Ο «Στάθης», το μεταναστευτικό και η αριστερά της καριέρας και της προόδου

Διάβασα σήμερα στην «Ελευθεροτυπία» ένα άρθρο-παρέμβαση του «Στάθη» για τη συζήτηση περί ιθαγένειας των μεταναστών, το οποίο με βρίσκει στη γενική του αντίληψη εν πολλοίς σύμφωνο (παρ’ ότι αποφεύγει κάποια ακανθώδη ζητήματα). Στάθηκα, όμως, σε ένα σημείο, το ίδιο που εκνευρίζει και μένα στην όλη δημόσια συζήτηση για το μεταναστευτικό:

[…] 
Αυτοί που υψώνουν στους Ελληνες το δάχτυλο και τους μαλώνουν (συχνά τους βρίζουν) για ξενοφοβία και ρατσισμό, προσφέρουν πολύ κακή υπηρεσία στους μετανάστες – εκτρέφουν το μίσος. Και την αμάθεια. Με καλύτερη σύμμαχό της την (αμφίπλευρη) υστερία.
[…]
Αυτά τα κομπλεξικά, τα μισερά και (άλλωστε) ψευδή ότι οι Ελληνες είναι (από χέρι) ρατσιστές, δεν προσφέρουν παρά περισσότερη πόλωση, περισσότερο μίσος. Οπως και περισσότερη βλακεία (χρήσιμη στον φόβο) προσφέρει από την άλλη μεριά και η «παιδαγωγική αλήθεια» των πολιτικώς ορθών. […]

Φυσικά, αναφέρεται στους γνωστούς τιμητές (αριστερούς, προοδευτικούς ή ελευθεριακούς, κατά δήλωσιν) που αρθρογραφούν κατά ριπάς στον Τύπο ή ξεσαλώνουν στα κανάλια και τα ραδιόφωνα ή το Διαδίκτυο το τελευταίο διάστημα χρησιμοποιώντας την ίδια, αντεστραμμένη, Καρατζαφέρεια λογική του τσουβαλιάσματος του συνόλου του ελληνικού λαού στο σακί του ρατσισμού. Θυμήθηκα, έτσι και παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο του Ζαν Κλώντ Μισεά, με τίτλο «Το Αδιέξοδο Άνταμ Σμιθ: Οι εκλεκτικές συγγένειες Αριστεράς και Φιλελευθερισμού«, το οποίο εκδόθηκε από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις το 2008. Στο απόσπασμα, το οποίο και παραθέτω, ο Μισεά αναφέρεται στην πεποίθηση του σύγχρονου – μεταμοντέρνου, θα έλεγα – αριστερού διανοούμενου, ότι είναι ο άνθρωπος που οφείλει (κυρίως μέσα από τις πάντα φιλόξενες στήλες της «Ελευθεροτυπίας» και του «Βήματος», στα καθ’ ημάς…) να σπάσει τα «μεσαιωνικά σκοτάδια» και τις «προκαταλήψεις» αυτού του «γελοίου συνοθυλεύματος στενοκέφαλων μικροαστών και αποβλακωμένων τηλεθεατών» ,των λαϊκών τάξεων δηλαδή:

[…] Αυτοί οι αγώνες [σ.τ.Εξ.: εννοεί τους αγώνες κατά τον 19ο και τις αρχές του 20ου αιώνα, ανάλογα με την περιοχή, ενάντια στις διάφορες δυνάμεις του Παλαιού Καθεστώτος (π.χ. Εκκλησία, μεγάλη γαιοκτησία) και στις προκαταλήψεις πάνω στις οποίες στήριζαν την κυριαρχία τους] που επεδίωκαν να ανοίξουν στο ανθρώπινο γένος όλους τους δρόμους, φραγμένους μέχρι τότε από παράλογες ή απάνθρωπες προκαταλήψεις, απαιτούσαν, στην εποχή τους, μεγάλο σθένος, πνευματικό, αλλά πολύ συχνά, και σωματικό. Ωστόσο, από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε αυτή η ιστορική απστολή (τι επιβιώνει σήμερα από τις δομές του Παλαιού Καθεστώτος, στην εποχή του Big Brother και της Gay Pride; ), η εμμονή της Αριστεράς στην ίδια, απαράλλαχτη στάση αποκτά, προοφανώς, μια πολύ διαφορετική σημασία. Οι παλιοί διανοούμενοι της Αριστεράς, από τον Ουγκώ ως τον Ζολά, είχαν ανοίξει αυτούς τους δρόμους με τίμημα μια πραγματική προσπάθεια, και διακινδυνεύοντας τα πάντα. Σήμερα, αντίθετα, ο σύγχρονος διανοούμενος της αριστεράς, που περιφέρεται με την εξωφρενική αλαζονεία του μποέμ αστού, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να παραβιάζει θύρες ανοιχτές ήδη από τους προγενέστερούς του και να διασκεδάζει την ευνόητη πλήξη του επινοώντας, για κάθε περίπτωση, φανταστικούς κινδύνους, όπως κάνουν, άλλωστε, όλα τα παιδιά στον κόσμο. Και όλα αυτά, φυσικά, με το αζημίωτο (γιατί, βέβαια, διατηρεί και κάποια αίσθηση της πραγματικότητας), επιδιώκοντας, δηλαδή, και το μεγαλύτερο δυνατό όφελος για τη μηντιακή καριέρα του. […]

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

19 Σχόλια to “Ο «Στάθης», το μεταναστευτικό και η αριστερά της καριέρας και της προόδου”

  1. Redblogs.gr » Ο “Στάθης”, το μεταναστευτικό και η αριστερά της καριέρας και της προόδου Says:

    […] Αυτοί που υψώνουν στους Ελληνες το δάχτυλο και τους μαλώνουν (συχνά τους βρίζουν) για ξενοφοβία και ρατσισμό, προσφέρουν… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (489 λέξεις)] […]

  2. YpogeioPatissiwn Says:

    «Οι παλιοί διανοούμενοι της Αριστεράς [«Α» ΚΕΦΑΛΑΙΟ], από τον Ουγκώ ως τον Ζολά, είχαν ανοίξει αυτούς τους δρόμους με τίμημα μια πραγματική προσπάθεια, και διακινδυνεύοντας τα πάντα. Σήμερα, αντίθετα, ο σύγχρονος διανοούμενος της αριστεράς [«α» πεζό], που περιφέρεται με την εξωφρενική αλαζονεία του μποέμ αστού […]»
    Και με τη χρήση των κεφαλαίων/ πεζών συμφωνώ, και με το με το εύστοχο και παραστατικό «περιφέρεται με την εξωφρενική αλαζονεία του μποέμ αστού»
    Και με μεγάλη δόση πολιτικής και κοινωνικής αλητείας,
    θα προσέθετα.

  3. YpogeioPatissiwn Says:

    ΥΓ. «Του κακομαθημένου, εγωκεντρικού μποέμ μεγαλοαστού», μάλλον…

  4. pampam Says:

    Η «αριστερά» του ΝΑΙ στο Σχέδιο Ανάν και των μεγαλοαστών σερβοφάγων….

  5. Vrennus Says:

    Νομίζω ότι το παράθεμα του Μισεά είναι άστοχο, και να γιατί. Λέει ο Μισεά ότι «από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε αυτή η ιστορική απστολή (τι επιβιώνει σήμερα από τις δομές του Παλαιού Καθεστώτος, στην εποχή του Big Brother και της Gay Pride; )» κλπ. κλπ. Λοιπόν, αν για τη Δυτική Ευρώπη αυτό είναι αληθές, για την Ελλάδα της καθ’ ημάς Ανατολής είναι το ίδιο αληθές; Έχει ολοκληρωθεί στην Ελλάδα η ιστορική αποστολή της Αριστεράς σε μια χώρα που δεν έχει καλά – καλά καπιταλισμό της προκοπής; Είναι βέβαιο ότι έχουν εξαφανιστεί οι δομές του κοτζαμπασισμού, του ραγιαδισμού, του άκρατου τοπικισμού; Έχει αποκτήσει η κοινωνία μας έχει αστική οργάνωση ή μήπως φατριαστικές δομές παραμένουν κυρίαρχες; Μήπως ζούμε σε μια χώρα όπου το ιδανικό του Κλέφτη και του Αρματολού παραμένει στην αυγή του 21ου αι. επίκαιρο; Θέλω να πω ότι ο Μισεά επικρίνει την σημερινή «μποέμ αριστερά» της χώρας του, και καλά κάνει. Στην Ελλάδα όμως, μάλλον μας είναι αναγκαίοι οι «μποεμ διανοούμενοι», το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι με το ανάστημα ενός Ουγκώ ή ενός Ζολά, ναι, είναι πρόβλημα.

  6. althea Says:

    Η «αριστερά της καριέρας και της προόδου» (άψογο!!!), κύριος φορέας των δομών του κοτζαμπασισμού, του ραγιαδισμού, του νεοκεμαλισμού και του ….τουρκομπαροκισμού, αγαπητέ Εξαποδώ….

    Από τις καλύτερες αναρτήσεις σου!

  7. daemon Says:

    Και του αδίστακτου παραγοντισμού, βεβαίως, βεβαίως.

  8. daemon Says:

    «…το ιδανικό του Κλέφτη και του Αρματολού παραμένει»;
    ΓΙΑΚΟΜΠΣ ΦΟΥΝΤΟΥΚ ’ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  9. εξαποδω Says:

    Καλησπέρα σε όλους και όλες και καλή χρονιά!

    @Vrennus
    Χαίρομαι που θίγεις με αυτόν τον τρόπο το ζήτημα της Ελλάδας και του ρόλου των διανοούμενων. Κατ’ αρχάς η Ελλάδα δεν είναι Δύση, δεν είναι Ανατολή, είναι ένας ενδιάμεσος πολιτιστικά χώρος, όπως ενδιάμεσοι χώροι θα μπορούσαν να θεωρηθούν και τα Βαλκάνια ή ακόμα και περιοχές της Ιταλικής και Ιβηρικής χερσονήσου. Το αίτημα του (δυτικού) «εκσυγχρονισμού» μετράει τόση ζωή όση και το ανεξάρτητο ελλαδικό κράτος. Αυτό και μόνο λέει πολλά. Σημαίνει ότι ο «εκσυγχρονισμός» αυτός, που υμνείται από τις άρχουσες ελίτ και τμήμα της ελλαδικής διανόησης, κοντά δυο αιώνες τώρα, σκοντάφτει συνεχώς στην ιδιαιτερότητα του ενδιάμεσου χώρου και γι’ αυτό ουδέποτε πραγματοποιείται πλήρως! Τολμώ να ισχυριστώ ότι πολλές από τις παθογένειες του δύσμορφου νεοελληνικού σχηματισμού οφείλονται ακριβώς σε αυτήν την άκριτη προσπάθεια αυτόματης και καταναγκαστικής μεταφοράς του δυτικού προτύπου στα καθ’ ημάς. Λίγες φορές παρουσιάστηκαν προτάσεις που προσπάθησαν να συνδυάσουν την ελληνική ιδιαιτερότητα με τις μοντέρνες απαιτήσεις, ανοίγοντας έναν «τρίτο δρόμο» προς την πρόοδο και την ανάπτυξη του τόπου. Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγαλύτερα μυαλά στην τέχνη και τη διανόηση βγήκαν σε περιόδους που το αίτημα της σύνθεσης έμπαινε επιτακτικά από την ιστορική, πολιτική ή κοινωνική αναγκαιότητα: Γενιά του ’30, γενιά της Αντίστασης, Λαμπράκηδες. Στη μεγαλύτερη ιστορική περίοδο, όμως, ο σοφολογιωτατισμός, η ημιμάθεια, ο αστείος μαϊμουδισμός των «ένδοξων Παρισίων», αποτέλεσε την κοινή σταθερά των «εκσυγχρονιστών» διανοουμένων, εκτός ορισμένων πραγματικά φωτεινών εξαιρέσεων, διακόσια χρόνια τώρα, γι αυτό και η πνευματική μας ζωή ήταν πάντα τόσο φτωχή και επαρχιώτικη. Η μαϊμού πάντα μαϊμού θα μείνει όσο και να ντύνεται με φράκα ή …αμπέχωνα. Αν, δε, προσθέσουμε σε αυτά τα διαχρονικά χαρακτηριστικά της «εκσυχρονιστικής» διανόησης και τον καλπάζοντα κωλοπαιδισμό και τη λαμογιά της τελευταίας 25ετίας, όχι για «μποέμ διανοούμενους» δεν πρέπει να μιλάμε αλλά μάλλον για «λούμπεν». Το πρόβλημα, όπως καταλαβαίνεις, δεν είναι να βρεθούν οι ντόπιοι «μποέμ διανοούμενοι» αλλά α) να υπάρξουν διανοούμενοι, β) να μην μαϊμουδίζουν τους καρνάβαλους μποέμ διανοούμενους της νέας αριστεράς που σατυρίζει και επικρίνει ο Μισεά στη Γαλλία.
    Τέλος, ο Μισεά αναφέρεται σε ένα τμήμα και μόνο της ΤΟΤΕ ιστορικής αποστολής της Αριστεράς, το οποίο επιμένει ότι επαναλαμβανόμενο σήμερα καταντάει φάρσα. Σε όλα του τα κείμενα κριτικάρει τη σύγχρονη αριστερά ότι «ξέχασε» το άλλο τμήμα της αποστολής της, το κυριότερο. Την ανατροπή του καπιταλισμού ή καλύτερα του καπιταλιστικού φαντασιακού διότι επίσης επιμένει ότι ένα μεγάλο κομμάτι της αριστεράς είναι τμήμα ή ακόμα και υπηρέτης αυτού του φαντασιακού (εξ ου και οι «εκλεκτικές συγγέννειες» του τίτλου…).

  10. pampam Says:

    [“Μήπως ζούμε σε μια χώρα όπου το ιδανικό του Κλέφτη και του Αρματολού παραμένει στην αυγή του 21ου αι. επίκαιρο;”]

    «Στο «ΒΗΜΑ» της 1/11/2009 δημοσιεύτηκε το παρακάτω εκπληκτικό απόσπασμα. Διαβάστε και απολαύστε:

    «Ιχθυοτροφείο ανταρτών είναι η Ελλάδα. Σημαντική μερίδα ειρηνικών κατά τα άλλα πολιτών αγαπά και θαυμάζει κάθε άτακτο βίαιο μπουλούκι που εκδικείται τους κακούς, πλούσιους και ισχυρούς• διακεκριμένοι διανοούμενοι επαινούν τον ‘αντιστασιακό χαρακτήρα του Ελληνα’, αδιαφορώντας για το ότι τον οδηγεί σε εμφύλιους πολέμους (…) Μπορούσε να γίνει αλλιώς σε χώρα που θεωρεί ότι χρωστά την ανεξαρτησία της σε κλέφτες – και επιπλέον είναι περήφανη για αυτό; Που ακόμη γιορτάζει επισήμως παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας την 97η επέτειο απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και την 187η επέτειο της σφαγής των κατοίκων της Τριπολιτσάς από τους αντάρτες του Κολοκοτρώνη; (…) Στη χώρα μας συνεχώς εξυμνούμε τους πολέμους, την κοινωνική, απελευθερωτική και πατριωτική ένοπλη βία – άρα είμαστε έτοιμοι, αν όχι να δικαιολογήσουμε, οπωσδήποτε να κατανοήσουμε τη βία η οποία ασκείται από οποιονδήποτε, που επικαλείται αυτές τις αξίες».

    (…)»Τρομοκράτης» και ο Κολοκοτρώνης, λένε τα παπαγαλάκια της Νέας Τάξης. Προφανώς, η περίφημη «τρύπα» στο Παλαμήδι, στην οποία είχε κλειστεί για να βγει από αυτήν μισότυφλος, πρέπει να ανακαινιστεί και να …αποδοθεί εκ νέου στην «ωφέλιμη» χρήση της, μιας και (…) οι «αντάρτες του Κολοκοτρώνη» (αν είναι δυνατόν! …) είναι …πληγή για τη χώρα που πρέπει να καταδικαστεί, αντί να εορτάζεται. Έ, μήπως να καταργήσουμε την 25η Μαρτίου κι όλας, μη τυχόν και στεναχωρήσουμε τους …συμμάχους και πληγεί …ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Τουρκίας;»

    http://kritikitwnoplwn.blogspot.com/2009/11/blog-post.html

  11. dimara Says:

    Αγαπητέ «Εξαποδώ», σε συγχαίρω για την άκρως ενδιαφέρουσα ανάρτηση, που με έβαλε σε πολλές σκέψεις…
    Γράφεις στο σχόλιό σου: «Στη μεγαλύτερη ιστορική περίοδο, όμως, ο σοφολογιωτατισμός, η ημιμάθεια, ο αστείος μαϊμουδισμός των “ένδοξων Παρισίων”, αποτέλεσε την κοινή σταθερά των “εκσυγχρονιστών” διανοουμένων, εκτός ορισμένων πραγματικά φωτεινών εξαιρέσεων, διακόσια χρόνια τώρα, γι αυτό και η πνευματική μας ζωή ήταν πάντα τόσο φτωχή και επαρχιώτικη. Η μαϊμού πάντα μαϊμού θα μείνει όσο και να ντύνεται με φράκα ή …αμπέχωνα. Αν, δε, προσθέσουμε σε αυτά τα διαχρονικά χαρακτηριστικά της “εκσυχρονιστικής” διανόησης και τον καλπάζοντα κωλοπαιδισμό και τη λαμογιά της τελευταίας 25ετίας, όχι για “μποέμ διανοούμενους” δεν πρέπει να μιλάμε αλλά μάλλον για “λούμπεν”.»Αναρωτήθηκα λοιπόν αν εμείς, οι άλλοι, που καυτηριάζουμε την «ημιμάθεια», τον «αστείο μαϊμουδισμό» και τον «καλπάζοντα κωλοπαιδισμό» που περιφέρουν οι «“εκσυγχρονιστές” διανοούμενοι» φέρουμε σοβαρές ευθύνες για τον πολλαπλασιασμό αυτών των φαινομένων και συμπεριφορών. Και, συνειρμικά, θυμήθηκα το πιο κάτω ποίημα, το οποίο σου στέλνω σε δύο μέρη:

    ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ
    Οι λεοπαρδάλεις (1)

    Τρυπώσαμε όλοι στα σπίτια μας έντρομοι
    όταν φάνηκαν
    οι λεοπαρδάλεις στην πόλη.

    Αγριεμμένες, διψασμένες για αίμα, κοιτάζανε
    με μάτι θολό τις κατάκλειστες πόρτες –
    μη ξεμυτίση κανένας, να τον ξεσκίσουν.

    Σιγά-σιγά όμως,
    θέλεις το κρέας —
    που κρεμότανε άφθονο στα τσιγκέλια
    των παρατημένων κρεοπωλείων
    και καταπράυνε την αρχαία,
    την αχόρταγη πείνα τους —
    θέλεις οι ωραίες λιακάδες της πόλης μας —
    που τις χαιρόντουσαν, χουζουρεύοντας,
    ξάπλα στη μέση των έρημων δρόμων –,
    οι λεοπαρδάλεις αρχίσανε,
    όσο νάναι, να ημερεύουν.

    Ξεθαρρέψανε κάνας-δυο, τις πλησιάσανε,
    τις ταΐσανε με λιχουδιές, που φυλάγαν,
    για τέτοιες ώρες ανάγκης, στο σπίτι.

    Οι λεοπαρδάλεις τις φάγανε –
    γλείψαν και το μουσούδι τους,
    τεντωθήκανε.

    «Φανερό», είπε κάποιος,
    «δεν θα φάνε κ’ εμάς, άμα ξέρουν
    πως θα τους ρίχνουμε λιχουδιές.»

    Έτσι, σε λίγο καιρό, ξεθαρρέψαμε όλοι•
    ανοίξαμε πόρτες και παράθυρα διάπλατα,
    κυκλοφορούσαμε στους δρόμους και στις πλατείες,
    άνθρωποι και λεοπαρδάλεις ανάκατα.

    Απ’ το τομάρι πια μόνο μας ξεχώριζες.

    Βέβαια, παραμερίζαμε με σέβας στο διάβα τους,
    τους προσφέραμε τα καλύτερα κρέατα,
    τις εκλεκτότερες ποικιλίες αλλαντικών,
    δηλώναμε, φωναχτά, ο ένας στον άλλο,
    πως ωραιότερα ζώα από αυτά,
    που η παρουσία τους τιμούσε την πόλη μας,
    δεν είχαμε ξαναδή στη ζωή μας!.

  12. dimara Says:

    ΦΑΙΔΡΟΣ ΜΠΑΡΛΑΣ
    Οι λεοπαρδάλεις (2)

    Μερικοί, μια φορά, παραπαίρνοντας θάρρος,
    καθώς βλέπανε τις λεοπαρδάλεις να μπαταλεύουν —
    απ’ το πολύ φαΐ που τους ρίχναμε,
    τη λιακάδα, την ξάπλα και το χουζούρι —
    φαντάστηκαν πως θάταν βολετό να τις διώξουν.

    Μα οι λεοπαρδάλεις τους κάνανε χίλια κομμάτια,
    πριν προλάβουν ν’ απλώσουν χέρι απάνω τους.

    Από τότε, το βάλαμε καλά στο μυαλό μας,
    το τυπώσαμε σ’ όλα τα βιβλία ζωολογίας,
    το αποστηθίζουμε κάθε μέρα σαν προσευχή:

    «Δεν πειράζουν οι λεοπαρδάλεις,
    αν δεν τις πειράξης•                  
    μην τις πειράζης,
    για να μη σε πειράξουν.»         

    Όλοι πια, πρόθυμα κ’ ευσυνείδητα, τις ταΐζουμε,
    πρόθυμα κ’ ευσυνείδητα τους φέρνουμε λιχουδιές –
    κι όσοι έχουνε χέρι απαλό κι επιδέξιο
    τους χαϊδεύουν τη ράχη ή το μουσούδι.

    Κ’ οι λεοπαρδάλεις – ποιος θα το πίστευε; –
    τρίβονται λιγωμένες απάνω τους,
    αφήνοντας μικρά μουγκρητά ευχαρίστησης.

    Αυτός – καταλήξαμε- – είναι ο τρόπος
    για ν’ αντιμετωπίζη κανείς τις λεοπαρδάλεις•
    και τον μαθαίνουμε τώρα και στα παιδιά μας,
    για να τον μάθουν κι αυτά
    στα παιδιά των παιδιών τους:

    να τα μάθουν ν’ αγαπούν τις λεοπαρδάλεις,
    να σέβωνται τις λεοπαρδάλεις,
    να ταΐζουνε τις λεοπαρδάλεις,
    αφού για πάντα, όπως ξέρουμε, θάναι —
    έξω από κακό ή αρρώστεια! —
    οι λεοπαρδάλεις αφέντες στην πόλη μας.

  13. omadeon Says:

    Εξαποδέ,
    Είναι ΚΑΛΟ το ποστ, αλλά δυστυχώς δεν έχω διαβάσει ΑΚΟΜΗ βιβλία του Μισεά.
    Θα προσκομίσω όμως ΤΙ είχε πει ο Ζίζεκ, περί μετανάστευσης, ΚΑΘΟΛΟΥ ρατσιστικά, από γνήσια αριστερή άποψη (όντως ίσως… ο μεγαλύτερος _ζων_ μαρξιστής – λακανιστής φιλόσοφος).

    …One should be attentive here to how even those elements which appear as pure Rightist racism are effectively a displaced version of workers’ protests: of course there is racism in demanding the end of immigration of foreign workers which pose a threat to our employment; however, one should bear in mind the simple fact that the influx of immigrant workers from the post-Communist countries is not the consequence of some multiculturalist tolerance – it effectively IS part of the strategy of Capital to held in check the workers’ demands – this is why, in the US, Bush did more for the legalization of the status of Mexican illegal emigrants than the Democrats caught in the trade union pressures. So, ironically, the Rightist racist populism is the today the best argument that the “class struggle,” far from being “obsolete,” goes on – the lesson the Left should learn from it is that one should not commit the error symmetrical to that of the populist racist mystification/displacement of the hatred onto foreigners, and to “throw the baby out with the dirty water,” i.e., to merely oppose populist anti-immigrant racism on behalf of multiculturalist openness, obliterating its displaced class content – benevolent as it wants to be, the mere insistence on multiculturalist openness is the most perfidious form of anti-workers class struggle…

    Typical is here the reaction of German mainstream politicians to the formation of the new Linkspartei for the 2005 elections, a coalition of the East German PDS and the Leftist dissidents of the SPD – Joschka Fischer himself reached one of the lowest points in his career when he called Oscar Lafontaine “a German Haider” (because Lafontaine protested the import of cheap East European labor to lower the wages of German workers). It is symptomatic in what an exaggerated and panicky way the political (and even cultural) establishment reacted when Lafontaine referred to “foreign workers,” or when the secretary of the SPD called the financial speculators “locusts” – as if we are witnessing a full neo-Nazi revival. This total political blindness, this loss of the very capacity to distinguish Left and Right, betrays a panic at politicization as such. The automatic dismissal of entertaining any thoughts outside the established post-political coordinates as “populist demagoguery” is the hitherto purest proof that we effectively live under a new Denkverbot [=a prohibition against thinking] . (The tragedy, of course, is that the Linkspartei effectively IS a pure protest party with no global viable program of change.)

    http://www.lacan.com/zizpopulism.htm

    Αυτά βέβαια… υπάρχουν σαν μέρος μιας… κριτικής που κάνω στην «Πατριωτική Αριστερά» από… πατριωτική αριστερή άποψη (χεχε).
    Με ελάχιστη αναζήτηση τα βρίσκει κανείς στο μπλογκ μου.
    (Το λινκ το έβαλε κάποιος στο «Αρδην», αλλά αυτή τη στιγμή διαβάζω το ΤΡΙΤΟ βιβλίο του Ζίζεκ και… πραγματικά ανοίγει το νου).

    Επισης,
    Ο τρόπος που ο Ζίζεκ ορίζει την (ΑΡΝΗΤΙΚΗ) πολυ-πολιτισμικότητα (σαν ιδεολογία της Παγκοσμιοποίησης του Κεφαλαίου) είναι σαν το αντίθετο μιας άλλης, ΘΕΤΙΚΗΣ -όμως- Κατάστασης, την οποία ονομάζει “UNIVERSALITY“ (καθολικότητα?)….Δείτε το εδώ, είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ:

    He (Zizek) defines multiculturalism as:
    …the ideal form of ideology of this global capitalism … The relationship between traditional imperialist colonialism and global capitalist self-colonisation is exactly the same as the relationship between Western cultural imperialism and multiculturalism: in the same way that global capitalism involves the paradox of colonization without the colonizing Nation-State metropole, multiculturalism involves patronising Eurocentrist distance and/or respect for local cultures without roots in one’s own particular culture. In other words, multiculturalism is a disavowed, inverted self-referential form of racism, a ‘racism with a distance’ – it ‘respects’ the Other’s identity, conceiving the Other as a self-enclosed ‘authentic’ community towards which he, the multiculturalist, maintains a distance rendered possible by his privileged universal position.

    Against such multiculturalism he (Zizek) counterposes a universality based on the interests of those excluded by it, exemplified in the slogans “we are all immigrant workers”, or “Sarajevo is the capital of the WORLD” !

    ΖΟΡΙΚΑ, για την Ελληνική διανόηση, αυτά…
    -αλλά ΠΟΛΥ ωφέλιμα, νομίζω! 🙂

  14. omadeon Says:

    @Vrennus είπες κι εσύ κάτι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟ, που ελπίζω να λάβει ΣΟΒΑΡΑ υπ’ όψη ο Εξαποδώς, γιατί τόχω… διαπιστώσει κι εγώ σε άλλες φάσεις, σε άλλου είδους διανόηση που ξέρω (όχι του Μισεά)…

    Νομίζω ότι το παράθεμα του Μισεά είναι άστοχο, και να γιατί. Λέει ο Μισεά ότι «από τη στιγμή που ολοκληρώθηκε αυτή η ιστορική απστολή (τι επιβιώνει σήμερα από τις δομές του Παλαιού Καθεστώτος, στην εποχή του Big Brother και της Gay Pride; )» κλπ. κλπ. Λοιπόν, αν για τη Δυτική Ευρώπη αυτό είναι αληθές, για την Ελλάδα της καθ’ ημάς Ανατολής είναι το ίδιο αληθές; Έχει ολοκληρωθεί στην Ελλάδα η ιστορική αποστολή της Αριστεράς σε μια χώρα που δεν έχει καλά – καλά καπιταλισμό της προκοπής; Είναι βέβαιο ότι έχουν εξαφανιστεί οι δομές του κοτζαμπασισμού, του ραγιαδισμού, του άκρατου τοπικισμού; Έχει αποκτήσει η κοινωνία μας έχει αστική οργάνωση ή μήπως φατριαστικές δομές παραμένουν κυρίαρχες; Μήπως ζούμε σε μια χώρα όπου το ιδανικό του Κλέφτη και του Αρματολού παραμένει στην αυγή του 21ου αι. επίκαιρο; Θέλω να πω ότι ο Μισεά επικρίνει την σημερινή «μποέμ αριστερά» της χώρας του, και καλά κάνει. Στην Ελλάδα όμως, μάλλον μας είναι αναγκαίοι οι «μποεμ διανοούμενοι», το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τέτοιοι με το ανάστημα ενός Ουγκώ ή ενός Ζολά, ναι, είναι πρόβλημα.

    Αυτή τη στιγμή εξαποδέ, το Ελληνικό διαδίκτυο ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΕΤΑΙ είτε από ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΔΙΑΛΟΓΗΣ (ή και ιμιτασιόν) διανοουμένους, είτε από… φασίστες, ακροδεξιούς και ναζιστές…

  15. omadeon Says:

    Επίσης… ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ να με συκοφαντούν ΤΟΣΟ πολύ σαν νεοταξίτη, προδότη και όλα τα συναφή.

    ΠΟΣΟΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ νομίζετε ότι ΕΙΝΑΙ προδότες ή πουλημένοι, κλπ?

    -Δική μου εκτίμηση: ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΙ, και… αυτοί ακόμη οι λίγοι απλώς κατέχουν κάποιες θέσεις και βάζουν πρώτο σε προτεραιότητα το δικό τους ΣΥΜΦΕΡΟΝ χωρίς να κατανοούν τις επιπτώσεις στη χώρα, οι πιο πολλοί.

    Οι υπόλοιποι πάσχουν από ΑΛΛΑ ελαττώματα. Είναι ΜΠΟΥΡΔΑ η συνωμοσία της «Νέας Τάξης» γενικά. ΑΝΕΚΑΘΕΝ ο καπιταλισμός χειραγωγούσε κόσμο, κοίταζε ΜΟΝΟ τα κέρδη του, χρηματοδοτούσε Ο,τι συμφέρει, κ.ο.κ.

    Κοιτάχτε τον τρόπο με τον οποίο ΚΑΙ πατριώτες δυσανασχετούν τώρα, από τη ΜΠΟΧΑ των νεο-ναζί και ακροδεξιών:
    http://olympia.gr/2010/02/01/%CE%AE-%CE%AE/
    (αναγκάστηκα να φάω εκεί ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΜΕΡΑ… ξεβρωμίζοντας το βόθρο τον οποίο πρώτος καταδίκασε ο πατριώτης μπλόγκερ Περίοπας…)

  16. omadeon Says:

    Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου ήταν ΑΝΑΜΕΣΑ στους νεο-ναζί τραμπούκους που συνελήφθησαν στα πρόσφατα επεισόδια, συντάκτης της «Ελεύθερης Ωρας», του «Ελεύθερου Κόσμου» και επίσης… ΕΚΔΟΤΗΣ του νέου περιοδικού «Patria», το οποίο έχει διαφημιστεί πολύ και στα φόρουμ του ΛΑΟΣ.

    Στην πραγματικότητα, ο Παπαγεωργίου είναι νεο-ναζί και φασίστας με ΟΛΗ τη σημασία της λέξης, ενώ το περιοδικό του (που προβάλλουν ΚΑΙ οι Ελληνικές Γραμμές) κινείται όχι στο χώρο της… θολο-ακροδεξιάς του Καρατζαφέρη αλλά στον ΠΟΛΥ συγκεκριμμένο χώρο του νεοναζισμού. Αυτό, το αποδεικνύουν τα περιεχόμενα ενός τεύχους (που βρήκα στην τύχη).

    http://www.patriamag.gr/2009/07/patria-18.html

    Εκεί θα βρείτε, μεταξύ άλλων τα εξής:
    – ΟΙ ΕΘΝΙΚΙΣΤΕΣ ΒΓΑΙΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΓΚΕΤΟ
    του Δημήτρη Παπαγεωργίου (νεο-ναζί αυτόνομος εθνικιστής)

    ΤΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ
    του Φαήλου Κρανιδιώτη (=Δίκτυο 21, μέντωρ και του «Antinews» τώρα πλέον…)

    – ΝΙΚΟΣ ΑΡΓΥΡΟΠΟΥΛΟΣ: «ΧΑΣΑΜΕ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΝΙΚΗΣΑΜΕ»
    συνέντευξη στον Δημήτρη Ζαφειρόπουλο
    (Νίκος Αργυρόπουλος=ηγέτης ΤΡΑΜΠΟΥΚΩΝ που διέλυσαν τη βιβλιο-παρουσίαση του Γκουρογιάννη και πρόεδρος των βετεράνων Κύπρου 74)

    – ΙΟΥΛΙΟΣ ΕΒΟΛΑ, ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ
    του Χριστου Γούδη (Julius Evola = ο μεγαλύτερος ίσως φασίστας και ναζιστής φιλόσοφος, καθηγητής και στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου το 1942).

    _______________
    Τέλος, μια ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ και ΘΛΙΒΕΡΗ διαπίστωση:

    – Ενώ η ακροδεξιά, στην Ελλάδα, ΠΑΡΑ τις διαμάχες μεταξύ διαφορετικών ομάδων της… ΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ολοένα και περισσότερο, υιοθετώντας τη λογική της ΣΥΝΘΕΣΗΣ ιδεών από διαφορετικές πηγές καθώς και τη μέθοδο της συστηματικής διάβρωσης άλλων χώρων…
    …η (ακρο-)αριστερά ασχολείται με ΜΑΛΑΚΙΕΣ, όση δεν είναι βυθισμένη στον ιδεολογικό ΛΗΘΑΡΓΟ του Σταλινισμού…
    Το επίπεδό της είναι περίπου… ΝΕΑΝΤΕΡΝΤΑΛ. Οι ιδέες της χωράνε σε μία… δισκέττα floppy 1.44 Mb. ΦΤΟΥ σας ρε… ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ και ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΑ, ηλίθιοι και βλαβεροί δογματίλες…

    Και (ΑΝ μιλάμε για τις ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥ 21ου Αιώνα)
    Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ στην Ελλάδα μάλλον ΔΕΝ γεννήθηκε ΑΚΟΜΗ.

  17. εξαποδω Says:

    Καλημέρα σε όλους και όλες!

    @ omadeon

    Μην εκνευρίζεσαι και μην απογοητεύεσαι. Έτσι είναι τα πράγματα στην Ελλάδα. Κινούνται σπειροειδώς και όταν φαίνεται ότι δεν κινούνται καθόλου είναι γιατί ακολουθούν «υπόγειες διαδρομές»…
    Θα σου έλεγα, πάντως, μελετώντας και άλλα σου κείμενα, να είσαι λιγότερο σκληρός με την αριστερά που αναφέρεται στην ανάγκη μιας πατριωτικής λογικής (τουλάχιστον το σοβαρό κομμάτι της π.χ. Άρδην/Ρήξη, «Στάθης», κλπ) διότι ακριβώς προσπαθεί να κάνει αυτά που ανέφερες πιο πάνω:
    α. Να σχοληθεί με πράγματα «ζόρικα» για την ελληνική διανόηση (αποανάπτυξη, ανάδυση του «Νότου», κριτική στην «πολυπολιτισμικότητα», κλπ)
    β. Να ανακόψει την άνοδο της ακροδεξιάς μη σνομπάροντας τις αγωνίες και τους φόβους του λαού, προσπαθώντας σε καυτά ζητήματα να αρθρώσει ένα λόγο εναλλακτικό απέναντι στις τσιρίδες των Εξαρχείων και τους κανιβαλισμούς των ακροδεξιών

  18. omadeon Says:

    Εξαποδέ ευχαριστώ για την εποικοδομητική κριτική.

    Υπάρχουν άνθρωποι που σεβόμαστε, αλλά ενίοτε κριτικάρουμε…
    Κι όταν κάνουν λάθη θλιβόμαστε. Είθε η εποικοδομητική αυτή κριτική να αυξηθεί, διότι στην Ελλάδα πάσχουμε και από τη συνήθεια της ΑΚΡΑΙΑΣ δαιμονοποίησης, σε όλους τους πολιτικούς χώρους.
    Υπάρχουν και αντίδοτα στην ακραία δαιμονοποίηση. Οταν κάποιος κάνει κάτι σωστό, να το ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ. Ετσι κι εγώ επαίνεσα το Αρδην για την ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΗ στάση του στο θέμα της βιβλιο-παρουσίασης (την οποία ματαίωσαν βίαια ακροδεξιοί) του βιβλίου του Γκουρογιάννη. Διάβασα και όλη τη συνέντευξη του Γκουρογιάννη από τον Γ.Κ. στο Αρδην και ωφελήθηκα πολύ. Ισως ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ πολιτικός χώρος που είπε την αλήθεια και ΜΟΝΟ ΑΥΤΗ, να ήταν το Αρδην και ο Γ.Κ.

    ΔΕΝ είμαι ούτε εγώ αθώος των ελαττωμάτων που ενίοτε κριτικάρω, αλλά τουλάχιστον μαθαίνω συνέχεια και προσπαθώ να βελτιωθώ. Τα λάθη δεν είναι ντροπή, ντροπή είναι η ισχυρογνωμοσύνη που δεν τα αναγνωρίζει.

  19. omadeon Says:

    Ηταν ΛΑΘΟΣ μου λοιπόν, η ακραία δαιμονοποίηση του Αρδην που είχα κάνει με… λογοπαίγνιο, το οποίο ΣΒΗΣΤΗΚΕ, από πρόσφατο ποστ. Αντί αυτού, πρόσθεσα σήμερα μια διευκρίνιση αναγνώρισης του Αρδην για τη στάση του, σε UPDATE (εδώ).
    http://omadeon.wordpress.com/2010/01/31/apa/#ardin
    Δυστυχώς δεν είχα διαβάσει ακόμη τα σχετικά με τον Γκουρογιάννη, όταν έγραφα το ποστ, και νόμιζα ότι συμμετείχε κι αυτό στη βίαιη ματαίωση της βιβλιο-παρουσίασης! Την άγνοιά μας, την ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ ΚΑΙ οι ΑΛΛΟΙ… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: