Λίγα λόγια για την κρίση στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Το ανεπανάληπτο μετεκλογικό σόου του Αλαβάνου με τις «δραματικές» παραιτήσεις – ξεπαραιτήσεις του το θυμόμαστε όλοι. Δεν μπορείς εξάλλου να ξεχάσεις εύκολα σπαρταριστές κωμωδίες! Στόχος του κυρ Αλέκου ο εξαναγκασμός του ΣΥΝ σε υποταγή ή ακόμα και διάλυση εντός του ΣΥΡΙΖΑ, όπου το κουμάντο θα το κάνει ουσιαστικά αυτός μαζί με τον στενό κύκλο συνεργατών του και κάποιες από τις λεγόμενες «συνιστώσες» που είναι σήμερα της αρεσκείας του. Δεύτερος πιθανός στόχος η τιμωρία του αυθάδη «πατροκτόνου» Αλέξη, ο οποίος αρνήθηκε να πολιτευτεί ως πρόεδρος του ΣΥΝ κατά τα γούστα του πατρός. Να σημειώσω εδώ ότι αυτές φαίνονται να είναι οι πολιτικές στοχεύσεις, με κριτήριο αυτά που συνέβησαν μέχρι σήμερα. Και λέω «φαίνονται» διότι ο πολιτικός Αλέκος Αλαβάνος αποτελεί sui generis περίπτωση. Με τις οβιδιακές μεταμορφώσεις του και τις αλεπάλληλες πολιτικές κωλοτούμπες του, αυτό δηλαδή που οι άτυχοι υμνητές του ονομάζουν «μετρ των αιφνιδιασμών«, δείχνει να μην έχει και ιδιαίτερη επαφή με την πραγματική πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα (πιθανώς αποτέλεσμα της 20ετούς απουσίας του στις Βρυξέλες ή/και της αριστοκρατικής του καταγωγής) και να κινείται με μια εντελώς προσωπική ερμηνεία των καταστάσεων.
Ο νεαρός Αλέξης, όμως, από μαθητής μεγαλωμένος μέσα σε κομματικούς μηχανισμούς, γραφεία και βουτηγμένος στην ίντριγκα, κατανόησε ότι αν το σχέδιο του Αλαβάνου επιτευχθεί και ο ΣΥΝ διαλυθεί ή χάσει την ιδιαιτερότητά του, τότε το πολιτικό τέλος όλων, του ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβανομένου, είναι κοντά. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι ο πυλώνας του εγχειρήματος, ο ΣΥΝ, με την όποια ιστορία, το στοιχειώδη μηχανισμό, τους πόρους, τα χιλιάδες μέλη και τη σχετική αναφορά σε κοινωνικούς χώρους (έστω και αν αυτή περιορίζεται σε πανεπιστημιακούς, ελεύθερους επαγγελματίες και δημόσιους υπάλληλους) θα υποχρεωθεί να συγκυβερνήσει ή ακόμα χειρότερα να ελεγχθεί από μια παρέα γύρω από τον Αλαβάνο και μια δράκα συνιστώσες των μερικών δεκάδων ή εκατοντάδων μελών που έξω από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν τους ήξερε ούτε η μανούλα τους. Επίσης, αντιλαμβάνεται ότι η Ανανεωτική – «δεξιά» – πτέρυγα του κόμματος, η οποία επί μια δεκαετία τρώει τη μια εσωκομματική καρπαζιά μετά την άλλη, δεν θα δεχτεί με τίποτα αυτή τη διάχυση ή αυτοδιάλυση του ΣΥΝ και αυτή τη φορά έχει στρατηγικό διέξοδο που της δίνει τη δυνατότητα να μην υποταχτεί και να διεκδικήσει την οριστική ηγεμονία της ανανεωτικής αριστεράς. Το όνομα αυτού, «Πράσινοι«. Αν τα πράγματα ζορίσουν πολύ με το ΣΥΡΙΖΑ, μια πιθανή συμμαχία «Ανανεωτικών» και «Πρασίνων» σε έναν καινούριο «Συνασπισμό της Αριστεράς και της Οικολογίας» θα δώσει σχεδόν σίγουρα το πολυπόθητο 3% και τα έδρανα της Βουλής, με ό,τι σημαίνει αυτό για την εδραίωση και κυριαρχία του σχήματος και θα αφήσει τον «αριστερό» και «αποκαθαρμένο» ΣΥΡΙΖΑ να παραπαίει λίγο πάνω ή κάτω από το 2%. Γι’ αυτό και ο Τσίπρας, έχοντας σαφώς υψηλότερη διορατικότητα από τον Αλαβάνο, προσπαθεί να ισορροπήσει κρατώντας το κόμμα ενωμένο και αρνείται την όποια μετεξέλιξη. Δεν είναι τυχαίο ότι σε αυτή του τη στάση έχει μαζί του, έκοντες άκοντες, την πλειοψηφία του Αριστερού Ρεύματος, τους προερχόμενους από το ΚΚΕ δηλαδή, οι οποίοι έχοντας βιώσει τη δραματική εμπειρία του ’90-’91, όταν ήταν αυτοί που επιχείρησαν να διαλύσουν το ΚΚΕ και να το διαχύσουν στον ενιαίο τότε Συνασπισμό, διαπίστωσαν μετά από χρόνια ότι εκείνοι που κράτησαν τα «ντουβάρια» (δηλαδή την οργάνωση, τα σύμβολα, την ιστορία και το μηχανισμό μέσα στην κοινωνία) ήταν αυτοί που υπερίσχυσαν πολιτικά  -το ΚΚΕ – ενώ οι ίδιοι παραπαίουν. Το πάθημα φαίνεται να γίνεται μάθημα για το «Ρεύμα» και παρ’ όλο που η πλειοψηφία του δεν έχει εμπιστοσύνη στον Αλέξη, δεν θα τον αφήσει μόνο του και θα τον βοηθήσει να κρατήσει αυτόνομο και ενιαίο το κόμμα.
Θα μου πείτε, όλοι αυτοί οι σχεδιασμοί, ένθεν και ένθεν, θα «βγουν»; Άγνωστο. Στην πολιτική σύγκρουση και ιδιαίτερα αυτή που γίνεται ερήμην κοινωνικής αναφοράς, τα πράγματα μπορούν να αποκτήσουν μια ανεξέλεγκτη και απρόβλεπτη δυναμική. Για παράδειγμα οι λεγόμενοι «Ανανεωτικοί» έχουν εξαπολύσει σφοδρή επίθεση εναντίον όλων, και του Τσίπρα, πιέζοντας με πολύ σκληρό τρόπο, γεγονός που δύναται να ενεργοποιήσει τα «αντιδεξιά» ανακλαστικά του «Ρεύματος» που δεν θα δεχτεί να χάσει την εσωκομματική ηγεμονία τόσο εύκολα, κλπ, κλπ. Πάντως, ένα είναι βέβαιο, ότι όποια κατάληξη και αν έχει η παρούσα κρισιακή διαδικασία εντός των ΣΥΝ και ΣΥΡΙΖΑ το όλο εγχείρημα με τη σημερινή του μορφή και καθεστώς ισορροπιών, οδηγείται σε πολιτική και ουσιαστική ανυποληψία με μικρές δυνατότητες επαναφοράς στην προ του 2009 κατάσταση. Τα πράγματα είναι κυριολεκτικά σε οριακό σημείο. Αν μάλιστα οδηγηθεί στις πιθανές πρόωρες εκλογές με αυτήν την κατάσταση στο εσωτερικό του, τότε η πιθανότητα ένταξής του στην …εξωκοινοβουλευτική αριστερά είναι μεγάλη.
Τέλος, θα ερωτήσει κάποιος/α: Τι σχέση έχουν όλες αυτές οι μάχες προσώπων, μηχανισμών, ομάδων, γκρουπών με τα πραγματικά προβλήματα του λαού και της χώρας; Η απάντηση είναι απλή. Γιατί, πριν το ξέσπασμα της μετεκλογικής κρίσης είχαν; (Πέρα από την έκφραση των συμφερόντων κάποιων μικρών κοινωνικών ομάδων που προαναφέραμε και μια εγγενή αριστερή αυτοαναφορικότητα – οι «αριστεροί» που μιλάνε για τους «αριστερούς» και την «αριστερά» σαν να πρόκειται για μια χωριστή κοινωνική κατηγορία).

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

7 Σχόλια to “Λίγα λόγια για την κρίση στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ”

  1. ουγκ, ουγκ! Says:

    μπράβο η ανάλυσή σου ειναι άψογη! Εχω τη γκαντεμιά το οικογενειακό περιβάλλον μου να βρίθει τέτοιων «αριστερών» που μιλάνε για τους “αριστερούς” και την “αριστερά” σαν να πρόκειται για μια χωριστή κοινωνική κατηγορία και έχεις πιάσει ακριβώς το σφυγμό!!!

  2. Αλαβάνος σε σύγχυση και “υπό αποστράτευση” « Koukou Says:

    […] ΠΑΜΕ απέτρεψε μεταφορά προσφύγων από τη ΣάμοΛίγα λόγια για την κρίση στον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑO Θεσσαλονικιός επιστρέφει …ΟΥΤΕ ΝΑ ΦΑΜΕ ΔΕΝ ΜΑΣ […]

  3. kritias Says:

    Εξαιρετικός και διαυγής!
    Αναρωτιέμαι αν κάποιος ΣΥΡΙΖΑΙος διάβαζε την ανάλυσή σου τι εντύπωση θα του έκανε.

  4. εξαποδω Says:

    @ουγκ ουγκ
    Δεν υπάρχει πιο εκνευριστικό πράγμα! Στην ουσία αποτελεί πλήρη μετάλλαξη του λόγου της αριστεράς, ο οποίος πάντα επιθυμούσε να έχει και είχε πλειοψηφική απεύθυνση, ενώ σήμερα απευθύνεται στους «δικούς» μας.

    @ κριτίας
    Μην νομίζεις, είναι αρκετοί ΣΥΡΙΖΑίοι που το βλέπουν το πράγμα που πάει. Τουλάχιστον σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις…

  5. poupix Says:

    συμφωνώ με τα γραφόμενα και εγώ με την σειρά μου, αν και διαφωνώ με την δυνατότητα αντίληψης της κατάστασης απο τους Συριζαίους.. στις καλοκαιρινές συζητήτσεις που έτυχε να έχω (με όση χαλαρότητα περιλαμβάνει η καλοκαιρινή τους διάσταση) οι Συριζαίοι κυρίως προερχόμενοι απο τον παλαιό χώρο του εσωτερικού(κκε) δηλώνουν πως έχουν κουραστεί να βρίσκονται σε έναν χώρο που δεν τους εκφράζει και αποφασίζει για τους ίδιους… κατά τ’άλλα καλό καλοκαίρι

  6. faros Says:

    Εμένα δεν μου κάνει εντύπωση τίποτα !
    Από αυτό το «χώρο» όλα τα περιμένω …

    Ειδικά τα «παιγχνίδια» της καρέκλας για τους γνωστούς λόγους !

    Ωραίος, μου άρεσε το άρθρο !

    Την Καλημέρα μου !

  7. Δελφινάκι Says:

    Ενδιαφέρουσα ανάλυση…Mία αντιρρησούλα «αποτοέξ» μου (δε μου ρχεται, με το συμπάθειο να σου λέω οξαποδώ) ως προ τη δυνατότητα να γίνει συμφωνία κορυφής μεταξύ «ανανεωτών» του ΣΥΝ» και Οικολόγων – Πρασίνων, παρά την ταύτιση των απόψεων στα περισσότερα θέματα (ευρωλυγουριά, εθνομηδενισμός, πολυπολιτισικότητα, προτεταιότητα στη περιβαλλοντοπροστατευτική διαχείρηση )Ένα τέτοιο εγχείρημα θα σκάλωνε κατά πάσα πιθανότητα στις αντιρρήσεις των τελευταίων, ιδίως της πλειοψηφία των μελών, εκλεγμένων και μη., που έχουν έχουν αλεργία σε οτιδήποτε το «αριστερό», ιδίως απέναντι σε «αριστερούς κομματικούς μηχανισμούς» Παρά τις προσπάθειες των φαύλων «επικεφαλών» Τρεμόγελων, οι αμεσοδημοκρατικοί μηχανισμοί (διαδικασίες λήψης αποφάσεων από ολομελειακές συνελεύσεις όλων των μελών, μηχανισμοί, έσωτ καιπροσωρινής ανακλητικότητας) δεν επιτρέπει στους «επικεφαλής» να κάνουν πάντα το δικό τους. Δυνατό όμως, θα ήταν οι «ανανεωτές» να κάνουν «εισοδισμό» στους Ο-Π ως απλά μέλη, μαζί ακόμα και με «φιλελεύθερους» τύπου Μπουτάρη (που θα μπορούσε μέχρι και το Μάνο να τραβήξει από κοντά) για να συνδιαμορφώσουν μια νέα συμμαχία που να κερδίσει πολλούς πόντους και να γίνουν μέχρι και πλειοψηφικοί στα «βόρειοανατολικά προάστεια» των ελληνικών μεγαλουπόλεων, με ότι αυτό συνεπάγεται, στο να διαμορφωθεί ένας δυναμικός και αξιόπιστος σύμμαχος του φιλελεύθερου καπιταλισμού. Είναι χαρακτρηστικό ότι οι αποφάσεις των Ο-Π δίνουν την ίδια βαρύτητα στην πιθανότητα συνεργασίας ακόμα και με την Ν.Δ, όσο και με το ΠΑΣΟΚ, σε μία ενδεχόμενη πολυκομματική διακυβέρνηση του φαντασιακού τους μέλλοντος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: