Το Πράσινο Ισλάμ

Είναι γνωστό ότι το χρώμα του Ισλάμ είναι το πράσινο. Όμως, το «πράσινο» του τίτλου αφορά το χρώμα της οικολογίας, ουχί της θρησκείας! Για να γίνω πιο σαφής. Η δημοσίευση αυτή μου προέκυψε όταν διάβασα ένα μήνυμα στο ηλ/νικό μου ταχυδρομείο που αφορούσε στη δράση του Κόμματος Εθνικής Αφύπνισης στην Ινδονησία (ΚΕΑ, 10,6% των ψήφων στις τελευταίες εκλογές και τρίτο κόμμα), δράση που για κάποιους το κατατάσσει στο στρατόπεδο της πολιτικής οικολογίας. Ο βετεράνος ηγέτης του, Αμπντουραχμάν Ουαχίντ (Abdurrahman Wahid), δεν διστάζει να τονίζει ότι το κόμμα του είναι πλέον ένα «Πράσινο» κόμμα.
Οι εκπλήξεις συνεχίζονται όταν κάποιος πληροφορηθεί ότι το ΚΕΑ είναι ένα μεγάλο ισλαμικό κόμμα με πλατιά λαϊκή βάση ιδιαίτερα στην περιοχή της Ιάβα, όπου ο λόγος του βρίσκει ισχυρή υποστήριξη στις κοινότητες των φτωχών χωρικών και των εξαθλιωμένων αγροτών. Πολιτικοί παρατηρητές επισημαίνουν ότι αυτή η λίγο πολύ αγροτική ταξική βάση ήταν και ο κύριος λόγος της «οικολογικοποίησης» της πολιτικής ατζέντας του κόμματος, καθώς οι χωρικοί υφίστανται τα πάνδεινα από τις περιβαλλοντικές καταστροφές, τη δήωση των δασών και την καταστροφή των φυσικών πόρων, την έφοδο των μεγάλων αγροτοβιομηχανικών μονάδων που τις κατέχουν πολυεθνικές και ντόπιοι τσιφλικάδες.
Στην πολιτική του ατζέντα το ΚΕΑ, έχει τοποθετήσει ψηλά το ζήτημα της τροποποίησης του Συντάγματος ώστε να αναγνωρίζεται η περιβαλλοντική προστασία ως κύριο μέλημα και καθήκον των κυβερνήσεων (τόσο της ομοσπονδιακής όσο και των διαφόρων πολιτειών). Παράλληλα, το ΚΕΑ απαιτεί τη διακοπή της υλοτομίας των τροπικών δασών για δέκα χρόνια, την αναδιανομή και προστασία της γεωργικής γης, την εφαρμογή πλήρους και αυστηρού περιβαλλοντικού πλαισίου που θα καθορίζει δραστηριότητες από την εξόρυξη πρώτων υλών έως την αλιεία, την απαγόρευση χρήσης της πυρηνικής ενέργειας, κλπ. Ιδιαίτερα στο τελευταίο ζήτημα, το ΚΕΑ βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των αντιδράσεων εναντίον των κυβερνητικών σχεδίων κατασκευής και λειτουργίας εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στην περιοχή Τζεπάρα της Κεντρικής Ιάβα. Μάλιστα, σε μια απροσδόκητη εξέλιξη, ένα συμβούλιο σεβάσμιων ισλαμιστών κληρικών της Ιάβα εξέδωσε «φετφά» με τον οποίο θεωρεί τα πυρηνικά όπλα «αντι-ισλαμικά» και την πυρηνική ενέργεια «απαγορευμένη»! Η κίνηση αυτή οδήγησε και άλλα μικρότερα ισλαμικά κόμματα να αντιδράσουν στη λειτουργία του εργοστασίου κι έτσι φαίνεται να δημιουργείται ένα πρωτόγνωρο μέτωπο περιβαλλοντικών και ισλαμικών οργανώσεων κατά της χρήσης πυρηνικής ενέργειας στην Ινδονησία! Το μέτωπο αυτό έκανε εμφανή την παρουσία του και στην Παγκόσμια Διάσκεψη για το Κλίμα που έγινε στο Μπαλί της Ινδονησίας το 2007, όταν το ΚΕΑ προσκάλεσε παγκόσμιες περιβαλλοντικές οργανώσεις σε κοινές συναντήσεις και κινητοποιήσεις στο περιθώριο της Διάσκεψης.
Παράλληλα με την πολιτική του δράση, το ΚΕΑ αναπτύσσει ένα ευρύ πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στα ισλαμικά θρησκευτικά σχολεία-οικοτροφεία που ελέγχει («πεζάντρεν», «pesantren»), προωθεί την ενεργειακή αυτονομία των οικοτροφείων μέσω προγραμμάτων χρήσης βιοκαυσίμων και ετοιμάζεται να ιδρύσει το πρώτο οικολογικό ισλαμικό οικοτροφείο για την από κοινού μελέτη οικολογίας και Ισλάμ! Να σημειώσουμε εδώ ότι τα «πεζάντρεν» έχουν κατηγορηθεί από τη Δύση σαν φυτώρια του ισλαμικού ριζοσπαστισμού που είχε οδηγήσει στις πολύνεκρες βομβιστικές επιθέσεις εναντίον τουριστών το 2002 στο Μπαλί!!
Όπως δήλωσε ένα νεαρό στέλεχος του κόμματος: «Η φιλοπεριβαλλοντική πολιτική ηθική είναι μέρος μια συλλογικής προσπάθειας εφαρμογής μιας νέας οικολογικής φιλοσοφίας που θα στηρίζεται στη γνώση αλλά ταυτόχρονα θα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πνευματικότητα».
Το οικολογικό πολιτικό Ισλάμ της Ινδονησίας (με μαζικούς πολιτικούς όρους, μάλιστα) είναι σημείο των ευρύτερων διεργασιών στις οποίες έχει εισέλθει ο μουσουλμανικός κόσμος. Δείγμα των πολύπλοκων και συχνά αντιφατικών διαδρομών τις οποίες διατρέχει, μέσα στις οποίες συναντώνται και αποκλίνουν η πολιτική οικολογία του Αμπντουραχμάν Ουαχίντ ή του Αφρικανικού Μουσουλμανικού Περιβαλλοντικού Δικτύου με τους «πυρηνικούς» μουλάδες του Ιράν, ο Ισλαμικός διαφωτισμός του Ταρίκ Ραμαντάν (Tariq Ramadan) με τους αποκεφαλιστές της Αλ Κάιντα, τα μαζικά λαϊκά κινήματα της Χαμάς και της Χεζμπολά με τις οπισθοδρομικές γκρούπες που ονειρεύονται ακόμη το Χαλιφάτο της Βαγδάτης.
Κι εμείς, οι εκτός αυτού του «περίεργου» κόσμου, να στέκουμε ενεοί, τυφλωμένοι συχνά από τις παρωπίδες του νέου οριενταλισμού που τόσο πολύ έχουν προσπαθήσει να μας φορέσουν οι οργανικοί διανοούμενοι της υστερικής, μετά την 11η Σεπτέμβρη, και ανέκαθεν ιμπεριαλιστικής Δύσης, προσπαθώντας να καταλάβουμε τι μας γίνεται…

Advertisements

Ετικέτες: , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: