Πρόβα τζενεράλε εμφυλίου στη Βολιβία

Πριν από λίγο διάστημα με δύο συνεχείς δημοσιεύσεις,
Οι ΗΠΑ διαλύουν τη Βολιβία; και
Μεγάλη νίκη Μοράλες, αλλά…
διαπιστώναμε την προσπάθεια των ΗΠΑ να ξεμπερδεύουν με τον αριστερό και ιθαγενή Πρόεδρο Μοράλες χρησιμοποιώντας και ενθαρρύνοντας τις αποσχιστικές τάσεις των πλουσίων σε ορυκτό πλούτο και φυσικό αέριο ανατολικών επαρχιών, οι οποίες ελέγχονται από την ολιγαρχική αντιπολίτευση. Ήταν φανερό, επίσης, ότι το δημοψήφισμα-ψήφος εμπιστοσύνης που προκήρυξε ο Μοράλες για τις 10 Αυγούστου, παρ’ όλο που τον οδήγησε σε μια περηφανή νίκη (με πάνω από 60% των ψήφων), διατήρησε τη δυαρχία καθώς ψήφο εμπιστοσύνης πήραν και οι ολιγαρχικοί κυβερνήτες των ανατολικών επαρχιών. Ο Μοράλες, ενισχυμένος από το δημοψήφισμα, προκήρυξε νέο δημοψήφισμα για το Δεκέμβριο με το οποίο ο λαός θα κληθεί να επικυρώσει βαθιές συνταγματικές αλλαγές που θα οδηγήσουν στην αναδιανομή του πλούτου υπέρ της πλειοψηφίας των φτωχών και θα αυξήσουν τον έλεγχο της κεντρικής κυβέρνησης πάνω στις πλουτοπαραγωγικές πηγές.
Η ανακοίνωση του δημοψηφίσματος αποτέλεσε το κόκκινο πανί για τους ολιγάρχες και τις ΗΠΑ. Ο πρέσβης των ΗΠΑ αμέσως επισκέφτηκε την πλούσια σε φυσικό αέριο επαρχία Σάντα Κρουζ, η οποία σέρνει το χορό της αυτονόμησης, και μεθόδευσε με τον εκεί κυβερνήτη τα επόμενα βήματα. Ταυτόχρονα ξεσπούν («αυθορμήτως») οργισμένες διαδηλώσεις οπαδών της ολιγαρχικής αντιπολίτευσης. Ο Μοράλες συνδέει τα γεγονότα (πολύ ορθά) με την παρουσία και τη δράση του Αμερικανού πρέσβη και σε μια κίνηση υψηλού ρίσκου αλλά και θάρρους τον απελαύνει από τη χώρα! Οι Αμερικάνοι υπόσχονται ότι θα το «πληρώσει» και αμέσως ξεσπούν νέες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις, βίαιες αυτή τη φορά. Οι οπαδοί του Μοράλες υφίστανται πραγματικό πογκρόμ στις ανατολικές επαρχίες και οι εκπρόσωποι της κυβέρνησής του κρύβονται για να γλιτώσουν τη ζωή τους. Μάλιστα, στην επαρχία Πάντο, ο ολιγαρχικός κυβερνήτης Λεοπόλντο Φερνάντεζ, φαίνεται να έχει συγκροτήσει τάγματα θανάτου αποτελούμενα από Βραζιλιάνους και Περουβιανούς μισθοφόρους, οι οποίοι κατέσφαξαν 30 φτωχούς χωρικούς, οπαδούς του Μοράλες! Ο Μοράλες, για πρώτη φορά, έδωσε εντολή στο στρατό να επέμβει στην επαρχία και να συλλάβει τον κυβερνήτη, ο οποίος μάλλον κρύβεται στη Βραζιλία.
Είναι φανερό και στον πλέον αδαή, ότι τα πράγματα οδηγούνται σε σταδιακή κλιμάκωση. Η φαινομενική ηρεμία των τελευταίων ημερών και οι δηλώσεις της αντιπολίτευσης για διάλογο είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος ώστε να μπορέσουν οι Αμερικάνοι να συγκροτήσουν εναλλακτικό (μετά την αποπομπή του πρέσβη τους) δίκτυο σχεδιασμού και εφαρμογής της ανατροπής του Μοράλες ή αλλιώς της διάλυσης της χώρας μέσω ενός εμφυλίου. Το μόνο ευχάριστο είναι ότι ο Πρόεδρος Μοράλες δείχνει αποφασισμένος να προχωρήσει στις συνταγματικές μεταρρυθμίσεις μην υποκύπτοντας στις απειλές και φαίνεται να έχει καταλάβει πια ότι πρέπει να ρίξει τη γροθιά στο μαχαίρι, αποκαλύπτοντας ποιός πραγματικά είναι πίσω απ’ όλη αυτήν την ιστορία, τις ΗΠΑ δηλαδή.

Advertisements

Ετικέτες: ,

17 Σχόλια to “Πρόβα τζενεράλε εμφυλίου στη Βολιβία”

  1. ange-ta Says:

    εύχομαι να φάνε τα μούτρα τους τα καθάρματα!!!!!!!!!!

  2. Σκαντζόχοιρος Says:

    Ο Χάνς Ντέτεριχ –άτυπος σύμβουλος του Τσάβες– σ’ ένα άρθρο του, παρομοιάζει τις τωρινές συνθήκες στη Λατινική Αμερική με εκείνες που προηγήθηκαν του μεγάλου πολέμου για την ανεξαρτησία στις αρχές του 19ου αιώνα.

    Και καλεί τη «νέα πολιτική τάξη» της Λατινικής Αμερικής να κατανοήσει ότι η έκβαση αυτής της αντιπαράθεσης θα κριθεί από το κατά πόσο η «νόμιμη βία των λατινοαμερικανικών κρατών» θα αντεπεξέλθει στην φασιστική-ιμπεριαλιστική βία του άξονα Ουάσιγκτον-Τελ Αβίβ-Μπογκοτά.

    Εμένα, πάντως, η φρασεολογία και το κλίμα του συγκεκριμένου άρθρου μου αρέσει.

  3. Σκαντζόχοιρος Says:

    ΙΔού και το λίνκ
    http://www.venezuelanalysis.com/analysis/3794

  4. xxx Says:

    Ισχύει και επιβεβαιώνεται αυτό που πάντα έλεγε και λέει το ΚΚΕ και το έπραξε με το ΔΣΕ ότι: Όταν ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στις αλυσίδες και τα όπλα, διαλέγει τα όπλα (αν θέλει να νικήσει βέβαια!).

    Και τώρα επίσης ξανα μανα επιβεβαιώνεται το λάθος και το ψέμα των «αριστερών» που βρίζανε και λέγανε όχι στην βίαιη επανάσταση και ότι ο σοσαλισμός θα έρθει με μεταρρυθμίσεις ΜΕΣΑ στο αστικο κράτος! Γελοίοι! Που λασπολογούσατε και συγκρίνατε την βία τον εκμεταλευτών με την βία των δικαίων. Ο καθένας να βάλει την λογική του εαν θεωρεί σαν σωστή στρατηγική την «ηρωϊκή» αυτοκτονία του επαναστατικού λαϊκού κινήματος ή την «κακή» νίκη του!

  5. JohnyQ Says:

    Υπάρχει και imho μια καλή ανάλυση στον κυριακάτικο Ριζοσπάστη, η οποία καταλήγει όχι και τόσο διθυραμβικά όσο εσύ στην ανάγκη που επισημαίνει και το προηγούμενο σχόλιο.

    Όταν ο λαός έχει να επιλέξει ανάμεσα στις αλυσίδες και τα όπλα, διαλέγει τα όπλα

    ο Μοράλες έχει στο πλευρό -σε αυτή τη χρονική στιγμή- του πολλά κράτη(Βενεζουέλα, Ονδούρα, Χιλή, Παραγουάη, Βραζιλία(που πήγε να υποστηρίξει τις ΗΠΑ αρχικά), Περού, Αργεντινή). Με λίγα λόγια έχει την αλληλεγύη και στήριξη στο διεθνές επίπεδο, αλλά κυρίως έχει τη στήριξη του λαού, των ιθαγενών, των φτωχών χωρικών

    ..και τι κάνει ΑΠΛΩΣ κυρήσσει ΜΙΑ πολιτεία σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης!!! ίσως συνετή κίνηση, αλλά ο φασισμός δεν θα πεθάνει μόνος του, πρέπει να τον συντρίψεις!!!

  6. Ο Λύκος της Στέππας Says:

    xxx & JohnyQ: συζήταγα το μεσημέρι το θέμα που θίγετε με κάποια που τα ξέρει καλύτερα, η οποία ήταν πολύ θυμωμένη με την φαινομενική απραξία του Μοράλες. Αντέτεινα αυτό που θα επαναλάβω κι εδώ: το να επιχειρηθεί να συντριβεί η αντιπολίτευση με αστυνομικού χαρακτήρα μέτρα ή την ανάπτυξη του στρατού (που έχει κάνει σαφές ότι βρίσκεται στο πλευρό του) είναι αντίθετο με την κοσμοθεωρία και την ιδεολογία του. Ο Έβο, μην ξεχνάτε, «ψήθηκε» πολιτικά στους δρόμους. Η κατάσταση αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε πολύ λεπτή ισορροπία, και τοποθετήσεις τύπου «α ρε Στάλιν που τους χρειάζεται» δε βοηθούν και πολύ. Η Βολιβία είναι πολύ ειδική περίπτωση, πράγμα που δεν αντιλήφθηκε πλήρως και πλήρωσε με τη ζωή του ένας από τους μεγαλύτερους επαναστάτες του προηγούμενου αιώνα (και πιστέψτε με, δεν θέλετε να αναφερθώ στο πώς τον αντιμετώπιζε τότε η εκεί και η εγχώρια αριστερά). Το ζητούμενο είναι να μην διαλυθεί η χώρα και να μην πνιγεί στο αίμα το όνειρο του μετασχηματισμού προς μια δικαιότερη κοινωνία που ενσαρκώνει ο πρώτος ιθαγενής πρόεδρος που αναδείχθηκε στην Ιστορία της. Τίποτε δεν είναι αυτονόητο: και μόνο τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Μοράλες είναι επαναστατικό μήνυμα στη Βολιβία.

  7. xxx Says:

    @ Λύκος της Στέππας:
    Αυτά που λες δεν δικαιώνουν την άποψη σου καθόλου. Εδώ έχεις το ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ της ταξικής πάλης στο ανώτερο στάδιο της τον εμφύλιο. Και εσύ αναφέρεσαι σε ιδεαλιστικά «επιχειρήματα» ότι θα μετασχηματίσεις τον καπιταλισμό – ιμπεριαλισμό. ΜΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΝΑΦΕΡΟΜΑΣΤΕ ΔΙΑΨΕΥΔΟΥΝ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΠΟΥ ΞΑΝΑΔΙΑΤΥΠΩΝΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΕΣΥ ΜΑΖΙ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΑΠΕΤΥΧΕ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ. ΟΙ «ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ» ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΟΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ!!

    Και το θέμα ότι δεν θες να το παραδεχτείς είναι και αυτό καθαρά ταξικό. Έχεις καθαρά μικροαστική οπτική. Που φαίνεται απο την χιλιοειπωμένη δαιμονοποίηση της Σ.Ε. που γίνεται χρησιμοποιώντας το πρόσωπο του Ιωσήφ Στάλιν, μέσα από την παραχάραξη της Ιστορίας και την βοήθεια των αστικών μηχανισμών να ενισχύσουν τον συμβιβασμό-δεξιό οπουρτινισμό στο εργατικό κίνημα γιατί τους συμφέρει να κυριαρχή το ανέφικτο και ανεφάρμοστο εκεί που υπάρχει ο κίνδυνος. Γιατί ο τρίτος δρόμος είναι η μόνη απάτη. Τώρα συγκεκριμένα για το θέμα Βολιβία, η θα υπάρξει ανατροπή τον αστικών θεσμών και του αστικού κράτους και η δημιουργία λαϊκού – εργατικού κράτους ή θα έχουμε άλλον έναν Αλιέντε. Γκε γκε! Ο ιμπεριαλισμός χέστηκε αν τον αντιπαθείς και τον μουντζώνεις, έτοιμο τον έχει τον επόμενο αγαπημένο από την ¨δημοκρατική¨ Δύση Πινοσέτ. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να μην μπορείς να τον ανατρέψεις

    Υ.Γ. Είναι πράγματι θράσος να επικαλούνται τον Τσε αυτοί που πολέμισαν τον Τσε τότε (και συνεχίζουν και σήμερα στις ιδέες) και τον έχουν μόνο για μπλουζάκι. Ο ΤΣΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΜΕ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ. ΚΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΕ ΧΩΡΙΣ ΟΠΛΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ!

  8. Χάμπτι-Ντάμπτι Says:

    Συγνώμη. Αφήστε παρακαλώ το υψιπετές ύφος και τις συμβουλές προς τον Μοράλες. Ιδιαίτερα τις υπερ-επαναστατικές.

    Μην ξεχνάτε, παρακαλώ, ότι ο ΔΣΕ -και το κόμμα την εποχή εκεινη– όσο κι αν συγκεντρώνει τον σεβασμό και την πίστη μας ΕΧΑΣΕ. Κι έχασε, μάλιστα, ενώ το 1944 είχε και την ηγεμονία και την ισχύ προκειμένου να επιβάλει μίαν άλλη κατάσταση στην Ελλάδα.

    Δεν προσπαθώ να πω κάτι διαφορετικό. Προσπαθώ να επισημάνω, όμως, ότι η σύνεση, ο σεβασμός «της συγκεκριμένης κατάστασης» επιβάλλεται, ώστε να μην καταλήγουμε υπερφίαλοι. Ε;

  9. JohnyQ Says:

    αγαπητέ λύκε μία μόνο φράση σου τα λέει όλα

    Η Βολιβία είναι πολύ ειδική περίπτωση

    Όποτε ακούω αυτή τη φράση, θυμάμαι άσχημα γεγονότα, μου έρχονται στο μυαλό όλες οι δικαιολογίες των κατα καιρούς οπορτουνιστών. Η ίδια η φράση είναι καθαρά ρατσιστική: Γιατί δηλαδή ειδικά ή Βολιβία, το έχει το όνομα? το γεωγραφικό της μέρος, η ΦΥΣΗ των Ανθρώπων της? (και η κύπρος είναι ειδική περίπτωση, και η παλαιστίνη γιαυτό βασανίζονται οι λαοί τους εδώ και δεκαετίες). ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΑ και άκρως ρατσιστικά. Όποιος αρχίζει μια ανάλυση μη βασιζόμενος σε αντικειμενικές συνθήκες, γεγονότα, κατάσταση στην περιοχή και διεθνές αλληλεπιδράσεις αλλά σε προσωπικές εικασίες, δεισιδαιμονίες είναι καταδικασμένος σε λάθος συμπεράσματα.

    και μόνο τα χαρακτηριστικά του προσώπου του Μοράλες είναι επαναστατικό μήνυμα στη Βολιβία.
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ που κάνουν τις επαναστάσεις, είναι ο οργανωμένος λαός, καθοδηγούμενος από την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

  10. εξαποδω Says:

    @JohnyQ & @xxx

    Έχετε δίκιο όταν λέτε ότι αρκετοί ευνοϊκοί παράγοντες (λαϊκή και διεθνής στήριξη) συγκεντρώνονται γύρω από το εγχείρημα στη Βολιβία. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι η κρίση στη Βολιβία θα καταλήξει σε αιματηρή σύγκρουση, την ένταση της οποίας δεν μπορούμε να προβλέψουμε. Θεωρώ απίθανο οι ολιγάρχες (και οι Αμερικάνοι από πίσω τους) να εγκαταλείψουν αμαχητί τον αγώνα για να κρατήσουν εξουσίες και προνόμια. Θέλω να πιστεύω ότι ο Μοράλες, επίσης, δεν θα αποδειχτεί άτολμος γιατί τότε, μαθηματικώς, θα φάει το κεφάλι του (και κυρίως αυτό των φτωχών υποστηρικτών του).
    Η επαναστατική ανυπομονησία, όμως, δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Το πότε θα εξαπολυθεί η τελική επίθεση, ειδικά όταν ο πραγματικός αντίπαλος είναι οι ΗΠΑ, είναι σίγουρα αντικείμενο πολύ καλού σχεδιασμού. Το παράδειγμα του Αλιέντε είναι σίγουρα ενδεικτικό για το τι θα πρέπει να αποφεύγει ένα κίνημα και η ηγεσία του. Όμως, υπάρχει και το παράδειγμα της ένοπλης νικηφόρας επανάστασης των Σαντινίστας στη Νικαράγουα, όπου επανάσταση και κίνημα καταστράφηκαν τελικά από έναν αμερικανοκινούμενο εμφύλιο που δεν μπόρεσε να αναδείξει νικητή. Ας μην ξεχνάμε ότι η αντιπολίτευση στη Βολιβία διαθέτει σημαντική πληθυσμιακή βάση εντοπισμένη, μάλιστα, χωρικά σε ολόκληρο το ανατολικό τμήμα της χώρας. Με δεδομένη την άφθονη στήριξη που της παρέχουν οι ΗΠΑ, τότε πολύ εύκολα μπορεί η Βολιβία να οδηγηθεί σε έναν μακρόχρονο εμφύλιο, που θα καταστρέψει τα πάντα άρα και την ελπίδα της επανάστασης. Το πιο αποφασιστικό στοιχείο που θα επιτρέψει ή θα αποτρέψει μια τέτοια εξέλιξη είναι η στάση που θα κρατήσουν οι φιλικές προς τη Βολιβία γειτονικές χώρες και ιδιάιτερα η Βραζιλία. Αν, δηλαδή, θεωρήσουν ότι ήρθε η ώρα της ρήξης με τους Γιάνκηδες στο Ν. Αμερική και στηρίξουν έμπρακτα (υλικά και όχι σε επίπεδο ανακοινώσεων) τον Μοράλες ή κρατήσουν στάση αναμονής. Στην πρώτη περίπτωση η αντιπολίτευση δεν θα έχει καμιά ελπίδα.
    Παρεμπιπτόντως, δεν νομίζω ότι ο Λύκος πήρε κάποια ρατσιστική θέση απέναντι στη Βολιβία. Νομίζω ότι ανέφερε το αυτονόητο. Κάθε χώρα στον κόσμο έχει τις ιδιαιτερότητές της, μικρές ή μεγάλες, εξαιτίας ποικίλων παραγόντων (ιστορικών, γεωγραφικών, πληθυσμιακών, πολιτισμικών, κλπ). Δεν μπορείς να τις αγνοείς αυτές. Δεν υπάρχουν έτοιμες συνταγές πολιτικής δράσης και πράξης, οι οποίες εφαρμόζονται παντού και πάντα το ίδιο. Δεν θεωρώ ότι κάτι τέτοιο είναι αποτρεπτικό για την αλλαγή ή την επανάσταση. Απλώς, σε κάνει να σκύβεις με προσοχή και σεβασμό σ’ αυτήν την ιδιαιτερότητα. Οπότε, ναι, σε μια χώρα με το 90% του πληθυσμού ιθαγενικό χωρίς κανένα δικαίωμα δεκαετίες τώρα και την ολιγαρχία που κυβερνάει και κατέχει όλη τη γη εδώ και αιώνες να είναι λευκή, η ινδιάνικη φάτσα και το ντύσιμο του Μοράλες είναι μια πρόκληση και ταυτόχρονα ένα σύμβολο της πλειοψηφίας του λαού που ξυπνάει και διεκδικεί αυτό που του ανήκει. Ο Μοράλες σαν σύμβολο, δηλαδή, και όχι απλά σαν πρόσωπο.
    @ JohnyQ, βάλε αν θες το σύνδεσμο στο Ριζοσπάστη σωστά γιατί δεν διαβάζεται.

    @ Λύκος

    Όλα τα δεδομένα δίχνουν ότι η σύγκρουση είναι αναπόφευκτη. Ποτέ η υποχωρητικότητα ή η «σύνεση» του ενός μέρους δεν εκτιμάται από το άλλο στον αγώνα για τη μορφή και το περιεχόμενο της εξουσίας. Δεν νομίζω ότι αν ο Μοράλες, με την πλειοψηφία του πληθυσμού και των γειτονικών κρατών να τον στηρίζει, επιχειρήσει να διαλύσει την αντιπολίτευση (πριν τον διαλύσει αυτή!) έχει να κάνει με «…αστυνομικού χαρακτήρα μέτρα ή την ανάπτυξη του στρατού…», όπως λες. Δεν είναι ζήτημα «δημοκρατίας» ή «ανθρωπίνων διακιωμάτων», αλλά αν μια πιο δημοκρατική και ανθρώπινη κοινωνία από την υπάρχουσα, μπορέσει να αναδυθεί. Και δυστυχώς -αυτή είναι η ανθρώπινη τραγωδία- αυτό συχνά γίνεται χύνοντας το αίμα του αντιπάλου σου.

    @Σκατζόχοιρος
    Νομίζω ότι ο «σύμβουλος» έχει πιάσει το νόημα. Ας ελπίσουμε ότι και οι ηγέτες των υπόλοιπων Νοτιοαμερικάνικων κρατών (τη εξαιρέσει Κολομβίας, Περού) θα προχωρήσουν σε αυτήν την κατεύθυνση. Φαίνεται ότι με τη σημερινή Σύνοδο Κορυφής, κάτι τέτοιο είναι εφικτό καθώς όλοι σχεδόν εκφράζουν τη στήριξή τους στην κυβέρνηση Μοράλες.

    @Χάμπτι-Ντάμπτι

    Πληγές που ξύνεις και συ ωρέ αδερφέ! 😯

  11. Χάμπτι-Ντάμπτι Says:

    Τι πληγές να μην ξύνω κυρ’ εξαποδώ μου? Εδώ δίνουμε καθημερινά από το 1974 ρεσιτάλ λεγκαλισμού και εγκαλούμε τον Μοράλες γιατί δεν τα έκανε κολυμπήθροξυλο στην Βολιβία. Βέβαια, γιατί η Βολιβία είναι πολύ μακριά, ώστε να μας επιτρέπει να το παίζουμε επαναστατικό επιτελείο μέσω του πληκτρολογίου μας. Αυτό ξέρετε, κυρ’ εξαποδώ μου πως καλείται???

    Μικροαστισμός. Ή στα καθημάς τζάμπα μάγκας κωλονεοέλληνας.

  12. JohnyQ Says:

    Συγγνώμη δεν το πρόσεξα, ιδού το άρθρο.

    http://www.rizospastis.gr/wwwengine/story.do?id=4718941

    Συνφωνούμε εξαποδώ,Η επαναστατική ανυπομονησία, όμως, δεν είναι και ό,τι καλύτερο στο πρώτο σχόλιο μου είπα
    ίσως συνετή κίνηση

    Σίγουρα δεν είμαι εγώ που θα κρίνω τη χρονική στιγμή της σύγκρουσης, απλά παρέθεσα πηγές και από μια άλλη οπτικη-μια άλλη ανάλυση…
    Συνεχίζω να επιμένω όμως στο θέμα ότι σε κάθε χώρα ισχύουν η νομοτέλειες της επανάστασης και δεν έχουν γεωγραφικό χρωματισμό.
    Φυσικά και η εργατική τάξη κάθε χώρας έχει καθήκον να τις εξειδικεύσει μέσα από το λαϊκό κίνημα στη χώρα του, για να εκπληρώσει την ιστορική της αποστολή.
    Αλλά όταν πετάς ένα «εκεί είναι ειδική περίπτωση, τότε ήταν ειδική περίπτωση…»ΤΟΤΕ κάνεις ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ στις ιδέες σου και εγώ προσωπικά από όποιον(συναγωνιστή ή μη) και αν προέρχονται αυτές οι ενέργειες δεν θα χαριστώ.

    αυτά και φυσικά την ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ μου ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ,
    ΣΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΠΟΥ ΠΑΛΕΥΟΥΝ.

    ΑΛΛΗΛΕΓΥΗ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΒΟΛΙΒΙΑΣ
    SOLIDARIDAD CON EL PUEBLO BOLIVIANO

  13. εξαποδω Says:

    Τελικά εκείνο το καθαρματάκι ο κυβερνήτης Φερνάντεζ, συνελήφθη σήμερα και οδηγείται στη Λα Παζ για να δικαστεί.

  14. Ο Λύκος της Στέππας Says:

    JohnyQ, με έχουν κουράσει (πολύ) οι εκ του ασφαλούς υπεραριστερές κραυγές, και η άνεση με την οποία λες ότι ο εμφύλιος είναι «αναμενόμενος» στο «ανώτατο στάδιο» της ταξικής πάλης (από την ασφάλεια του ωραίου σου γραφείου και το ωραίο σου πληκτρολόγιο) ομολογώ ότι δεν μου κάθεται και πολύ καλά. Ο Μοράλες εξελέγη μετά από πάλη ετών (με πολλούς νεκρούς) και την ανατροπή του πρότερου καθεστώτος, κι έχει καταφέρει να συγκεντρώσει συντριπτικά ποσοστά (και στο πρόσφατο ανακλητικό δημοψήφισμα). Τώρα, εσύ μπορείς να με αποκαλείς όσο μικροαστό θες, αλλά επαναλαμβάνω ότι οι δεδομένες συνθήκες στην Βολιβία (οι «αντικειμενικές», μπας και συνεννοηθούμε) σταδιακά έπαψαν να είναι ευνοϊκές για το κίνημα που ο Μοράλες εκπροσωπεί λόγω εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων. Ο ίδιος το αναγνωρίζει και καταβάλει προσπάθειες να διορθώσει την κατάσταση χωρίς αιματοχυσία. Αν ήθελε να συντρίψει την αντιπολίτευση, ήταν σχετικά εύκολο: αρκούσε μια διαταγή προς το στρατό, ο οποίος είναι μαζί του κατά δήλωση της ηγεσίας του διότι μόνο αυτός είναι εγγυητής της ενότητας της χώρας. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις *τι* σημαίνει αυτό.

    «Δαιμονοποίηση» ή «αγιοποίηση» του Στάλιν κάνει ο Περισσός όπως του έρθει κατά περίοδο. Κατά τα λοιπά, τα περί παραχάραξης της ιστορίας και τα περί τρίτου δρόμου τα απευθύνεις σε λάθος άνθρωπο. Όσο για τον Αγιέντε που ελεεινολογείς, καλά θα ήταν να διαβάσεις λίγη ιστορία πριν ανοίγεις το στοματάκι σου. Ο Αγιέντε πέθανε με το όπλο που του είχε χαρίσει ο Φιντέλ στο χέρι, υπερεπαναστάτη μου.

    Κι επειδή μοιάζεις να έχεις μια τάση προς το να διαβάζεις ό,τι θέλεις, η κατάσταση στη Βολιβία είναι ειδική λόγω των *αντικειμενικών* συνθηκών, όχι επειδή είμαι ρατσιστής (ή ό,τι άλλο σου κατέβει). Το προλεταριάτο, εκτός από ταξικά χαρακτηριστικά, σε αυτή τη χώρα έχει (λόγω των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που λέγαμε) και φυλετικά. Όσο για το ότι τα πρόσωπα δεν κάνουν τις επαναστάσεις, αδιάβαστο σε πιάνω, αρχηγέ. Άντε συζήτα λίγο περί του υποκειμενικού παράγοντα με κανέναν παλιότερο.

    Εξαποδώ, χύνοντας το αίμα του αντιπάλου σου δε χτίζεις δικαιότερη κοινωνία απαραιτήτως. Μπορεί να γίνει κι έτσι. Όμως υπάρχουν κι άλλοι τρόποι. Δε θυμάμαι ο Τσάβες να κατέσφαξε κανέναν όταν γύρισε τούμπα το πραξικόπημα που είχε στήσει εναντίον του η Ουάσινγκτον.

    Όσο για το ότι «σχεδόν όλοι» εκφράζουν «τη στήριξή τους» στον Μοράλες, ναι, ισχύει–στο φραστικό επίπεδο. Η Μπατσελέτ ωστόσο τα έκανε ρόιδο καλώντας «για να ακουστεί και η άλλη άποψη» κυβερνήτες και μεγαλοτσιφλικάδες όπως ο Μαρίνκοβιτς (μεγάλο κεφάλαιο ο γόνος Ουστάσι και μεγαλοβιομήχανος αυτός) σε σύνοδο με τον Μοράλες με αποτέλεσμα ο βολιβιανός πρόεδρος να ακυρώσει τη συμμετοχή του. Άμα έχεις τέτοιους φίλους. . .

  15. el dimi Says:

    Λυπάμαι αλλά βλέπω μία έκφραση αλληλεγγύης στον αγώνα του Βολιβιανού λαού,με τα χαρακτηριστικά που αυτή πρέπει νάχει,συμπεριλαμβανομένης της καλοπροαίρετης συντροφικής κριτικής,και από την άλλη μία θεοποίηση του Μοράλες,λες και έχει το αλάθητο,η οποία σίγουρα δεν βοηθάει σε κάτι και εμποδίζει την εξαγωγή συμπερασμάτων.Για κάποια συγκεκριμένα πράγματα,ο Αλιέντε αν είχε χρησιμοποιήσει το όπλο νωρίτερα μπορεί να μην είχε καταλήξει έτσι.Το να αναγνωρίζουμε τα λάθη δε σημαίνει ότι αρνούμαστε την προσπάθειά του.Σε περιπτώσεις κορύφωσης της ταξικής πάλης ο δισταγμός μπορεί να δώσει τον απαιτούμενο χρόνο και την πρωτοβουλία των κινήσεων στον αντίπαλο,κάτι που ιστορικά έχει αποδειχθεί τραγικό,ενώ έληξε με τραγικές αιματοχυσίες.Φυσικά και το αντίθετο συνιστά κίνδυνο,δηλαδή η αριστερίστικη βιασύνη.Στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως βλέπουμε μία κυβέρνηση να έχει το λαό με το μέρος και να διστάζει να τον προετοιμάσει για αυτά που έρχονται.Δεν μιλάω για προδιαγεγραμμένη αποτυχία,σε καμία περίπτωση,ούτε λέω ότι η έκβαση έχει ήδη κριθεί.Το ίδιο ισχύει και για τη Βενεζουέλα.

    Σε ό,τι αφορά τη «δαιμονοποίηση και αγιοποίηση του Στάλιν από τον Περισσό»,μόνο σε διάφορα μέσα ενημέρωσης του Λαμπράκη τη συνάντησα.Στα δικά του έντυπα το ΚΚΕ αποκαλεί τέτοιες αναλύσεις σταλινολογία και την καταδικάζει.Ο καθένας βέβαια επιλέγει τις πηγές του.

  16. Ο Λύκος της Στέππας Says:

    el dimi, θεούς δεν έχω, αν αναφέρεσαι στην αφεντομουτσουνάρα μου. Απλώς δεν είμαι της άποψης ότι ο ηγέτης ενός οποιουδήποτε κινήματος πρέπει να’ναι trigger-happy έναντι των αντιπάλων του, όπως μοιάζουν να προτείνουν ορισμένοι σύντροφοι λίγο πιο πάνω. Συμφωνώ με την επιλογή του Μοράλες να μη συγκρουστεί σε αυτή τη φάση. Ίσως να έχει άδικο. Ίσως αλλάξει στάση. Μένει να φανεί.

  17. Ινδιάνοι και Καουμπόηδες. « Διαλείψεις & Παρεμβολές Says:

    […] μαζικές δολοφονίες κι εκτελέσεις δεκάδων ιθαγενών υποστηρικτών της κυβέρνησής του στην επαρχία αυτή, όταν ένα κύμα […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: