Η αναγκαία στροφή στο «εσωτερικό»

Οι λεωφόροι που μας οδηγούν στην κατοχή υπό το ΔΝΤ άνοιξαν για τα καλά. Μια αξιοθρήνητη ηγεσία μας σπρώχνει σε ένα κατήφορο χωρίς τελειωμό. Η κρίση  θα πάρει σύντομα παροξυσμικές διαστάσεις, όχι μόνο στο οικονομικό πεδίο – ιδιαίτερα μετά το καλοκαίρι – αλλά και στο κοινωνικό, εθνικό και εν τέλει πολιτικό.
Η δημόσια συζήτηση, όμως, εξακολουθεί να διεξάγεται σε μια θολή «εξωστρεφή» βάση. Ανάλογα με τη χρονική συγκυρία είναι οι «Γερμανοί», η «Μέρκελ», οι «αγορές», η «Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ.», οι «Αμερικάνοι», οι «κερδοσκόποι», ο «Σόρος», οι «ξένες» τράπεζες, οι «ξένες» εφημερίδες, οι «Κινέζοι», ο «Σαρκοζί», κλπ, που μονοπωλούν το ενδιαφέρον αναλυτών, πολιτικών και του κοινού και στη δράση των οποίων χρεώνεται η πιθανή καταστροφή ή πιστώνεται η μελλοντική σωτηρία της Ελλάδας. Για το κοινωνικο-οικονομικό εξάμβλωμα που λέγεται μεταπολιτευτική Ελλάδα, λίγοι έχουν να πουν κάτι άξιο λόγου, πέρα από τις γνωστές και ευρέως διαδεδομένες κοινοτυπίες περί «στρεβλής ανάπτυξης», «διαρθρωτικών αλλαγών», «όλοι φταίμε», κλπ και απ’ ό,τι φαίνεται, ακόμα λιγότεροι έχουν τη διάθεση να προκαλέσουν ή έστω να εισέλθουν σε μια τέτοια συζήτηση.
Το φαινόμενο δεν είναι καινούριο. Στη μεταπολιτευτική περίοδο, η παραδοσιακή αριστερά φρόντιζε να φορτώνει πάσαν νόσον και μαλακίαν στον «ιμπεριαλισμό», το «ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ», τα «διεθνή μονοπώλια», απλώς και μόνο για να αποκρύψει την ιδεολογική της αδυναμία, ενίοτε και την πολιτική της απροθυμία, για τη δημιουργία ενός  προγράμματος ριζοσπαστικής αλλαγής στο εσωτερικό της χώρας. Τη δεκαετία του ’90 και του ’00, ο λεγόμενος «πατριωτικός χώρος» αφοσιώθηκε στη συστηματική ανακάλυψη και αποκάλυψη κάθε διεθνούς επιβολής  και συνομωσίας  σε βάρος της ακεραιότητας της χώρας, αλλά απέφυγε σαν ο διάολος το λιβάνι να μιλήσει για το εσωτερικό «δια ταύτα», καθώς στην ουσία απλώς ονειρευόταν την αναβίωση ενός εξιδανικευμένου ανδρεοπαπανδρεϊκού (η πλειοψηφία του) ή εθνικόφρονος (η μειοψηφία του) παρελθόντος.
Η συνέχιση, λοιπόν, μιας τέτοιας τάσης και στη σημερινή πραγματικά κρίσιμη περίοδο, αποτελεί βούτυρο στο ψωμί του Γ. Παπανδρέου  και του απίστευτου θιάσου αυλικών και γιάπηδων, που σέρνεται ξωπίσω του και παριστάνει την κυβέρνηση. Ο ανίκανος αλλά δόλιος πρωθυπουργός της χώρας βρίσκει μια μοναδική ευκαιρία να παρουσιάσει την κυβέρνησή του σαν τις «ημέτερες δυνάμεις» που «αμύνονται του πατρίου εδάφους». Καμώνεται πως είναι ο μοναδικός πολιτικός που ασχολείται με το εσωτερικό μέτωπο – προσπαθώντας βέβαια να αποδιαρθρώσει και να καταστρέψει κοινωνικές και εθνικές κατακτήσεις δεκαετιών – υπό το πρόσχημα των διαρθρωτικών αλλαγών που είναι δήθεν αναγκαίες για να αντιμετωπιστεί η έξωθεν «επίθεση».

Η παραπάνω διαπίστωση με τίποτε δεν αγνοεί ή υποτιμά τη διάσταση του διεθνούς, οικονομικού και γεωπολιτικού, περιβάλλοντος. Δεν θα μπορούσε άλλωστε, καθώς είναι ολοφάνερος ο ρόλος που αυτό έπαιξε τόσο στην απαρχή της ελληνικής κρίσης, δια της εισαγωγής της διεθνούς οικονομικής αναταραχής, όσο και στην εξέλιξη των κρισιακών φαινομένων μέσα από τους γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς, τις σχέσεις εξάρτησης και τις κερδοσκοπικές επιθέσεις. Είναι απαραίτητο, όμως, να εισαχθεί μια βασική αναλυτική παραδοχή, η οποία μπορεί να καθορίσει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τις πρόσφατες και επόμενες καταιγιστικές εξελίξεις:
Το διεθνές περιβάλλον είναι αυτό που ασκεί πιέσεις ή προκαλεί αναταράξεις, οι οποίες με τη σειρά τους πυροδοτούν διεργασίες στο εσωτερικό της χώρας. Τα αποτελέσματα, όμως, αυτών των διεργασιών θα καθοριστούν  σχεδόν εξ ολοκλήρου  από τα «εσωτερικά» χαρακτηριστικά του ελληνικού κοινωνικο-οικονομικού και πολιτικού συστήματος. Κοντολογίς, από τον τρόπο υλικής και ιδεολογικής αναπαραγωγής του συστήματος, από τους μηχανισμούς κατασκευής συναίνεσης και από το μέγεθος και τις μορφές του κοινωνικού/ταξικού ανταγωνισμού. Παράγοντες, ούτως ή άλλως, ισχυρά αλληλοεπηρεαζόμενους.

Συνεπώς, φρόνιμη και ιδιαίτερα χρήσιμη η παρακολούθηση των ενεργειών της Μέρκελ ή των δημοσιευμάτων των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» αλλά μια διαφαινόμενη «υπερδοσολογία» σε αυτήν την ενασχόληση έχει παραπλανητικά και παραλυτικά αποτελέσματα. Δημιουργεί δέος απέναντι σε έναν «εξωτερικό» κόσμο που είναι αδύνατον να ελεγχθεί η κίνησή του και άρα τα μόνο που απομένει είναι η αναγνώριση της ματαιότητας της όποιας αντίστασης και η διευρυμένη αναβίωση μιας ανατολίτικης μοιρολατρίας στο «εσωτερικό». Ό,τι καλύτερο, δηλαδή, για τα αφεντικά της χώρας και του λαού, ντόπια και ξένα!
Αντίθετα, η αναγνώριση του γεγονότος ότι η χώρα θα πάρει την πορεία Α, ή τη Β, ή τη Γ σαν αποτέλεσμα των διαδικασιών και των ιδιαίτερων συνθηκών που θα δημιουργήσει η διαλεκτική της κρίσης στο εσωτερικό της, διευρύνει καθοριστικά το μέχρι σήμερα μπλοκαρισμένο πεδίο της κοινωνικής, ιδεολογικής και πολιτικής πάλης. Είναι η ενδεχομενικότητα που περιγράψαμε, εκείνη που επανανομιμοποιεί και  αναβαπτίζει στην κολυμπήθρα της αποτελεσματικότητας και της προοπτικής τη λαϊκή πάλη, μετά από δυο δεκαετίες καταθλιπτικής κυριαρχίας των ιδεολογημάτων περί «τέλους της ιστορίας» και «καλύτερου δυνατού κόσμου». Σήμερα που ο «καλύτερος δυνατός κόσμος» απειλεί να μετατρέψει τη ζωή μας σε κόλαση, ακυρώνοντας εισοδηματικές και κοινωνικές κατακτήσεις και απειλώντας μας με εθνικό ακρωτηριασμό, μπορούμε σαν λαός να αποδείξουμε έμπρακτα ότι σε αυτή τη γωνιά της γης τελειώνουν και τα φληναφήματα περί του «τέλους της ιστορίας».  Η επικράτεια του «πιθανού» διευρύνεται ξανά! 
Αυτό είναι που φοβούνται πολλοί. Κι ας μην το παραδέχονται…

Advertisements

Ετικέτες: ,

Ένα Σχόλιο to “Η αναγκαία στροφή στο «εσωτερικό»”

  1. Η αναγκαία στροφή στο “εσωτερικό” | No Style Says:

    […] Η δημόσια συζήτηση, όμως, εξακολουθεί να διεξάγεται σε μια θολή «εξωστρεφή» βάση. Ανάλογα με τη χρονική συγκυρία είναι οι «Γερμανοί», η «Μέρκελ», οι «αγορές», η «Ε.Ε. και το… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (784 λέξεις)] […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: