Κολασμένοι χτίζουν τον «επίγειο παράδεισο»

2_163918Retreat_Hero

Κάθε φορά που βλέπουμε ειδυλιακές εικόνες, σαν την παραπάνω, να μας καλούν σε «αξέχαστες διακοπές» στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (Αμπού Ντάμπι, Ντουμπάι, κλπ), καλό είναι να γνωρίζουμε δυο-τρία πράγματα για αυτούς τους καινούριους τουριστικούς και συνεδριακούς προορισμούς του συρμού.
Για παράδειγμα, κάμποσοι θα έχουμε ακούσει για το περίφημο «Νησί της Ευτυχίας» («Saadiyat Island») που κατασκευάζεται στην ακτή του Αμπού Ντάμπι. Ένα τεχνητό νησί περίπου 25 τ. χλμ., που οι εμίρηδες σκοπεύουν να το μετατρέψουν σε τουριστικό και επιχειρηματικό πόλο έλξης, παγκόσμιου βεληνεκούς. Ήδη μεγάλοι πολιτιστικοί κι εκπαιδευτικοί οργανισμοί, όπως το Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, το Μουσείο Γκούκενχαϊμ της Ν. Υόρκης και το Λούβρο ετοιμάζουν πυρετωδώς τα παραρτήματά τους στο «νησί». Κορυφαίοι αρχιτέκτονες και πολεοδόμοι σχεδιάζουν το νησί και τα κτίρια του ενώ γιγαντιαίες διεθνείς κατασκευαστικές εταιρείες αναλαμβάνουν την κατασκευή του φαραωνικού αυτού έργου.
Πίσω, όμως, από τη διεθνή λάμψη και το θαυμασμό για το «νησί» – που εκτιμάται ότι θα αποσπάσει τα Εμιράτα από τη «μονοκαλλιέργεια» του πετρελαίου και θα ολοκληρώσει την μετατροπή τους σε διεθνές οικονομικό και τουριστικό κέντρο – υπάρχουν οι πανομοιότυπες θλιβερές ιστορίες των δεκάδων χιλιάδων εργατών που το κατασκευάζουν. Οι περισσότεροι έχουν έρθει από την Ινδία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές. Εκεί, διάφορα γραφεία ευρέσεως εργασίας, που συνδέονται άμεσα με τους κατασκευαστές του έργου, στρατολογούν χιλιάδες ανθρώπους για να ξενιτευτούν και να δουλέψουν στο έργο, τάζοντάς τους υψηλούς μισθούς και παροχές. Για τις υπηρεσίες τους, χρεώνουν στους «τυχερούς» που επιλέγονται υπέρογκα ποσά, τα οποία οι περισσότεροι τα εξασφαλίζουν είτε πουλώντας ό,τι έχουν και δεν έχουν, είτε δανειζόμενοι με επαχθείς όρους. Όταν φτάνουν στα Εμιράτα διαπιστώνουν οι περισσότεροι ότι οι όροι εργασίας και πληρωμής τους καθώς και οι συνθήκες διαμονής και υγιεινής δεν έχουν να κάνουν σε τίποτα με αυτά που τους είχαν τάξει τα δουλεμπορικά γραφεία στην πατρίδα. Έχοντας ξοδέψει, όμως, όλη τους την περιουσία ή δανειστεί για να εξασφαλίσουν τη «μαγική» θέση εργασίας δεν μπορούν να κάνουν τίποτε άλλο παρά να δουλέψουν με τους όρους που τους επιβάλλουν οι εργολάβοι.
Να σημειωθεί ότι στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα υπάρχει σχεδόν πλήρης απουσία εργατικής νομοθεσίας που να εξασφαλίζει ένα ελάχιστο επίπεδο εργατικών δικαιωμάτων (απαγορεύονται ο συνδικαλισμός, η απεργία, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, κλπ). Ακόμα και όσες διεθνείς συμβάσεις για την προστασία των εργατών έχει υπογράψει η κυβέρνηση των Εμίρηδων, η ίδια κάνει τα στραβά μάτια στην μη εφαρμογή τους από τους εργοδότες. Παράλληλα, σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας, υπεύθυνοι για την εξασφάλιση ή ακύρωση των αδειών παραμονής των ξένων εργατών είναι οι ίδιοι οι εργοδότες τους (!!), οι περισσότεροι μάλιστα «κατάσχουν» τα διαβατήρια των εργατών μόλις φτάνουν στο Αμπού Ντάμπι ώστε να είναι σίγουροι ότι αυτοί δεν θα μπορούν να φύγουν πριν ολοκληρώσουν την εργασιακή τους «υποχρέωση»!
Έτσι, ακόμα και όσοι εργάτες θέλουν να ξεφύγουν από τα κάτεργα είτε δεν έχουν τα χρήματα να επιστρέψουν, είτε είναι όμηροι των αφεντικών τους για το ελάχιστο δύο χρόνια. Είναι φανερό ότι μιλάμε για μια πρωτοφανή εγκαθίδρυση σχέσεων δουλοπαροικίας μεγάλης κλίμακας, με τη συνένοχη γνώση και σιωπή δυτικών κυβερνήσεων, πολυεθνικών αρχιτεκτονικών γραφείων και κατασκευαστικών κολοσσών και των ευαγών ιδρυμάτων πολιτισμού, τέχνης, εμπορίου και αναψυχής που κτίζουν τις υποδομές τους στο «Νησί της Ευτυχίας».
Για πολλές διεθνείς οργανώσεις, τα εργοτάξια που κατασκευάζουν το νησί είναι από τα μεγαλύτερα σύγχρονα κάτεργα εργασίας στον πλανήτη.
Αυτά τα ολίγα για να μην ξεχνάμε τι πόνος και αίμα κρύβεται πίσω από το ιλουστρασιόν χαρτί των ταξιδιωτικών πρακτορείων, σαν το χαρτί που βρίσκεται τυπωμένη η εικόνα στην αρχή της δημοσίευσης…

Advertisements

Ετικέτες: , ,

7 Σχόλια to “Κολασμένοι χτίζουν τον «επίγειο παράδεισο»”

  1. Vrennus Says:

    Επίτρεψέ μου να πω ότι, σύμφωνα με τις δικές μου πληροφορίες, οι εργάτες από τις «πρώην Ινδίες» δεν πληρώνουν τους δουλέμπορους για να πάνε να εργαστούν στα Εμιράτα. Πηγαίνουν να δουλέψουν απλώς επειδή το – ισχνό – μεροκάματο εκεί είναι ήδη αρκετά καλύτερο από αυτό στην πατρίδα τους – αν υπάρχει καν κι αυτό. Κατά τα λοιπά θα επιβεβαίωνα και με το παραπάνω όσα αναφέρεις.

    Επιπλέον, πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω τι στο διάολο βρίσκουν σ’ αυτό το άθλιο μέρος που δεν κάνει ούτε για καμήλες καλά καλά και πάνε για διακοπές, φτιάχνουν παραρτήματα μουσείων κλπ. κλπ. – αυτά μέχρι να ενσκήψει η κρίση τουλάχιστον.

  2. εξαποδω Says:

    @ Vrennus

    Πολλοί, πράγματι, πηγαίνουν μόνοι τους ή απαντάνε σε αγγελίες στον τύπο. Δυστυχώς, όμως, υπάρχει πληθώρα καταγγελιών γι’ αυτά τα γραφεία «ευρέσεως εργασίας» και μάλιστα ότι ουσιαστικά συνδέονται με τις μεγάλες κατασκευαστικές επιχειρήσεις. Είναι κάτι υποθέτω σαν τα αντίστοιχα «γραφεία» σε χώρες της Ανατ. Ευρώπης που προσφέρουν εργασία στην Ελλάδα σε κοπέλες – σαν χορεύτριες, οικιακές βοηθοί, κλπ – για να καταλήξουν μετά χωρίς διαβατήριο και λεφτά, όμηροι σε κωλόμπαρα του κάμπου.

    Για παράδειγμα ένα απόσπασμα από άρθρο της «Daily Telegraph»:
    http://www.telegraph.co.uk/news/5350328/Workers-on-luxury-island-exploited-and-abused.html

    «…labourers brought in from across the Indian subcontinent are cheated of promised wages but are unable to return home because of the debts they incurred to take up their jobs…»

  3. παρτιζανα Says:

    Εβλεπα αυτη την εκπομπη για τις υπερκατασκευες με το ξενοδοχειο στο Ντουμπαϊ, όπου και εκεί να υποθέσω ότι οι συνθήκες εργασίας ήταν τρισάθλιες. ΈΒλεπα τους βρετανούς μηχανικούς να θέλουν να φτιάξουν απίστευτα πράγματα σε χρόνο ρεκόρ και αναρωτιόμουν: πώς δε σκοτώθηκε κανένας εκεί πέρα?Πιθανά να σκοτώθηκε και κανένας εργάτης πέφτοντας από καμιά σκαλωσιά αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα.
    ταυτόχρονα έχω την ίδια απορία: τι να πας να δεις στο Ντουμπάι ρε φίλε?!Γιατί να πληρώσεις 2000 δολάρια για μια νύχτα στο σουπερ ξενοδοχείο?!Αυτοί οι ζάπλουτοι έχουν απίστευετες διαστροφές!

  4. Vrennus Says:

    «πώς δε σκοτώθηκε κανένας εκεί πέρα?»

    Και τραυματίζονται και σκοτώνονται αλλά εκεί πέρα δεν πολυσκοτίζονται για τις «παραπλευρες απώλειες».

    Πάντως οφείλω να βγάλω το καπέλο στον καπιταλισμό: έχει «ψήσει» ένα σωρό κορόιδα ότι ο επίγειος παράδεισος είναι στο μέρος που στην πραγματικότητα είναι ό,τι πιο κοντά στην κόλαση!

  5. wouv Says:

    @εξαποδώ

    Ανοίγεις ένα πολύ καλό θέμα
    Πάντως ασχέτως αν οι απεργείες απαγορεύονται στα Η.Α.Ε, απεργείες έχουν γίνει

    Να συγκεντρώσω κάποια στοιχεία και τα ξαναλέμε.Πάντως αρκετοί μηχανικοί από Ελλάντα, πηγαίνουν στην Τζέντα για καμιά αρπαχτή 1-2 ετών.

    @Vrennus

    Αν ζεις σε Πακιστάν Ινδία τα 200-250 δολλάρια το μήνα(7-8 δολλάρια την ημέρα) τα Η.Α.Ε. φαίνονται όντως παράδεισος. Και καλό θα είναι να μην κάνουμε κριτική αφ’υψηλού στους πεινασμένους.

    Αν ήσουν Νταλίτ ή σε άλλη κατώτερη κάστα στη «δημοκρατική»(αλλά καστική) Ινδία, άστο καλύτερα Δηλαδή αν ανήκεις στο 70-80% του πληθυσμού του 1,2 δις κατοίκων! Δεν έχεις defacto(αν και έχεις de ure) αστικά συνταγματικά δικαιώματα. Π.χ. θα σου απαγόρευαν ακόμα και να περπατήσεις σε κεντρικούς δρόμους με παπούτσια. Αυτά για τους «θαυμαστές» του «ινδικού θαύματος» σε αυτοκινητοβιομηχανία – πληροφορική.Που η τελευταία λόγω σκανδάλων(μάλλον «δημιουργικής» λογιστικής) δεν τα πάει και τόσο καλά

    Από εκει που θα εππηρεαστούν οι κοινωνικές καταστάσεις στη Ινδία, είναι οι εσωτερικές κοινωνικές-πολιτικές εξελίξεις. Σε κάποια κράτη της κυριαρχούν στην ύπαιθρο οι Μαοϊκοί Οι οποίοι αρκετές φορές βρίσκονται σε αντίθεση με το «ορθόδοξα» ΚΚ. Το τελευταίο συμμετέχει σε τοπικές – αστικές κυβερνήσεις.

    Ένας άλλος παράγοντας, πολύ σημαντικός για την Ινδία είναι οι πολιτικές εξελίξεις στο γειτονικό Νεπάλ(you Know- Tour of Imalaia for vacations) με τον Μαοϊκό Πρωθυπουργό Πρατσαντρα.

    Μάλλον τα κορόιδα(για να επανέλθω στην κουβέντα μετά την όχι και τόσο σύντομη παρένθεση ) βρέθηκαν στο Ελληνικό Χρηματιστήριο που πίστεψαν – τους -σε ρόλο παπαγάλου- κυβέρνητικούς και μη αξιωματούχους. Δεν τους είπε κανείς ότι ο καπιταλισμός είναι για λίγους?

    Και πονηρά να το σκεφτούμε. Αν κάποιος είχε έναν εύκολο τρόπο να γίνει πλούσιος, θα το ανακοίνωνε δημόσια? Θα το έλεγε στον καθένα έστω και μέσω «φωτογραφικών» άρθρων σε σομόν εφημερίδες?

    Όμως το σομόν μυαλό που έχουν αρκετοί μικροαστοί, αντιδρά περίεργα μπροστα στην προοπτική της εύκολου φαγητού. Όπως το ψάρι στο δόλωμα και ο ποντικός στην φάκα. Ώρες – ώρες σαν να μου φαίνεται ότι καλά τα έλεγε με τον τρόπο που τα έλεγε ο Ραφαηλίδης(ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει) στηριγμένος στον Πλεχάνωφ: ότι οι μικροαστοί είναι μικροί σε όλα: πορτοφόλι, ηθική, μυαλό. Kαι είμαι πεπεισμένος, ότι για μια μεγάλη μερίδα τους, το τελευταίο δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα

    Αλλά αν χαϊδεύονται τα κατακκόκινα -από τα χάδια που εισπράτουν δεξιά&αριστερά- αυτιά των μικρο-νοικοκυραίων,
    υιοθετείται ως πολιτική, το μικροσυμφέρον τους,
    ως κοινωνική ανάλυση η μικροκοινωνία τους, περιμένεις προκοπή?

    Έστω και σε αστικό επίπεδο?

  6. wouv Says:

    @παρτιζανα

    Τι να κάνουμε? Αφού είναι in το Ντουμπάι, πάει και η Άντζελλα(μάλλον για να δει τον ..Ατλαντικό) να μην πάει και η κάθε κοπελίτσα με τα 850 ευρώ μισθό, που δανείζεται μέσω διακοπο-δάνειου?

    Εδώ πάνε στο ξερονήσι(Μύκονος) το οποίο έγινε διάσημο τη δεκαετία του 60 λόγω… και πολιτικής. Ιφ γιου νόου Eytaxias. Δε ολντ σοσιόλογιστ? Χου ντάι 5 γίαρς εγκόου. Αλλά ας μην προχωρήσουμε.

    Με τον ίδιο τρόπο θαυμάζουμε τις πυραμίδες της Αιγύπτου.
    Κανείς δεν λέει το πόσοι σκλάβοι πέθαναν κατά την κατασκευή τους.
    «Παραπλευρες απώλειες» του.. πολιτισμού!

    Καλά τα έλεγε ο Μπρεχτ.
    Το μεγάλο έργο τέχνης κρύβει και μεγάλο συμφέρον.Αν και το Ντουμπάι δεν μπορεί να ονομαστεί «έργο τέχνης»..

    @Vrennus
    Δεν ξέρω αν περιγράφεις ως κορόιδα τους πεινασμένους από τα βάθη της Aσίας. Αδελφέ, διευκρίνιζε.
    Τσάμπα δλδη έγραψα τόσες παραγράφους για την Ινδία?

    @Εξαποδώ
    Θα βρω κάποια στοιχεία & θα ξαναπαρέμβω

  7. Ασκήσεις μνήμης… « Το ιστολόγιο του εξαποδώ Says:

    […] By εξαποδω Γράφοντας για τους “κολασμένους” του Ντουμπάι τις προάλλες, σχεδόν ταυτόχρονα έπεσα σε ένα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: