Archive for the ‘Μνήμη’ Category

Το σύγχρονο πρόσωπο του ενδοτισμού στην Ελλάδα: «Το Ποτάμι»

14 Μαΐου, 2015

Έφριξαν οι βουλευτές του «Ποταμιού» για το βίντεο που παίζεται στους σταθμούς του Μετρό στην Αθήνα, το οποίο μέσα σε 50 δευτερόλεπτα δείχνει τις θηριωδίες των Ναζί στην Ελλάδα και παραθέτει στοιχεία για το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσαν. Γράφουν σε επίκαιρη ερώτησή τους, μεταξύ άλλων, οι «ευαίσθητοι/ες» και «ανήσυχοι/ες» βουλευτές Χριστίνα Ταχιάου, Γιώργος Αμυράς, Σπύρος Δανέλλης, Ιάσονας Φωτήλας και Γρηγόρης Ψαριανός: «Με τέτοιου είδους ενέργειες, η εικόνα που πλάθεται για τη χώρα μας και ειδικά αυτήν την περίοδο είναι απαράδεκτη και αποκρουστική. Ο αντίκτυπος της στον τουρισμό είναι άκρως επαχθής και ζημιογόνος δεδομένου ότι το εν λόγω βίντεο υποτιτλίζεται στην αγγλική γλώσσα. Δεν είναι τρόπος αυτός για να καλωσορίζεται ο τουρίστας που επιλέγει τη χώρα μας».

«Απαράδεκτη και αποκρουστική«, λοιπόν, για τους εν Ελλάδι τσανακογλύφτες της Μέρκελ η υπόμνηση του πού οδήγησε τον τόπο μας το προηγούμενο σχέδιο της Γερμανίας για μια …ενοποιημένη Γερμανική Ευρώπη. «Απαράδεκτο και αποκρουστικό» το να θυμίζεις σε όλους τους επισκέπτες της χώρας με ιστορικά ντοκουμέντα ότι εκτός από το χρέος της Ελλάδας υπάρχει και ένα σχεδόν ισοϋψές χρέος της Γερμανίας προς την Ελλάδα για πολεμικές επανορθώσεις…

Δεν περιμέναμε τίποτε καλύτερο από αυτό το φαιδρό συνονθύλευμα ανθρώπων της διαπλοκής, φιλελεύθερων χίπστερ της ημετέρας Βαλκανικής απόληξης, ορφανών του Σημίτη, του ΓΑΠ και της ΔΗΜΑΡ. Από την πρώτη στιγμή εμφάνισής τους στο πολιτικό σύστημα και ιδιαίτερα μετά τις τελευταίες εκλογές, κάνουν ό,τι μπορούν για να επιβεβαιώσουν την παρουσία τους ως το Γερμανικό Κόμμα ή Κόμμα των Δανειστών κατά άλλους, στην Ελλάδα, αναμένοντας την πιθανή αποτυχία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ώστε να πλασαριστούν στο κέντρο του συστήματος διακυβέρνησης ως πιστοποιημένοι βαλέδες των αφεντικών τους, ντόπιων και αλλοδαπών. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην ειρωνευτούν, να μην καταγγείλουν, να μην απορρίψουν οποιαδήποτε έκφραση ή κίνηση (δεν υπάρχουν και πολλές) που παραπέμπει σε εθνική αξιοπρέπεια ή ντόπια ιστορία: από την αμυντική θωράκιση της χώρας και τις γερμανικές αποζημιώσεις ως …την περιφορά του Επιταφίου στα χωριά της Θράκης!

Τα εν λόγω γιουσουφάκια, έξω από τα μηντιακά φτιασιδώματά τους και τον δήθεν σύγχρονο λόγο τους, δικαίως κερδίζουν τον τίτλο του πλέον ενδοτικού και εθελόδουλου κόμματος που βρίσκεται σήμερα στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

 

Εις μνήμην Αντώνη Στασινόπουλου

10 Μαΐου, 2015

wfrryoqhlr554c75fc54977

Την Πέμπτη στις 7 του Μάη έφυγε από κοντά μας στα 58 του χρόνια ένας σπουδαίος άνθρωπος, φίλος και σύντροφος, ο Αντώνης Στασινόπουλος. Ένας ταπεινός και γενναιόδωρος άνθρωπος, ένας γνήσιος προλετάριος που βγήκε στο μεροκάματο από 6 χρονών παιδάκι και μορφώθηκε μόνος του, ένας αποφασισμένος αναρχικός επαναστάτης, ένας λαϊκός ποιητής. Κατέκτησε το σπάνιο προνόμιο, κάθε προσδιορισμό που χρησιμοποιούμε οι φίλοι του γι αυτόν να τον αξίζει (άνθρωπος, προλετάριος, επαναστάτης, αναρχικός, ποιητής…).

Όλη του τη ζωή την πέρασε στο πλευρό των καταπιεσμένων και των απόκληρων. Από τους ξεσηκωμένους εργάτες και τις ομάδες των ανέργων μέχρι το γυφτάκι της πλατείας και τους ανέστιους μετανάστες, από τους Παλαιστίνιους αγωνιστές και τους Κούρδους πρόσφυγες μέχρι τους ξεσπιτωμένους Σέρβους, ο Αντώνης ήταν εκεί. Όχι για να καταξιωθεί ως «αλληλέγγυος» από το δράμα τους ή τους αγώνες τους αλλά γιατί μέχρι το μεδούλι του πίστευε και ήταν ένας από αυτούς. Ένιωσε την απόλυτη εκμετάλλευση, τον εξευτελισμό, την αδικία από μικρό παιδί (στα καφενεία, στα γιαπιά, στα καΐκια, στα …αστυνομικά τμήματα), μα πάνω απ’ όλα βίωσε στο πετσί του την ανθρώπινη μοχθηρία, και σαν παιδί και σαν μεγάλος. Και άντεξε. Έμεινε αυτός ο απίστευτα ευαίσθητος, τρυφερός, ευγενικός, ανοιχτοχέρης, συνειδητά φτωχός, έτοιμος να θυσιαστεί για τον άλλον, άνθρωπος που κάποιοι είχαμε την ευμένεια της μοίρας να μας θεωρεί φίλους του και συντρόφους. Ακόμα και τις αρρώστιες που τον χτύπησαν τα τελευταία 20 χρόνια τις υπέμενε με καρτερία πάντα πιστεύοντας ότι υπάρχουν άλλοι άνθρωποι στον κόσμο που υποφέρουν περισσότερο από αυτόν και αξίζουν τη ματιά μας, πάντοτε έτοιμος να κινητοποιηθεί, να οργανώσει, να ματώσει για το δίκιο και την ελευθερία.

Η απόλυτη ταξική και πολιτική του στράτευση δεν τον «στέγνωσε» σαν άνθρωπο. Αχώριστος με την επί 33 χρόνια ακλόνητη συντρόφισσά του Αγγελική, λάτρης της κουβέντας και της καλής παρέας ιδιαίτερα αν συνοδευόταν από κρασάκι κι ένα λιτό μεζέ, ανοιχτόμυαλος και ανεκτικός με την αντίθετη άποψη μα και πειραχτήρι, εραστής της ποίησης και της θάλασσας. Αυτήν την τελευταία είχε έγνοια λίγες μέρες πριν φύγει, αν θα είχε δυνάμεις να κάνει τα μπάνια του το καλοκαίρι που έβλεπε να έρχεται. Ο καρκίνος δεν του το επέτρεψε…

Το σημείωμα αυτό το έφερε πρωτίστως η ανάγκη για ένα προσωπικό φόρο τιμής στον Αντώνη και δευτερευόντως η ολοένα αυξανόμενη απέχθεια στο να μιλάμε συνέχεια για τους επώνυμους φελλούς, τους κλόουν της πολιτικής και τα σκουλήκια ή τους τάχα αγωνιστές, την ώρα που άνθρωποι σαν τον Αντώνη θα χαθούν στη λήθη. Το σημείωμα κλείνει με ένα αγαπημένο του τραγούδι και με τον παραδοσιακό χαιρετισμό μας όταν αποχωριζόμασταν:
– Τα λέμε, σύντροφε…

Να μην συνηθίσουμε στο θάνατο

4 Απριλίου, 2012

Μόνιμη εποπτεία και ιστορικοί παραλληλισμοί…

27 Οκτωβρίου, 2011

«Ρωμιός με το συμπάθιο». Αφιερωμένο εξαιρετικά…

14 Ιουνίου, 2011

… σε όλους εκείνους κι εκείνες του τόπου μας, που ξερογλείφονται με τον Ερντογάν κι εκστασιάζονται με το νεο-οθωμανικό του όραμα για «συνεργασία των λαών» υπό τη φωτεινή σκέπη της Τουρκίας. Σε όλους τους αφελείς ή δόλιους, τους χαζοχαρούμενους ή βαλτούς που νομίζουν ότι η Τουρκία «εκδημοκρατίζεται» και δεν αποτελεί πια απειλή για τη χώρα μας και ιδιαίτερα στους καλλιτέχνες, διανοούμενους και τεχνοκράτες που ξελιγώνονται με την «ελληνοτουρκική φιλία», νομίζοντας ότι οι φιλίες μεταξύ των λαών στήνονται στα επιδοτούμενα πανηγυράκια, στις ταβέρνες και τα μπαράκια που μπεκροπίνουν και σαβουρώνουν με τους αντίστοιχούς τους ελίτες της Τουρκίας:

«Ρωμιός με το συμπάθιο», η προσβλητική για τους Έλληνες δήλωση Ερντογάν λίγο πριν τις εκλογές

Αίσθηση προκάλεσαν οι προσβλητικές δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για την ελληνική μειονότητα δύο ημέρες πριν από τις εκλογές της περασμένης Κυριακής.
Συγκεκριμένα, σχολιάζοντας τις επικρίσεις που δέχεται ο ίδιος και ο πρόεδρος της χώρας Αμντουλάχ Γκιουλ, ο Τούρκος πρωθυπουργός δήλωσε στο τουρκικό δίκτυο NTV: «Πολλά βιβλία έχουν εκδοθεί για μένα και τον πρόεδρο. Μας έχουν αποδώσει διάφορους χαρακτηρισμούς στα βιβλία αυτά. Μας έχουν αποκαλέσει Εβραίους, Αρμένιους και, με το συμπάθιο, Ρωμιούς. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη».
Η έκφραση «με το συμπάθιο» χρησιμοποιείται στην τουρκική όταν ο ομιλητής πρόκειται να πει  μια απρεπή λέξη, συνεπώς, η δήλωση Ενρτογάν ερμηνεύεται ότι ο ίδιος θεωρεί απρεπές τον χαρακτηρισμό ενός ατόμου ως «Ρωμιού» και μάλιστα τοποθετείται υπέρ αυτής της άποψης με δημόσια δήλωσή του.
Η δήλωση αυτή, σχολιάζουν αναλυτές, δεν έχει σοβαρή πολιτική διάσταση, διακρίνεται όμως η θρησκευτική προκατάληψη έναντι της ελληνικής μειονότητας που ζει στην Τουρκία.
Στελέχη της ελληνικής μειονότητας δεν έκρυβαν την ενόχλησή τους και δεν απέκλειαν το ενδεχόμενο να αναλάβουν πρωτοβουλία για τη σύνταξη ενός κειμένου διαμαρτυρίας το οποίο θα κοινοποιηθεί στις τουρκικές Αρχές και τα μέσα ενημέρωσης της χώρας.

(Πηγή: http://news.in.gr/greece/article/?aid=1231113266 )

Και για όσους δεν κατάλαβαν καλά από τον κομψευόμενο τρόπο που παρουσίασαν οι ΔΟΛιοι δημοσιογράφοι (in.gr) το συγκεκριμένο γεγονός, σημειώνουμε ότι για τον Σουλτάνο της Άγκυρας οι Ρωμιοί είναι κάτι σαν τα «σκατά» ή κάποια άλλη χυδαία και αηδιαστική λέξη που όταν την προφέρεις πρέπει να βάζεις και τη φράση «με το συμπάθιο» για να μην σε κακοχαρακτηρίσουν οι ακροατές σου που χρησιμοποιείς τέτοιες χυδαίες εκφράσεις!! Και μην αρχίσουν κάποιοι τις εξυπνάδες του τύπου «μα και στην Ελλάδα λέμε για τους Τούρκους διάφορα», διότι την έκφραση αυτή δεν την είπε ένα λαϊκός Τούρκος, σε κάποιο καφενείο της Σμύρνης ή της Άγκυρας, δέσμιος κάποιας λαϊκής προκατάληψης, οπότε κανένας δεν θα στενοχωριόταν ιδιαίτερα (αντίστοιχη θα μπορούσες ν’ ακούσεις και σε κάποιο ελληνικό καφενείο…). Την απαξιωτική φράση την είπε δημόσια ο επί τρεις συνεχόμενες θητείες πρωθυπουργός της χώρας, ο Ερντογάν! Ούτε αυτός, ούτε οι ελίτ της Τουρκίας που τον περιστοιχίζουν είναι δέσμιοι κάποιας προκατάληψης. Για όσους γνωρίζουν καλά το τουρκικό κατεστημένο, είτε κεμαλικό είτε θρησκευόμενο, αυτή είναι η πραγματική, κυνική, ρατσιστική άποψη που έχουν για τους Έλληνες και τις άλλες εθνότητες που ζούσαν κάποτε στη Μ. Ασία. Είναι η αντίληψη που από το 1908 ήδη, σχεδίασε και εκτέλεσε τα προγράμματα εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών της Μ. Ασίας. Για την τουρκική ελίτ, οι γκιαούρηδες «μιάσματα» και «σκατά» ήταν εδώ και ένα αιώνα, «μιάσματα» και «σκατά» παραμένουν. Οπότε ο Ερντογάν απλώς νιώθει αρκετά ισχυρός (και αλαζόνας) ώστε να εξωτερικεύει με ευκολία αυτά που οι τουρκικές ελίτ λένε και σκέφτονται αναμεταξύ τους. Και βέβαια δεν έχει κανένα πρόβλημα τώρα που επανεκλέχθηκε σαρωτικά, να ανακοινώνει την ίδια ώρα που ξεστομίζει τις ρατσιστικές του κορώνες και κοινό υπουργικό συμβούλιο με την «με το συμπάθιο» ελληνική κυβέρνηση (των γιουσουφακίων του ΓΑΠ)…

Η Γενοκτονία στην Ανατολή

30 Μαΐου, 2011

Η εφημερίδα Δρόμος της Αριστεράς, το Σάββατο 28 Μαΐου, στο ένθετο, οι «Δρόμοι της Ιστορίας» στο 7ο αφιέρωμα τους με τίτλο «Από την Αυτοκρατορία στο έθνος-κράτος: η Γενοκτονία στην Ανατολή», φιλοξενεί άρθρα ιστορικών και διανοούμενων από την Τουρκία, που διαπραγματεύονται το ζήτημα της μετάβασης από την Οθωμανική Αυτοκρατορία στο τουρκικό έθνος-κράτος και την τύχη που επιφυλάχτηκε στους χριστιανικούς πληθυσμούς της Ανατολής (Έλληνες, Αρμένιους, κλπ) αλλά και τις άλλες μειονότητες μέσα σε αυτή τη διαδικασία.

Στο αφιέρωμα μπορείτε να διαβάσετε:

-«Η συνείδηση της Ιστορίας θα μας απελευθερώσει» του Fikret Baskaya

-«Ο πόνος δεν θα ήταν μικρότερος, αν δεν μιλούσαμε για γενοκτονία», μια συνομιλία με τον συγγραφέα Doğan Akanlı

-«Για το Αρμενικό, Ελληνικό, Κουρδικό και Αλεβίτικο Ζήτημα. Μια διασκεδαστική και επικίνδυνη ενασχόληση»  του Ahmet Oral

– «Γενοκτονία για την «ιερή πατρίδα»  του Attila Tuygan

-«Οι εκτοπίσεις και οι σφαγές των  Ελλήνων του 1913-1914: Πρόβα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων»  του Taner Akçam

-«Η ιδέα του ανεξάρτητου Πόντου και η γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου»   τoυ Sait Çetinoğlu

«-Μια τραγική σελίδα στην εκκαθάριση των Ρωμιών 1914-1924 »   της Pervin Erbil

Το λυπηρό όσο και ερεθιστικό της υπόθεσης είναι ότι οι αριστεροί Τούρκοι ιστορικοί δεν έχουν κανένα πρόβλημα να μιλήσουν και να στοιχειοθετήσουν με ντοκουμέντα την άποψη ότι η γενοκτονία των ελληνικών και χριστιανικών πληθυσμών της Ανατολής και του Πόντου ήταν μια πολιτική απόφαση ειλημμένη ήδη από το 1908, ορθολογικά οργανωμένη και εκτελεσμένη από τους Νεοτούρκους, από τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1910. Όταν μια τέτοια άποψη εκφέρεται από Έλληνα ερευνητή ξεσηκώνει την μήνιν της πλειοψηφίας των Ελλήνων αριστερών «ιστορικών» και «διανοουμένων», οι οποίοι είτε διαβλέπουν υστερική εθνικιστική πρόθεση (!) είτε κεραυνοβολούν τον …αδαή ιστορικό με το τετριμμένο ότι η γενοκτονία ήταν αποτέλεσμα της «ιμπεριαλιστικής επέμβασης του 1919- 1922»!! (Προφανώς ο Κεμάλ και οι Νεότουρκοι ως μέντιουμ που ήσαν ξεκίνησαν τις σφαγές από το ’13 έχοντας μυριστεί την ιμπεριαλιστική επέμβαση του 1919…)

Γι αυτό σας λέω, διαβάστε τους αριστερούς Τούρκους ιστορικούς για να μαθαίνουμε και λίγο την ιστορία μας!

Σημαία και Σημασία (από τις πλατείες των «αγανακτισμένων»)

27 Μαΐου, 2011

του Θανάση Τζιούμπα

Πολύς λόγος για τις ελληνικές σημαίες, κι αυτό μου δημιουργεί την  ανάγκη να πω κι εγώ μια κουβέντα. Κατεβαίνω στην πλατεία για να ξαναπάρω πίσω την ζωή μου. Και την δική σου ζωή, την δική μας ζωή. Οι ζωές μας  εκτυλίσσονται σε ένα τόπο, κι ο τόπος αυτός δεν είναι μόνο τοπία, έχει  ανθρώπους, ιστορία, πολιτισμό, έχει όνομα, είναι μια πατρίδα. Όταν  κάποιοι διατάσσουν να διαλυθεί η υγεία ή η παιδεία βιάζουν την πατρίδα  μου. Όταν κάποιοι θέλουν να αρπάξουν το νερό για να μας το πουλήσουν  μετά για χρυσάφι βιάζουν την πατρίδα μου. Όταν κάποιοι θέλουν να  μεταβάλλουν ένα πράσινο βουνό σε κρατήρα για να κλέψουν κι αυτό το  χρυσάφι, βιάζουν την πατρίδα μου. Όταν με χλευάζουν επειδή είμαι Έλληνας βιάζουν την πατρίδα μου. Όταν έχουν μεταβάλλει την Ελλάδα σε ένα  τεράστιο Γκουαντάναμο απελπισμένων ανθρώπων διωγμένων από τις δικές τους πατρίδες, βιάζουν ύστερα από αυτές και την δική μου. Όταν απειλούν να  αρπάξουν τα μνημεία, τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, την αξιοπρέπεια μου, βιάζουν την πατρίδα μου. Γιατί η δική μου πατρίδα είναι όλα αυτά, είναι  κι αυτή η πλατεία, κι αυτά τα πρόσωπα, κι αυτή η γλώσσα που μας κάνει να καταλαβαινόμαστε, ότι βλέπω γύρω μου επειδή άλλοι κάποτε μάτωσαν για  αυτά.

Κάθε ένας και κάθε μία από μας βρίσκεται εδώ μέσα από μια προσωπική  διαδρομή, κουβαλάει την δική του ιστορία. Η πατρίδα είναι το σημείο που  όλες αυτές οι διαδρομές συναντιούνται μέσα στον χρόνο, είναι η αίσθηση  ότι είμαστε κάτι πέρα από άτομα σε ριάλιτι σόου. Αυτή την σημασία  κουβαλάω μέσα μου, κι η σημαία είναι το σύμβολο της σημασίας.

 Δεν είμαι πολίτης του κόσμου, τέτοιοι είναι ο Στρός Καν και οι γιάπηδες του ΔΝΤ και της GoldmanSacks. Αυτούς θέλουν να μοιάσουν αυτοί που καίνε τις ελληνικές σημαίες σε κάθε ευκαιρία; Εγώ πάντως δεν παραιτούμαι από το δικαίωμα να σέβομαι και να τιμώ την ταυτότητα μου και γι αυτό  ακριβώς τον λόγο τρέφω ανάλογο σεβασμό για όλες τις ταυτότητες, όλους  τους πολιτισμούς.
 Γι αυτό, την ώρα που όλοι ασελγούν πάνω στο σώμα της χώρας μου, που οι  εξουσιαστές της είναι οι ελληνόφωνοι (κι αυτό όχι και τόσο επιτυχημένα) υπάλληλοι της παγκοσμιοποιημένης αγοράς, την ώρα που ετοιμάζονται να  λεηλατήσουν την πατρίδα μου και την ζωή μου, την ώρα που χλευάζουν αυτό  που είμαι και αισθάνομαι, αυτή την ώρα, την σημαία δεν την υποστέλλω.

Βερέµειος Ιστορία του Ελληνικού Έθνους και …άλλα τινά (του Νικόλα)

23 Μαρτίου, 2011
Συνοπτική, εικονογραφημένη

Βερέµειος Ιστορία του Ελληνικού Έθνους

Αναθεωρημένη και επικαιροποιημένη υπό του Αλαφούζειου Ιδρύματος για την Ειρήνη και την Συμφιλίωση στην Ψωροκώσταινα

 

18ος αιώνας: Η άλλοτε προοδευτική και ανεκτική Οθωµα­νική Αυτοκρατορία έχει µετατραπεί σε ένα διεφθαρµένο δηµοσιοϋπαλληλικό κράτος.

1800: Βαλκάνιοι διαφωτιστές στην δυτική Ευρώπη κατασκευάζουν µία φαντασιακή κοινότητα µε το brand name «ελληνικό έθνος».

1800-1820: Οι πεφωτισµένοι διαφωτιστές φωτίζουν τοπικούς πολέµαρχους των βάρβαρων φυλών της νοτίου Βαλκανικής και τους µετατρέπουν σε Έλληνες.

1821: Όχλος κουκουλοφόρων, ΣΤΑΖιέρ και ανέργων του ΟΑΕΔ ισοπεδώνει και λεηλατεί την Τριπολιτσά. Διακρίνεται ο συνδικαλιστής Θ. Κολοκοτρώνης.

1822: Οι Φιλέλληνες βοηθούν τους επαναστάτες µε οµόλογα και χαµηλότοκα δάνεια, ενώ ο Λόρδος Μπάυρον διοργανώνει τηλεµαραθώνιους υπέρ των Ελλήνων.

1823-1825: Εµφύλιος πόλεµος ανάµεσα στην εκσυγχρονιστική πτέρυγα της πολιτικής ηγεσίας και την κλεφταρµατωλική δηµοσιοϋπαλληλική φαυλοκρατία.

1826: Οι πολιορκηµένοι νεοφιλελεύθεροι του Μεσσολογγίου προσπαθούν να σπάσουν τα µπλόκα των αγροτών που εµπόδιζαν τον ανεφοδιασµό της πόλης, ζητώντας οθωµανικές επιδοτήσεις για τα προϊόντα τους.

1827: Οι Προστάτιδες Δυνάµεις, πεισµένες για τον αγνό, γνήσιο και ανόθευτο νεοφιλελευθερισµό των επαναστατών, καταβυθίζουν τον στόλο του οθωµανικού δηµοσίου στο Ναυαρίνο και κηρύττουν την ανεξαρτησία της Ελλάδας.

1828: Ο οικονοµολόγος Ι. Καποδίστριας διορίζεται κυβερνήτης από την Τρόικα (Αγγλία, Γαλλία, Ρωσσία). Οι Έλληνες, εξαγριωµένοι από το άνοιγµα των κλειστών επαγγελµάτων και άλλες µεταρρυθµίσεις του, τον δολοφονούν.

παραγωγή:

Πηγή: http://xilapetres.blogspot.com/2011/03/normal-0-false-false-false.html 

 

Και ένα κείμενο του ιδίου καλλιτέχνη που εξηγεί την ιδεολογική-πολιτική επιδίωξη των οργανικών διανοούμενων του ΣΚΑΪ:

Φουστανελάδες και νεογενίτσαροι

«Η μέγιστη προσφορά του 1821 είναι ότι συνιστά ένα εκσυγχρονιστικό γεγονός»
Θάνος Βερέμης

(more…)

Να μεταβάλουμε την 25η Μαρτίου από ημέρα καταισχύνης σε ημέρα Αντίστασης

18 Μαρτίου, 2011

ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Να μεταβάλουμε την 25η Μαρτίου από ημέρα καταισχύνης σε ημέρα Αντίστασης

«Στη χώρα μας δυστυχώς από το 1821 έως σήμερα περάσαμε από την Υποδούλωση στην Εξάρτηση που συνεχίζεται έως σήμερα με ελάχιστα διαλείμματα. Όπως λ.χ. την εποχή της ξένης κατοχής, τότε που γνώρισαν την Ανεξαρτησία μόνο όσοι τόλμησαν να πολεμήσουν τον εχθρό με το όπλο στο χέρι. Κι από κει και πέρα μπορούμε να πούμε πως έγιναν ανεξάρτητοι μονάχα αυτοί που αψήφησαν τις Εξουσίες, φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν, εκτελέστηκαν. Παράξενη στ’ αλήθεια αυτή η χώρα που για να γίνεις ελεύθερος θα πρέπει πρώτα να θυσιάσεις τη ζωή σου…»

Μ. Θεοδωράκης

25 Μαρτίου 2011. Σήμερα αντί να είναι ημέρα εθνικής υπερηφάνειας και γιορτής τείνει να μέρα καταισχύνης, υποδούλωσης και εξευτελισμού. 190 χρόνια μετά την επανάσταση του 1821, αντιμετωπίζοντας ταυτόχρονα το φάσμα μιας νέας, διπλής υποδούλωσης: Υποδούλωσης στην Νέα Ιερά Συμμαχία της Τρόικας, του Μνημονίου και της ΕΕ αλλά και απειλών υποδούλωσης μας στη νεο-οθωμανική, αυτοκρατορική Τουρκία που φιλοδοξεί να καταστεί περιφερειακή υπερδύναμη στην περιοχή των Βαλκανίων και τη Μέση Ανατολή.

Τότε, ο μεγάλος αγώνας του 1821 είχε μείνει τραγικά ανολοκλήρωτος. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε, γίνεται σαφές και προφανές ότι, αν επιθυμούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε, πρέπει για άλλη μια φορά να βαδίσουμε στο μονοπάτι της Αντίστασης ενάντια στις ξένες δυνάμεις της Υποτέλειας, και στις πιο ενδοτικές άρχουσες τάξεις που εμφανίστηκαν ποτέ στην Ιστορία μας, στο κλεπτοκρατικό, παρασιτικό καθεστώς που λειτουργεί ως καρκίνος τρώγοντας τα σωθικά της χώρας μας.

Σήμερα οι κύριοι υπεύθυνοι για το δυσβάσταχτο χρέος που γονατίζει σήμερα τη χώρα μας ζητούν επί πίνακι το κεφάλι του ελληνικού λαού, αλλά όλα αυτά τα χρόνια συμμετείχαν στο μεγάλο πάρτυ της διασπάθισης του δημόσιου πλούτου της χώρας μέσα από σκανδαλώδεις, ληστρικές συμβάσεις. Εξάλλου, το μεγάλο προανάκρουσμα της οικονομικής τραγωδίας ήταν το σκάνδαλο με πρωταγωνιστές την Ζήμενς και τα μεγάλα ελληνικά κόμματα. Αυτό το σύστημα, λοιπόν, θα πρέπει να πληρώσει σήμερα για το τέλμα της χώρας – κι όχι ο ελληνικός λαός.

Ας αφήσει, λοιπόν, ο πρωθυπουργός και η θλιβερή διακομματική του κουστωδία τις  δήθεν διαπραγματεύσεις με τα αφεντικά του. Η πορεία της χώρας προς τη χρεοκοπία είναι ήδη προαποφασισμένη, κι αυτό που μένει να γίνει είναι ένας διακανονισμός των ισορροπιών μεταξύ των συμφερόντων των Γερμανών, των Γάλλων, των Αμερικάνων και των άλλων γεωπολιτικών παραγόντων, των Αγορών, της Ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας – στη διαχείριση του τετελεσμένου. Όσο για μας, όλοι πλέον το λένε ξεκάθαρα: Οποιοσδήποτε διακανονισμός εμπλέκει την εκποίηση δημόσιας περιουσίας. Και βέβαια, είναι επίσης σίγουρο ότι έχουμε ήδη συρθεί σιδηροδέσμιοι στο επαχθές Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας και στον «μηχανισμό στήριξης», ήδη από την 11η Μαρτίου, που μας πρόσφερε ως αντίτιμο του ξεπουλήματος την διαιώνιση της επιτροπείας από την τρόϊκα.

Η περιπέτεια, δηλαδή, στην οποία μας βύθισε ο Γιώργος Παπανδρέου ένα χρόνο πριν, με το μνημόνιο και την Τρόικα δείχνει να επιδεινώνεται διαρκώς και σερνόμαστε με τα χέρια δεμένα σε κάτι που μας βυθίζει όλο και πιο βαθειά στην κρίση και την υποτέλεια. Αυτά είναι τα μεγάλα επιτεύγματα τους: Επιτάχυναν και παρόξυναν την κρίση με τις επιλογές τους` μας έδεσαν χειροπόδαρα στο μνημόνιο, αποκλείοντας κάθε εναλλακτική λύση από άλλες χώρες, όπως η Κίνα ή η Ρωσία` μας οδήγησαν στην απομόνωση από τις υπόλοιπες μικρές, βαλλόμενες χώρες της ευρωπαϊκής περιφέρειας, με το να ακολουθούν δουλικά τα μεγάλα ευρωπαϊκά αφεντικά.  

Αισίως, έχουμε βρεθεί, σήμερα 25/03/2011 στριμωγμένοι με την πλάτη στο τοίχο, αναγκασμένοι να αγωνιστούμε σε έναν αγώνα μακρόχρονο, όπου πρέπει να επιστρατεύσουμε αποφασιστικότητα και ευθυκρισία.

Όλα, λοιπόν, ή τίποτα. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το κακό που κατατρέχει τη χώρα μας σε όλες του τις ρίζες. Χρειάζεται, λοιπόν, όχι μόνον ένας αγώνας ενάντια στην εξάρτηση και την υποτέλεια, αλλά μια βαθιά ανατρεπτική λαϊκή δύναμη που μπορεί να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά αυτές τις δυνάμεις γιατί διαθέτει όραμα και πρόταση για μια Πολιτεία εθνικά και κοινωνικά χειραφετημένη, μια πολιτεία οικολογίας και άμεσης δημοκρατίας.

Η χώρα μας είναι μια μικρή χώρα με ισχνές παραγωγικές δυνάμεις και μικρά δημογραφικά μεγέθη. Το μόνο όπλο που έχουμε για να αντιμετωπίσουμε τις μεγάλες προκλήσεις από τις δυνάμεις της υποδούλωσης και της αποικιοκρατίας, είναι η δύναμη του λαού, ο πολιτισμός και οι αντιστασιακές του παραδόσεις.  Με όπλο αυτές τις παραδόσεις μπορούμε και πρέπει να αρχίσουμε μια πορεία ανάταξης της χώρας μας.

Και αν σήμερα είμαστε έστω και τυπικά ανεξάρτητοι, αυτό έγινε γιατί βαδίσαμε ενάντια στο ρεύμα της Ιστορίας, και όχι γιατί ήμασταν πειθήνιοι στις βουλές των δυνατών και προσαρμοστικοί στο κυρίαρχο ρεύμα της κάθε εποχής. Το ζήτημα, λοιπόν, έχει τεθεί. Σήμερα, 25η Μαρτίου, γιορτάζουμε την έναρξη της επανάστασης του 1821. Ήρθε ο καιρός να πάρουμε στα χέρια μας την ιστορική σκυτάλη και να την ολοκληρώσουμε.

  • ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΝΕΑ ΙΕΡΑ ΣΥΜΜΑΧΙΑ ΔΝΤ-ΤΡΟΪΚΑΣ
  • ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΔΟΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
  • ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΕΠΕΚΤΑΤΙΣΜΟ, ΑΜΕΣΗ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗ ΑΟΖ, ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΩΝ ΚΑΤΟΧΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
  • ΚΑΤΩ Η ΚΛΕΠΤΟΚΡΑΤΙΑ – ΑΥΘΕΝΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
  • ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΠΟΥ
  • ΠΑΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ
  • ΕΘΝΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ, ΛΑΪΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ, ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ
  • ΑΝ ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ, ΠΟΙΟΙ; ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ, ΠΟΤΕ;


ΣΠΙΘΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΑΔΑ ΕΝΩΜΕΝΗ
[Προκήρυξη της ΚΙΝΗΣΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ που θα μοιραστεί την 25η Μαρτίου σε όλη την Ελλάδα]

Το συγκρότημα Αλαφούζου το …1821!

22 Φεβρουαρίου, 2011

(Οδηγητής, φύλλο Φεβρουαρίου 2011)