Με δυο λόγια…

Η Γερμανία φαίνεται να έχει αποφασίσει να πετάξει την Ελλάδα έξω από την Ε. Ε.. Το αυτό ισχύει και για άλλα «Γουρούνια» («PIGS»), τα οποία θα ακολουθήσουν το δρόμο της Ελλάδας. Μια ένωση λιγότερων, μεσευρωπαϊκών και βορειοευρωπαϊκών κρατών, υπό την ηγεμονία της, είναι προτιμότερη για την επόμενη περίοδο. Επίσης «χέστηκε» για τους κινδύνους που διατρέχει το ευρώ. Δεν θα διστάσει να επιστρέψει στο μάρκο.

Η Γαλλία θα αντισταθεί σε αυτήν την εξέλιξη αλλά μάλλον είναι αδύναμη να την εμποδίσει. Θα εισέλθει σε φοβερά διλήμματα.

Αν τελικά η Ελλάδα δανειστεί από το ΔΝΤ (το πιθανότερο), η εξέλιξη θα είναι μάλλον η ακόλουθη: Δανεισμός από ΔΝΤ→ έξοδος από Ευρωζώνη→ επιστροφή στη δραχμή→ μεγάλη υποτίμηση→ έξοδος από Ε.Ε. ή μετατροπή σε κράτος-παρία εντός της.

Σε όσους εξ αριστερών βλέπουν μια τέτοια εξέλιξη ως δυνάμει θετική, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε το αυτονόητο: Είναι άλλο να φεύγεις από την Ε.Ε. ως αποτέλεσμα της ύπαρξης και δράσης ενός ρωμαλέου λαϊκού κινήματος κι ενός στρατηγικού και με μακρόπνοο σχέδιο αναπροσανατολισμού της πορείας της χώρας και άλλο να σε πετάνε κλωτσηδόν έξω τα αφεντικά αφού πρώτα σε στίψανε σαν λεμονόκουπα.

Η διαφορά στο δανεισμό από το ΔΝΤ και σε αυτόν από την Ε.Ε. δεν είναι στα εισπρακτικά μέτρα. Αυτά θα ήταν τα ίδια με αυτά που ήδη ελήφθησαν. Η διαφορά έγκειται στο ότι δανεισμός από το ΔΝΤ σημαίνει απαίτηση για άμεση και μεγάλη μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων και όχι μόνο των μισθών τους (άμεση απόλυση όλων των συμβασιούχων και κατάργηση χιλιάδων οργανικών θέσεων με απόλυση όσων τις κατέχουν). Σημαίνει επίσης απαίτηση για πλήρη απελευθέρωση των απολύσεων και των εργασιακών σχέσεων στον ιδιωτικό τομέα.

 

Και κάτι για την κρίση που αντιμετωπίζει η χώρα. Είναι πραγματική (και απολύτως αναμενόμενη) και όχι τεχνητή, όπως διαλαλούν διάφοροι συνωμοσιολόγοι, αριστεράς και δεξιάς κοπής. Απλή κοινή λογική. Όποιος  για δεκαετίες καταναλώνει περισσότερα από όσα παράγει, τελικά χρεοκοπεί. [Εκτός αν η γεωπολιτική και στρατιωτική του ισχύς αναβάλλουν ή μεταθέτουν σε πλάτες των άλλων τη χρεοκοπία (π.χ ΗΠΑ). Πράγμα που στην περίπτωση της Ελλάδας δεν ισχύει]. Μαγαζί που αγοράζει περισσότερα απ’ όσα πουλάει χρειάζεται δάνεια για να συνεχίσει και αν κάποια στιγμή δεν αντιστρέψει την τάση, κλείνει. Έτσι λέει η πιάτσα.

Αυτό, όμως, που είναι τεχνητό/φτιαχτό είναι η καταστροφική διάσταση που τείνει να πάρει η κρίση στην Ελλάδα. Η τραγική πορεία που έχουν πάρει τα πράγματα είναι αποκλειστική ευθύνη των εγκληματικών λαθών, της ασχετοσύνης και της δολιότητας του πρωθυπουργού ΓΑΠ και του ανίκανου συρφετού που «παίζουν» μαζί του την κυβέρνηση.

Τα μεγαλύτερα και πιο επικίνδυνα παπαγαλάκια σε βάρος της χώρας είναι οι ίδιοι οι κυβερνήτες της, με προεξάρχοντα τον ΓΑΠ, που όπου σταθούν και όπου βρεθούν μιλάνε για μια «χώρα-Τιτανικό» που η οικονομία της «βουλιάζει από στιγμή σε στιγμή» δίνοντας το σήμα στους κερδοσκόπους να ξεκινήσουν και να συνεχίσουν το πάρτυ τους.

Ακόμα και αυτή τη στιγμή, κάθε αίτημα του ελληνικού Δημοσίου για δανεισμό υπερκαλύπτεται. Με ληστρικά επιτόκια, βέβαια, πράγμα φριχτό για το λαό αλλά αντιστρέψιμο βραχυπρόθεσμα με τις κατάλληλες πολιτικές. Πουθενά δεν διαφαίνεται προς ώρας η «αδυναμία δανεισμού» και η συνακόλουθη «αδυναμία πληρωμών» για τα οποία κινδυνολογεί ασύστολα ο πρωθυπουργός και η θλιβερή κουστωδία του.

Οι «μάχες» που δίνει ο αερομεταφερόμενος πρωθυπουργός μας στις διεθνείς συναντήσεις, ο «πόλεμος εναντίον των κερδοσκόπων», η «ενεργητική διπλωματία» και άλλες τέτοιες μπαρούφες δεν είναι τίποτε άλλο από λόγια κενά περιεχομένου που προορίζονται για εσωτερική κατανάλωση ενώ προκαλούν αδιαφορία, αν όχι θυμηδία, στο εξωτερικό.

Η βλακεία και ανικανότητα του ΓΑΠ δεν αναιρούν τη δολιότητά του. Όλη αυτή η καταστροφολογία και καταστροφολαγνεία, από ένα σημείο και πέρα, σκοπεύει να θολώσει τα νερά στο εσωτερικό, να κρύψει την κραυγαλέα κυβερνητική αδυναμία διαχείρισης της κρίσης, να δημιουργήσει τρόμο και ανημπόρια στο λαό, ώστε να αποδεχτεί ειλημμένες εκ των προτέρων αποφάσεις ενδοτισμού και κοινωνικής και οικονομικής καταστροφής: προσφυγή στο ΔΝΤ, σφαγή των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων, εισοδηματική καταβαράθρωση, στροφή στον ατλαντισμό, πλήρες «γκριζάρισμα» του Αιγαίου και της Κύπρου.

Ο Παπατζής ο Τρίτος αποδεικνύεται αδίστακτος μπροστά στην πολιτική του επιβίωση.

Σε αυτή την ανίκανη και πανούργα κυβέρνηση οφείλουμε να συμπεριφερθούμε καταλλήλως. Ομοίως και στους πολιτικούς της συμμάχους (π.χ. ΝΔ και κυρίως ΛΑΟΣ) και στα δημοσιογραφικά και διανοούμενα παπαγαλάκια της…

Advertisements

Ετικέτες: , , ,

8 Σχόλια to “Με δυο λόγια…”

  1. faros Says:

    Όλα όσα περιγράφεις (και καλά κάνεις) έχουν να κάνουν με το γεγονός ότι ντε και καλά πρέπει να … δανειστούμε, να ρίξουμε τα βάρη όλα στους μικρούς και μεσαίους !

    Η περίπτωση να πάνε να πάρουν τα δανεικά και …αγύριστα, να πάρουν τα κλεμένα, από την ολιγαρχία του πλούτου, … δεν περνάει από το μυαλό !!!

    Ε, όχι !
    Σιγά σιγά θα ξυπνήσουν οι λαοί !

    Καλημέρα !

  2. εξαποδω Says:

    Εδώ μιλάμε για τρέχουσα διαχείριση. Αυτό που λες είναι πολύ προωθημένο για να είναι ζήτημα κυβερνητικής απόφασης. Άλλο υποκείμενο είναι εκείνο που θα εξαναγκάσει μια κυβέρνηση να τα πάρει από κει που πρέπει και με άλλο σχέδιο. Αν ξυπνήσει, βέβαια…
    Καλημέρα!

  3. Με δυο λόγια… | No Style Says:

    […] Η Γαλλία θα αντισταθεί σε αυτήν την εξέλιξη αλλά μάλλον είναι αδύναμη να την… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (683 λέξεις)] […]

  4. εξαποδω Says:

    Και για του λόγου το αληθές άρχισε η προπαρασκευή της κοινής γνώμης από τους γνωστούς «λαγούς»:

    Η μονιμότητα στο Δημόσιο έχει μυθοποιηθεί, δηλώνει ο Γιάννης Ραγκούσης

  5. Herr K. Says:

    Καλησπέρα,
    προσφυγή στο ΔΝΤ δεν σημαίνει και έξοδο απο ευρωζώνη. Δεν ξέρω αν σε παρηγορεί αυτό 🙂

  6. εξαποδω Says:

    @ Herr K.
    Καλησπέρα
    Κατ’ αρχήν δεν με παρηγορεί που είμαστε! 🙂
    Το γνωρίζω ότι το ένα δεν φέρνει αυτομάτως το άλλο. Την πρόβλεψη μιας φυσιολογικής (κατά τη γνώμη μου) πολιτικής εξέλιξης κάνω.

  7. Herr K. Says:

    Οπως λεει καπου κι ο Μακμάνος, κάποτε πρέπει να γίνει μια αντικειμενική αποτιμηση του κατά πόσον ωφελείται η Ελλάδα από τη συμμετοχή της στην ευρωζώνη. Μπορεί και να έχει υπάρχουν βέβαια σχετικές μελέτες και απλώς να το αγνοώ. Πχ ένα καλό ερώτημα: η ενίσχυση της γερμανικής εις βάρος της ελληνικής, μεταξύ άλλων, οικονομίας από τη γερμανική θα γινόταν και χωρίς ευρώ; και χωρίς ευρωπαϊκη ενοποίηση;

  8. Herr K. Says:

    «της ελληνικής, μεταξύ άλλων, οικονομίας θα γινόταν…»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: