι μεγάλη, τόσο στη Βουλή όσο και στη Γερουσία, από Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους. Αν τελικά το πακέτο ενίσχυσης των 700 δις για τις τράπεζες μπόρεσε και πέρασε (με σχετική δυσκολία), οφείλεται στο ότι υπήρχε μια αιτιολόγηση που πρόβαλε ότι ήταν απαραίτητο για να σωθεί το σύνολο της οικονομίας και όχι απλώς ο τραπεζικός τομέας, ο οποίος είναι το μέσο διοχέτευσης πιστώσεων στην αγορά. Και αυτό έπειθε. Τώρα θα πρέπει να εγκριθεί η χορήγηση δισεκατομμυρίων σε τρεις βιομηχανίες, των οποίων τα στελέχη – όπως αποδείχτηκε στις πρόσφατες συνεντεύξεις τους σε επιτροπές της Γερουσίας – θα συνεχίσουν να έχουν τον πλήρη έλεγχο του (καταστρεπτικού) μάνατζμεντ των εταιρειών τους ενώ παράλληλα ελάχιστη διάθεση έδειξαν για να μειώσουν τον προκλητικό και αυτοκρατορικό τρόπο ζωής τους! Στην πραγματικότητα μιλάμε για μια σύμφυση ιδιωτικού και κρατικού κεφαλαίου που δημιουργεί έναν ιδιότυπο κορπορατισμό, στον οποίον οι μεγάλες εταιρείες, δια της πολιτικής ισχύος του λόμπυ τους, μπορούν και απομυζούν άμεσα ομοσπονδιακούς πόρους και συνεχίζουν αενάως τη λειτουργία τους (και φυσικά την κερδοφορία τους) διαχειριζόμενες «ξένα» λεφτά!
Από κάτι τέτοια καταρρίπτονται ένας-ένας οι (νεοφιλελεύθεροι) μύθοι για την Αμερική του οικονομικού φιλελευθερισμού και της αυτορρυθμιζόμενης και «δίκαιης» Αγοράς, η οποία τιμωρεί τους «κακούς» επιχειρηματίες και ανταμείβει τους «ικανούς»! Απ’ ό,τι φαίνεται, ακόμα και οι «κακοί» ανταμείβονται, από το κράτος τους, αρκεί να έχουν τις κατάλληλες διασυνδέσεις και να ‘χουν χρηματοδοτήσει την προεκλογική εκστρατεία των σωστών ανθρώπων!
Όπως ενδεικτικά έγραψε ένας αμερικάνος οικονομικός αναλυτής, θα ήταν προτιμότερο να δοθούν άμεσα τα 25 ή τα 50 δις δολάρια για τις ανάγκες των εργαζομένων που ενδεχομένως θα πληγούν από την κρίση στην αυτοκινητοβιομηχανία, παρά στα αφεντικά τους! Προσυπογράφω!

ΥΓ. Παρόμοιες ιδέες περί τάχα μου «ενίσχυσης» της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας άρχισε να καταθέτει στο τραπέζι των ευρωπαϊκών συναντήσεων και η Μέρκελ…

Advertisements

Ετικέτες: , ,

6 Σχόλια to “Ο εκβιασμός της αυτοκινητοβιομηχανίας”

  1. JohnyQ Says:

    Δεν πρόκειται για τίποτα «ιδιότυπο»! η στήριξη του ιδιωτικού κεφαλαίου από το κρατικό ή αλλιώς των καπιταλιστών από τον συλλογικό καπιταλιστή που είναι το κράτος λέγεται κρατικομονοπωλιακός καπιταλισμός! και είναι απλώς ένα χαρακτηριστικό του σάπιου πια καπιταλισμού που έχει εισέλθει στη ανώτερο στάδιό του, του ιμπεριαλισμού! Στην προσπάθειά του να ξεπεράσει την κρίση υπερπαραγωγής που προέκυψε από την άναρχη παραγωγή σε συνδυασμό με την ιδιοποίηση των αποτελεσμάτων από λίγους ενώ αυτά(τα αποτελέσματα) παράχθησαν από πολλούς(κοινωνική παραγωγή).

    Το πρόβλημα δεν είναι οι «κακοί» ή αυτοί που ζουν με «ροκλητικό και αυτοκρατορικό τρόπο»!!!! αλλά εντοπίζεται στη βάση των αντιθέσεων του καπιταλισμού ως οικονομικού συστήματος! ενώ έχουμε πρόοδο στην τεχνική και την τεχνολογία, στην παραγωγικότητα, και εν γένει αναπτύσσονται οι παραγωγικές δυνάμεις, αυτός(ως οικονομικό σύστημα) οδηγεί στην καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων!

  2. εξαποδω Says:

    @JohnyQ

    Έχω την υποψία ότι οι απαρχές της κρίσης στις ΗΠΑ (αλλά και στη Μ. Βρετανία) δεν αποτελούν τυπική κρίση υπερσυσσώρευσης. Υπερσυσσώρευση σημαίνει ότι η ήδη συσσωρευμένη ποσότητα μέσων παραγωγής είναι μεγαλύτερη από αυτήν, την οποίαν απαιτεί η παραγωγή εκείνης της ποσότητας εμπορευμάτων που ικανοποιεί τη δεδομένη ζήτηση. Για να το πούμε χονδρικά, όταν η παραγωγή είναι μεγαλύτερη από την κατανάλωση.
    Και, όμως, ο διάλογος που γίνεται αυτήν την περίοδο στις ΗΠΑ, επικεντρώνεται στο γεγονός ότι, η παραγωγή τα τελευταία 20 χρόνια εξοβελίστηκε και μεταφέρθηκε εκτός ΗΠΑ προς όφελος της ανάπτυξης της οικονομίας των «λευκών γιακάδων» (χρηματιστήριο, τράπεζες, υπηρεσίες, κλπ). Δηλαδή, το κύμα της παγκοσμιοποίησης που εξαπέλυσε η αμερικάνικη άρχουσα τάξη για να μπορέσει να διατηρήσει την ηγεμονία της μέσα από τον έλεγχο των παγκόσμιων χρηματιστηριακών ροών και τη διατήρηση του δολαρίου ως νομίσματος βάσης, στρέφεται τώρα σε μπούμεραγκ. Τα τελευταία χρόνια οι ΗΠΑ έχουν τεράστια ελλείμματα και μια παραγωγή που φθίνει ή έχει αποκεντρωθεί σε άλλες περιοχές του πλανήτη.
    Ενδεικτικά, μεταξύ του 1960 και του 1999 η συμμετοχή της Ανατ. Ασίας στην παγκόσμια προστιθέμενη αξία (αποδίδει το μερίδιο της παγκόσμιας αγοράς που ελέγχεται από τους κατοίκους μιας περιοχής) ανέβηκε από το 13% στο 25,9% (!) ενώ της Βορ. Αμερικής έπεσε από το 35,2% στο 29,8% και της Δυτ. Ευρώπης από το 32,4% στο 23,4%. Σήμερα, η ΝΑ Ασία έχει ξεπεράσει τη Β. Αμερική και η Δ. Ευρώπη είναι στο 20%, ίσως και πιο κάτω.
    Δηλαδή, στις ΗΠΑ διατηρήθηκε τα τελευταία χρόνια μια πολύ υψηλή ζήτηση αναντίστοιχη με την εσωτερική παραγωγή, η οποία δεν οφειλόταν στις αυξήσεις των μισθών (το αντίθετο) αλλά στο δανεισμό (κρατικό και ατομικό) και τις πάσης φύσεως «φούσκες» (στεγαστική, χρηματιστηριακή, κλπ). Για αυτό και οι ιθύνοντες του κατεστημένου δεν ξέρουν πώς να την αντιμετωπίσουν! Τυπικές κρίσεις υπερσυσσώρευσης έχει περάσει το αμερικάνικο κεφάλαιο (εκτός από το ’29) και στις αρχές του ’70 ή τα μέσα του ’80 και είχε αναπτύξει μια μεθοδολογία βραχυχρόνιου ξεπεράσματός τους. Ενώ γι αυτήν σήμερα δεν φαίνεται έχουν τα «εργαλεία» να την αντιμετωπίσουν γιατί με την παγκοσμιοποίηση ο «τραχανάς απλώθηκε» πολύ και δεν μαζεύεται πίσω παρά μόνο με «επαναστατικές» μεθόδους τις οποίες δεν ευνοεί η αδράνεια του συστήματος της παγκοσμιοποίησης.
    Αντίθετα, την ίδια περίοδο, κρίση περνάει και η Κίνα. Χιλιάδες μικρές και μεσαίες βιομηχανίες εντάσεως εργασίας, εξαγωγικά προσανατολισμένες, κλείνουν πετώντας στο δρόμο εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες γιατί πέφτει κατακόρυφα η διεθνής ζήτηση και η παραγωγή είναι πολύ υψηλή. Όμως, το κινέζικο κράτος έχει εργαλεία να αντιμετωπίσει την υπερσυσσώρευση: Την ανάπτυξη της περιορισμένης εσωτερικής αγοράς χρησιμοποιώντας τα τεράστια συναλλαγματικά αποθέματα! Ήδη πριν από δέκα μέρες ανακοίνωσε ένα πακέτο ενίσχυσης 480 δις $ για την πληρωμή μισθών, αποζημιώσεων, και ενισχύσεων σε απολυμένους, επιδοτήσεων σε επιχειρήσεις για να περάσουν σε ένταση κεφαλαίου (τεχνολογικός εκσυγχρονισμός) και ανάπτυξη των εσωτερικών υποδομών. Κλασικά πράγματα δηλαδή. Ενώ οι ΗΠΑ;…
    Γι αυτό πιστεύω ότι η σημερινή κρίση στο δυτικό κόσμο είναι λίγο πιο «περίπλοκη» απ ότι νομίζουμε…

  3. JohnyQ Says:

    το ότι δημιουργήθηκε μια ζήτηση όπως λες με την προσφορά δανείων δεν αναιρεί τον χαρακτήρα της κρίσης ως κρίσης υπερπαραγωγής, όχι απαραίτητα υπερσυσσώρευσης διότι όντως οι εργαζόμενοι δεν είχαν να πληρώσουν και έπαιρναν δάνεια, έτσι συντηρήθηκε μια ζήτηση η οποία όμως δεν βασιζόταν στους μισθούς αλλά στα δάνεια!

    όπως και να το κάνουμε είτε μιλάμε για τα σπίτια είτε μιλάμε για τα δάνεια και τα δύο «παράχθηκαν» σε αναντιστοιχία της κατάστασης των παραγωγικών δυνάμεων, δηλαδή κυρίως των εργαζομένων. άρα και λόγω της αδυναμίας των σπιτιών να πουληθούν και των δανείων αν αποπληρωθούν οδηγηθήκαμε στην κρίση.

  4. et the tele-spaceman Says:

    ΚΑΠΟΙΑ ΤΩΝ HEAD FUNDS ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥ 1998 ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΤΑ ΚΑΛΥΨΟΥΝ. Π.Χ. ΕΝΑΣ ΤΥΠΟΣ ΕΙΧΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ – ΤΖΟΓΑΡΕΙ ΤΟ ΑΕΠ ΤΗΣ ΤΟΤΕ ΚΙΝΑΣ. ΜΙΚΡΟΠΡΑΓΜΑΤΑ.

    ΤΩΡΑ ΤΖΟΓΑΡΑΝ 11 ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ (ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΩ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ) ΑΕΠ!! 11 ΦΟΡΕΣ !!
    ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟ KΑΛΥΨΕΙ ΤΟ ΠΟΣΟ;
    H MAΛΛΟΝ ΠΟΙΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΛΥΨΕΙ;Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ DOT COM ΤΟΥ 2001-2002 ΗΤΑΝ ΑΠΛΗ ΤΣΙΧΛΟΦΟΥΣΚΑ.

    MΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ.
    ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΔΩ ΑΣΤΙΚΟ ΤΥΠΟ, 3 ΧΡΟΝΙΑ ΜΙΝΙΜΟΥΜ.
    ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΣΥΜΦΩΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ ΟΤΑΝ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΧΙΛΙΕΣ -ΚΑΙ ΟΧΙ ΕΚΑΤΟ- ΜΕΡΕΣ

  5. εξαποδω Says:

    @ et the tele-spaceman

    Οι χίλιες και μιά … νύχτες του Ομπάμα 🙂

  6. et the tele-spaceman Says:

    ΚΥΡΙΕ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΑ
    ΔΙΑΘΕΤΕΤΑΙ ΧΙΟΥΜΟΡ!

    1000 + 1 ΝΥΧΤΕΣ. ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ «ΕΡΓΑΤΙΣΤΗ» ΟΜΠΑΜΑ ΜΕ ΤΟ ΔΕΞΙΟ ΕΠΙΤΕΛΕΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ(ΑΜΥΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ)

    Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΕΤΕ ΜΕ ΤΟΝ JohnyQ ΕΙΝΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: