Posts Tagged ‘ΠΑΣΟΚ’

Φράντς Γιόζεφ ΠΑΣΟΚους

Απρίλιος 24, 2008

Αντιγράφω (έξαλλος) και υπογραμμίζω από τη χτεσινή «Ελευθεροτυπία» για το σκάνδαλο της «Ζίμενς»:

«Η αποκάλυψη είναι δραματική, καθώς ο Franz ή Γ. Σκαρπέλης αναφέρεται ως ο δικαιούχος του λογαριασμού 835835 στην τράπεζα Raiffeisenbank Tirol στο Ζάλτσμπουργκ της Αυστρίας. Σ’ αυτό τον λογαριασμό έχουν καταλήξει πέντε εμβάσματα με αποστολέα τη Siemens, συνολικού ύψους 7,5 εκατ. μάρκων ή 3,8 εκατ. ευρώ. Το δεδομένο αυτό έχει καταστήσει ύποπτο τέλεσης σοβαρών αδικημάτων τον Γ. Σκαρπέλη, ο οποίος -μέχρι στιγμής- είναι το μόνο στέλεχος του ΟΤΕ, που έχει κληθεί να απολογηθεί στις 30 Απριλίου…
…Πέντε συνολικά εμβάσματα αξίας από 1 έως 2,5 εκατ. μάρκα έχουν σταλεί στον Franz από τον Φεβρουάριο του 1998 μέχρι και τον Μάιο του 2001, κάτι που σημαίνει ότι η Siemens ή αμείβει τον άνθρωπό της στον ΟΤΕ ή διά μέσου αυτού ανταποδίδει στο πολιτικό σύστημα του ΠΑΣΟΚ το καλό που της έκανε με τις απευθείας αναθέσεις των προγραμματικών-πλαισιακών συμβάσεων
…Ο Γιώργος Σκαρπέλης, που ξεκίνησε ως τοπογράφος στον ΟΤΕ, εκλέχθηκε εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Δ.Σ. του οργανισμού και από το 1994 κατείχε σημαντικές θέσεις ευθύνης. Εφτασε να είναι εντεταλμένος αντιπρόεδρος του ΟΤΕ και πρόεδρος της ΟΤΕ International, έχοντας στην ευθύνη τις διεθνείς επενδύσεις του οργανισμού (Telecom Serbia, Armentel, Romtelecom, Globul, Cosmofom κ.ά.).
Ηταν για τους φίλους του ο Γκρομίκο του ΟΤΕ, ένας άνθρωπος ευφυής με υψηλές διασυνδέσεις στο όλον ΠΑΣΟΚ (παπανδρεϊκό και σημιτικό), αλλά και στη Νέα Δημοκρατία, η οποία είχε συνταχθεί υπέρ των προγραμματικών συμφωνιών, αν και το 1997 ψέλλιζε τα περί ανεξάρτητης αρχής για τις προμήθειες του Δημοσίου…»

Επέλεξα το συγκεκριμένο απόσπασμα γιατί μόνο από κάτι τέτοια μπορούμε να καταλαβαίνουμε πως φτάσαμε σήμερα να ξεπουλάνε τα αφεντικά τα πάντα, να μας πατάνε στο λαιμό με την ανεργία και την ακρίβεια κι εμείς ως λαός, καρφωμένοι σε μια πολυθρόνα, να κουνάμε απλά το κεφάλι άβουλοι και μοιραίοι, απολαμβάνοντας τον πολιτισμό της Αννίτας και της Τατιάνας.
Ο «Φραντς» αποτελεί τυπικό παράδειγμα της κοινωνικής κινητικότητας που πυροδότησε η 20ετής παραμονή του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Μια βαλκανική εκδοχή του αμερικάνικου ονείρου, που συντελέστηκε όμως μέσα από την πολιτική διασύνδεση και συμμετοχή.
Από τη μουστάκα και το ανοιχτό πουκάμισο με την τρίχα όξω, στα Αρμάνι και στα Καγιέν. Από στο ένα χέρι το σουβλάκι στο άλλο τη βούρτσα (της αφισοκόλλησης), στα κοχίμπα και στα πρησμένα από την κόκα ρουθούνια. Από την Τ.Ο. Άνω Παναγιάς, στο Δ.Σ. της τάδε εταιρείας. Από τα δυτικά προάστεια στα βόρεια και ακόμα πιο πέρα με τη μεζονέτα και την πισίνα…
Τα σημερινά μας αφεντικά (στη δουλειά, το Πανεπιστήμιο, την πολιτική) είναι πρώην «λαϊκοί αγωνιστές» του ’80 (του ΠΑΣΟΚ και των «λοιπών δημοκρατικών δυνάμεων», για να μην τις ξεχνάμε κι αυτές που έτρεξαν να γλύψουν το ξεροκόμματο της εξουσίας)! Πού θα βρίσκονταν σήμερα ονόματα σαν το Σάλλα, τον Κόκαλη, τον Αθανασούλη αν δεν ήταν ο Αντρέας; Είτε στο ταμείο κάποιας Τράπεζας είτε θα μαστόρευαν ακόμα υπολογιστές με το κατσαβίδι στο χέρι. Αμέρικα μας έκανε ο τρισμέγιστος!
Είδατε ο «Φράντς»; Από εκπρόσωπος των εργαζομένων στα ΠΑΣΟΚικά πειράματα «εργατικής συμμετοχής» ( 😆 ), κομιστής των μιζών της πολυεθνικής και τροφοδότης με μαύρο χρήμα του πολιτικού μας συστήματος!
Γι’ αυτό και δεν θα ξεχάσουμε ποτέ την πολιτική μήτρα των «νέων αφεντικών» μας, το ΠΑΣΟΚ. Όχι γιατί «έφαγαν» έχοντας την εξουσία (αυτό έλειπε!) ούτε γιατί παράφαγαν (το ‘καναν κι άλλοι και το κάνουν και οι καινούριοι) αλλά γιατί τη ρεμούλα και τη δήωση του δημοσίου χώρου την έκαναν μαζική ιδεολογία.
Γι’ αυτό, λοιπόν, για την ηθική εξαχρείωση ενός ολόκληρου λαού, επιτρέψτε μου και με αφορμή τα απόνερα της υπόθεσης «Ζίμενς», να χυδαιολογήσω μεγαλοβδομαδιάτικα και να αναφωνήσω:
«Γαμώ το όλον ΠΑΣΟΚ σας!» 👿

Αυτός πάσχει σίγουρα από (πολιτικά) αυτοκτονικό ιδεασμό!

Φεβρουαρίου 25, 2008

Ενώ όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την απίστευτη κατρακύλα του ΠΑΣΟΚ και την πρωτοφανή αιμορραγία απογοητευμένων ψηφοφόρων του προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ιδιαίτερα μετά την εκλογή Τσίπρα, ο Πρόεδρος του «Κινήματος», Γεώργιος Παπανδρέου (Γιωργάκης), δίνει συνέντευξη σε αναγνώστες της εφημερίδας «Τα Νέα» και λέει τα κάτωθι κορυφαία:

«ΑΡΧ. ΠΑΝΤΣΙΟΣ: Γιατί κάνατε πίσω στο θέμα της αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος;

Γ. Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ: Δεν έκανα ποτέ πίσω. Ούτε εγώ, ούτε το Κίνημά μας.

Προχθές έθεσα και τρία ερωτήματα στη Νεολαία μας:

Γιατί ενώ μόνο εμείς έχουμε συνταγματική απαγόρευση για ιδιωτικά και μη κρατικά ιδρύματα έχουμε τα περισσότερα και τα χειρότερα ιδιωτικά στην Ε.Ε.;

Γιατί ενώ έχουμε συνταγματική κατοχύρωση της δωρεάν παιδείας ο Έλληνας πληρώνει περισσότερο από κάθε άλλον στην Ευρώπη για τη δημόσια παιδεία από την τσέπη του;

Γιατί ενώ έχουμε ένα αυστηρό άκρως συγκεντρωτικό και κατευθυνόμενο από το κράτος εκπαιδευτικό σύστημα έχουμε από τις χειρότερες αξιολογήσεις διεθνώς;

Το άρθρο 16, προφανώς, δεν προστατεύει το δημόσιο πανεπιστήμιο. Και πρέπει να αλλάξει για το καλό των δημόσιων ιδρυμάτων. Ίσως σήμερα να προστατεύει μόνο συντεχνιακά κατεστημένα.

Αλλά η παραδοσιακή Αριστερά και η Δεξιά μετέφεραν εκεί τη συζήτηση τους βόλευε – ενώ η πραγματική συζήτηση πρέπει να είναι για τις αλλαγές στο δημόσιο πανεπιστήμιο, την εξάλειψη του κόστους των φροντιστηρίων, την επένδυση στην παιδεία, την ελευθερία επιλογών για τον νέο επιστήμονα και την αναβάθμιση της ποιότητας σπουδών.»

Αυτό πάει να πει πολιτικός συγχρονισμός! 😆 Τον Τσίπρα γλυκοκοιτάτε εσείς ταλαίπωροι οπαδοί, ο οποίος είχε κάνει το Κίνημα ενάντια στην Αναθεώρηση του Άρθρου 16 πολιτική του σημαία; Ε, λοιπόν, εγώ θα βγω να προτείνω ξανά την κατάργησή του!! Για να μάθετε!

Όταν οι ιστολογούντες γράφουν για «Φόρεστ ΓΑΠ», κάποιοι θίγονται… 😆

Όλη η συνέντευξη εδώ.

ΠΑΣΟΚάρα ολέ!

Νοέμβριος 12, 2007

Ρωτούσαν τους ΠΑΣΟΚους σε όλες τις δημοσκοπήσεις μετά την 16η Σεπτέμβρη:
«Ποιος πιστεύεται ότι μπορεί να κερδίσει τον Καραμανλή;»
«Ο Βενιζέλος!», απαντούσαν αυτοί.
«Ποιον θα ψηφίσετε για πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ;»
«Τον Παπανδρέου!»
, αναφωνούσαν.

Εκεί τελειώνει η κοινή πολιτική λογική κι αρχίζει η νεοελληνική! Το ΠΑΣΟΚ σήμερα, σε επίπεδο βάσης, αντιπροσωπεύει επαξίως (και με τάσεις αποκλειστικότητας) την όλη σχιζοφρένεια της νεοελληνικής πραγματικότητας και τον ανθρωπολογικό τύπο που αυτή έχει δημιουργήσει.
Φτύνει τον Σημίτη αλλά τον εκλέγει για 8 χρόνια πρωθυπουργό. Δεν θέλει ούτε καν σύνθετη ονομασία για τη FYROM και εκλέγει την Ντόρα πρώτη βουλευτή, τετραετίες τώρα.  Βλαστημάει το κράτος και σπεύδει με κάθε μέσο να διοριστεί σε αυτό. Βρίζει τους μετανάστες αλλά τους  αναθέτει μέχρι και τα ψώνια από το ψιλικατζίδικο της γειτονιάς. Καταριέται το δικομματισμό («όλοι ίδιοι είναι») και του δίνει σαρωτική νίκη κάθε φορά. Μισεί τους Αμερικάνους αλλά δεν διανοείται να ‘ρθει σε κόντρα μαζί τους. Και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.
Γι’ αυτό και βαριέμαι όλες τις σοβαροφανείς αναλύσεις που ακούγονται από χτες το βράδυ!

Μπεννύτο, quo vadis?

Οκτώβριος 22, 2007

2144_normal.jpg

Το περιοδικό «ΑΝΤΙ» μ’ ένα καταπληκτικό πρωτοσέλιδο στο πρόσφατο τεύχος του (τ. 905), κάτω από τη φωτογραφία ενός αγριεμένου Βενιζέλου (Ευάγγελου, για να μην μπερδευόμαστε 🙂 ) γράφει: «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ».
Νομίζω ότι είναι το πιο πετυχημένο σχόλιο που έχει γραφεί για τον αμετροεπή δελφίνο του ΠΑΣΟΚ. Αν, λοιπόν, η «Ανάσταση» ολοκληρωθεί, τότε ο φιλόδοξος υποψήφιος θα υποστεί στις 11/11 μια εξευτελιστική ήττα από τον ανίκανο και ολότελα αποτυχημένο νυν αρχηγό.
Αίφνης, το μέλλον του προδιαγράφεται δυσοίωνο.
Να φύγει από το ΠΑΣΟΚ, δεν δείχνει να έχει τα κότσια. Το φάντασμα του Τσοβόλα καραδοκεί.
Μένοντας, η πολιτική πορεία του Άκη μετά την εσωκομματική ήττα του ’96 (στις πρόσφατες εκλογές απέτυχε ακόμα και βουλευτής να εκλεγεί) θα στοιχειώνει τα όνειρά του.
Μόνη του ελπίδα μια νέα γρήγορη ήττα του (φόρεστ) ΓΑΠ σε πιθανές πρόωρες εκλογές που θα προκηρύξει ο Καραμανλής, αν και τότε η Διαμαντοπούλου και ο Χρυσοχοϊδης δεν θα του χαριστούν. Αν εκτιμά ότι η ελπίδα αυτή είναι βάσιμη, τότε θα πιεί το πικρόν ποτήριον μέχρι τέλους, για να μπορέσει να καταγράψει όσες περισσότερες δυνάμεις μπορεί ώστε να τις χρησιμοποιήσει ως προίκα στην μελλοντική κούρσα διαδοχής. Αν όχι, η λογική λέει ότι θα επιχειρήσει κίνηση απαγκίστρωσης από την καταστροφική εκλογική διαδικασία  βρίσκοντας ή εφευρίσκοντας πραγματικές ή ανύπαρκτες δικαιολογίες (ενότητα, εχθρικός κομματικός μηχανισμός, άνισοι όροι αναμέτρησης, κλπ). Βέβαια, μια αποχώρηση από την εκλογική αναμέτρηση δεν σημαίνει ότι θα τον βοηθήσει ιδιαίτερα μιας κι έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα με την βοναπαρτιστική συμπεριφορά του ή οποία θα βρεθεί σε πλήρη αντίθεση με μια επιλογή ηττοπάθειας και θα τον φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην πολιτική γελοιοποίηση. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμμα δηλαδή…

Σημείωση: Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η καθοριστική, για την ενότητα του ΠΑΣΟΚ, κίνηση που έκανε ο Καραμανλής, όταν στην πιο κρίσιμη φάση του εσωκομματικού προεκλογικού αγώνα διοχέτευσε πληροφορίες ότι θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το πριμ των 40 ή 50 εδρών δεν θα δίδεται σε συνασπισμούς κομμάτων που πρώτευσαν. Έτσι, κάθε σκέψη για αποχώρηση σημαντικού τμήματος του ΠΑΣΟΚ, που θα μπορούσε να το οδηγήσει σε κυβέρνηση συνεργασίας με συμμαχίες είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά, κατέστη προσωρινά ανεδαφική. Η έμμεση παρέμβαση αυτή, αντικειμενικά λειτούργησε υπέρ του Γιωργάκη. Ο Καραμανλής το έκανε γιατί απλώς προτιμά για αντίπαλο τον «εύκολο» εν τη αχρηστία του ΓΑΠ, ή φοβόταν ότι ανοίγοντας ο ασκός του Αιόλου με το ΠΑΣΟΚ, ερχόταν και η σειρά του κόμματός του σε μια διαδικασία συνολικής αναδιάταξης του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος;