Posts Tagged ‘ΔΝΤ’

Ο μεγάλος τηλεμαραθώνιος

Ιανουαρίου 16, 2012

Πηγή: Το είδα στη σελίδα του Μιχάλη Χατζηπέτρου στο φατσοβιβλίο (http://www.facebook.com/#!/michales.chatzepetrou) και το …απαλλοτρίωσα!

Τι έγινε ρε παιδιά με την πρόσφατη τιτανοτεράστια επιτυχία του τιτανοτεράστιου ΓΑΠ στις Βρυξέλλες;…

Μαρτίου 30, 2010

Χτες το ελληνικό Δημόσιο, με στόχο να κεφαλαιοποιήσει την «τεράστια» επιτυχία του ΓΑΠ στις Βρυξέλλες, ζήτησε από τις «αγορές» δάνειο 5 δις ευρώ μέσω επταετούς ομολόγου. Το αποτέλεσμα; Οι προσφορές έφτασαν το οριακό νούμερο των 7 δις ευρώ (κάτω από το μισό όσων προσφορών είχαν κατατεθεί για το αντιστοίχου ύψους δεκαετές ομόλογο πριν την «επιτυχία» των Βρυξελλών) και το κόστος του δανεισμού έπιασε το 5,9%, όσο ακριβώς ήταν και τις πριν το δανεισμό ημέρες για το επταετές ομόλογο (για το δεκαετές είναι σαφώς υψηλότερο – όσο ανεβαίνει η χρονική διάρκεια του ομολόγου τόσο ανεβαίνει και το κόστος του δανεισμού)!

Σήμερα το ελληνικό Δημόσιο ξέθαψε ένα ξεχασμένο εικοσαετές ομόλογο (με λήξη 2022) και ζήτησε να δανειστεί εκτάκτως 1 δις ευρώ με φιξ επιτόκιο πάλι 5,9%. Το αποτέλεσμα; Μάζεψε μόλις 390 εκατ. ευρώ !! (Καλά ρε «επενδυτές» μη στριμώχνεστε να μας δανείσετε!)

Εντελώς συμπτωματικά, ο επικεφαλής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, έσπευσε σήμερα να μας ενημερώσει ότι αν έρθει η ώρα του ΔΝΤ για να δανείσει την Ελλάδα (οσονούπω), αυτό θα γίνει με τους όρους που θα καθορίσει το ΔΝΤ και κανένας άλλος! 
( http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1121520 )

Οπότε. μετά την τιτανοτεράστια επιτυχία ΓΑΠ, ας ετοιμαστούμε για νέα μέτρα (απο)διαρθρωτικών αλλαγών μέχρι το καλοκαίρι, εν όψει ΔΝΤ… (αυτός δεν είναι εξάλλου ο στόχος ΠΑΣΟΚοι;)

Με δυο λόγια…

Μαρτίου 21, 2010

Η Γερμανία φαίνεται να έχει αποφασίσει να πετάξει την Ελλάδα έξω από την Ε. Ε.. Το αυτό ισχύει και για άλλα «Γουρούνια» («PIGS»), τα οποία θα ακολουθήσουν το δρόμο της Ελλάδας. Μια ένωση λιγότερων, μεσευρωπαϊκών και βορειοευρωπαϊκών κρατών, υπό την ηγεμονία της, είναι προτιμότερη για την επόμενη περίοδο. Επίσης «χέστηκε» για τους κινδύνους που διατρέχει το ευρώ. Δεν θα διστάσει να επιστρέψει στο μάρκο.

Η Γαλλία θα αντισταθεί σε αυτήν την εξέλιξη αλλά μάλλον είναι αδύναμη να την εμποδίσει. Θα εισέλθει σε φοβερά διλήμματα.

Αν τελικά η Ελλάδα δανειστεί από το ΔΝΤ (το πιθανότερο), η εξέλιξη θα είναι μάλλον η ακόλουθη: Δανεισμός από ΔΝΤ→ έξοδος από Ευρωζώνη→ επιστροφή στη δραχμή→ μεγάλη υποτίμηση→ έξοδος από Ε.Ε. ή μετατροπή σε κράτος-παρία εντός της.

Σε όσους εξ αριστερών βλέπουν μια τέτοια εξέλιξη ως δυνάμει θετική, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε το αυτονόητο: Είναι άλλο να φεύγεις από την Ε.Ε. ως αποτέλεσμα της ύπαρξης και δράσης ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος κι ενός στρατηγικού και με μακρόπνοο σχέδιο αναπροσανατολισμού της πορείας της χώρας και άλλο να σε πετάνε κλωτσηδόν έξω τα αφεντικά αφού πρώτα σε στίψανε σαν λεμονόκουπα.

Η διαφορά στο δανεισμό από το ΔΝΤ και σε αυτόν από την Ε.Ε. δεν είναι στα εισπρακτικά μέτρα. Αυτά θα ήταν τα ίδια με αυτά που ήδη ελήφθησαν. Η διαφορά έγκειται στο ότι δανεισμός από το ΔΝΤ σημαίνει απαίτηση για άμεση και μεγάλη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και όχι μόνο των μισθών τους (άμεση απόλυση όλων των συμβασιούχων και κατάργηση χιλιάδων οργανικών θέσεων με απόλυση όσων τις κατέχουν). Σημαίνει επίσης απαίτηση για πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα.

 

Και κάτι για την κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι πραγματική (και απολύτως αναμενόμενη) και όχι τεχνητή, όπως διαλαλούν διάφοροι συνωμοσιολόγοι, αριστεράς και δεξιάς κοπής. Απλή κοινή λογική. Όποιος  για δεκαετίες καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει, τελικά χρεοκοπεί. [Εκτός αν η γεωπολιτική και στρατιωτική του ισχύς αναβάλλουν ή μεταθέτουν σε πλάτες των άλλων τη χρεοκοπία (π.χ ΗΠΑ). Πράγμα που στην περίπτωση της Ελλάδας δεν ισχύει]. Μαγαζί που αγοράζει περισσότερα απ’ όσα πουλάει χρειάζεται δάνεια για να συνεχίσει και αν κάποια στιγμή δεν αντιστρέψει την τάση, κλείνει. Έτσι λέει η πιάτσα.

Αυτό, όμως, που είναι τεχνητό/φτιαχτό είναι η καταστροφική διάσταση που τείνει να πάρει η κρίση στην Ελλάδα. Η τραγική πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα είναι αποκλειστική ευθύνη των εγκληματικών λαθών, της ασχετοσύνης και της δολιότητας του πρωθυπουργού ΓΑΠ και του ανίκανου συρφετού που «παίζουν» μαζί του την κυβέρνηση.

Τα μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα παπαγαλάκια σε βάρος της χώρας είναι οι ίδιοι οι κυβερνήτες της, με προεξάρχοντα τον ΓΑΠ, που όπου σταθούν και όπου βρεθούν μιλάνε για μια «χώρα-Τιτανικό» που η οικονομία της «βουλιάζει από στιγμή σε στιγμή» δίνοντας το σήμα στους κερδοσκόπους να ξεκινήσουν και να συνεχίσουν το πάρτυ τους.

Ακόμα και αυτή τη στιγμή, κάθε αίτημα του ελληνικού Δημοσίου για δανεισμό υπερκαλύπτεται. Με ληστρικά επιτόκια, βέβαια, πράγμα φριχτό για το λαό αλλά αντιστρέψιμο βραχυπρόθεσμα με τις κατάλληλες πολιτικές. Πουθενά δεν διαφαίνεται προς ώρας η «αδυναμία δανεισμού» και η συνακόλουθη «αδυναμία πληρωμών» για τα οποία κινδυνολογεί ασύστολα ο πρωθυπουργός και η θλιβερή κουστωδία του.

Οι «μάχες» που δίνει ο αερομεταφερόμενος πρωθυπουργός μας στις διεθνείς συναντήσεις, ο «πόλεμος εναντίον των κερδοσκόπων», η «ενεργητική διπλωματία» και άλλες τέτοιες μπαρούφες δεν είναι τίποτε άλλο από λόγια κενά περιεχομένου που προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση ενώ προκαλούν αδιαφορία, αν όχι θυμηδία, στο εξωτερικό.

Η βλακεία και ανικανότητα του ΓΑΠ δεν αναιρούν τη δολιότητά του. Όλη αυτή η καταστροφολογία και καταστροφολαγνεία, από ένα σημείο και πέρα, σκοπεύει να θολώσει τα νερά στο εσωτερικό, να κρύψει την κραυγαλέα κυβερνητική αδυναμία διαχείρισης της κρίσης, να δημιουργήσει τρόμο και ανημπόρια στο λαό, ώστε να αποδεχτεί ειλημμένες εκ των προτέρων αποφάσεις ενδοτισμού και κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής: προσφυγή στο ΔΝΤ, σφαγή των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, εισοδηματική καταβαράθρωση, στροφή στον ατλαντισμό, πλήρες «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και της Κύπρου.

Ο Παπατζής ο Τρίτος αποδεικνύεται αδίστακτος μπροστά στην πολιτική του επιβίωση.

Σε αυτή την ανίκανη και πανούργα κυβέρνηση οφείλουμε να συμπεριφερθούμε καταλλήλως. Ομοίως και στους πολιτικούς της συμμάχους (π.χ. ΝΔ και κυρίως ΛΑΟΣ) και στα δημοσιογραφικά και διανοούμενα παπαγαλάκια της…

Το καθοριστικό βήμα προς το ΔΝΤ

Δεκέμβριος 31, 2009

Πριν από ένα χρόνο και κάτι, μόλις είχε ξεσπάσει η οικονομική κρίση, έγραφα ότι βρισκόμασταν «Ένα βήμα πριν το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» τονίζοντας ότι:

[…]Δεν χρειάζεται να είσαι μαέστρος εις την οικονομικήν για να ξέρεις ότι σε μια χώρα παροξυσμικά παρασιτική, η οποία έχει εξοβελίσει την παραγωγή στο περιθώριο και ζει με τον εξωτερικό δανεισμό και τα εμβάσματα από τη ναυτιλία και τον τουρισμό, η κρίση που πλησιάζει θα είναι και αυτή παροξυσμική. […]

Σήμερα, μετά την κατάρρευση της κυβέρνησης Καραμανλή και την άνοδο των μαθητευόμενων νεο-γιάπηδων του ΓΑΠ και παρακολουθώντας τις (απελπισμένες) προσπάθειες των τελευταίων να αποφύγουν την χρεοκοπία, μου δημιουργείται η βεβαιότητα ότι δεν είμαστε απλά ένα βήμα πριν το ΔΝΤ αλλά με ευθύνη της κυβέρνησης και των αρχουσών ελίτ έχουμε κάνει ήδη αυτό το βήμα!
Όταν η κατάρρευση ξορκίζεται με τις δοκιμασμένες συνταγές του παραπέρα ξεζουμίσματος των συνηθισμένων φορολογικών υποζυγίων (μισθωτοί, συνταξιούχοι, όσοι δεν μπορούν να αποκρύψουν έσοδα, κλπ), με αύξηση των έμμεσων φόρων, πάγωμα των μισθών (ίσως και μείωση στα ανώτερα κλιμάκια) και μια σχεδόν σίγουρη αύξηση του ΦΠΑ, τότε το τέλος είναι γνωστό και προδιαγεγραμμένο. Ιδιαίτερα σε συνθήκες πρωτοφανούς παραγωγικής εκχέρσωσης με ταυτόχρονη κατάρρευση του αγροτικού και βιομηχανικού τομέα (μείωση της βιομηχανικής παραγωγής πάνω από 10% και των βιομηχανικών επενδύσεων κατά 40%), τότε η συρρίκνωση των λαϊκών εισοδημάτων (άρα και της κατανάλωσης και της φορολογητέας ύλης) θα διευρύνει πολύ σύντομα σε ανυπολόγιστη έκταση την κατάρρευση της παραγωγής αλλά και των κρατικών εσόδων, γεγονός που θα οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη αύξηση του δημόσιου χρέους (το οποίο υποτίθεται θα αντιμετωπίσουν τα νέα μέτρα) και σε ταυτόχρονη αύξηση της ανεργίας, άρα σε ακόμη μεγαλύτερη μείωση των ιδιωτικών δαπανών, κλπ, κλπ, κλπ. Ο φαύλος κύκλος της υπερχρέωσης και του εξωτερικού δανεισμού δεν πρόκειται ποτέ να σπάσει σε μια χώρα δομικά παρασιτική και επιπλέον νομισματικά δεμένη πισθάγκωνα στο ευρώ. Το πιθανότερο είναι ότι τα μέτρα που καλούνται να τον αντιμετωπίσουν θα σπρώξουν την οικονομία ακόμα πιο βαθιά σε μια υφεσιακή περιδίνηση. Άρα, μόνη λύση το …ΔΝΤ είτε με τη μορφή που το γνωρίζουμε είτε με τη μορφή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Τριάντα χρόνια ακραίου παρασιτισμού, παραγωγικής αποδιάρθρωσης και άνευ όρων παράδοσης στην ΕΟΚ και την Ε.Ε. από μεριάς των τυχοδιωκτικών αρχουσών ελίτ και του πολιτικού προσωπικού τους, θα έχουν το τέλος που τους αρμόζει.
Αν η δυσοίωνη εξέλιξη που προβλέπω πραγματοποιηθεί, εισερχόμαστε σε μια πρωτοφανή οικονομική, (πρώτιστα) κοινωνική αλλά και πολιτική κρίση. Η κυβέρνηση ΓΑΠ/ΠΑΣΟΚ δεν γνωρίζω πώς θα μπορέσει να κρατηθεί στην εξουσία μετά το καλοκαίρι. Τα ενδεχόμενα ραγδαίων κοινωνικών και πολιτικών εξελίξεων θα είναι πια ολότελα ανοιχτά. Για την  κατεύθυνση και τη μορφή που θα έχουν οι εξελίξεις δεν γνωρίζω ούτε αισιόδοξος είμαι, λαμβάνοντας υπ’ όψιν και την ιδεολογική «εκχέρσωση» της τελευταίας δεκαετίας…

Καλή Χρονιά! 👿

Το παράδειγμα της Ισλανδίας (2)

Νοέμβριος 28, 2008

Με το που ξέσπασε η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση τον περασμένο Σεπτέμβρη, είχα ανεβάσει μια δημοσίευση για το παράδειγμα της Ισλανδίας, της χώρας με την πιο «απελευθερωμένη» οικονομία στον κόσμο και της πρώτης που χρεοκόπησε εξαιτίας αυτής της, άλλοτε πολλά υποσχόμενης, «απελευθέρωσης». Η Ισλανδία, λοιπόν, εδέησε και πήρε το πολυπόθητο δάνειο από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο-ΔΝΤ (2,1 δις δολάρια) με το οποίο θα αντιμετωπίσει μέρος της κρίσης (καθώς συνολικά θα δανειστεί 10 δις δολάρια!). Βασικά, θα αποζημιώσει κάτα κύριο λόγο τους Βρετανούς καταθέτες (όσους είχαν λογαριασμούς στα υποκαταστήματα των Ισλανδικών τραπεζών στη Μ. Βρετανία) εξαιτίας των οποίων ο Μπράουν παραλίγο να κηρύξει …αντιτρομοκρατικό πόλεμο σε βάρος της μικρής χώρας!
Σε μια άλλη δημοσίευση, πριν λίγες μέρες, αναφερόμουνα στην πιθανότητα το ελληνικό κράτος να μην μπορέσει να εξασφαλίσει από την «παγωμένη» διεθνή τραπεζική αγορά τα 45 δις ευρώ εξωτερικού δανεισμού, που χρειάζεται το 2009 ώστε να ανταποκριθεί στις πιο βασικές υποχρεώσεις του (μισθοί, συντάξεις, ασφαλιστικά ταμεία). Και διατύπωνα το φόβο ότι το φάσμα του ΔΝΤ πλανάται πάνω από τη χώρα. Κατ’ ιδίαν κάποιος φίλος μου είπε ότι ο φόβος μου είναι υπερβολικός και ότι ακόμα και αν χρειαστεί να δανειστεί το ελληνικό κράτος από το ΔΝΤ, οι συνέπειες δεν θα είναι τόσο «βάρβαρες» όσο σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, διότι είμαστε μια (περίπου) προηγμένη χώρα. Κοντολογίς, το ΔΝΤ δεν είναι και …μπαμπούλας!
Σε απάντηση, αντιγράφω από το εξαίρετο ιστολόγιο Πάμε Ισλανδία ! τι σημαίνει ήδη για την προηγμένη Ισλανδία το δάνειο που μόλις πήρε από το ΔΝΤ:

«…Παράλληλα, ανακοινώθηκαν περικοπές του προϋπολογισμού όλων των υπουργείων κατά 10%. Αυτό αφορά και τους τομείς της υγείας και της εκπαίδευσης, όπου απολύονται γιατροί και κλείνουν και κάποιες κλινικές, ενώ κάποια νηπιαγωγεία και παιδικοί σταθμοί για τα ανατολικά της χώρας ματαιώνονται. Αντίστοιχα, ματαιώθηκε η αγορά πρόσθετου πλοίου για τη σύνδεση των νησιών Vestmannaeyjar στο νότο με την ενδοχώρα και το υποθαλάσσιο τούνελ 25 χιλιομέτρων έπαψε να συζητείται…»
(Ολόκληρο το δημοσίευμα, το οποίο καταγράφει τη μαχητική αντίδραση του Ισλανδικού λαού, ΕΔΩ.)

Ωραία τα πράγματα στην «προηγμένη» Ισλανδία, ε;

Ένα βήμα πριν από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο;

Νοέμβριος 20, 2008

Πριν από δυο μήνες που ξέσπασε η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση, οι καραγκιόζηδες που μας κυβερνάνε, με το γεμάτο σιγουριά βατοπεδινό τους βλέμμα, μας διαβεβαίωναν ότι η ελληνική οικονομία είναι πολύ ισχυρή για να «πεθάνει». Σήμερα, τρέχουν και δεν φτάνουν. Δεν χρειάζεται να είσαι μαέστρος εις την οικονομικήν για να ξέρεις ότι σε μια χώρα παροξυσμικά παρασιτική, η οποία έχει εξοβελίσει την παραγωγή στο περιθώριο και ζει με τον εξωτερικό δανεισμό και τα εμβάσματα από τη ναυτιλία και τον τουρισμό, η κρίση που πλησιάζει θα είναι και αυτή παροξυσμική. Δεν θα μιλήσω για τη φούσκα στη στέγη και την κατανάλωση που διογκώθηκε από τον αλόγιστο δανεισμό και την παρελκυστική πολιτική κράτους και τραπεζών, αλλά για τα τελευταία, μάλλον δραματικά, μεγέθη που ανακοίνωσε για το 9μηνο του τρέχοντος έτους η Τράπεζα της Ελλάδος (φανταστείτε τι γίνεται τώρα που κλείνει 11μηνο και οι δυσκολίες είναι ολοφάνερες). Ενδεικτικά, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών έφτασε σχεδόν τα 25 δις ευρώ γνωρίζοντας μια αύξηση-ρεκόρ κατά 16,7%, την οποία κανένας δεν είχε προβλέψει. Ο κρατικός δανεισμός ξεπέρασε κατά 6 δις ευρώ τα προϋπολογισθέντα νούμερα και θα κλείσει στα 43 δις ευρώ! Τέλος, τα συναλλαγματικά διαθέσιμα της χώρας ήταν το μήνα Σεπτέμβριο μόλις …2,5 δις ευρώ! Νομίζω ότι κάμποσοι αεριτζήδες σ’ αυτή τη χώρα πρέπει να διαθέτουν περισσότερα στα τραπεζικά τους σεντούκια στην Ελβετία (ή όπου αλλού) απ΄ότι το κράτος της «ισχυρής Ελλάδας»! (Αλήθεια, τα 28 δις για την ενίσχυση των τραπεζών από που θα τα βρεί ο «μάγος» Αλογοσκούφης; Πάλι με εξωτερικό δανεισμό;). 
Αν συνυπολογίσουμε: α) την τεράστια μείωση δημοσίων εσόδων εξαιτίας της μείωσης στις κλίμακες φορολογησης των μεγάλων επιχειρήσεων (έχει πέσει ήδη στο 25%), β) την κατάρρευση ακόμα και αυτών των διεφθαρμένων εισπρακτικών μηχανισμών του κράτους και το όργιο φοροδιαφυγής που τη συνοδεύει και γ) τη δραματική μείωση στα διεθνή ναύλα των πλοίων και το σκάσιμο της ναυτιλιακής φούσκας που οδηγεί σε συνακόλουθη μείωση των αυξημένων εμβασμάτων από τη ναυτιλία καθώς και τη δύσκολη χρονιά (λόγω κρίσης) που αναμένεται για τον τουρισμό, τότε είναι ολοφάνερο ότι τα δημόσια οικονομικά οδηγούνται σε πλήρη εκτροχιασμό. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος θα χρειαστεί το ελάχιστο 45 δις ευρώ εξωτερικό δανεισμό για το 2009, μόνο για να μπορέσει να ανταποκριθεί στοιχειωδώς στις πιο κρίσιμες υποχρεώσεις του: καταβολή μισθών και συντάξεων, πληρωμές ασφαλιστικών ταμείων και νοσηλείων. Ήδη, τα δημόσια νοσοκομεία βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση καθώς  έχουν να πληρώσουν τους προμηθευτές νοσοκομειακού υλικού και τις πολυεθνικές φαρμάκου από 7 έως 14 μήνες! Οι πρώτοι διέκοψαν τις παροχές υλικού και ξεκινάνε αυτές τις μέρες κατασχέσεις(!) ενώ οι δεύτερες ετοιμάζονται να διακόψουν την πώληση ακριβών φαρμάκων ζωτικής σημασίας (αντικαρκινικά, κλπ). Ο οργανισμός ασφάλισης των εργαζομένων στο Δημόσιο (ΟΠΑΔ) έχει να πληρώσει 6-7 μήνες τα φαρμακεία τα οποία κόβουν τη δωρεάν χορήγηση φαρμάκων στους ασφαλισμένους του Δημοσίου …και τα χειρότερα έρχονται! Ας μην ξεχνάμε την πανωλεθρία που έχουν υποστεί τα διαθέσιμα πολλών Ταμείων εξαιτίας της τρελλής χασούρας από τα (σο)»δομημένα ομόλογα» πέρυσι και τα «τοξικά» επενδυτικά φέτος, τα οποία έπαιζαν οι διορισμένες και χρυσοαμειβόμενες διοικήσεις τους.
Υποχρεωτικά, λοιπόν, και πολύ-πολύ γρήγορα, το κράτος θα σπεύσει να εξασφαλίσει από τον εξωτερικό δανεισμό αυτά τα 45 δις. Ποιός, όμως, θα του τα δανείσει, όταν οι διεθνείς τραπεζικές αγορές έχουν παγώσει σε σημείο «καταψύξεως»; Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρει μέσα, το πολύ, στους πρώτους 2-3 μήνες του 2009, μόνη λύση πριν την οριστική χρεωκοπία (με την κοινωνική καταστροφή που αυτή συνοδεύεται) είναι η προσφυγή σε δανεισμό από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και όλοι γνωρίζουμε τι σημαίνει αυτό για τα λαϊκά στρώματα ένεκα των επαχθών όρων που θέτει το ΔΝΤ για να δανείσει τα κράτη και των αυστηρών (έως εξαντλήσεως) δημοσιονομικών πολιτικών που απαιτεί. Σημειωτέον, η Τουρκία, με 60 δις ευρώ συναλλαγματικά διαθέσιμα (πού τα 2,5 δις τα δικά μας…) αναγκάζεται να προσφύγει αυτές τις μέρες στο ΔΝΤ για ένα δανειάκι …40 δις δολαρίων για να γλιτώσει όπως – όπως (η πέμπτη χώρα μετά τις Ουκρανία, Ουγγαρία, Σερβία και φυσικά Ισλανδία). Φανταστείτε η «ισχυρή Ελλάς» των αφεντικών μας…