Posts Tagged ‘οικολογία’

Η ΒΡ νεκρώνει τις ακτές της Λουιζιάνα και εξαερώνει τις συντάξεις των Άγγλων εργαζομένων!

Ιουνίου 16, 2010

Τα μάτια όλου του κόσμου έχουν στραφεί στην απίστευτη οικολογική καταστροφή που προκάλεσε και προκαλεί η γιγαντιαία πετρελαιοκηλίδα που σαρώνει ανεξέλεγκτη τις ακτές στον Κόλπο του Μεξικού, εβδομάδες τώρα. Η σχεδόν δαιμονική λαιμαργία του πολυεθνικού γίγαντα του πετρελαίου, της ΒΡ, στην υπηρεσία ενός ανοιχτά καταστρεπτικού για τον πλανήτη και τις ανθρώπινες ζωές οικονομικού συστήματος, του καπιταλιστικού, ταρακουνάνε με τις συνέπειές τους όλον τον πλανήτη. Ακόμα και τον μέσο Βορειο-Αμερικανό πολίτη, που δεκαετίες τώρα βρίσκεται ναρκωμένος από τις αναθυμιάσεις της βενζίνης, ζώντας στο πιο ενεργοβόρο παραγωγικό μοντέλο που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία, αυτό των ΗΠΑ.

Κι ενώ η ανείπωτη καταστροφή δείχνει να ταράζει ακόμα και τη βάση του πολιτικού συστήματος στις ΗΠΑ και κλυδωνίζει επικίνδυνα τον πολυεθνικό εταιρικό γίγαντα της ΒΡ, μια πληθώρα «παράπλευρων απωλειών» διαφεύγουν ακόμα της προσοχής μας. Απώλειες, άρρηκτα συνδεδεμένες με την παγκοσμιοποιημένη φάση του καπιταλισμού, την οποία και βιώνουμε στο πετσί μας τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Για παράδειγμα οι μεγάλες απώλειες που υφίστανται τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων στη Μεγάλη Βρετανία εξαιτίας της καταστροφής που προκάλεσε η αδηφάγος εταιρεία. Θα αναρωτηθεί κάποιος/α, μα πώς είναι δυνατόν μια καταστροφή στη μια όχθη του Ατλαντικού να επηρεάζει τις συντάξεις στην απέναντι όχθη; Όλα γίνονται στο παγκοσμιοποιημένο μας ελντοράντο! Πολλά χρόνια τώρα τα ασφαλιστικά ταμεία των εργαζομένων στη Βρετανία υποχρεώνονται σχεδόν από το κράτος να «επενδύουν» τα τεράστια αποθεματικά τους σε μετοχές, ομόλογα και άλλα χρηματιστηριακά προϊόντα για να αυξάνουν δήθεν τις αποδόσεις τους, στην ουσία να τρέφουν τη γιγαντιαία χρηματιστηριο-πιστωτική «φούσκα». Έτσι, σχεδόν όλα τα Ταμεία στη Βρετανία έχουν επενδύσει τεράστια ποσά στο σίγουρο «χαρτί» της ΒΡ. Μόνο που το «χαρτί» καίγεται σήμερα από την καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού! Μέχρι και 40 δις στερλίνες φαίνεται να έχουν χάσει από τη χρηματιστηριακή τους αξία οι μετοχές της εταιρείας ενώ οι προοπτικές δείχνουν ακόμη πιο δυσοίωνες καθώς οι αποζημιώσεις που θα κληθεί να πληρώσει, αν τιθασεύσει τελικά τη διαρροή του πετρελαίου, θα είναι ανυπολόγιστες. Με τρόμο τώρα οι διοικούντες τα βρετανικά Ταμεία, οι κυβερνώντες, οι δημοσιογράφοι και οι αναλυτές βλέπουν την καταστροφή να πλήττει τα αποθεματικά των Ταμείων, άρα και τις συντάξεις. Οι πιο αισιόδοξοι μιλάνε για μια μείωση των συντάξεων των εργαζομένων στη Βρετανία κατά 3-4% τα επόμενα χρόνια, μόνο εξαιτίας της ΒΡ και ανεξάρτητα από τις περικοπές που ετοιμάζει η νέα κυβέρνηση Κάμερον! Οι απαισιόδοξοι ανεβάζουν κατά πολύ το ποσοστό της μείωσης. Εξωφρενικό; Ε, αυτός είναι ο υπαρκτός νεο-φιλελευθερισμός! Παίξανε και χάσανε! Ελευθερία επιλογής! Παραφράζοντας τη γνωστή πια κοινοτυπία περί της σχέσης πετάγματος της πεταλούδας και καταιγίδας, θα λέγαμε ότι η «λαδωμένη» από το πετρέλαιο πεταλούδα της Λουιζιάνα, ψοφώντας έφαγε τα λεφτά του συνταξιούχου λιμενεργάτη στο Λίβερπουλ!

(Να θυμίσουμε και τις ημεδαπές επιτυχίες του ραντιέρικου καπιταλισμού όταν υψηλά αποθεματικά Ταμείων εξαερώθηκαν επενδυόμενα σε «δομημένα ομόλογα» και «σίγουρα χαρτιά» κατόπιν εντολών των κυβερνήσεων Σημίτη και Καραμανλή, με το αζημίωτο βέβαια για γιάπηδες, διοικήσεις και υπουργούς…)

«… στα λιβάδια της άρχουσας τάξης»

Μαΐου 27, 2009

Έλαβα και αναδημοσιεύω με ευχαρίστηση ένα καταιγιστικό κείμενο – παρέμβαση του Θανάση Τζιούμπα στην περί «Πρασίνων» συζήτηση:

«Δε βόσκει κανείς ατιμώρητος στα λιβάδια της άρχουσας τάξης, δεν σπουδάζει ατιμώρητος στα πανεπιστήμιά της, δεν χρησιμοποιεί ατιμώρητος τις επιστήμες της. Σχεδόν ανεπαίσθητα, καταπίνει το δηλητήριό της, παραλύει…»

Καρίν Στρούκ, Ταξική Αγάπη

«Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ»

Διανύουμε την πιο στείρα από άποψη πολιτικού προβληματισμού εκλογική περίοδο από την μεταπολίτευση και μετά. Τα υπερεθνικά διευθυντήρια σκηνοθετούν μια παράσταση επίφασης δημοκρατικότητας που έχει τόση σχέση με τα πραγματικά πολιτικά, κοινωνικά ή περιβαλλοντικά ζητήματα όσο σχέση είχε η Eurovision με την τέχνη της στιχουργικής. Η απαξίωση των αντιπροσωπευτικών θεσμών μέσα από την αναγωγή του θεάματος της αντιπαράθεσης (σκάνδαλα, προεκλογικά σπότς, απρέπειες και λάσπες) σε ουσία. Οι προβολείς δεν ανάβουν για να φωτίσουν αλλά για να κατασκευάσουν τις σκιές μέσα στις οποίες αποκρύπτονται με επιμέλεια η ένδεια οραμάτων και πολιτικών, η αμηχανία των ελίτ, τα αδιέξοδα του δυτικού πολιτισμικού υποδείγματος, η πληκτική ομοιότητα της συστράτευσης κάτω από φθαρμένες σημαίες επαγγελίας για αέναη ευημερία. Κι αν όλα αυτά ισχύουν σε επίπεδο Ε.Ε. η ελληνική ιδιοπροσωπία δίνει ένα παροξυσμικό τόνο, τα παπαγαλάκια έχουν γεμίσει το στερέωμα.
Εξέχουσα θέση στο χολυγουντιανής έμπνευσης σκηνικό καταλαμβάνει και η «νέα» εκλογική απόπειρα των «οικολόγων πράσινων». Πρόκειται για ένα αμοιβαία επωφελές συναπάντημα της «συστημικής» οικολογίας με τους συστηματικούς διαχειριστές της οικολογικής ευαισθησίας. (more…)

Αυτοπαραμύθιασμα

Μαρτίου 30, 2009

Τώρα που το πανηγυράκι για τα 60 λεπτά συσκότισης για τη σωτηρία της γης τελείωσε, μπορούμε όλοι και όλες να γυρίσουμε με πιο ήσυχη τη συνειδησή μας στην παραδοσιακή μας …υπερκατανάλωση! Προϊόντων, υπηρεσιών, ενέργειας, ακόμα και …σχέσεων ή ανθρώπων! Τώρα που ο Αλαφούζος ή η «Αυγούλα» (βλέπε ΕΔΩ) θα μας αφήσουν λίγο ήσυχους με τις ηθικές τους παροτρύνσεις περί προσωπικής ευθύνης και συμμετοχής, ίσως να μπορέσουμε να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με το αποικιοποιημένο, από την κατανάλωση-καπιταλισμό, φαντασιακό μας. Είτε για να το «ικανοποιήσουμε» (με τις προσφιλείς και γνωστές μεθόδους) είτε για να το κριτικάρουμε.
Αντιγράφω από «Το στοίχημα της απο-ανάπτυξης» του Σέρζ Λατούς (εκδ. Βάνιας, 2008) μια ενδιαφέρουσα παράγραφο, που αναφέρεται ακριβώς στα αμφιλεγόμενα αποτελέσματα αυτού του τύπου «ατομικής ευθύνης και δράσης«, όταν αυτή εκτυλίσσεται μέσα στο υπάρχον πλαίσιο οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων (ή ακόμα και εκπορεύεται από αυτό) και έξω από κάθε κινηματική μορφή συλλογικής δράσης:

«…Οι αποτελεσματικές τεχνολογίες μας εξωθούν να αυξήσουμε την κατανάλωση. το κέρδος υπεραντισταθμίζεται από μια αύξηση των ποσοτήτων που καταναλώνονται. Ο Francois Scheider, ένας από τους ειδικούς πάνω στο αντικείμενο, επισημαίνει το ψυχολογικό θεμέλιο του φαινομένου αυτού: ικανοποιημένοι που μειώσαμε την κατανάλωση ενέργειας, για παράδειγμα χρησιμοποιώντας λαμπτήρες χαμηλής τάσης, προσφέρουμε στον εαυτό μας ένα μπόνους με τη μορφή ενός ταξιδιού στις Αντίλλες, που θα αντιπροσωπεύει μια κατανάλωση ενέργειας πολύ υψηλότερη απ’ αυτήν που θα έχουμε εξοικονομήσει… Το ΤGV (Τρένο Υψηλής Ταχύτητας) πάει πιο γρήγορα, επομένως μετακινούμαστε πιο μακριά και πιο συχνά. Το σπίτι έχει καλύτερη μόνωση, οπότε γλιτώνουμε χρήματα και μετά γοράζουμε ένα δεύτερο αυτοκίνητο. Οι λαμπτήρες φθορίου καταναλώνουν λιγότερο ρεύμα, επομένως τις αφήνουμε αναμμένες. Το Ίντερνετ αποϋλοποιεί την πρόσβαση στην πληροφορία, επομένως τυπώνουμε περισσότερο χαρτί. Υπάρχουν περισσότεροι αυτοκινητόδρομοι ταχείας κυκλοφορίας, άρα η κίνηση αυξάνεται…».

Τελειώνοντας, δεν μπορώ παρά να σταθώ αλληλέγγυος στην ανυπέρβλητη πρόταση του μέγιστου McManus, ο οποίος εντόπισε και προτείνει μια ριζοσπαστικότερη μορφή δράσης από αυτή των WWF-Αλαφούζου. Η καινοφανής πρόταση ΕΔΩ!

Φάλαινες στο βωμό της οικονομικής κρίσης

Ιανουαρίου 28, 2009

Η νεο-φιλελεύθερη κυβέρνηση συνασπισμού κεντροδεξιάς και σοσιαλδημοκρατών θεωρήθηκε υπεύθυνη για την κατάρρευση της εθνικής οικονομίας της Ισλανδίας από το σκάσιμο της ανεξέλεγκτα αναπτυσσόμενης τραπεζικής φούσκας. Υπέστη την λαϊκή κατακραυγή και τελικά παραιτήθηκε. Πρόλαβε, όμως, να προσφέρει άλλη μια «υπηρεσία», προς το οικοσύστημα αυτή τη φορά. Στην εναγώνια προσπάθειά τους να μαζέψουν λεφτά απ’ όπου μπορούν για να αρχίσουν να πληρώνουν το ΔΝΤ και τους υπόλοιπους διεθνείς δανειστές τους, οι κυβερνώντες της Ισλανδίας αποφάσισαν την αύξηση κατά έξι φορές της αλιείας φαλαινών για εμπορικούς λόγους, μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια! Βέβαια, για να μην νομίσει κανείς ότι η «πολιτισμένη» χώρα μετατρέπεται σε κοινωνία κανιβάλων και θιχτεί ο βόρειος ορθολογισμός των υπολοίπων χωρών της Ευρώπης, το Υπουργείο Αλιείας ανακοίνωσε ότι όλα θα γίνουν σύμφωνα με τις επιστημονικές συστάσεις του …Ινστιτούτου Θαλασσίων Ερευνών (εδώ γελάνε)! Να σημειώσουμε ότι η Ισλανδία είχε σπάσει από το 2006 το εικοσαετές διεθνές μορατόριουμ στην εμπορική φαλαινοθηρία. Και τώρα που υπάρχει ανάγκη για ρευστό ετοιμάζεται να προχωρήσει σε πογκρόμ εναντίον των δύσμοιρων φαλαινών!
Ας μην νομίσει κανείς ότι το παράδειγμα της Ισλανδίας είναι το μοναδικό. Σε όλη την Ευρώπη και μάλιστα στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πληθαίνουν οι φωνές για άρση των αυστηρών περιβαλλοντικών περιορισμών και χαλάρωση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας για να …ενισχυθεί η παραπαίουσα βαριά βιομηχανία της ηπείρου! Φοβάμαι ότι το οικονομικό ολοκαύτωμα θα συνδυαστεί πολύ σύντομα με ένα οικολογικό ολοκαύτωμα που θα ρίξει την έσχατη σπρωξιά σε έναν πλανήτη που βρίσκεται ήδη στο χείλος μιας ανεπίστρεπτης οικολογικής καταστροφής. Οι καπιταλιστές αφού «έκαψαν» τη διεθνή οικονομία με την εγγενή απληστία τους, αφού θα οδηγήσουν -οδηγούν- τεράστιες μάζες ανθρώπων στην ανέχεια και στην εξαθλίωση, ετοιμάζονται να κάνουν παρανάλωμα τον πλανήτη για να σώσουν το τομάρι τους… 👿

Το Πράσινο Ισλάμ

Αύγουστος 19, 2008

Είναι γνωστό ότι το χρώμα του Ισλάμ είναι το πράσινο. Όμως, το «πράσινο» του τίτλου αφορά το χρώμα της οικολογίας, ουχί της θρησκείας! Για να γίνω πιο σαφής. Η δημοσίευση αυτή μου προέκυψε όταν διάβασα ένα μήνυμα στο ηλ/νικό μου ταχυδρομείο που αφορούσε στη δράση του Κόμματος Εθνικής Αφύπνισης στην Ινδονησία (ΚΕΑ, 10,6% των ψήφων στις τελευταίες εκλογές και τρίτο κόμμα), δράση που για κάποιους το κατατάσσει στο στρατόπεδο της πολιτικής οικολογίας. Ο βετεράνος ηγέτης του, Αμπντουραχμάν Ουαχίντ (Abdurrahman Wahid), δεν διστάζει να τονίζει ότι το κόμμα του είναι πλέον ένα «Πράσινο» κόμμα.
Οι εκπλήξεις συνεχίζονται όταν κάποιος πληροφορηθεί ότι το ΚΕΑ είναι ένα μεγάλο ισλαμικό κόμμα με πλατιά λαϊκή βάση ιδιαίτερα στην περιοχή της Ιάβα, όπου ο λόγος του βρίσκει ισχυρή υποστήριξη στις κοινότητες των φτωχών χωρικών και των εξαθλιωμένων αγροτών. Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι αυτή η λίγο πολύ αγροτική ταξική βάση ήταν και ο κύριος λόγος της «οικολογικοποίησης» της πολιτικής ατζέντας του κόμματος, καθώς οι χωρικοί υφίστανται τα πάνδεινα από τις περιβαλλοντικές καταστροφές, τη δήωση των δασών και την καταστροφή των φυσικών πόρων, την έφοδο των μεγάλων αγροτοβιομηχανικών μονάδων που τις κατέχουν πολυεθνικές και ντόπιοι τσιφλικάδες.
Στην πολιτική του ατζέντα το ΚΕΑ, έχει τοποθετήσει ψηλά το ζήτημα της τροποποίησης του Συντάγματος ώστε να αναγνωρίζεται η περιβαλλοντική προστασία ως κύριο μέλημα και καθήκον των κυβερνήσεων (τόσο της ομοσπονδιακής όσο και των διαφόρων πολιτειών). Παράλληλα, το ΚΕΑ απαιτεί τη διακοπή της υλοτομίας των τροπικών δασών για δέκα χρόνια, την αναδιανομή και προστασία της γεωργικής γης, την εφαρμογή πλήρους και αυστηρού περιβαλλοντικού πλαισίου που θα καθορίζει δραστηριότητες από την εξόρυξη πρώτων υλών έως την αλιεία, την απαγόρευση χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, κλπ. Ιδιαίτερα στο τελευταίο ζήτημα, το ΚΕΑ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αντιδράσεων εναντίον των κυβερνητικών σχεδίων κατασκευής και λειτουργίας εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή Τζεπάρα της Κεντρικής Ιάβα. Μάλιστα, σε μια απροσδόκητη εξέλιξη, ένα συμβούλιο σεβάσμιων ισλαμιστών κληρικών της Ιάβα εξέδωσε «φετφά» με τον οποίο θεωρεί τα πυρηνικά όπλα «αντι-ισλαμικά» και την πυρηνική ενέργεια «απαγορευμένη»! Η κίνηση αυτή οδήγησε και άλλα μικρότερα ισλαμικά κόμματα να αντιδράσουν στη λειτουργία του εργοστασίου κι έτσι φαίνεται να δημιουργείται ένα πρωτόγνωρο μέτωπο περιβαλλοντικών και ισλαμικών οργανώσεων κατά της χρήσης πυρηνικής ενέργειας στην Ινδονησία! Το μέτωπο αυτό έκανε εμφανή την παρουσία του και στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα που έγινε στο Μπαλί της Ινδονησίας το 2007, όταν το ΚΕΑ προσκάλεσε παγκόσμιες περιβαλλοντικές οργανώσεις σε κοινές συναντήσεις και κινητοποιήσεις στο περιθώριο της Διάσκεψης.
Παράλληλα με την πολιτική του δράση, το ΚΕΑ αναπτύσσει ένα ευρύ πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στα ισλαμικά θρησκευτικά σχολεία-οικοτροφεία που ελέγχει («πεζάντρεν», «pesantren»), προωθεί την ενεργειακή αυτονομία των οικοτροφείων μέσω προγραμμάτων χρήσης βιοκαυσίμων και ετοιμάζεται να ιδρύσει το πρώτο οικολογικό ισλαμικό οικοτροφείο για την από κοινού μελέτη οικολογίας και Ισλάμ! Να σημειώσουμε εδώ ότι τα «πεζάντρεν» έχουν κατηγορηθεί από τη Δύση σαν φυτώρια του ισλαμικού ριζοσπαστισμού που είχε οδηγήσει στις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις εναντίον τουριστών το 2002 στο Μπαλί!!
Όπως δήλωσε ένα νεαρό στέλεχος του κόμματος: «Η φιλοπεριβαλλοντική πολιτική ηθική είναι μέρος μια συλλογικής προσπάθειας εφαρμογής μιας νέας οικολογικής φιλοσοφίας που θα στηρίζεται στη γνώση αλλά ταυτόχρονα θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πνευματικότητα».
Το οικολογικό πολιτικό Ισλάμ της Ινδονησίας (με μαζικούς πολιτικούς όρους, μάλιστα) είναι σημείο των ευρύτερων διεργασιών στις οποίες έχει εισέλθει ο μουσουλμανικός κόσμος. Δείγμα των πολύπλοκων και συχνά αντιφατικών διαδρομών τις οποίες διατρέχει, μέσα στις οποίες συναντώνται και αποκλίνουν η πολιτική οικολογία του Αμπντουραχμάν Ουαχίντ ή του Αφρικανικού Μουσουλμανικού Περιβαλλοντικού Δικτύου με τους «πυρηνικούς» μουλάδες του Ιράν, ο Ισλαμικός διαφωτισμός του Ταρίκ Ραμαντάν (Tariq Ramadan) με τους αποκεφαλιστές της Αλ Κάιντα, τα μαζικά λαϊκά κινήματα της Χαμάς και της Χεζμπολά με τις οπισθοδρομικές γκρούπες που ονειρεύονται ακόμη το Χαλιφάτο της Βαγδάτης.
Κι εμείς, οι εκτός αυτού του «περίεργου» κόσμου, να στέκουμε ενεοί, τυφλωμένοι συχνά από τις παρωπίδες του νέου οριενταλισμού που τόσο πολύ έχουν προσπαθήσει να μας φορέσουν οι οργανικοί διανοούμενοι της υστερικής, μετά την 11η Σεπτέμβρη, και ανέκαθεν ιμπεριαλιστικής Δύσης, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι μας γίνεται…

Το εξοργιστικό αφιέρωμα της «Ελευθεροτυπίας» για το περιβάλλον

Ιουνίου 5, 2008

Μου ανάψαν τα λαμπάκια σήμερα μεσημεριάτικα. Παίρνω τη ναυαρχίδα του γιαλαντζί προοδευτισμού εν Ελλάδι, με το φύλλο αφιερωμένο στο περιβάλλον. Ένα αφιέρωμα άνευρο, ψιλοθεσμικό (με άρθρα κάτι πρώην συμβούλων του Μπλέρ και της Shell !! ) και ΜΚΟκρατούμενο. Αλλά το πρόβλημα δεν ήταν εκεί. Με περίμενε ένας καταιγισμός ολοσέλιδων διαφημίσεων εταιρειών, όλες προπαγανδίζοντας την δέσμευσή τους στην προστασία του περιβάλλοντος.
Η λίστα περιλάμβανε: Τράπεζα Πειραιώς, Ιντεραμέρικαν, Ανακύκλωση Συσκευών Α.Ε., Fujitsu-Siemens, Wind, Τρία Έψιλον (coca cola), Nissan (!), Goodyear (!!), S&B Βιομηχανικά Ορυκτά (!!!), και το κλου της βραδιάς, Καζίνο Μόν Παρνέ Πάρνηθας (!!!!) (ναι αυτοί που τρώνε τα εναπομείναντα δεντράκια για να επεκταθούν), ενώ γκεστ σταρ ήταν το ΥΠΕΧΩΔΕ 👿
Επρόκειτο, δηλαδή, για μια μάγκικη διαφημιστική αρπαχτή από τη μεριά της εφημερίδας κι ένα ότι πρέπει οικολογικό σαπούνισμα της φάτσας κάποιων πολυεθνικών με τεράστια ευθύνη για την οικολογική κρίση! Και αναρωτιέται κανείς, αφού όλες αυτές οι πολυεθνικές που είδαμε τις καταχωρίσεις τους στην «Ελευθεροτυπία» (υποθέτω και στις άλλες φυλλάδες με αφιερώματα στο περιβάλλον) κάνουν τόσα πολλά για την οικολογία, γιατί ο πλανήτης πάει κατά διαόλου (και πρώτοι εμείς μαζί του); Μήπως φταίει η θειά μου η Φωτούλα (που λέει και ο «Στάθης»);
Αυτή η εφημερίδα, πάντως, πάει από το κακό στο χειρότερο και δεν έχω καθόλου τύψεις που μετά από 20 χρόνια καθημερινής ανάγνωσης την έχω περιορίσει στις μια-δυο φορές την εβδομάδα.

Παρεμπιπτόντως, συμφωνώ με τους θυμωμένους Ιθαγενείς