Posts Tagged ‘Χρυσή Αυγή’

Οι συμμορίτες αυτοπαρουσιάζονται

Απρίλιος 3, 2014

Του Γιώργου Καραμπελιά

Η «συνομιλία» Μπαλτάκου-Κασιδιάρη ήρθε να επιβεβαιώσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο αυτά που υποστηρίζαμε εδώ και δύο χρόνια: Η Χρυσή Αυγή δεν αποτελεί μια «πρωτόγονη» αντιμνημονιακή δύναμη, όπως υποστηρίζουν πολλοί, αλλά ενεργούμενο και όργανο των μνημονιακών δυνάμεων για να εκτρέψουν το αντιμνημονιακό κίνημα σε σύγκρουση μεταξύ αριστεράς και δεξιάς. Εξού και οι Μελιγαλάδες, οι επιθέσεις ενάντια στους αριστερούς, κ.λπ. Κατ’ αυτό τον τρόπο θα απέτρεπαν τη συγκρότηση ενός ενιαίου αντιμνημονιακού κινήματος, που θα σάρωνε τις μνημονιακές κυβερνήσεις, πράγμα το οποίο και επέτυχαν σε μεγάλο βαθμό. Στη χειρότερη περίπτωση μάλιστα, θα άνοιγαν το δρόμο για μια συνεργασία, στο βάθος του δρόμου, μεταξύ Ν.Δ. και Χρυσής Αυγής, ανοικτής ή συγκεκαλυμμένης. Τον Σεπτέμβριο του 2013 όταν αυτό το σχέδιο, τινάχτηκε στον αέρα, μετά τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα γράφαμε:

«…δέκα μέρες πριν (τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα), ένα σημαντικό κομμάτι του δεξιού κυβερνητικού τύπου και καναλιών προωθούσε σενάρια συγκυβέρνησης της Ν.Δ. με τη Χ.Α., όπως ο ακραίος μνημονιακός, Μπάμπης Παπαδημητρίου, που, στις 12 Σεπτεμβρίου, μιλούσε στο ΣΚΑΙ για πιθανή «συνεργασία με τη Χρυσή Αυγή, αν σοβαρευτεί», αφού και ο ΣΥΡΙΖΑ μιλάει για συνεργασία με το ΚΚΕ! Αυτή την άποψη εξέφρασαν ετεροχρονισμένα και ο Χρύσανθος Λαζαρίδης, ο Βορίδης και ο Άδωνις Γεωργιάδης, που επέμεναν ιδιαίτερα στη θεωρία των δύο άκρων.[ ]

Η θεωρία των δύο άκρων δεν ήταν, κυρίως ή απλώς, μια προσπάθεια «ποινικοποίησης» της Αριστεράς, όπως το εξέλαβαν οι Αριστεροί φωστήρες, αλλά κατ’ εξοχήν ο φερετζές της συμμαχίας της Ν.Δ. με τη Χ.Α. Διότι εάν τα «δύο άκρα» είναι όντως από τη μία η Χ.Α. και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ, ή το ΚΚΕ, γιατί να μην μπορεί η Ν.Δ. να συνεργαστεί με μια Χ.Α. που θα έχει σκεπάσει εν μέρει τα ναζιστικά χαρακτηριστικά της (αυτό ακριβώς υποστήριζε άλλωστε ο κάποτε ακροαριστερός «Μπάμπης»); Γι’ αυτό εξάλλου, την προηγούμενη περίοδο, οι μόνες κυβερνητικές δυνάμεις που στοχοποιούσαν επίμονα τη Χ.Α. ήταν το ΠΑ.ΣΟ.Κ και η ΔΗ.ΜΑΡ., ακριβώς επειδή φοβούνταν ότι, μετά από πιθανές εκλογές, ένα τέτοιο σενάριο θα πέταγε τους ίδιους στα αζήτητα. Γι’ αυτό και η καραμανλική πτέρυγα της Ν.Δ. εναντιώνεται στη θεωρία των δύο άκρων.[ ] Παράλληλα δε, και πριν από όλα, η Χ.Α. είναι απολύτως χρήσιμη ως παράγοντας διαίρεσης και αποπροσανατολισμού των αντιμνημονιακών δυνάμεων.

Όλα αυτά όμως ίσχυαν μέχρι το βράδυ της 17ης Σεπτεμβρίου και τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Έκτοτε, το τοπίο μεταβλήθηκε δραματικά: Καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε να συμπράξει με τους χρυσαυγίτες δολοφόνους, όταν μάλιστα υπήρχαν έντονες διαμαρτυρίες από την Ευρώπη, την Αμερική, το σιωνιστικό λόμπι και το Ισραήλ, για την ανοχή που έδειχνε η Ν.Δ., και ιδιαίτερα τα Σώματα Ασφαλείας, στη Χ.Α. [ ] Προφανώς, λοιπόν, το χαρτί Χ.Α. κάηκε. Γι’ αυτό και ο Σαμαράς μάζεψε τον Χρύσανθο (ο μόνος που, εις ανάμνησιν του παρελθόντος του, συνεχίζει είναι ο Βορίδης, με ιδιαίτερη επιμονή στο ΚΚΕ) και προσχώρησε, τουλάχιστον προσωρινά, στη γραμμή του Βενιζέλου και των καραμανλικών της Ν.Δ. Γι’ αυτό και, πλέον, επιλέγει μια νέα γραμμή, την απόσπαση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου εκλογικού ποσοστού, ιδιαίτερα του πλέον ευκατάστατου χουντοδεξιού (δικαστικούς, επιχειρηματίες, εφοπλιστές), και την επιστροφή τους στη Ν.Δ.»

Η συνομιλία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη αποδεικνύει πως αυτός ο σχεδιασμός δεν βρισκόταν μόνο στα μυαλά της παρέας του Σαμαρά, ούτε στη δική μας φαντασία, όπως πολλοί στον αντιμνημονικό χώρο υποστήριζαν, αλλά είχε μπει σε στάδιο υλοποίησης, σε ανοικτή συνεργασία με τους Χρυσαυγίτες συμμορίτες. Στη συνωμοσία αυτήν συμμετείχαν και πολλά άλλα μέλη της κυβέρνησης και της δεξιάς. Εξάλλου, όταν το σχέδιο αυτό ακυρώθηκε μετά τη δολοφονία του Φύσσα, φάνηκε πολύ καθαρά πως η Χρυσή Αυγή όχι μόνο είχε διείσδυση στην Αστυνομία, στην ΕΥΠ, σε ανώτατους δικαστικούς, σε εφοπλιστικούς κύκλους και επιχειρηματίες, αλλά και ότι ένας αριθμός καναλιών, λαθρόβιων εφημερίδων, μεγαλοδημοσιογράφων και μεγαλοδικηγόρων συμμετείχαν σε αυτό.

Όταν ο κατηγορούμενος Μπούκουρας αποκαλύπτει πως ο δικηγόρος του Κούγιας δεν τον άφηνε να διαχωριστεί από τη Χρυσή Αυγή «για να μην κάνει ζημιά στους άλλους κατηγορουμένους» (!) τι άραγε σημαίνει για τον Κούγια και τους λοιπούς του φυράματός του; Τι δηλούν άραγε τα εμβατήρια που ακούγονται συχνά πυκνά σε εκπομπές «αντιμνημονιακων» δημοσιογράφων και άλλων ποντικών των μυστικών υπηρεσιών; Ό,τι το σχέδιο της συμπόρευσης με τους χρυσαυγίτες είχε προχωρήσει τόσο ώστε όλοι αυτοί ένιωσαν «προδομένοι», όταν η δολοφονία του Φύσσα πυροδότησε την αντίδραση άλλων τμημάτων των μυστικών υπηρεσιών, καθώς και των Αμερικανών και του Ισραήλ που, οδήγησαν στην ακύρωση ή έστω την αναστολή του σχεδίου. Παρ’ όλα αυτά όμως ο Σαμαράς μέσω του Μπαλτάκου και άλλων –ανάμεσά τους και γνωστής νεοδημοκρατικής(;) εφημερίδας με ψευδώνυμο τίτλο, που φιλοξενεί πολλούς Σαμαρικούς αρθρογράφους– συνέχισαν να κρατούν ανοικτούς τους διαύλους με την ακροδεξιά, όχι υποχρεωτικά με τη μορφή της Χρυσής Αυγής– έτσι εξηγείται και η περίεργη ασυλία του Κασιδιάρη, ο οποίος προφανώς εκβίαζε με τα βίντεο που διαθέτει.

Μόνον όταν ο Χρυσαυγίτης αντιλήφτηκε πως στη Νέα Δημοκρατία το σενάριο συμμαχίας με την Ακροδεξιά έχει πλέον εγκαταλειφθεί και προωθείται η μετεξέλιξή της σε «Νέα Ελλάδα» – κινούμενη προς την «κεντροδεξιά» σε αγαστή συνεργασία με τους νταβατζήδες των ΜΜΕ– και ο ίδιος δεν θα αποφύγει τη φυλακή, τότε αποφάσισε να «πουλήσει» τον άνθρωπό του στη Νέα Δημοκρατία, δηλαδή τον Μπαλτάκο. Γι’ αυτό και η καταδρομική αγανάκτηση του υιού Μπαλτάκου απέναντι στην «προδοσία» του Κασιδιάρη.

Οι συνέπειες αυτής της κίνησης θα είναι ανυπολόγιστες. Κατ’ αρχάς τίναξε στον αέρα όλη τη φιέστα που ετοίμαζε η κυβέρνηση μετά το Γιουρογκρουπ και τον «θρίαμβο» της. Τώρα πια κεντρικό ζήτημα έγιναν οι σχέσεις των σαμαρικών με τη Χρυσή Αυγή. Ο ΓΑΠ απειλεί την κυβερνητική πλειοψηφία, βρίσκοντας ευκαιρία να ξεχαστεί ο προδοτικός του ρόλος, η Χρυσή Αυγή πιθανότατα θα ανακάμψει στις δημοσκοπήσεις, παρότι αποδεικνύεται ο πεμπτοφαλαγγίτικος ρόλος της, η απαγόρευσή της θα καταστεί πολύ πιο δύσκολη και η Νέα Δημοκρατία κινδυνεύει να καταποντιστεί.

Γι’ αυτό εξάλλου και ο Σύριζα που δεν θέλει τώρα κατάρρευση της Κυβέρνησης, αλλά επιθυμεί εθνικές εκλογές από το Φθινόπωρο και μετά, όταν ο Σαμαράς θα έχει ολοκληρώσει τη μνημονιακή βρομοδουλειά, κρατάει χαμηλούς τόνους και δείχνει μια αμηχανία που συναγωνίζεται την κυβερνητική. Έτσι αντί να βάλει εναντίον του Σαμαρά ως υπεύθυνου για την συνωμοσία Μπαλτάκου-Κασιδιάρη, αντί να αποκαλύψει το ρόλο της Χρυσής Αυγής ως το μακρύ χέρι του κράτους ζητά την παραίτηση Δένδια-Αναστασίου, δηλαδή φαίνεται να υποστηρίζει τις αιτιάσεις… Κασιδιάρη! Όμως μια τέτοια κοντόφθαλμη πολιτική, επειδή ο Σύριζα τρέμει την πιθανή ανατροπή της κυβέρνησης Σαμαρά σήμερα, μπορεί να αποδειχτεί μοιραία! Ο Σύριζα δεν θα διαθέτει αιωνίως την ανοχή των αντιμνημονιακών ψηφοφόρων και πιθανόν το «momentum» και το ραντεβού με την… κυβέρνηση να την προσπεράσει!

 

Απαγόρευση ή όχι των ναζιστικών κομμάτων;

Οκτώβριος 4, 2013

ΟΜΑΔΑ ΠΟΛΙΤΩΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ

Ανεξάρτητα αν το υπάρχον πολιτικό σύστημα ήταν αυτό που πήρε την πρωτοβουλία για την εξάρθρωση της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης της Χρυσής Αυγής, δεν θα μπορούσε παρά η εξέλιξη αυτή να προκαλούσε ικανοποίηση αλλά και ανακούφιση σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας που ήταν αντίθετο στο ανερχόμενο ναζιστικό κόμμα. Αυτή η συγκρατημένη ευφορία που υπάρχει στον κόσμο είναι ένα πολύ υγιές φαινόμενο κι αυτό θα πρέπει να το επισημάνουμε.
Η απόφαση αυτή για την εξάρθρωση ήταν απόφαση ενός πολιτικού συστήματος που δεν θα ήθελε μια οργανωμένη μαφία όπως είναι το κόμμα της Χρυσής Αυγής να πάρει το πάνω χέρι στην εξουσία, δηλαδή να ελέγξει αυτή το κράτος με απώτερο σκοπό τη δημιουργία ενός φασιστικού κράτους. Σαφώς σ’ αυτή την απόφαση συνετέλεσε και η μεγάλη κοινωνική αγανάκτηση μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Το ολιγαρχικό σύστημα που αποτελείται σήμερα από τα κυβερνητικά κόμματα της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, ενώ μέχρι σήμερα κάλυπτε τις δράσεις της Χρυσής Αυγής γιατί για διάφορους εκλογικίστικους λόγους τούς ευνοούσε η ύπαρξή της, έκρινε ότι η δράση της και η διείσδυσή της σε λαϊκά στρώματα έγινε τόσο απειλητική που δεν θα μπορούσε πλέον το ίδιο να ελέγξει την κατάσταση.
Δεν είναι λοιπόν οι «δημοκρατικές» δυνάμεις που πήραν αυτή την απόφαση για την εξάρθρωση, ούτε λειτούργησαν οι «δημοκρατικοί» θεσμοί. Σ’ αυτή τη χώρα δεν υπάρχει δημοκρατία αλλά κυβερνά μια αυταρχική ολιγαρχία που είναι τα κόμματα εξουσίας και εν δυνάμει όλα τα κόμματα που ως οργανωμένες μειοψηφίες παλεύουν να πάρουν την εξουσία.
Τώρα έφτασε ο κόμπος στο χτένι. Η φασιστική οργάνωση ξεπέρασε τα «όρια» με το να δολοφονήσει έλληνα πολίτη και η δολοφονία αυτή ήταν η αφορμή που έκανε το φασιστικό απόστημα να σπάσει.
(more…)

Η Χρυσή Αυγή ως δολοφονικό ενεργούμενο των μνημονιακών δυνάμεων

Σεπτεμβρίου 19, 2013

9252_10151872960569805_879163966_n

Του Γιώργου Καραμπελιά

Για ποιόν δουλεύει η Χρυσή Αυγή και ποιόν εξυπηρετεί; Αυτό ήρθε να αποκαλύψει με τον πιο θεαματικό τρόπο ο εξ απορρήτων του Σαμαρά, Χρύσανθος Λαζαρίδης, με τις προκλητικές δηλώσεις του κατά τη διάρκεια της ημέρας που ακολούθησε την δολοφονία του Παύλου Φύσσα: Η Χ.Α. αποτελεί το όργανο για τον μετασχηματισμό ενός ομόθυμου αντιμνημονιακού κινήματος που υπερέβαινε τις αντιθέσεις μεταξύ αριστερών και δεξιών σε εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα σύγκρουση αριστερών και δεξιών, έτσι ώστε να ξεχαστεί το μνημόνιο, η κατοχή της χώρας και οι ευθύνες των πολιτικών μνημονιακών δυνάμεων.

Η Χ.Α. που εμφανίστηκε ως κίνημα διαμαρτυρίας ενάντια στην λαθρομετανάστευση και το μνημόνιο, δεν έχει πραγματοποιήσει καμία διαμαρτυρία ούτε έχει συμμετάσχει σε οποιαδήποτε κινητοποίηση ενάντια στο μνημόνιο, όπως συμβαίνει σήμερα με τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών, αλλά έχει πλέον εγκαταλείψει ακόμα και τις ρατσιστικές επιθέσεις ενάντια σε μετανάστες. Αντίθετα πρωτοστατεί σε «κινητοποιήσεις» για τον Μελιγαλά, τον Γράμμο και το Βίτσι, επιτίθεται σε μέλη του ΚΚΕ, και το αποκορύφωμα είναι η δολοφονία του Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι. Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική για όποιον παρακολουθήσει τη δράση της, αυτή η μετακίνηση, με την οποία προσπαθεί να μετατρέψει την αντιμνημονιακή δεξιά σε εμφυλιοπολεμικό βραχίονα των μνημονιακών δυνάμεων, που την χρησιμοποιούν ως όργανο αυτής της στρατηγικής. Γι’ αυτό η μεγάλη απήχηση που έχει στα ΜΑΤ, γι’ αυτό εν τέλει, και η ουσιαστική κάλυψη την οποία απολαμβάνει – από τον Σαμαρά και την παρέα του στη Νέα Δημοκρατία.

Οι μνημονιακές δυνάμεις χρειάζονται την Χ.Α. πρώτον διότι διαιρεί τον ελληνικό λαό, και δεύτερον διότι την εμφανίζουν ταυτόχρονα και ως εκφραστή της βίας των αντιμνημονιακών. Γι’ αυτό, η Ν.Δ. και ο Λαζαρίδης, από τη μία χαρακτηρίζουν την Χ.Α. νεοναζί (όπως και είναι), αλλά παράλληλα, αρνούνται να προχωρήσουν στο ξερίζωμα αυτής της φασιστικής οργάνωσης, και προωθούν την θεωρία των δύο αντιμνημονιακών άκρων απέναντι στα οποία στέκονται οι «νουνεχείς» μνημονιακοί δοσίλογοι. Γι’ αυτό και μετά τον Λαζαρίδη εμφανίζεται ο Σαμαράς ως ειρηνοποιός. Και όμως είναι πλέον πασίγνωστο ότι ο δολοφόνος Ρουπακιάς είναι ενεργό μέλος της Χ.Α. – πιθανότατα από ότι λέει και η οικογένειά του– και έμμισθο. Επομένως έπρεπε να διωχθεί η ηγεσία της Χ.Α. για ηθική αυτουργία στη δολοφονία και να αρχίσει η διαδικασία για την απαγόρευσή της. Αντί γι’ αυτό η Ν.Δ. αρκείται να επαναπατρίσει από την Χ.Α. κάποιους τους αγανακτισμένους μνημονιακούς «νοικοκυραίους» και ταυτόχρονα την αφήνει να συνεχίζει τη δράση της ως μπαμπούλας και όργανο διαίρεσης των αντι-μνημονιακών δυνάμεων.

Δεν λείπουν εξάλλου και οι αφελείς ή ανεγκέφαλοι της άλλης πλευράς, οι οποίοι είτε θα συνεχίσουν να γιορτάζουν από την πλευρά τους το Γράμμο και το Βίτσι, (όπως κάνει το ΚΚΕ), είτε θα επιτίθενται στην αντιμνημονιακή δεξιά όπως κάνουν ενάντια στους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον Καμμένο. Όπως μάλιστα έχουμε γράψει πάμπολλες φορές, η ελληνική αριστερά και οι αντιεξουσιαστές με τον εθνομηδενισμό τους και την άρνηση αντιμετώπισης φαινομένων, όπως η λαθρομετανάστευση, επέτρεψαν την αρχική εκτίναξη της Χ.Α. Επί πλέον η αντιμετώπιση των πολιτικών αντιπάλων με τραμπούκικες και βίαιες μεθόδους, όπως συνέβαινε εν πολλοίς στα Πανεπιστήμια και στον νεολαιίστικο χώρο, ευνόησε τις προηγούμενες δεκαετίες την διάχυση απαράδεκτων συμπεριφορών, πάνω στις οποίες ήρθε να πατήσει η Χρυσή Αυγή.

Ωστόσο υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσά τους. Διότι κάποιοι ανεγκέφαλοι και μιλιταριστές του ακροαριστερού ή του αντιεξουσιαστικού χώρου, που έδρασαν και εναντίον του Πάνου Καμμένου, δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ναζί, οι οποίοιυπάρχουν αποκλειστικά μέσω της οργανωμένης και δολοφονικής βίας. Εξάλλου αυτό λέγαμε τα παλιότερα χρόνια σε αντιεξουσιαστές και διάφορους άλλους: «Προσέξτε, γιατί με τη μισαλλοδοξία και τις μιλιταριστικές σας συμπεριφορές, θα ανοίξετε το δρόμο σε άλλους, που δεν χρησιμοποιούν περιστασιακά τη βία, αλλά συστηματικά, υπάρχουν μέσα από αυτή και απειλούν να αιματοκυλήσουν όλη την κοινωνία, όπως έκαναν και στο παρελθόν».

Ακριβώς επειδή έχουμε επισημάνει το αδιέξοδο ανάλογων πρακτικών στο παρελθόν, μπορούμε και να καταγγείλουμε απερίφραστα τη λογική των δύο άκρων που έχει μηχανευτεί ο Λαζαρίδης. Σήμερα είναι η Ν.Δ. και οι μνημονιακές δυνάμεις που χρησιμοποιούν την Χ.Α. για να επιτύχουν τη διαίρεση των αντιμνημονιακών δυνάμεων. Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της εφημερίδας «Καθημερινή» στην πρώτη σελίδα της, την Πέμπτη 19 Σεπτεμβρίου, η οποία δεν παρουσιάζει τους χρυσαυγίτες δολοφόνους ή τα θύματά τους, αλλά μία ομάδα νεαρών κουκουλοφόρων διαδηλωτών στο Κερατσίνι! Αυτή είναι η στρατηγική τους. Να χρησιμοποιήσουν την δολοφονία για να ξεχαστούν η τρόικα, οι απεργίες και οι κινητοποιήσεις, να περιορίσουν την ανάπτυξη της Χ.Α. σε βάρος της δικιάς τους κομματικής επιρροής, και παράλληλα να τη συντηρούν ως δύναμη διαίρεσης και εμφυλίου πολέμου. Παίζουν με την φωτιά, όπως έκαναν όλοι οι προκάτοχοί τους στη διάρκεια του μεσοπολέμου που χρησιμοποίησαν τους φασίστες και τους ναζί, για να εμποδίσουν τα επαναστατικά κινήματα. Δεν διδάσκονται από αυτό μπροστά στις μικροπολιτικές τους σκοπιμότητες και την ανάγκη να διασώσουν πολιτικά το τομάρι τους.

Το «παράδοξο» είναι πως αυτή την απολύτως διάφανη στρατηγική των μνημονιακών δυνάμεων δεν την αποκαλύπτει ούτε η αντιμνημονιακή αριστερά, γιατί και αυτή συνεχίζει να επενδύει στο δίπολο δεξιά-αριστερά και όχι στην εθνικοαπελευθερωτική διάσταση που θα έπρεπε να πάρει ο αντιμνημονιακός αγώνας. Για χρόνια ολόκληρα μια ανιστόρητη εθνομηδενιστική Αριστερά, καλλιεργούσε την αντίληψη πως η ίδια η αντίσταση στους Γερμανούς στην Κατοχή δεν ήταν παρά εμφύλιος πόλεμος με τα τάγματα ασφαλείας και επέμενε στην περιχαράκωση των «αριστερών» απέναντι στους «δεξιούς». Και όμως, η αντιστασιακή παράδοση του ΕΑΜ και του Βελουχιώτη, η οποία μετέτρεψε την αριστερά σε μεγάλη πολιτική δύναμη, δεν διαχώριζε τους Έλληνες με βάση την πολιτική τους προέλευση αλλά τη στάση τους απέναντι στους κατακτητές. Τα τάγματα ασφαλείας τα κτύπησε ως όργανα των κατακτητών και όχι ως ιδεολογικούς αντιπάλους.

Σήμερα, που ο ελληνικός λαός πλήττεται εξίσου από τις πολιτικές της τρόικας και της νέας γερμανικής κατοχής, ο ρόλος των αντιμνημονιακών δυνάμεων, θα ήταν να ενώσουν όλους τους πληττόμενους Έλληνες και όχι να πέσουν στην παγίδα την οποία στήνουν οι δοσιλογικές μνημονιακές δυνάμεις που χρησιμοποιούν την Χ.Α. για να διαιρέσουν τις λαϊκές δυνάμεις.

 

Να τεθεί εκτός νόμου η ναζιστική συμμορία

Ένα μέρος της αριστερής αντιπολίτευσης με διάφορες απίθανες θεωρίες αρνείται να κινητοποιήσει το λαό ώστε να τεθεί εκτός νόμου η Χ.Α.

Καταλαβαίνουμε πως η Χρυσή Αυγή είναι χρήσιμη για πολλούς ως μπαμπούλας. Είναι χρήσιμη για τους εθνομηδενιστές, ώστε να λένε ιδού που οδηγεί ο «πατριωτισμός» –λες και οι χιτλερικοί ναζήδες, απόγονοι των ταγματασφαλιτών είναι «πατριώτες»– και να απεμπολούν οι ίδιοι πιο εύκολα την πατριωτική παράδοση της ελληνικής Αριστεράς. Στο παρελθόν ο Ριχάρδος Σωμερίτης είχε ευχηθεί ανοικτά να δημιουργηθεί ένα ακροδεξιό κόμμα, για να εξαφανιστεί η επιρροή των «αριστερών πατριωτών»! Το ίδιο έκαναν και διάφοροι «αντιεθνικιστές» «ιοί» οι οποίοι όχι μόνο συκοφαντούσαν ως φασίστες όλους τους πατριώτες –κατ’ εξοχήν της Αριστεράς– αλλά πρόβαλαν συστηματικά τη Χρυσή Αυγή, ώστε να κατασκευάσουν τον μπαμπούλα που τους χρειαζόταν. Σήμερα όμως ο μπαμπούλας πήρε σάρκα και οστά!

Ωστόσο υπάρχουν και πολλοί άλλοι που επικαλούνται διάφορα έωλα επιχειρήματα ενάντια στην απαγόρευση της Χ.Α.Πρώτο και κυριότερο ότι οι «ιδέες» δεν απαγορεύονται αλλά πρέπει να απαντηθούν με άλλες ιδέες! Η θεωρία αυτή είναι απολύτως εσφαλμένη γιατί η Χ.Α. δεν έχτισε την επιρροή της στηριζόμενη στη δύναμη των «ιδεών» της, τις οποίες προσπαθεί όσο μπορεί να αποκρύβει, αλλά στη χρήση της βίας. Λένε λοιπόν όσοι υποστηρίζουν αυτή την αντίληψη πως αν διωχθεί και απαγορευτεί η Χ.Α. θα εμφανιστεί με νέο όνομα και μάλιστα ως διωκόμενη. Όμως η Χ.Α. στελεχώνεται από παρακρατικούς, μπράβους, ανθρώπους του υποκόσμου, τμήματα των δυνάμεων καταστολής, και έχει στηριχθεί αποκλειστικά στη βία για να αναπτυχθεί, αυτή προβάλλει ακόμα και μέσα στη Βουλή, και όχι βέβαια τις ναζιστικές της ιδέες τις οποίες κρύβει από τον ευρύτερο κύκλο των ανεγκέφαλων ψηφοφόρων της. Επομένως, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί μόνο στο επίπεδο των ιδεών αλλά στο επίπεδο που κατ’ εξοχήν δρα. Και είτε θα τους αντιμετωπίσει η πολιτεία, απαγορεύοντάς τους, είτε θα τους αντιμετωπίσουν άλλες ομάδες και θα οδηγηθούμε σε εμφυλιοπολεμικού χαρακτήρα συρράξεις. Κατά συνέπεια, η καταστολή των δραστηριοτήτων τους και η απαγόρευση είναι το μόνο μέτρο που μπορεί να μειώσει τις συγκρούσεις και όχι το αντίθετο.

Δεύτερο επιχείρημα που χρησιμοποιείται κατ’ εξοχή από το ΚΚΕ είναι πως η απαγόρευση του ναζισμού μπορεί να ανοίξει το δρόμο για διώξεις εναντίον της αριστεράς! Πρόκειται για αστειότητα διότι δυνάμεις που έχουν ρίζες στο λαό, δεν μπορούν να διωχθούν με απαγορεύσεις, αντίθετα ενισχύονται, ενώ αντίθετα το φαινόμενο της Χρυσής Αυγής έχει ρίζες μόνο στους τραμπούκους και οι υπόλοιποι ψηφοφόροι της είναι περιστασιακοί, επομένως πρέπει να ξεριζωθεί τώρα, πριν αποκτήσει αυτές τις περιβόητες ρίζες.

Το τρίτο επιχείρημα αφορά τους ψηφοφόρους της «Χρυσής Αυγής», που προβάλλεται κάποιες στιγμές ακόμα και από μερικούς φίλους μας: «Τι θα γίνει με τους μη φασιστές και αυθεντικούς αντιμνημονιακούς ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής, που συχνά προέρχονται από λαϊκά στρώματα ή ακόμα και την αριστερά;» Μα ακριβώς η χειρότερη επιλογή είναι να εγκαταλειφθούν τα λαϊκά στρώματα στη ναζιστική προπαγάνδα. Έχει γραφτεί στον τύπο (βλ. και στο Βήμα σήμερα) ότι ο Ρουπακιάς στο παρελθόν ανήκε σε «άλλο πολιτικό χώρο», υπονοώντας ότι βρισκόταν στην επιρροή του ΚΚΕ. Ξέρουμε ότι η επίθεση των Χρυσαυγιτών στο Πέραμα και το Κερατσίνι έγινε γιατί η ΧΑ μετά τις παραδοσιακά συντηρητικές λαϊκές περιοχές του Ασπροπύργου ή του Θριάσιου Πεδίου, προσπαθεί τώρα να διεισδύσει προνομιακά σε λαϊκές γειτονιές με αριστερή παράδοση. Γι’ αυτό οργάνωσε και τις επιθέσεις στο Πέραμα και το Κερατσίνι. Και για να το κάνει χρειάζεται επίδειξη δύναμης και τραμπουκικές επιθέσεις, ενώ πληρώνει και μερικούς μπράβους, πράγμα που σε συνθήκες ανεργίας και εξαθλίωσης είναι αρκετά εύκολο. Πρέπει μέσα από μια παλλαϊκή κινητοποίηση να πειστούν οι απλά αγανακτισμένοι πολίτες να εγκαταλείψουν το ναζιστικό μόρφωμα και βέβαια τόσο το χειρότερο για τη δράκα εκείνων που θα συνεχίσουν να τους στηρίζουν. Εξάλλου δεν πρέπει να αφήσουμε τους ναζήδες να αλώσουν τη νεολαία και τα σχολειά.

Δεν καταλαβαίνουν άραγε όσοι χρησιμοποιούν ανάλογα επιχειρήματα πως η ΧΑ είναι απολύτως απαραίτητη στο σύστημα, διότι εμποδίζει τις αντιμνημονιακές δυνάμεις να ενωθούν και πως αν δεν υπήρχε η ΧΑ οι δοσιλογικές δυνάμεις θα είχαν ήδη καταρρεύσει; Αρκετά αφέθηκε το φαινόμενο της ΧΑ ουσιαστικά στο απυρόβλητο. Ειδικά για τις πατριωτικές δημοκρατικές δυνάμεις αποτελούν έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς. Θα πρέπει μήπως να θυμίσουμε πως μόνο το «Άρδην» έχει πραγματοποιήσει έναν συστηματικό ιδεολογικό αγώνα ενάντιά της τα προηγούμενα χρόνια;

Πρέπει λοιπόν εδώ και τώρα, να ξεκινήσει μια μεγάλη καμπάνια με στόχο την απαγόρευση των νεοναζιστικών δραστηριοτήτων και σχημάτων στην Ελλάδα. Όλα τ’ άλλα είναι προφάσεις εν αμαρτίαις ή στην καλύτερη περίπτωση έκφραση μιας βαθύτατης άγνοιας απέναντι στο φασιστικό φαινόμενο και τον τρόπο αντιμετώπισής του. Οι Ναζί στηρίζουν τη δύναμή τους στη βία και με αυτή αιματοκύλησαν όλη την Ευρώπη. Και μόνο με τη βία αντιμετωπίστηκαν εν τέλει. Για να μη φτάσουμε εκεί πρέπει να τεθούν εκτός νόμου τώρα!

 

19 Σεπτεμβρίου 2013

Γιώργος Καραμπελιάς

Περιοδικό Άρδην 

Χρυσή Αυγή: Να κατεβάσουμε τη μάσκα! (περ. Άρδην, τ. 90, κυκλοφόρησε)

Οκτώβριος 1, 2012

«Χρυσά Αυγά» και πάσης Siemens άμα λάχει να ‘ούμε

Φεβρουαρίου 4, 2008

36537_b1.jpg

Φάε, πίε και ευφραίνου, Κωστάκη Καραμανλή. Κατά την παραβολή του άφρονος πλουσίου…