Ζητήματα ζωής και θανάτου

Σήμερα θα αλλάξω λίγο το μοτίβο των δημοσιεύσεών μου. Θα ασχοληθώ με ένα ζήτημα που μ’ έχει ταράξει από χτες που το διάβασα στην ιστοσελίδα του BBC. Αναφέρομαι στην ιστορία ενός 13χρονου κοριτσιού στη Μεγ. Βρετανία, της Χάνα Τζόουνς (Hannah Jones), η οποία πάσχει από μια σοβαρή καρδιακή δυσλειτουργία που θα την οδηγήσει σύντομα στο θάνατο. Η περιπέτειά της ξεκίνησε όταν σε πολύ μικρή ηλικία προσβλήθηκε από λευχαιμία. Η βαριά θεραπεία στην οποία την υπέβαλαν της προκάλεσε και το αξεπέραστο πρόβλημα στην καρδιά. Μόνη λύση, από τη μεριά των γιατρών, η μεταμόσχευση καρδιάς. Η πιθανότητα αποτυχίας σε αυτές τις επεμβάσεις είναι υψηλή. Αν όμως η μεταμόσχευση πετύχει, ο ασθενής θα πρέπει να ακολουθεί μια αυστηρή αγωγή με ανοσοκατασταλτικά για όλη την υπόλοιπη ζωή του.
Όλα «τυπικά» μέχρι εδώ. Εκτός από κάτι. Η μικρή Χάνα αρνείται να προχωρήσει στην επέμβαση και ζητάει να επιστρέψει σπίτι της για να πεθάνει εκεί με ηρεμία δίπλα στους δικούς της! Οι γιατροί του νοσοκομείου ζητάνε από αρμόδιο δικαστήριο να διατάξει τη μεταμόσχευση και απειλούν με απώλεια της επιμέλειας του παιδιού τους γονείς του, οι οποίοι συμφωνούν με την απόφαση της Χάνα! Τελικά, πριν γίνει το δικαστήριο, η Χάνα πείθει τις αρμόδιες υγειονομικές υπηρεσίες ότι η απόφαση είναι αποκλειστικά δική της και ήρθε μετά από πολύ βάσανο και σκέψη και το Νοσοκομείο αποσύρει την αίτηση δικαστικής εντολής. Η 13χρονη Χάνα θα περιμένει πια το θάνατό της στο δωμάτιο του σπιτιού της κάνοντας τις τελευταίες βόλτες της με τους γονείς της για όσο την κρατάει η καρδιά της…
Δεν ξέρω, αλλά εγώ έχω συγκλονιστεί από αυτήν την ιστορία. Ίσως επειδή έχω κι εγώ μια κόρη στην ηλικία της και αυτό δεν με βοηθάει να καταλήξω σε κάποιο «ορθολογικό» συμπέρασμα και να κρίνω «αμερόληπτα» το όλο γεγονός. Ίσως επειδή έχω γαλουχηθεί με την άποψη του παιδιού ως «αδύναμου» πλάσματος που δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις ζωής και θανάτου…
Από τη μία φαντάζομαι πόσο πολύ ταλαιπωρήθηκε αυτό το κοριτσάκι στη μέχρι σήμερα ζωή του – από 5 χρονών σε διαδρόμους νοσοκομείων, παιδο-ογκολογικές κλινικές, με εξαντλητικές χημειοθεραπείες και ύστερα πάλι σε καρδιολογικές κλινικές, αδύναμη εξαιτίας της καρδιάς που υπολειτουργεί, με νέες θεραπείες και έκτακτες εισαγωγές σε νοσοκομεία, πέρα κι έξω από αυτό που θεωρείται «φυσιολογική παιδική ζωή» – για να φτάσει να αρνηθεί αυτήν την ίδια, την όποια, ζωή του. Από την άλλη, αδιάφορα από το νομικό μέρος, σκέφτομαι πόσο «ορθολογική» και «αυτεξούσια» μπορεί να είναι η απόφαση ενός (βασανισμένου) 13χρονου παιδιού που το οδηγεί συνειδητά εν τέλει στο μοιραίο;
Άκρη δεν μπορώ να βγάλω. Τελώ εν συγχίσει και συντριβή…

Η ιστορία της Χάνα εδώ:
http://news.bbc.co.uk/2/hi/uk_news/england/hereford/worcs/7721231.stm
και εδώ:
http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=956730&lngDtrID=252

Advertisements

Ετικέτες: ,

10 Σχόλια to “Ζητήματα ζωής και θανάτου”

  1. παρτιζανα Says:

    εν πιστεύω ότι το σκέφτηκε μόνη της η μικρή αλλά όπως και να χει είναι απίστευτο να ζητά να την αφήσουν να πεθάνει….Ο άνθρωπος, όποια ηλικία και να έχει είναι ένα απίστευτο πλάσμα..τι να πεις….

  2. manitaritoubounou Says:

    Συγκλονιστικό και σε ευχαριστούμε που το δημοσιοποίησες.

  3. Vrennus Says:

    Ούτε «ορθολογική» ούτε «αυτεξούσια» είναι η απόφαση του δύστυχου κοριτσιού όπως ούτε «ορθολογική» ούτε «αυτεξούσια» υπήρξε η ζωή της μέχρι σήμερα. Δεν υπάρχει «λύση» στις τραγωδίες, μόνο «κάθαρση».

  4. εξαποδω Says:

    @ παρτιζάνα

    Εύχομαι να μην εννοείς αυτό που αντιλαμβάνομαι γιατί τότε η όλη ιστορία γίνεται ακόμα πιο τραγική…

    @μανιτάρι

    Μου είναι αδιανόητη ακόμη η απόφαση του κοριτσιού, εκτός και αν παίζει το ρόλο της και η ελαύνουσα εφηβεία.

    @Vrennus

    Έχεις δίκιο. Ίσως η χρήση της «τραγωδίας» (με την αρχαιοελληνική έννοια) να είναι το μοναδικό «εργαλείο» που να μπορεί να περιγράψει την όλη ιστορία.

  5. Χρήστος Says:

    Αγαπητέ Θ.

    Συγχαρητήρια για την «λεπτή» τοποθέτησή σου. Είναι από αυτές τις περιπτώσεις που δεν ξέρω αν θα πρέπει να λυπηθώ ή να θαυμάσω. Δεν θα έλεγα πως είναι αδιανόητη η απόφασή της, άλλο αν δεν θα την άντεχα ίσως.

  6. Λαυρέντης Says:

    Είναι μια υπερβατική απόφαση και σαν τέτοια δεν μπορείς να αποφασίσεις μέσα στο λογικό σύστημα. Και το «ναι» και το «όχι» είναι συμβατά!

    Άρα επεμβαίνει η γενναιότητα των 13 ετών, που βγάζει γλώσσα στο θάνατο και μαζί στην «εξελιγμένη» ιατρική, που δεν δίνει στις περιπτώσεις αυτές ζωή, αλλά επιμηκύνει την προθανάτια περίοδο. Και αφήνει τις «ασώματες» κεφαλές να «απολαμβάνου» την αθλιότητά τους…

    Η μικρούλα είναι μια ηρωϊδα που ελπίζω να ταρακουνήσει την πολιτική, για να πάρει επιτέλους αποφάσεις στα θέματα βιοηθικής.

  7. εξαποδω Says:

    @Χρήστος

    Να θαυμάσω δεν μπορώ! Ούτε και να καταδικάσω, βέβαια, με αυτό το ιστορικό. Να λυπηθώ σίγουρα…

    @Λαυρέντης

    Δεν ξέρω αν είναι απόφαση υπέρβασης ή παραίτησης. Ότι είναι ηρωική είναι σίγουρο!
    Ένα πάντως από τα τραγικά της υπόθεσης είναι ότι η καρδιά της μικρής (το όργανο τελικά που θα της στερήσει τη ζωή) καταστράφηκε από τα φάρμακα που της έδωσαν ως νήπιο οι γιατροί για να τη θεραπεύσουν από μια άλλη θανατηφόρα ασθένεια, τη λευχαιμία!

  8. Δελφινάκι Says:

    Δεν ξέρω αν ξέρεις ότι γνωστή μας ταβερνιάρισσα είχε μια παρόμοια ιστορία με το μικρότερο γιό της που τον έχασε σε παρόμοια ηλικία μετά από δέκα χρόνια παρόμοιας πάθησης, με περιφορά σε νοσοκομεία από εδώ μέχρι την Αμερική… Ίσως είναι η καταλληλότερη με την οποία να συζητήσεις τα ερωτήματά σου…

  9. Μαύρο πρόβατο Says:

    Διάβασα κάπου, χωρίς να είμαι σε θέση να το επιβεβαιώσω, οτι υπάρχει ακόμα μια τραγική διάσταση σε αυτή την ιστορία: οτι τα (ανοσοκατασταλτικά;) φάρμακα που θα επιβάλλεται να παίρνει, μετά την επέμβαση, για να μην απορριφθεί το μόσχευμα, αυξάνουν δραματικά τις πιθανότητες να πάθει καρκίνο…

    Το τραγικό είναι λοιπόν οτι η ίδια, τώρα, είναι η μόνη που μπορεί να εκφράσει την ύπαρξή της – κανείς δεν μπορεί να της πει «δε μας ενδιαφέρει τι λες τώρα, εμείς θα σου κάνουμε τη μεταμόσχευση γιατί μετά από χρόνια εσύ η ίδια, που θα είσαι καλά, θα ανατριχιάζεις στην ιδέα οτι κάποτε δεν ήθελες να γίνει». Ο μελλοντικός, ωριμότερος ας πούμε εαυτός της, ο πιο αρμόδιος ν’αναλάβει την ευθύνη της ύπαρξής της, είναι λίγο πιθανό να μπορεί να υπάρξει, ο,τι και να γίνει τώρα.

    Το τραγικό είναι, τελικά, το μόνο στοιχείο που ξεπηδάει από όλες τις πλευρές της ιστορίας… Ποιά λύση; Τι να κάνεις; Έχει δίκιο ο vrennus.

  10. εξαποδω Says:

    @Δελφινάκι

    Γνωστή η ιστορία αλλά λίγο διαφορετική η παρούσα στο βαθμό που αποφασίζει το ίδιο το παιδί την εξέλιξη της υγείας του και όχι απλώς ή αρρώστια.

    @Μαύρο Πρόβατο

    Η αλήθεια είναι ότι οι επεμβάσεις αυτές έχουν υψηλό ποσοστό αποτυχίας, συνεχή μετεγχειρητική θεραπευτική αγωγή με παρενέργειες και όχι πολύ υψηλό προσδώκιμο ζωής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: