Ζήτω τα ΜΑΤ του Κράτους των Εξαρχείων!

Το περιοδικό «Ρεσάλτο» είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Οι ιδρυτές του, εκκινώντας από το χώρο της τροτσκιστικής άκρας αριστεράς και μέσα από μια αντιϊμπεριαλιστική προσέγγιση για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, έχουν ανάγει τα τελευταία χρόνια το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης σε ένα από τα κεντρικά σημεία αναφοράς τους. Χρησιμοποιώντας μια μαρξιστικής μορφής ανάλυση (περί εφεδρικού εργατικού στρατού) και μια αντιϊμπεριαλιστική προσέγγιση, το περιοδικό χρεώνει στη λαθρομετανάστευση τη διάλυση της εργατικής τάξης των χωρών υποδοχής και τη χρησιμοποίησή της από τους ιμπεριαλιστές σαν γεωπολιτικό εργαλείο επιβολής των σχεδίων τους, μέσα από τη «ρευστοποίηση» των εθνικών συνόρων και της συνακόλουθης άρσης της εθνικής και πολιτισμικής ομοιογένειας των πληθυσμών των χωρών υποδοχής, κυρίως των μικρότερων λαών όπως ο ελληνικός. Η απαραίτητη αυτή εισαγωγή δεν έχει σκοπό να παρουσιάσει τις θέσεις του περιοδικού ούτε φυσικά να σημειώσει τις σοβαρές και ποικίλες διαφωνίες με αυτές. Θα το είχα κάνει παλιότερα, αν θεωρούσα ότι οι θέσεις του περιοδικού έχουν κάποιο ιδιαίτερο πολιτικό βάρος. Γίνεται για έναν άλλο λόγο:
Χτές, εκατό περίπου «αναρχολεβέντες» μαζεύτηκαν για μπούγιο στην πλατεία Εξαρχείων και τριάντα από αυτούς διέλυσαν και έκαψαν τα γραφεία του περιοδικού στην οδό Σολωμού. Παστρικές δουλειές! Ανέλαβαν και την ευθύνη μάλιστα με ανάρτηση στο ιντυμήντια (ΕΔΩ). Το γεγονός είναι ένας ακόμη κρίκος στην αλυσίδα παρόμοιων γεγονότων, όπου ομάδες τραμπούκων δέρνουν, βανδαλίζουν και καίνε πέριξ των Εξαρχείων όποιον και ό,τι δεν κάθεται καλά στην πολιτική τους άνοια. Από βιβλιοπωλεία ακροδεξιών μέχρι τον καθηγητή Πανούση, από τον Πολυζωγόπουλο μέχρι φοιτητές των ΕΑΑΚ, από μπαράκια και θέατρα μέχρι το «Ρεσάλτο». Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει στοχοποίηση μιας πολιτικής ή ιδεολογικής ή άλλης κατηγορίας (π.χ. «ρατσιστές», «δεξιοί»,… «αεκτζήδες», κλπ), αλλά στοχοποιείται ευθέως η αντίθετη άποψη, όποια και αν είναι αυτή!
Εγώ δεν ξέρω πώς το λένε αυτό οι κρυφοί και φανεροί υποστηρικτές των μικροαστών τραμπούκων και οι διάφοροι «ήξοις αφίξοις» και «ναι μεν αλλά» τύποι που κυκλοφορούν σε μεγάλο αριθμό στην «ευαίσθητη» χώρα μας, αλλά εγώ το λέω προφασιστικό φαινόμενο.
Έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με συμπεριφορές φυσικής και ιδεολογικής τρομοκράτησης, οι οποίες εκδηλώνονται με επιχειρήσεις του τύπου να επιτίθεται πολυάριθμη ομάδα εναντίον άδειων γραφείων ή εναντίον μεμονομένων ατόμων. Όπως ακριβώς έκαναν στο παρελθόν και κάνουν ακόμα και σήμερα, όπου μπορούν, οι ακροδεξιοί και οι Χρυσαυγίτες. Τελεία και παύλα.
Το εξοργιστικά αστείο της υπόθεσης είναι ότι τα ίδια άτομα που είναι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί αυτών των επιθέσεων, κόπτονται σε άλλες περιπτώσεις για τις «παρακρατικές» επιθέσεις ή για τις «σταλινικές πρακτικές» του ΚΚΕ  και των σχωρεμένων των ΚΝΑΤ!
Αυτό είναι το «άβατον» των Εξαρχείων! Έτσι εννοούν κάποιοι τις «νησίδες αυτονομίας». Νησίδες για την παρέα μας, γκουλάγκ για τους «αντιφρονούντες». Δεν θα μιλήσω για «σταλινισμό». Πρώτον, γιατί η λέξη έχει φθαρεί από τη χρήση που της γίνεται «δια πάσαν νόσον…» και δεύτερον, γιατί ο σταλινισμός ήταν μια πολύ σοβαρή ιστορική, πολιτική και ιδεολογική υπόθεση για να τη χαραμίζεις σαν κατηγορία σε βάρος ανοϊκών γόνων μικρο/μεσο-αστών. Καθαρός συμμοριτισμός είναι, με αντεξουσιαστικό περικάλυμμα. Όποιος μπαίνει στην «περιοχή» μου και δεν μου μοιάζει τον δέρνω και τον ξυραφιάζω!
Να τους χαίρονται κάποιοι. Ξέρουν αυτοί…

Advertisements

Ετικέτες: , ,

18 Σχόλια to “Ζήτω τα ΜΑΤ του Κράτους των Εξαρχείων!”

  1. Redblogs.gr » Ζήτω τα ΜΑΤ του Κράτους των Εξαρχείων! Says:

    […] Το περιοδικό «Ρεσάλτο» είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Οι ιδρυτές του, εκκινώντας από το χώρο της τροτσκιστικής άκρας αριστεράς και μέσα από μια αντιϊμπεριαλιστική προσέγγιση για τη Νέα Τάξη Πραγμάτων, έχουν ανάγει τα τελευταία χρόνια το ζήτημα της λαθρομετανάστευσης σε ένα από τα κεντρικά σημεία αναφοράς τους. Χρησιμοποιώντας μια μαρξιστικής μορφής ανάλυση (περί εφεδρικού εργατικού στρατού) και μια αντιϊμπεριαλιστική προσέγγιση, το περιοδικό χρεώνει στη λαθρομετανάστευση τη… [Διαβάστε το υπόλοιπο του άρθρου στο blog του (499 λέξεις)] […]

  2. Λαυρέντης Says:

    Εξαιρετικό!

  3. Andreas Says:

    Μπορείς λοιπόν να συνεχίσεις και πεις ότι το ΚΚΕ μια χαρά στάθηκε απέναντι στα γεγονότα του Δεκέμβρη, όπου αυτό το φαινόμενο των «μπάχαλων» επεκτάθηκε σε όλη την πόλη. Κατά τα άλλα είμασταν λίγο πριν την επανάσταση…

  4. εξαποδω Says:

    @ Αντρέα

    Το είχα δηλώσει ευθαρσώς ήδη από τότε…

  5. Rizobreaker Says:

    Σωστός…

  6. mnk Says:

    «Καθαρός συμμοριτισμός είναι, με αντεξουσιαστικό περικάλυμμα.»

    Σωστό. Μόνο που από πίσω υπάρχουν και σπόνσορες κι εντολοδότες, εξόχως εξουσιαστικών βλέψεων. Οι μικροαστοί συμμορίτες είναι τα ενεργούμενα, κάτι σαν τον Γκοτζαμάνη.
    Να τα λέμε κι αυτά.

  7. Χρήστος Says:

    Περίμενα την τοποθέτησή σου για την υπόθεση του «Ρεσάλτο».

    Διαβάζοντάς την δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω. Ειδικά το κομμάτι «Έχουμε, δηλαδή, να κάνουμε με συμπεριφορές φυσικής και ιδεολογικής τρομοκράτησης, οι οποίες εκδηλώνονται με επιχειρήσεις του τύπου να επιτίθεται πολυάριθμη ομάδα εναντίον άδειων γραφείων ή εναντίον μεμονομένων ατόμων. Όπως ακριβώς έκαναν στο παρελθόν και κάνουν ακόμα και σήμερα, όπου μπορούν, οι ακροδεξιοί και οι Χρυσαυγίτες. Τελεία και παύλα. Το εξοργιστικά αστείο της υπόθεσης είναι ότι τα ίδια άτομα που είναι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί αυτών των επιθέσεων, κόπτονται σε άλλες περιπτώσεις για τις ”παρακρατικές” επιθέσεις…» τα είπε όλα…

  8. Αναυδος Says:

    Αλλά μετά το κάψιμο του «ρεσάλτου» μπορεί να κατηγορήσουν το ΚΚΕ και τον Στάλιν για εγκλήματα κλπ…

  9. JohnyQ Says:

    Συμφωνώ εξαποδώ, αλλά λες

    «Είναι φανερό ότι δεν υπάρχει στοχοποίηση μιας πολιτικής ή ιδεολογικής ή άλλης κατηγορίας»

    λάθος είναι στοχοποίηση του λαού και στόχος είναι τρομοκράτησή του.
    γιαυτό και η απάντηση είναι το δυνατό λαϊκό κίνημα.

  10. philalethe00 Says:

    Εύγε, αγαπητέ, έκαμες πραγμάτευσι του ζητήματος πολύ «έντιμη». Θα σε μνημονεύσω οσονούπω σε σχετική ανάρτησι. (Και αυτό είναι δέσμευση. 🙂 )

  11. “Index Librorum Prohibitorum” και ο “σκοπός αγιάζει τα μέσα”…… « Ιστολογιακόν σημειωματάριον φιλαλήθους/philalethe00 Says:

    […] γ)από τον συναγωνιζόμενο σε πλέρια κοινά στάδια εξ’ από δω : https://eksapodo.wordpress.com/2009/09/23/482/ […]

  12. “Index Librorum Prohibitorum” και ο “σκοπός αγιάζει τα μέσα”…… « Ιστολογιακόν σημειωματάριον φιλαλήθους/philalethe00 Says:

    […] γ)από τον συναγωνιζόμενο σε πλέρια κοινά στάδια εξ’ από δω : <a title=”View item on Το ιστολόγιο του έξ’ από δώ: Ζήτω τα ΜΑΤ του Κράτους των Εξαρχείων!” […]

  13. εξαποδω Says:

    Καλημέρα σε όλους.

    @Άναυδος
    Το κορυφαίο είναι ότι τώρα απειλούν με εμπρησμό και τα περίπτερα πέριξ των Εξαρχείων αν τολμήσουν να αναρτήσουν το «Ρεσάλτο». Πλέρια ελευθερία οι ελευθεριακοί!

    @ JohnyQ

    Είπαμε εργατική τάξη και μικροαστοί έχουν «ξεπουληθεί». Μόνο όσοι έχουν «επαναστατική» συνείδηση απομένουν (ιδιαίτερα τα παιδάκια από το …Ψυχικό).

    @ Φιλαλήθη

    Ευχαριστώ για τη θερμή παραπομπή.

    @ Χρήστος

    Δεν έχουμε δει ακόμη τίποτε…

  14. Kατερίνα σ-Μ. Says:

    Όσο τα ΜΜΕ εξακολουθούν να τους ονομάζουν «αναρχικούς» και όσο κάποιοι κομματικοί χώροι, τους παρέχουν «ιδεολογική» κάλυψη, οι τραμπουκισμοί θα συνεχίζονται. Αυτό θέλουν, την ετικέτα του «αναρχικού».

  15. Γαριβάλδι Says:

    Είναι εύστοχο το σχόλιο. Συμφωνώ απόλυτα. Απλά σκέφτομαι, τελικά, μήπως ανάλογα φαινόμενα «βίας του δρόμου» (θυμίζω ενδεικτικά τούς δρόμους του Βερολίνου στη δεκαετία του 1920), τα οποία θεωρούσαμε ως ταξική πάλη μεταξύ ναζιστών- παρακρατικών και κομμουνιστών, δεν ήταν και αυτά και για τούς δύο συμμετέχοντες εκδήλωση υπέρτατης ασέβειας και απανθρωπιάς…
    Θα μου πει κανείς ότι διαφέρει η εποχή και η μαζικότητα των κινημάτων…Σωστό και αυτό, όμως, να, τελικά που η βία (της «επανάστασης»- σε πολλά εισαγωγικά) είναι εξίσου αποτρόπαιη….

  16. εξαποδω Says:

    @ Γαριβάλδι

    Δεν μπορώ να εννοήσω τις ιστορικές αναλογίες. Τότε δόθηκε μια σκληρή, ταξική, σύγκρουση που οδήγησε εν τέλει στην ήττα των «κόκκινων» και καθόρισε εν πολλοίς όχι μόνο το μέλλον της Γερμανίας αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης. Σήμερα μιλάμε για μια έκφραση συμμοριτισμού των βολεμένων. Το πρόβλημα για μένα δεν είναι η βία. Αλλά η βία για τη βία. Δεν προσδοκώ «ειρηνικά περάσματα» προς οτιδήποτε (καλοδεχούμενα βέβαια αν υπάρξουν, όπως, π.χ. στη Βολιβία του Μοράλες. Αν και εκεί το τέλος θα δείξει, όταν θα έρθει η ώρα της καθοριστικής σύγκρουσης…).

  17. Γαριβάλδι Says:

    Aγαπητέ, Καλημέρα!
    Τώρα είδα την απάντησή σου. Σαφώς δεν υφίστανται ιστορικές αναλογίες. Επίσης είναι αλήθεια ότι τα πράγματα δεν εξελίσσονται πάντα ειρηνικά και αναίμακτα. Όμως, όταν κάποιος βιώσει από μέσα αυτές τις διεργασίες (ή και απέξω αν έχει ορθή αντίληψη), τότε ίσως ξεχάσει αναλογίες, ιστορικές αναγκαιότητες και αναπόφευκτα, και «μελαγχολήσει» μπροστά στην άγρια και αυθαίρετη βία..Είναι προσωπικές σκέψεις…
    ΥΓ. Πάντως και το θέαμα των καμμένων Εκκλησιών της Ισπανίας του εμφυλίου (όπου η βία δεν ήταν απλά και μόνο για τη βία) δεν είναι κάποιο αισιόδοξο και ανακουφιστικό θέαμα (λέω τώρα… ένα παράδειγμα)

  18. -Καμιά ανοχή σε κανένα φασισμό! « Πόντος και Αριστερά Says:

    […] By εξαποδω […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: