Posts Tagged ‘κοσμοπολιτισμός’

Οι «Μακεδονομάχοι» του εθνικισμού και οι «ξωμάχοι» του κοσμοπολιτισμού

Ιανουαρίου 4, 2008

Η οριακή, για τα ελληνικά συμφέροντα, κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η υπόθεση της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ενισχύει τις δυνάμεις που εγγράφουν την πολιτική τους επιβίωση στο μανιχαϊκό δίπολο «εθνικισμού»-«αντεθνικισμού». Όπως είχα γράψει και παλαιότερα, η είσοδος του ΛΑΟΣ στη Βουλή θα έτεινε να καταστήσει τέτοιου τύπου δίπολα κυρίαρχα σε σημαντικά ζητήματα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, νεκρώνοντας τις δυνατότητες εναλλακτικής ή συνθετικής ανάγνωσης των γεγονότων.
Έτσι, στο «Μακεδονικό», η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΛΑΟΣ ήταν το σάλπισμα για μια συνολική αντεπίθεση-παρέμβαση του ακροδεξιού πολιτικού φάσματος με μια ξεκάθαρη στόχευση. Την πλαστογράφηση της Ιστορίας και την ανάδειξη των ιδεολογικών (και φυσικών) απογόνων του ταγματασφαλισμού και του δωσιλογισμού ως μοναδικής «πατριωτικής» δύναμης. Με αφορμή το «Μακεδονικό», η κατηγορία του «εαμοβουλγαρισμού» ανασύρεται από τα ντουλάπια και αποδίδεται σε όλους όσους δεν βλέπουν σ’ αυτήν την υπόθεση «αιμοσταγείς σλαύους», από το ΚΚΕ μέχρι τον …Μέρτζο (επειδή τόλμησε να μιλήσει για σύνθετη ονομασία)! Η εμφυλιοπολεμικού τύπου ρεβάνς του ταγματασφαλισμού επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης και σε εκείνες τις περιόδους όπου «η Αριστερά στην Ελλάδα κατήγαγε νίκες μόνο όταν πέτυχε τη συγκρουσιακή ιδιοποίηση της έννοιας ‘έθνος’ » (Δ. Παπανικολόπουλος, εφ. «Αυγή»). Και αυτό είναι απολύτως λογικό από μέρους τους, καθώς μόνο με την αλλοίωση και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας μπορούν άνετα να διεκδικήσουν το μονοπώλιο του «πατριωτισμού», το τόσο απαραίτητο για να ανασυρθούν οριστικά από τα λαγούμια της ιστορίας, στα οποία βρέθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Εξάλλου ο πολιτικός τους χώρος το έχει ξανακάνει στο παρελθόν. Τότε, που οι ταγματασφαλίτες και δωσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών, έστειλαν μετά το ’44 τους πραγματικούς αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στα ξερονήσια και τα εκτελεστικά αποσπάσματα, απονέμοντας εν συνεχεία στον εαυτό τους τον τίτλο (και τις συντάξεις, φυσικά) του αντιστασιακού!! Και μέσα σ’ όλα αυτά ξεχωρίζει η θλιβερή φιγούρα του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Άνθιμου, ο οποίος με τις δηλώσεις του έχει αναγάγει σε πρωταθλητισμό τη διαδικασία αυτό-προβοκαρίσματος της Εκκλησίας…
(Να τονίσω, βέβαια, για αποφυγή παρεξηγήσεων το αυτονόητο, ότι όποιοι είναι κατά του συμβιβασμού με την ΠΓΔΜ δεν είναι ταυτόχρονα και ακροδεξιοί!)

Και απέναντι στην ασύστολη καπηλεία του ζητήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ από το ΛΑΟΣ και την ακροδεξιά, εμφανίζεται μια συγκεκριμένου τύπου αριστερά, η οποία κινείται με το …βαθιά πολιτικό σκεπτικό: «Τι λέει ο Καρατζαφέρης και ο Άνθιμος; Εμείς θα λέμε τα αντίθετα»! Το «όνομα είναι η ψυχή μας» λένε αυτοί, «δεν μας ενδιαφέρει το όνομα» ή ακόμα και «αναγνώριση της γειτονικής χώρας με τη συνταγματική της ονομασία», θα λέμε εμείς!
Ο πριμοδοτούμενος εθνικισμός των Σλαβομακεδόνων, ο επιθετικός αλυτρωτισμός τους (ο οποίος σε δεδομένες γεωπολιτικές αναταράξεις στα Βαλκάνια δύναται να καταστεί απειλητικός, ειδικά αν τον χρησιμοποιήσουν τρίτες δυνάμεις), το ξεκάθαρο πατρονάρισμα της ΠΓΔΜ από τις ΗΠΑ, οι ευρύτεροι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την περιοχή, η δράση του Σόρος και των ΜΚΟ του ως μέγα εθνικού ευεργέτη και «προστάτη» των Σκοπίων, η δικαιολογημένη -βασισμένη στην πρόσφατη ιστορική μνήμη (βρίσκονται ακόμη εν ζωή άνθρωποι που γνώρισαν στο πετσί τους την αιματηρή Βουλγάρικη Κατοχή, 1941-44)- ανησυχία του πληθυσμού στη Βόρεια Ελλάδα, τα υπαρκτά λάθη των προπολεμικών ηγεσιών της Αριστεράς, όλα αυτά απαξιώνονται ή χλευάζονται από αυτήν την (δήθεν διεθνιστική, κατ’ ουσίαν κοσμοπολίτικη και συμπλεγματική) αριστερά.
Έτσι, ο κ. Αλαβάνος αφού αρχικά περιγέλασε όσους ασχολούνται με αυτό το «ήσσονος σημασίας» ζήτημα (με το οποίο, παρεμπιπτόντως, ασχολείται όλη η υπόλοιπη -πλην ΣΥΝ- «καθυστερημένη και επαρχιώτικη» κοινωνία!), κάνοντας την καθιερωμένη του «κωλοτούμπα», έσπευσε να επισκεφτεί τη σλαβομακεδονική ηγεσία στα Σκόπια, για να επιστρέψει με ευφυολογήματα για την εκεί ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα! Ενώ οι «Ιοί» της Ελευθεροτυπίας ανοικτά προτείνουν στους πολιτικούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ελλήνων επιχειρηματιών, οι οποίοι επενδύουν στην ΠΓΔΜ χωρίς να σκοτίζονται ή να εμποδίζονται από την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επισημαίνοντας παράλληλα ότι το μόνο υπαρκτό ζήτημα σε σχέση με την ονομασία που πρέπει να επιλυθεί, είναι η χρήση της λέξης «Μακεδονία» ως εμπορικού σήματος!! Τώρα, τι σόι αντι-νεοφιλελεύθερη αριστερά είναι αυτή, που προτείνει να καθορίζουν οι επιχειρηματίες την εξωτερική πολιτική μιας χώρας, αποτελεί ένα από τα νέα ερευνητικά ερωτήματα της πολιτικής επιστήμης…
Και φυσικά η γνωστή, κουραστική υποκρισία. Από τη μία, απαίτηση (απολύτως σωστή) για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το νέο Ευρωσύνταγμα και από την άλλη, απόρριψη δημοψηφίσματος για τη στάση που πρέπει να κρατήσει η χώρα απέναντι στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Στη μία περίπτωση ο λαός μας κρίνεται επαρκής να αποφασίσει για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης, ενώ στην άλλη θεωρείται επικίνδυνα καθυστερημένος ώστε να αποφασίζει για το μέλλον των Βαλκανίων! Περίεργος λαός…
Ευτυχώς, όμως, πληθαίνουν οι φωνές από αριστερούς ανθρώπους, που καταγγέλουν τον υποκριτικό σνομπισμό αυτής της συγκεκριμένης αριστερής ελίτ…

(συνεχίζεται…)

Advertisements