Posts Tagged ‘ΣΥΡΙΖΑ’

Χατζησωκράτειος μύλος στο ΣΥΡΙΖΑ

Απρίλιος 7, 2008

Τη στιγμή που στην επικαιρότητα κυριαρχούσε το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων και η Σύνοδος του Βουκουρεστίου, ένας («μικρο-» ή «μεγαλο-«, ανάλογα με το πώς το βλέπει κανείς) χαμός έγινε στο ΣΥΡΙΖΑ με αφορμή δηλώσεις του στελέχους του ΣΥΝ, Δημ. Χατζησωκράτη. Τη Δευτέρα, 31/3, στην πρωινή εκπομπή της ΝΕΤΠρώτη Γραμμή, ο κ. Χατζησωκράτης ομιλώντας ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, υποστήριξε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι υπέρ της στρατιωτικοποίησης της ΕΕ και της δημιουργίας ευρωστρατού. Μάλιστα, όταν ρωτήθηκε ειρωνικά από τον εκπρόσωπο του ΚΚΕ, κ. Μανουσογιαννάκη, το στέλεχος του ΣΥΝ δεν δίστασε να επαναλάβει για άλλη μια φορά τη θέση του.
Όπως καταλαβαίνετε, άλλες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έφριξαν και ζήτησαν να συγκλιθεί επειγόντως η Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ για να συζητήσει το θέμα! Τελικά, βγήκε μια ανακοίνωση από το Γραφείο Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, με την οποία αποδοκιμάζονται οι δηλώσεις Χατζησωκράτη. Στη συνάντηση της Γραμματείας δεν έχω μπορέσει να επιβεβαιώσω αν πήρε μέρος και ο εκπρόσωπος του ΣΥΝ (μάλλον όχι) ή βγήκε η ανακοίνωση αποδοκιμασίας χωρίς αυτόν.
Πάντως, κάτι μου λέει, ότι εν όψει ευρωεκλογών τέτοια σκηνικά θα γίνουν ακόμη πιο διασκεδαστικά

Advertisements

Το φωτεινό πρόσωπο

Μαρτίου 14, 2008

«Αυτό το φωτεινό πρόσωπο, που αντανακλά και συμβολίζει αισιοδοξία κι ελπίδα, δεν αναζωογονεί μόνο μια γηρασμένη, καταπονημένη και καθημαγμένη Αριστερά, που από καιρό δεν συγκινεί τα μεγάλα πλήθη. Το έχει ανάγκη η φοβική κοινωνία μας της παρακμής, της ανασφάλειας, του ζόφου και της αφασίας.»

Επέλεξα τα λόγια αυτά του Γ. Βότση, από την «Ελευθεροτυπία» της 25ης Φεβρουαρίου, γιατί θεωρώ ότι εκφράζουν με τον πληρέστερο τρόπο την όλη συζήτηση γύρω από το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Όπου σταθείς κι όπου βρεθείς περίπου τα ίδια πράγματα ακούς ή διαβάζεις και δυστυχώς πολύ συχνά από ανθρώπους κατά τεκμήριο σοβαρούς. Ακόμη και η συζήτηση για τους «σαραντάρηδες» που είχαν πυροδοτήσει πριν λίγα χρόνια τα ΜΜΕ για να προωθήσουν στην ηγεσία της ΝΔ και ΠΑΣΟΚ τους Καραμανλή και Παπανδρέου αντίστοιχα, ωχριά μπροστά στον οικουμενικό ενθουσιασμό και την έκσταση που προκαλεί ο «τριαντάρης» Τσίπρας.
Τα Μέσα της διαπλοκής «παίζουν» ανοιχτά τον νέο ηγέτη του Συνασπισμού και το πράττουν με τον ξεκάθαρο στόχο της αναδιάταξης του σημερινού δικομματικού συστήματος προς την κατεύθυνση ενός «διπολικού δικομματισμού» στον οποίο θα εντάσσονται ευρύτερες πολιτικές δυνάμεις υπάρχουσες ή προκύπτουσες από διαλυτικά και διασπαστικά φαινόμενα στα δύο μεγάλα κόμματα (με πιθανότερη περίπτωση να ανοίξει ο κύκλος, αυτή του ΠΑΣΟΚ). Στο βαθμό που η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ με ψηφοφόρους από το ΠΑΣΟΚ, δύναται να προκαλέσει την κατάρρευση του παραδοσιακού συστήματος εξουσίας στο τελευταίο, το οποίο παραπαίει υπό την ηγεσία Παπανδρέου, όλοι θα είναι ευχαριστημένοι με την τοποθέτηση στο κέντρο της προβολής του νεαρού ηγέτη του ΣΥΝ. Και όσοι ονειρεύονται την αναμόρφωση του πολιτικού συστήματος για να ξαναβρεί την επωφελή για τους κυρίαρχους σταθερότητά του, και εκείνοι που ονειρεύονται μια αριστερά που θα εγκαταβιώνει στο κέντρο της επίσημης πολιτικής ζωής ακόμα και από κυβερνητικές θέσεις. Καθόλου τυχαίες δεν είναι οι πρόσφατες, συνεχείς αναφορές του Αλαβάνου για μια «νέα κυβερνητική πλειοψηφία με κέντρο την Αριστερά», οι οποίες προετοιμάζουν το κλίμα σε περίπτωση που συμβούν ευρύτερες ανακατατάξεις στο πολιτικό σκηνικό. Είναι βέβαιο, ότι τα μέσα της διαπλοκής θα διακόψουν το μήνα του μέλιτος με τον Τσίπρα όταν θα καταλάβουν ότι δεν έχουν να πάρουν τίποτε περισσότερο από την προβολή του. Μέχρι τότε, όμως, η ηγεσία του ΣΥΝ προσδοκά ότι θα έχουν δημιουργηθεί πολιτικά τετελεσμένα τα οποία θα καθιστούν ανεπίστροφη την πολιτική του άνοδο και εδραίωση στο πολιτικό σύστημα. Τυπικά πράγματα, δηλαδή…
Το να ισχυρίζονται, όμως, αριστεροί αναλυτές και αγωνιστές (ακόμα και μπαρουτοκαπνισμένοι σε πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες) ότι ένα «φωτεινό πρόσωπο» θα φέρει την άνοιξη στην «καθημαγμένη αριστερά» και θα κάνει τα πλήθη «να συγκινηθούν», κινείται μάλλον στα όρια των ευσεβών πόθων (χαρακτηριστική κατάσταση της «καθημαγμένης αριστεράς») ή ακόμη χειρότερα στο χώρο όπου το θέαμα γίνεται το κέντρο της πολιτικής ζωής σκοτώνοντας την ίδια την πολιτική. Μέχρι σήμερα διάφοροι αφελείς πιστεύαμε ότι τα πλήθη συγκινούνται από οράματα και τον αγώνα για την καθημερινή τους πραγμάτωση και δευτερευόντως από χαρισματικά πρόσωπα που σε δεδομένη στιγμή αναλαμβάνουν την ηγεσία αυτού του αγώνα. Ακόμη, λοιπόν, περιμένουμε να αντιληφθούμε το όραμα της αριστεράς του Τσίπρα και τα μέσα προσέγγισής του. Όπως επίσης και τα χαρισματικά στοιχεία της πολιτικής του προσωπικότητας (εκτός από το χαμόγελο). Διότι, μέχρι σήμερα τα μόνα που έχουμε ακούσει, είναι αναμασήματα περί «κοινωνίας των αντιστάσεων», «πίεσης από τα κάτω», «κοινωνικών και πολιτικών δικαιώματων», κλπ αλλά ούτε μια τόση δα σοβαρή ανάλυση της ελληνικής πραγματικότητας, της διεθνούς κατάστασης, των κοινωνικών δυνάμεων στη χώρα, του χαρακτήρα των ταξικών και εθνικών συγκρούσεων, εν τέλει για ποιους μιλά ή σε ποιους απευθύνεται και κυρίως με τι σχέδιο.

Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ζητάει συγγνώμη…

Ιανουαρίου 30, 2008

Την περασμένη Τετάρτη (23/1) ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Σιούφας βρέθηκε στην Πάτρα για να εγκαινιάσει έκθεση πολιτικής φωτογραφίας σε νεοϊδρυθεν πολιτιστικό κέντρο της πόλης, στα Παλαιά Δημοτικά Λουτρά. Εκεί τον περίμεναν 150-200 άτομα της Κίνησης Στήριξης των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών, του ΣΥΡΙΖΑ, των ΕΑΑΚ, κλπ, για να διαμαρτυρηθούν για την απάνθρωπη επιχείρηση-σκούπα που έχει οργανώσει η ΕΛ.ΑΣ., με την παρότρυνση της Νομαρχίας Αχαΐας, ώστε να απομακρυνθούν οι εκατοντάδες Αφγανοί πρόσφυγες που συνωστίζονται στην παραλιακή ζώνη της Πάτρας (ελπίζοντας να φύγουν λαθραία με κάποιο καράβι για Βόρεια Ευρώπη) και να κατεδαφιστεί μες το καταχείμωνο ο πρόχειρος καταυλισμός στον οποίον εγκαταβιούν υπό άθλιες συνθήκες.
Στην προσπάθεια να επιδοθεί ένα ψήφισμα από τους συγκεντρωμένους, έπεσαν μερικά σπρωξίδια με τους αστυνομικούς που βρίσκονταν στην είσοδο του Κέντρου και ένα-δυο αυγά, ένας καφές κι ένα μπουκαλάκι νερό (τουλάχιστον αυτά είδα εγώ). «Τυπικά» πράγματα, δηλαδή, σχεδόν τελετουργικά
Ο τοπικός βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Τσούκαλης, έσπευσε πρώτος στην συγκέντρωση (και στα αντιστοιχούντα φώτα της δημοσιότητας) αλλά πανικόβλητος είδε να του χαλάνε τη βουλευτική παρέμβαση …τα αυγουλάκια! Ακόμα χειρότερα έγιναν τα πράγματα, όταν την επομένη, σύσσωμος σχεδόν ο τοπικός τύπος του την έπεσε (ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης) για την «απρέπεια» απέναντι στον «υψηλό προσκεκλημένο«, κλπ, κλπ, οι γνωστές «τυπικούρες» δηλαδή.
Ο βουλευτής, όμως, δεν «άντεξε» και ζήτησε ταπεινά συγγνώμη από τον Πρόεδρο της Βουλής, προφανώς για την ψυχική οδύνη που του προκάλεσε η αποτυχημένη φιέστα-ομελέτα! Μάλιστα, όχι μόνο ζήτησε συγγνώμη αλλά δήλωσε κι ότι τα συμβάντα δεν οφείλονταν στα παρευρισκόμενα μέλη του ΣΥΝ, «καρφώνοντας» έτσι τα μέλη των υπολοίπων συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ, που βρίσκονταν εκεί!
Κι εκεί άρχισε ο ενδοΣΥΡΙΖΙκός μύλος. Το απολαυστικό δημοσίευμα που ακολουθεί είναι από την τοπική εφημερίδα «ΗΜΕΡΑ» της 29ης του μηνός:

Η συγγνώμη Τσούκαλη προκάλεσε τριγμούς…
Ημ/νία έκδοσης: 29 Ιανουαρίου 2008

Του Μιχάλη Μπαϊρακτάρη

Σοβαρές αντιδράσεις πυροδοτεί στον ΣΥΡΙΖΑ η απόφαση του βουλευτή Νίκου Τσούκαλη να ζητήσει συγγνώμη από τον πρόεδρο της Βουλής κ. Σιούφα, για τα αυγά και τους καφέδες που ρίχτηκαν από διαδηλωτές, τη στιγμή που αυτός έπαιρνε μέρος σε εκδήλωση στην Πάτρα.
Εκτός αυτού, έχει ενοχλήσει ιδιαιτέρως η θέση του κ. Τσούκαλη, ότι τα αυγά κ.λ.π. δεν ρίχτηκαν από μέλη του ΣΥΝ, αλλά από τις άλλες ομάδες που βρίσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ, κοντολογίς από τα μέλη της ΚΟΕ, που στην Πάτρα εκπροσωπεί ο νομαρχιακός σύμβουλος Βασίλης Χατζηλάμπρου.
Παράλληλα, με ανακοίνωσή της, η Νεολαία του ΣΥΝ «καταδικάζει» τη συγγνώμη του βουλευτή, ως μη οφειλόμενη…

Είναι γνωστό ότι η πράξη αυτή καταδικάστηκε απ’ όλους τους εκπροσώπους φορέων της περιοχής, με αποτέλεσμα ο κ. Τσούκαλης, που συμμετείχε στη συγκέντρωση κατά του κ. Σιούφα που ως θέμα της είχε τους πρόσφυγες που βρίσκονται στην πόλη με αφορμή και τις αστυνομικές επιχειρήσεις εναντίον τους, με τις δηλώσεις του, που μετατόπιζαν τις ευθύνες στην ΚΟΕ, να δημιουργήσει ζήτημα με τους εταίρους του ΣΥΡΙΖΑ, κάτι που είχε συμβεί και προεκλογικά, κατά το «κυνήγι» του σταυρού προτίμησης.
Χθες, ο νομαρχιακός σύμβουλος και στέλεχος της ΚΟΕ δήλωσε στην «Ημέρα» ότι κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ζητά συγγνώμη, αλλά αυτοί πρέπει να ζητήσουν συγγνώμη από τους πρόσφυγες και τους πολίτες, αποφεύγοντας ευθέως ν’ αναφερθεί στον κ. Τσούκαλη.
Ο κ. Χατζηλάμπρου ξεκαθάρισε ότι η Οργάνωσή του δεν χρησιμοποιεί τέτοιες μεθόδους, αναφερόμενος στ’ αυγά και στους καφέδες που ρίχτηκαν, τονίζοντας ότι «με την πρακτική που ακολουθούν με τους πρόσφυγες, μπορεί να δημιουργηθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις, και για το λόγο αυτό λέω ότι αυτοί θα έπρεπε να ζητήσουν συγγνώμη από τους πρόσφυγες και τους πολίτες». «Εμείς» -κατέληξε- «δεν ζητάμε από κανέναν συγγνώμη, άλλοι την χρωστάνε»…
Ταυτόχρονα, ο κ. Τσούκαλης έχει γίνει αντικείμενο κριτικής από τον νομαρχιακό σύμβουλο της ΣΥΝ-πολιτείας, κ. Κριμπά, που τον αντικατέστησε ως πρώτος επιλαχών, όταν εκλέχτηκε στη Βουλή.
ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΚΡΙΜΠΑ
Ο κ. Κριμπάς διαφωνεί με τον βουλευτή, σε σχέση με τη συμμετοχή του στην αντίδραση της Νομαρχίας για τα διόδια και την Εθνική Οδό Πατρών – Κορίνθου, καθώς θεωρεί τον Νομάρχη υπεύθυνο γι’ αυτήν την κατάσταση, από την περίοδο που ήταν βουλευτής του ΠΑΣΟΚ.
Μάλιστα, έφθασε στο σημείο να δηλώσει ότι ο κ. Τσούκαλης συμμετέχει σε κινητοποιήσεις του «πασοκικού καθεστώτος» και ότι αυτός δεν είναι «υπάλληλος του Κατσικόπουλου»…
Η κρίση αυτή λαμβάνει ιδιαίτερες διαστάσεις στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ, εν όψει του Συνεδρίου του κόμματος και της επιλογής – εκλογής νέου προέδρου.
Αυτό που προβληματίζει γενικότερα είναι το γεγονός ότι τόσο ο κ. Τσούκαλης όσο και ο κ. Κριμπάς ανήκουν στην ίδια τάση του ΣΥΝ, δηλαδή στους λεγόμενους «εκσυγχρονιστές»…


Αμ σύντροφε βουλευτά, δεν ήξερες ότι τα  μεταξωτά «ριζοσπαστικά» βρακιά χρειάζονται και επιδέξιους … ;

Το υπονοούμενο του Αλαβάνου

Ιανουαρίου 20, 2008

Κατά την πρόσφατη «μονομαχία» Καραμανλή – Αλαβάνου στη Βουλή για την υπόθεση Ζαχόπουλου, ο Πρόεδρος της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, μεταξύ άλλων, δήλωσε:

«Πιστεύουμε ότι αυτή η κυβέρνηση πρέπει να φύγει. Και πιστεύουμε ότι υπάρχει εναλλακτική λύση. Καλούμε τους πολίτες να συνεχίσουν να στηρίζουν τις ενωτικές δυνάμεις της ριζοσπαστικής Αριστεράς ως ένα πυρήνα μιας νέας πλειοψηφίας που θα δώσει την εναλλακτική λύση στον τόπο μας».

Το πιάσαμε το υπονοούμενο σ. Αλέκο! Τι υπονοούμενο δηλαδή; Που λέει ο λόγος…

Υ.Γ. Η παραπάνω δήλωση προκάλεσε το ένα κύμα πολιτικού οργασμού μετά το άλλο σε συντάκτες της «Ελευθεροτυπίας»

Η αποχώρηση Αλαβάνου

Νοέμβριος 28, 2007

Η αναμενόμενη και τελικά ανακοινωθείσα στη χτεσινή συνάντηση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, αποχώρηση Αλαβάνου από την ηγεσία του ΣΥΝ, είναι γεγονός. Αν και είναι ίσως ακόμη πρόωρο να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα, δύο εκδοχές φαίνονται κυρίαρχες γι’ αυτήν την απόφαση.
Πρώτον, αποχώρηση για πραγματικά προσωπικούς λόγους. Λόγους, δηλαδή, εντελώς ανεξάρτητους από την πολιτική. Σε αυτήν την περίπτωση είναι βαθιά ανθρώπινο και θεμιτό ένας πολιτικός ηγέτης να θέλει να μειώσει τον όγκο των καθηκόντων του ή ακόμα και να αποτραβηχτεί από την πρώτη γραμμή του πολιτικού αγώνα και κάθε ανάλυση περιττεύει.

Δεύτερον, αποχώρηση για πολιτικούς λόγους (ακόμη και αν καλύπτονται ως «προσωπικοί»). Εδώ το πράγμα σηκώνει κουβέντα.
Αν κι εφ’ όσον συντρέχει αυτή η εκδοχή, τότε κατά την εκτίμησή μου ο Αλαβάνος επιχειρεί μια κίνηση ματ για τον πολιτικό του χώρο! Γνώριζε από παλιά και βίωσε προφανώς, ως αρχηγός, στο πετσί του την πραγματικότητα του ΣΥΝ. Ενός κόμματος τάσεων -με συχνά εκ διαμέτρου αντίθετες στοχεύσεις και απόψεις-, οι οποίες παραμένουν χαλαρά ενωμένες μεταξύ τους μόνο και μόνο για λόγους εκλογικής επιβίωσης και των …ωφελημάτων αυτής. Σαν συνέπεια αυτής της κατάστασης και των μεσοαστικών κοινωνικών χαρακτηριστικών της οργανωμένης του βάσης, μια συγκεκριμένη κομματική γραφειοκρατία (υπερτασική) έχει αναπτυχθεί ως απαραίτητος όρος για τη διαχείριση του «πολύπλοκου» εσωκομματικού περιβάλλοντος. Είναι φανερό, χρόνια τώρα, ότι με αυτήν την κατάσταση, το συγκεκριμένο κόμμα δεν μπορεί να ξεπεράσει τα εκλογικά όρια του 3%. Δεν έχει την απαραίτητη «ευελιξία» ώστε να προσαρμόζεται στις πολιτικές ευκαιρίες που δημιουργούνται από την κρίση του δικομματικού πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, καθώς η διατήρηση της εσωκομματικής ισορροπίας είναι το μείζον ζήτημα. Δεν είναι τυχαία η πρόσφατη εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εν πολλοίς συνίσταται στο γεγονός ότι δημιουργήθηκε μια δυναμική από πρόσωπα και οργανώσεις έξω από τον ΣΥΝ, ενώ παράλληλα ο Αλαβάνος και η συν αυτώ ομάδα ακολούθησε μια πολιτική καιροσκοπική και λαϊκίστικη μεν, απελευθερωμένη δε από τα «καθώς πρέπει» των εσωκομματικών ισορροπιών. Έτσι, κατόρθωσε να εκμεταλλευτεί και την καταφανή πολιτική αδυναμία του Γιωργάκη και να «καπελώσει» τη ριζοσπαστική κοινωνική διαμαρτυρία, πετυχαίνοντας αμφίπλευρη εισροή ψήφων, τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τον αριστερισμό, τους ανένταχτους και τα «Εξάρχεια».
Αν οι λόγοι της αποχώρησης είναι πολιτικοί, τότε ο Αλαβάνος πετάει το γάντι στην κομματική γραφειοκρατία. Παραιτούμενος από τον ΣΥΝ και ασχολούμενος αποκλειστικά με το ΣΥΡΙΖΑ, σπάει τα δεσμά που υποχρεώνουν τον εκάστοτε Πρόεδρο να συμβιβάζεται με την χρόνια «άρρωστη» εσωκομματική κατάσταση, εγκαταλείποντας ουσιαστικά ένα κόμμα ισορροπιών και μεταφερόμενος σ’ ένα πετυχημένο πολιτικό εγχείρημα (ΣΥΡΙΖΑ) με ανοιχτή πολιτική δυναμική. Δημιουργεί, έτσι, το απαραίτητο σκηνικό για την μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό οργανισμό (πράγμα που επιθυμούν και οι ανένταχτοι υποστηρικτές του σχήματος αλλά και η πλειοψηφία των πολιτικών οργανώσεων που το πλαισίωσαν) και την αποδυνάμωση του ΣΥΝ, δηλαδή της διοικούσας γραφειοκρατίας του, η οποία δεν θα μπορεί πια να επηρεάζει τις εξελίξεις και τις διαδικασίες της συνεργασίας, τουλάχιστον με τον ηγεμονικό τρόπο που το έκανε. Είναι κοινό μυστικό ότι στο ΣΥΡΙΖΑ ο Αλαβάνος είχε ήδη δημιουργήσει μια πολυσυλλεκτική ομάδα που συνεργαζόταν, μακριά από την κομματική καμαρίλα του ΣΥΝ. Και βέβαια, η κίνηση αυτή στρέφεται και κατά της τάσης του Αριστερού Ρεύματος που τον ανέδειξε στην ηγεσία, στο βαθμό που η πλειοψηφία της επιθυμεί να χρησιμοποιεί τον ΣΥΝ ως εργαλείο πίεσης για τον καθορισμό των πολιτικών συνεργασίας και των ιδεολογικών παραμέτρων αυτής.
Με την αυστηρή προϋπόθεση ότι δεν συντρέχουν πραγματικοί προσωπικοί λόγοι, ο Αλαβάνος επιχειρεί μια βαθιά τομή στον πολιτικό του χώρο. Αν πετύχει, δημιουργεί νέα δεδομένα που πιθανώς να μονιμοποιήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα σημαντικό παράγοντα του υπό διαμόρφωση πολιτικού σκηνικού. Η επιτυχία δεν θα είναι καθόλου εύκολη. Η κομματική γραφειοκρατία του ΣΥΝ, παρά τις αναμεταξύ της διαφορές, δεν πρόκειται να αυτοχειριαστεί συναινώντας στον πολιτικό της παροπλισμό. Θα αντισταθεί σθεναρά με ενδεχόμενες διαλυτικές συνέπειες για το σύνολο του πολιτικού χώρου, ίσως και του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, σε όλες αυτές τις εξελίξεις απουσιάζει ο ιδεολογικός παράγοντας, πράγμα που καθιστά το όλο εγχείρημα μια (επιτυχημένη ή αποτυχημένη) πολιτική ακροβασία με σαφή όρια ανάπτυξης.
Ούτως ή άλλως οι εξελίξεις των επομένων ημερών θα δείξουν προς τα πού πάει το πράγμα και ποια τα κίνητρα της ενέργειας αυτής του Αλαβάνου.

Ακόμη και αν η παραπάνω απόπειρα μιας πρώτης ανάγνωσης των εξελίξεων, είναι πρόωρη ή ελλιπής, θεωρώ ότι οι πολιτικές προϋποθέσεις που θα επέβαλαν ένα τέτοιο εγχείρημα (από τον Αλαβάνο ή άλλους, δεν έχει μεγάλη σημασία) υπάρχουν εδώ και καιρό. Ο αντίστοιχος διάλογος είναι γνωστό ότι έχει ξεκινήσει άτυπα ήδη από την αποτυχημένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ το 2004, συνεχίστηκε «υπόγεια» κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο και εντείνεται όσο υποχωρεί, φυσιολογικά, η μετεκλογική ευφορία.