Posts Tagged ‘Καραμανλής’

«Κι εσένα τι σε κόφτει;»…

Ιανουαρίου 30, 2009

…άκουσα δυο-τρεις φορές από γνωστούς, όταν την περίοδο του πολέμου στη Γάζα βρισκόμουνα σε μια ψιλο-ντελιριακή κατάσταση και μιλούσα πρωί-βράδυ μόνο γι’ αυτό. Θα μου πείτε, κλασική «καναπετζίδικη» ερώτηση μέσου νεοέλληνα (υποθέτω και νεο-γάλλου ή νεο-άγγλου, δεν ξέρω).
Από τότε άρχισα να σκέφτομαι διάφορα: Τον Σημίτη, που όντας οχτώ χρόνια πρωθυπουργός δεν επισκέφτηκε ούτε μια φορά αραβική χώρα! Την Ντόρα, που έσπευσε να καταδικάσει τη Χαμάς τη στιγμή που το Ισραήλ ισοπέδωνε τη Γάζα από αέρος. Τον Καραμανλή, που ανενδοίαστα στο βήμα της Βουλής σε ερώτηση του Αλαβάνου, ξαμολάει τη γνωστή κοινοτυπία, «η εξωτερική πολιτική δεν γίνεται με συναισθηματισμούς», για να δικαιολογήσει την ύποπτη αφωνία της ελληνικής κυβέρνησης μπροστά στα σιωνιστικά εγκλήματα στη Γάζα. Μετά μου ήρθαν στο νου η ελληνο-ισραηλινή «αμυντική» συμφωνία και τα ελληνο-ισραηλινά αεροπορικά γυμνάσια στην Κρήτη, πριν λίγους μήνες, με στόχο την εκπαίδευση των Ισραηλινών πιλότων στην αντιμετώπιση των αντι-αεροπορικών συστημάτων S-300 σε μια μελλοντική επίθεση στο Ιράν. Σκέφτηκα την καινούρια θεωρία που αρχίζει (υπόγεια προς το παρόν) να δουλεύεται περί «ιστορικής ευκαιρίας» της χώρας να αποτελέσει μαζί με το Ισραήλ τον άξονα προώθησης των αμερικάνικων συμφερόντων στην περιοχή αναχαιτίζοντας τη «ρώσικη» από βορρά και την «ισλαμική» από ανατολάς και νότο, «απειλή» για τη Δύση. Μια θεωρία που έχει ξεκινήσει από ένα δυναμικό κομμάτι της ακροδεξιάς (ναι αυτής, κι αφήστε τους επαγγελματίες αντιρατσιστές να ψάχνουν για …αντισημιτισμό) και σιγά-σιγά επεκτείνεται σε πρόθυμα αυτιά και σε άλλους πολιτικούς χώρους, ιδιαίτερα τώρα που φαίνεται ότι το τούρκικο κατεστημένο υπό τον Ερντογάν αυτονομείται από την αμερικάνικη επιρροή πιστεύοντας ότι η κάμψη της αμερικάνικης ισχύος θα αναστηλώσει τα νέο-οθωμανικά όνειρα για ανάδειξή της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς και Μέσης Ανατολής. Καπάκι είδα και τον Ερντογάν να γυρνάει θριαμβευτής από το Νταβός και τα πλήθη με τουρκικές και παλαιστινιακές σημαίες να παραληρούν για το «χαστούκι» που έριξε στον Πέρες ο «κατακτητής του Νταβός»! (σε γνήσια οθωμανική ορολογία, κατακτητής/πορθητής κλπ).
Με όλη αυτή τη σαλάτα σκέψεων στο μυαλό ξαναγύρισα στο αρχικό ερώτημα: «Κι εσένα τι σε κόφτει;». Και θυμήθηκα αυτό που ξεχνούν οι δυτικότροπες μαϊμούδες που μου το απηύθυναν. Ότι ζω σε έναν τόπο που για αιώνες βρίσκεται ακριβώς πάνω στο όριο δύο τεράστιων γεωπολιτικών πλακών, της Ανατολής και της Δύσης. Και ότι, όταν αυτές οι δυο πλάκες μπαίνουν σε τροχιά μεταξύ τους σύγκρουσης, λιώνουν ό,τι και όποιον βρίσκεται στο σημείο επαφής
Αυτά, και ας μην νομίζουν οι χάχακες και τα ημεδαπά «αμερικανάκια», παλαιάς και νέας κοπής, ότι το αίμα των παιδιών της Παλαιστίνης δεν θα πέσει αργά ή γρήγορα στα κεφάλια μας.
Δυστυχώς τη χώρα μας δεν τη διασχίζει ούτε ο Σηκουάνας ούτε ο …Ορενόκος, όπως θα ήθελαν οι αφελείς και οι βαλτοί.

Και μερικά κείμενα για ανάγνωση και προβληματισμό:

Κείμενο που μοιράστηκε στο Διεθνές Φόρουμ της Βηρυτού για τη στήριξη της Αντίστασης (16-18 Ιανουαρίου 2009)

Ανάλυση για τα νέο-ισλαμικά κινήματα Αντίστασης

Τα νεο-οθωμανικά όνειρα της γείτονος

Advertisements

«Δεν θέλουμε βοήθεια από τα αραβικά κράτη. Δεν θέλουμε τρόφιμα, ούτε φάρμακα. Θέλουμε να μας αφήσουν να πεθάνουμε! Θα πεθάνουμε πολεμώντας!»

Ιανουαρίου 4, 2009

Τη συγκλονιστική αυτή δήλωση ενός άμαχου, μεσήλικα πολίτη της Γάζας κατέγραψα (από μνήμης) από το αποψινό τηλεοπτικό δελτίο του ΑΝΤ1. Έτσι για να καταλαβαίνουμε όλοι και όλες μας τι ανυπέρβλητα κίνητρα για τον απλό άνθρωπο είναι η αξιοπρέπεια και το πάθος της ελευθερίας. Ακόμα και όταν ξέρει (ιδιαίτερα τότε) ότι οι πάνοπλοι βάρβαροι θα διαβούν…

Για αντίθεση, να υπενθυμίσουμε την ξεφτιλισμένη και δουλική στάση της ημεδαπής, πρωθυπουργεύουσας (καθώς ο Καραμανλής είναι άφαντος!) ΥΠΕΞ, Ντόρας, η οποία ακόμη και σήμερα, μετά από δέκα μέρες ανηλεούς σφαγής των Παλαιστινίων, δεν καταδίκασε την ισραηλινή επιθετικότητα, παρά μόνο περιορίστηκε σε ηλίθιες ευχές για «άμεσο τερματισμό των χερσαίων επιχειρήσεων» (οι αεροπορικές είναι εντάξει, άραγε; ) και ουδέτερες κοινοτυπίες του τύπου «η βία δεν είναι λύση«…
Αιδώς αχρείοι!

Για τη Σύνοδο του Βουκουρεστίου

Απρίλιος 2, 2008

Από τον (εξαιρετικό) «Στάθη» της χτεσινής «Ελευθεροτυπίας»:

dspphoto.gif

«Χρυσά Αυγά» και πάσης Siemens άμα λάχει να ‘ούμε

Φεβρουαρίου 4, 2008

36537_b1.jpg

Φάε, πίε και ευφραίνου, Κωστάκη Καραμανλή. Κατά την παραβολή του άφρονος πλουσίου…

Μπεννύτο, quo vadis?

Οκτώβριος 22, 2007

2144_normal.jpg

Το περιοδικό «ΑΝΤΙ» μ’ ένα καταπληκτικό πρωτοσέλιδο στο πρόσφατο τεύχος του (τ. 905), κάτω από τη φωτογραφία ενός αγριεμένου Βενιζέλου (Ευάγγελου, για να μην μπερδευόμαστε 🙂 ) γράφει: «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΝΕΣΤΗΣΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΑΚΗ».
Νομίζω ότι είναι το πιο πετυχημένο σχόλιο που έχει γραφεί για τον αμετροεπή δελφίνο του ΠΑΣΟΚ. Αν, λοιπόν, η «Ανάσταση» ολοκληρωθεί, τότε ο φιλόδοξος υποψήφιος θα υποστεί στις 11/11 μια εξευτελιστική ήττα από τον ανίκανο και ολότελα αποτυχημένο νυν αρχηγό.
Αίφνης, το μέλλον του προδιαγράφεται δυσοίωνο.
Να φύγει από το ΠΑΣΟΚ, δεν δείχνει να έχει τα κότσια. Το φάντασμα του Τσοβόλα καραδοκεί.
Μένοντας, η πολιτική πορεία του Άκη μετά την εσωκομματική ήττα του ’96 (στις πρόσφατες εκλογές απέτυχε ακόμα και βουλευτής να εκλεγεί) θα στοιχειώνει τα όνειρά του.
Μόνη του ελπίδα μια νέα γρήγορη ήττα του (φόρεστ) ΓΑΠ σε πιθανές πρόωρες εκλογές που θα προκηρύξει ο Καραμανλής, αν και τότε η Διαμαντοπούλου και ο Χρυσοχοϊδης δεν θα του χαριστούν. Αν εκτιμά ότι η ελπίδα αυτή είναι βάσιμη, τότε θα πιεί το πικρόν ποτήριον μέχρι τέλους, για να μπορέσει να καταγράψει όσες περισσότερες δυνάμεις μπορεί ώστε να τις χρησιμοποιήσει ως προίκα στην μελλοντική κούρσα διαδοχής. Αν όχι, η λογική λέει ότι θα επιχειρήσει κίνηση απαγκίστρωσης από την καταστροφική εκλογική διαδικασία  βρίσκοντας ή εφευρίσκοντας πραγματικές ή ανύπαρκτες δικαιολογίες (ενότητα, εχθρικός κομματικός μηχανισμός, άνισοι όροι αναμέτρησης, κλπ). Βέβαια, μια αποχώρηση από την εκλογική αναμέτρηση δεν σημαίνει ότι θα τον βοηθήσει ιδιαίτερα μιας κι έχει εκτεθεί ανεπανόρθωτα με την βοναπαρτιστική συμπεριφορά του ή οποία θα βρεθεί σε πλήρη αντίθεση με μια επιλογή ηττοπάθειας και θα τον φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην πολιτική γελοιοποίηση. Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμμα δηλαδή…

Σημείωση: Μεγάλη εντύπωση μου έκανε η καθοριστική, για την ενότητα του ΠΑΣΟΚ, κίνηση που έκανε ο Καραμανλής, όταν στην πιο κρίσιμη φάση του εσωκομματικού προεκλογικού αγώνα διοχέτευσε πληροφορίες ότι θα αλλάξει τον εκλογικό νόμο και το πριμ των 40 ή 50 εδρών δεν θα δίδεται σε συνασπισμούς κομμάτων που πρώτευσαν. Έτσι, κάθε σκέψη για αποχώρηση σημαντικού τμήματος του ΠΑΣΟΚ, που θα μπορούσε να το οδηγήσει σε κυβέρνηση συνεργασίας με συμμαχίες είτε προς τα αριστερά είτε προς τα δεξιά, κατέστη προσωρινά ανεδαφική. Η έμμεση παρέμβαση αυτή, αντικειμενικά λειτούργησε υπέρ του Γιωργάκη. Ο Καραμανλής το έκανε γιατί απλώς προτιμά για αντίπαλο τον «εύκολο» εν τη αχρηστία του ΓΑΠ, ή φοβόταν ότι ανοίγοντας ο ασκός του Αιόλου με το ΠΑΣΟΚ, ερχόταν και η σειρά του κόμματός του σε μια διαδικασία συνολικής αναδιάταξης του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος;