Βιοκαύσιμα και φτώχεια

Τα πρώτα καταστροφικά αποτελέσματα από την ανεξέλεγκτη και άνωθεν επιβαλλόμενη καλλιέργεια φυτών για την παραγωγή βιοκαυσίμων, βιώνουν οι αγρότες της Λατινικής Αμερικής, Κεντρικής και Νότιας. Στη Γουατεμάλα, για παράδειγμα, τα τελευταία πέντε χρόνια, η έκταση στην οποία καλλιεργούνται ζαχαροκάλαμα για βιοκαύσιμα αυξήθηκε κατά 155%, ενώ η έκταση στην οποία φυτεύτηκαν αφρικανικοί φοίνικες για την παραγωγή φοινικέλαιου επίσης για βιοκαύσιμα, τριπλασιάστηκε! Η φτωχότερη χώρα της Κεντρικής Αμερικής τείνει να γίνει ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αιθανόλης παγκοσμίως! Μήπως ο πληθυσμός ωφελείται τουλάχιστον οικονομικά από αυτή τη στροφή προς τη μονοκαλλιέργεια φυτών για βιοκαύσιμα; Μάλλον το αντίθετο!
Οι συνέπειες, για το φτωχό πληθυσμό δείχνουν ιδιαίτερα σοβαρές. Η δέσμευση τεράστιων εκτάσεων για καλλιέργειες που δεν παράγουν τρόφιμα (και κυρίως σιτηρά) επιδεινώνει το διατροφικό έλλειμμα τόσο των χωρικών όσο περισσότερο και των λαϊκών στρωμάτων της πόλης. Οι τιμές των τροφίμων παίρνουν την ανιούσα σε τέτοιο βαθμό που η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού, δεν μπορεί να το αντέξει οικονομικά. Παράλληλα, για να γίνει αποδοτικότερη η καλλιέργεια φυτών για βιοκαύσιμα επιβάλλονται ταχύτατοι ρυθμοί συγκεντροποίησης της αγροτικής γης, καθώς οι μικροί αγρότες αναγκάζονται να πουλήσουν τη γη τους σε πολυεθνικές ή ντόπιους μεγαλο-επιχειρηματίες, μην έχοντας πιστώσεις για να αγοράσουν τους πανάκριβους σπόρους για τις καλλιέργειες. Στην ουσία, με συμπαιγνία κράτους και πολυεθνικών εξαναγκάζονται να αφήσουν τη γη τους και να φύγουν εσωτερικοί πρόσφυγες για τις πόλεις. Παράλληλα, την ίδια διαδρομή ακολουθούν και οι ακόμα φτωχότεροι αγροτοεργάτες που απασχολούνταν δίπλα στους μικρο-ιδιοκτήτες. Οι παραγκουπόλεις των πόλεων διευρύνονται με νέες «ενισχύσεις» από τα θύματα της «μανίας για βιοκαύσιμα», τα οποία ζουν σε άθλιες συνθήκες (Βλέπε ΕΔΩ). Οι, δε, κίνδυνοι κατάρρευσης των τοπικών οικοσυστημάτων από την ανεξέλεγκτη μονοκαλλιέργεια, είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς.
Έτσι, καθημερινά γίνεται φανερό ότι ο στόχος που βάζουν οι ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης να περιορίσουν την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου με τη χρήση βιοκαυσίμων χωρίς να αλλάξουν το ενεργοβόρο μοντέλο παραγωγής και αυτοκίνησης (δηλαδή τα ίδια τα θέσφατα του συστήματος), απειλεί τη διατροφική ασφάλεια εκατοντάδων εκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, διευρύνει τη φτώχεια και τις παραγκουπόλεις, δίνει την ευκαιρία για ακόμη μεγαλύτερη συγκέντρωση του πλούτου σε λίγα χέρια και αποσταθεροποιεί το ίδιο το περιβάλλον που υποτίθεται ότι θέλει να προστατεύσει…

Advertisements

Ετικέτες: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: