Αυτοπαραμύθιασμα

Τώρα που το πανηγυράκι για τα 60 λεπτά συσκότισης για τη σωτηρία της γης τελείωσε, μπορούμε όλοι και όλες να γυρίσουμε με πιο ήσυχη τη συνειδησή μας στην παραδοσιακή μας …υπερκατανάλωση! Προϊόντων, υπηρεσιών, ενέργειας, ακόμα και …σχέσεων ή ανθρώπων! Τώρα που ο Αλαφούζος ή η «Αυγούλα» (βλέπε ΕΔΩ) θα μας αφήσουν λίγο ήσυχους με τις ηθικές τους παροτρύνσεις περί προσωπικής ευθύνης και συμμετοχής, ίσως να μπορέσουμε να ασχοληθούμε λίγο περισσότερο με το αποικιοποιημένο, από την κατανάλωση-καπιταλισμό, φαντασιακό μας. Είτε για να το «ικανοποιήσουμε» (με τις προσφιλείς και γνωστές μεθόδους) είτε για να το κριτικάρουμε.
Αντιγράφω από «Το στοίχημα της απο-ανάπτυξης» του Σέρζ Λατούς (εκδ. Βάνιας, 2008) μια ενδιαφέρουσα παράγραφο, που αναφέρεται ακριβώς στα αμφιλεγόμενα αποτελέσματα αυτού του τύπου «ατομικής ευθύνης και δράσης«, όταν αυτή εκτυλίσσεται μέσα στο υπάρχον πλαίσιο οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων (ή ακόμα και εκπορεύεται από αυτό) και έξω από κάθε κινηματική μορφή συλλογικής δράσης:

«…Οι αποτελεσματικές τεχνολογίες μας εξωθούν να αυξήσουμε την κατανάλωση. το κέρδος υπεραντισταθμίζεται από μια αύξηση των ποσοτήτων που καταναλώνονται. Ο Francois Scheider, ένας από τους ειδικούς πάνω στο αντικείμενο, επισημαίνει το ψυχολογικό θεμέλιο του φαινομένου αυτού: ικανοποιημένοι που μειώσαμε την κατανάλωση ενέργειας, για παράδειγμα χρησιμοποιώντας λαμπτήρες χαμηλής τάσης, προσφέρουμε στον εαυτό μας ένα μπόνους με τη μορφή ενός ταξιδιού στις Αντίλλες, που θα αντιπροσωπεύει μια κατανάλωση ενέργειας πολύ υψηλότερη απ’ αυτήν που θα έχουμε εξοικονομήσει… Το ΤGV (Τρένο Υψηλής Ταχύτητας) πάει πιο γρήγορα, επομένως μετακινούμαστε πιο μακριά και πιο συχνά. Το σπίτι έχει καλύτερη μόνωση, οπότε γλιτώνουμε χρήματα και μετά γοράζουμε ένα δεύτερο αυτοκίνητο. Οι λαμπτήρες φθορίου καταναλώνουν λιγότερο ρεύμα, επομένως τις αφήνουμε αναμμένες. Το Ίντερνετ αποϋλοποιεί την πρόσβαση στην πληροφορία, επομένως τυπώνουμε περισσότερο χαρτί. Υπάρχουν περισσότεροι αυτοκινητόδρομοι ταχείας κυκλοφορίας, άρα η κίνηση αυξάνεται…».

Τελειώνοντας, δεν μπορώ παρά να σταθώ αλληλέγγυος στην ανυπέρβλητη πρόταση του μέγιστου McManus, ο οποίος εντόπισε και προτείνει μια ριζοσπαστικότερη μορφή δράσης από αυτή των WWF-Αλαφούζου. Η καινοφανής πρόταση ΕΔΩ!

Advertisements

Ετικέτες: , ,

Ένα Σχόλιο to “Αυτοπαραμύθιασμα”

  1. wouv Says:

    Όχι άλλες οικολογικές «ευαισθησίες» από οικολο-γριες ,οικολό-γερους.

    Όσο υπάρχει ζήτηση για φτηνή ενέργεια, ο καπιταλισμός βγάζει κέρδη, στα παπάρια του για το περιβάλλον(το δικό μας περιβάλλον- τα στελεχη με τα bonus πάνε Ελβετία).

    Οι «οικολογικοί» τρόποι παραγωγής ενέργειας είναι αναποτελεσματικοί. Μπορούν να υποκαταστήσουν ένα πολύ μικρό ποσοστό της ζητούμενης ενέργειας. Χρειάζεται να καλυφθεί ένα ολόκληρο νησί με ανεμογεννήτριες για να ισοσκελιστούν οι ρίποι που εκπέμπει ένα μόνο jumbo που εκτελεί διατλαντικά ταξίδια.

    Κάποιες «οικολογικές» λάμπες, με χαμηλή κατανάλωση περιέχουν Υ-ΔΡΑΡ-ΓΥ-ΡΟ. Αν σπάσει καμία , και κάποιος δεν ξέρει τον τρόπο να τις μαζέψει, πάει για δηλητηρίαση.

    Το θέμα είναι να τους αλλάξουμε τα φώτα
    Όχι να τα σβήσουμε!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: