«…γεμίσαμεν πλήθος πιανοφόρτια και κιθάρες»

«…Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά οπού θα γευόμαστε, θα περικαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο-να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή και τιμιότη. Αυτά λείπουν απ’ όλους εμάς, στρατιωτικούς και πολιτικούς. Τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμεν τίποτας, σε ‘πηρεσίαν να μπούμεν, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν. Αγοράζομεν πρόσοδες, τις τρώμεν όλες. Χρωστούν εις το Ταμείον δεκοχτώ-‘κατομμύρια ο ένας κι’ ο άλλος· ο Μιχαλάκης Γιατρός πεντακόσες-χιλιάδες, ο Τζούχλος τρακόσες, ο Γιωργάκης Νοταράς τρακόσες-πενήντα -όλο τέτοιγοι χρωστούνε αυτά. Ο κεντρικός ταμίας ο Φίτζιος -τρακόσες-πενήντα του λείπουν από το ταμείον· κι’ ακόμα δεν κυτάχτηκαν πόσα θα λείψουν ακόμα. Το-ίδιο ντογάνες κι’ άλλα. Τέτοιοι μπαίνουν εις τα πράματα και τέτοιους συντρόφους βάνουν. Δύσκολο είναι ο τίμιος άνθρωπος να κάνη τα χρέη του πατριωτικώς. Οι αγωνισταί οι περισσότεροι και οι χήρες κι’ αρφανά δυστυχούν. Πολυτέλεια και φαντασία- γεμίσαμεν πλήθος πιανοφόρτια και κιθάρες. Οι δανεισταί μας ζητούν τα χρήματά τους, λεπτό δεν τους δίνομεν από αυτά –κάνουν επέβασιν εις τα πράματά μας. Και ποτές δεν βρίσκομεν ίσιον δρόμον. Πως θα σωθούμεν » εμείς μ’ αυτά και να σκηματιστούμεν εις την κοινωνίαν του κόσμου ως άνθρωποι;» Ο Θεός ας κάμη το έλεός του να μας γλυτώση από τον μεγάλον γκρεμνόν οπού τρέχομεν να τζακιστούμεν.«

Στρατηγού Μακρυγιάννη «Απομνημονεύματα»

Advertisements

Ετικέτες: ,

14 Σχόλια to “«…γεμίσαμεν πλήθος πιανοφόρτια και κιθάρες»”

  1. Vrennus Says:

    Αλήθεια, αυτός ο Μακρυγιάννης τι το σπουδαίο έκανε κι έγινε …στρατηγός; Πόσες μάχες νίκησε; Και πώς βρέθηκε ζάπλουτος με το τέλος της επανάστασης, αυτός, ένα ορφανό παιδί από τη Δωρίδα, ούτε …τραπεζίτης να ήταν. 😈

  2. εξαποδω Says:

    @ Vrennus

    Ζάμπλουτος ήταν σίγουρα πριν την επανάσταση. Μετά την επανάσταση δεν νομίζω. Μάλιστα,
    «Ένα από τα μέγιστα πατριωτικά του προτερήματα, ήταν επίσης ότι όσες φορές του προτάθηκε από τις προσωρινές κυβερνήσεις(κατά τη διάρκεια της επανάστασης )η παραχώρηση περιουσίας(μεγάλης ή μικρής), αυτός τις απαρνιόταν στο όνομα της ελευθερίας της πατρίδας και της ανιδιοτέλειας. Ιδιαίτερη σχέση εμπιστοσύνης και αναγνώρισης είχε χτίσει με τους περισσότερους Αθηναίους και Υδραίους, λόγω αυτής του της ανιδιοτέλειας.» (Wikipedia)

    Όσο για τα στρατιωτικά:
    «Κατά την διάρκεια της επανάστασης είχε σημαντική πολεμική δράση. Αγωνίστηκε με θάρρος, σύνεση και προνοητικότητα σε Πελλοπόνησο και Στερεά Ελλάδα. Τραυματίστηκε πολλές φορές σε μάχες, με αποκορύφωμα τη μάχη της Αθήνας(Ακρόπολη – Περιοχή Ηρώδειου), όπου σε ένα βράδυ τραυματίστηκε τρεις φορές κατά την διάρκεια υπεράσπισης ενός συμπολεμιστή του. Συνήθιζε με τα τεχνάσματα και τις στρατηγικές του ανταρτοπολέμου να εξαπατά τον αντίπαλο.» (Wikipedia)

  3. ουγκ ουγκ! Says:

    @ Vrennus

    Είσαι λάθος. Το αξίωμα του στρατηγου αποδόθηκε στο Μακρυγιαννη επειδή ήταν ένας πανάξιος στρατιωτικός. Βέβαια όπως όλες οι μεγάλες προσωπικότητες του 21 έτσι κι ο Μακρυγιάννης, ενεπλάκει σε διαμάχες και έριδες που δεν του άξιζαν. Μια ματιά στα απομνημονεύματα του θα σε πεισει.
    Έκανε μεγάλους αγώνες για να πληρώνονται οι στρατιώτες του ποτέ δεν παρακρατουσε λάφυρα απο αυτούς, ενώ τις τιμές και τις δόξες του στρατηγού τις απαρνήθηκε περισσότερες απο μια φορά.

  4. Χ. Μόρφος Says:

    «Φτωχαδάκι» ο στρατηγός απ’ το Αβορίτι, είχε όλα τα δίκια μαζί του, όταν έλεγε:

    «Ήταν ο Κιαμίλμπεγης εδώ εις την Πελοπόννησο και οι άλλοι οι Τούρκοι πλουσιώτατοι, έγινε ο Κολοκοτρώνης και οι άλλοι οι συγγενείς και φίλοι πλούσιοι από γες, αργαστήρια, μύλους, σπίτια, σταφίδες και άλλα πλούτη των Τούρκων. Όταν ο Κολοκοτρώνης και οι συντρόφοι του ήρθαν από την Ζάκυθο, δεν είχαν ούτε πιθαμή γης τώρα φαίνεται τι έχουν. Το-ίδιον και εις την Ρούμελη Γκούρας και Μαμούρης, Κριτζώτης, Γριβαίγοι, Στάικος και οι άλλοι, Τζαβελαίγοι και άλλοι πολλοί.»

    Ενώ ο ίδιος «πένης», με κάτι κτήματα κάτω απ’ την Ακρόπολη, κάτι εμπόρια αρχαίων [«αρχαιοκαπηλεία» το λένε σήμερα] κι ενδιαφέρουσες απόψεις, από του βήματος της πρώτης Βουλής του 43-44:

    “Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα”

    Συνηθισμένοι ήρωες…

  5. JohnyQ Says:

    Εντάξει δεν θα κάνω αντιπαράθεση για το αν τα έπαιρνε ο Μαρκυγιάννης ή όχι. Στο κάτω κάτω της γραφής, στρατηγός σε μια αστική επανάσταση ήταν ο άνθρωπος. Μην παρεξηγηθώ το πέρασμα από την φεουδαρχία και τη μοναρχία στο καπιταλισμό είναι βήμα προς τα μπρος.

    Από το απόσπασμα όμως μπορώ να κρίνω το έργο του και όχι τον συγγραφέα.
    και μπράβο στον εξαποδώ που το ανέρτησε γιατί πραγματικά πιάνει την ουσία της διεφθαρμένης εξουσίας που υπάρχει σε αυτό το σύστημ απου έχουμε ακόμη και σήμερα…
    ανάλυση με μεγαλύτερη σημασία γιατί γίνεται από έναν εκπρόσωπο του συστήματος…

  6. frankiethecat Says:

    Η συνέχεια της φυλής είναι πια δεδομένη και επίσης νηστικο αρκούδι δεν χορεύει !! Εξάλλου τι θα κάνουν τα ινστιτούτα αδυνατίσματος ;; και μετα μου λέτε περι ασφαλιστικού και διατήρησης των ταμείων … μια ΕΝΡΟΝ ειναι το μαγαζακι του τρομου με το ονομα ελλας …
    αληθεια γιατι κανενα απο τα μαγαζια με τους συνδικαλες δεν εχει κανει καμμια απεργια διαρκειας για το θεμα της ανεργιας ;;; προφανως διοτι δεν υπαρχουν ανεργοι .. οταν θα κανουν εδω θαμαστε για να συζητησουμε …

    αυτα τα πικρα αγγουρια ειχα να πω , σορρυ αλλα το παραμυθι περι κοινωνικης αλληλεγγυης δεν με αφορα !!!

    Α ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥς ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΕΙΝΑ κλπ κλπ

  7. JohnyQ Says:

    Eδώ θα βρείτε μια αρτιότερη ανάλυση πάνω στην επανάσταση του ’21.

    @frankiethecat: Πραγματικά δύσκολο να καταλάβω τι γράφεις. πάντως για το αν κάποιος έκανε πορείες και διαμαρτυρίες, αν κάποιος μίλησε και φώναξε για τα δικαιώματα των μεταναστών σε παραπέμπω στο site του ΠΑΜΕ (www.pamehellas.gr) και για τις θέσεις του ΚΚΕ δες εδώ

    A ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΗΡΩΕΣ, ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥΣ ΩΘΕΙ ΣΤΑ ΟΡΙΑ

  8. Cacofonix Says:

    Μου φαίνεται ότι κανείς σας δεν έχει διαβάσει τα απομνημονεύματα!
    Μας λέει ο Μακρυγιάννης:

    Μπαίνω την νύχτα μέσα-εις την εκκλησιά του και κλειω την πόρτα κι᾿ αρχινώ τα κλάματα με μεγάλες φωνές και μετάνοιες τ᾿ είναι αυτό οπού ᾿γινε ᾿σ εμέναν, γομάρι είμαι να με δέρνουν;» Και τον περικαλώ να μου δώση άρματα καλά κι᾿ ασημένια και δεκαπέντε πουγγιά χρήματα και εγώ θα του φκιάσω ένα μεγάλο καντήλι ασημένιον.

    Ζήτησα από αυτούς τους προεστούς και εμπόρους ένα δάνειον και με δάνεισαν πεντέξι-χιλιάδες γρόσια είχα και εγώ ως τότε καπετάλι εικοσιτέσσερα γρόσια, τα προστοίχησα εις τους χωργιάτες και έπιασα βρώμη τον χειμώνα, να την λάβω εις τ᾿ αλώνια. Την πιάνω τέσσερα γρόσια το ξάι, την σύναξα εις τ᾿ αλώνια (και ήταν έλλειψη) και την πουλώ δεκαέξι. Πιάνω όλα αυτά τα χρήματα. Την άλλη χρονιά τον χειμώνα τα πιάνω αραποσίτι από έντεκα γρόσια το ξάι το συνάζω εις τ᾿ αλώνια, το πουλώ εις την Άρτα τριάντα-τρία. Ότ᾿ ήταν πανούκλα εις την Άρτα και ήταν έλλειψη το ψωμί. Τότε έφκιασα ντουφέκι ασημένιον, πιστιόλες και άρματα και ένα καντήλι καλό. Και αρματωμένος καλά και συγυρισμένος το πήρα και πήγα εις τον προστάτη μου και ευεργέτη μου κι᾿ αληθινόν φίλον, τον Αϊγιάννη, και σώζεται ως τον σήμερον- έχω και τ᾿ όνομά μου γραμμένο εις το καντήλι.

    Αυτά συνέβησαν πολύ πριν την επανάσταση. Ο Μακρυγιάννης έλαβε μέρος σε πάρα πολλές μάχες, στους Μύλους στο Ναύπλιο, όπου έσωσε την επανάσταση με την παραξενιά του:

    Αφού το δυνάμωσα, σε δυο ημέρες ήρθε ο Χατζημιχάλης με τους ανθρώπους μου, οπού μου πήρε, ήρθε κι᾿ ο Κωσταντήμπεγης Μαυρομιχάλης μ᾿ ολίγους κι᾿ ο Υψηλάντης με τους ανθρώπους του, όλους δεκαπέντε. Εκεί-οπού ᾿φκειανα τις θέσες εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς να με ιδή. Μου λέγει «Τι κάνεις αυτού; Αυτές οι θέσες είναι αδύνατες τι πόλεμον θα κάμετε με τον Μπραϊμη αυτού; -Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσες κ᾿ εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει και θα δείξωμεν την τύχη μας ᾿σ αυτές τις θέσες τις αδύνατες. Κι᾿ αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραϊμη, παρηγοριώμαστε μ᾿ έναν τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν κι᾿ όταν κάνουν αυτείνη την απόφασιν, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδαίνουν. Η θέση οπού είμαστε σήμερα εδώ είναι τοιούτη και θα ιδούμεν την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. -«Τρε-μπιεν», λέγει κι᾿ αναχώρησε ο ναύαρχος.

    στην Αθήνα

    Τότε έρχονται όλοι εις το κονάκι μου και με περικαλούν να έβγω εγώ. Τους λέγω «Εσείς με βλέπετε σε τι άχλιαν κατάστασιν είμαι. Οι πληγές μου τρέχουν και φωνάζω οληνύχτα και ημέρα και η μέση μου μισοτζακισμένη. «Που μπορώ να σταθώ εις άλογον;» Ντράπηκαν, έφυγαν, ότι μ᾿ ήλεπαν κι᾿ αυτείνοι οπού δεν ήμουν σε κατάστασιν. Πέρασαν ολίες ημέρες, ξανάρθαν αυτείνοι κι᾿ όλοι οι Αθηναίοι. Τους λυπήθηκα και το αποφάσισα -να μου δώσουνε πέντε καβαλλαραίους και να βγούνε όλοι να πολεμήσουνε να μας βγάλουν από τα χαρακώματα των Τούρκων.

    Όμως στον πρόλογό του λέει ξεκάθαρα την αλήθεια:

    Όσα έπαθε η πατρίς δια τους νόμους και το καλό αυτεινών και όσα παληκάρια σκοτώθηκαν, δεν τα ᾿παθε η πατρίς εις τον αγώνα των Τούρκων. Κατοικίσαμεν τους κατοίκους μέσα τα σπήλαια και ζούνε με τα θερία και ρημώσαμε τους τόπους και εγίναμε η παραλυσία του κόσμου. Όλα αυτά μου δώσαν αφορμή να μάθω γράμματα εις τα γεράματα, να τα σημειώσω όλα. Ένας από αυτούς ήμουν και εγώ. Ας γράψη άλλος δια ᾿μένα ό,τι γνωρίζη. Εγώ την αλήθεια θα την ειπώ γυμνή. Ότι έχω το μερίδιό μου ᾿σ αυτείνη την πατρίδα θα ζήσω εγώ και τα παιδιά μου. Ότ᾿ ήμουν νέος και στραβογέρασα από αυτά τα δεινά της πατρίδας πέντε πληγές πήρα εις το σώμα μου εις διάφορους αγώνες της πατρίδος και αποκαταστάθηκα μισός άνθρωπος και τον περισσότερον καιρό είμαι εις τα ρούχα αστενής από αυτά. Δοξάζω τον Θεόν οπού δεν μου σήκωσε την ζωή μου και ευκαριστώ και την πατρίδα μου οπού με τίμησε βαθμολογώντας κατά την τάξη, κατά τις περίστασες, ως τον βαθμόν του στρατηγού και ζω ως άνθρωπος μ᾿ εκείνο οπού ευλόγησε ο Θεός χωρίς-να με τύπτη η συνείδησή μου, χωρίς-να γυμνώσω κανέναν ούτε μίαν πιθαμή γης.

    Θα μπορύσε να διδάσκεται ο Μακρυγιάννης στα σχολεία από δημοτικά ως τα πανεπιστήμια. Αλλά τον βγάζουνε τρελλό και θρησκόληπτο, αφού δεν μπορέσαν να του βρούνε άλλο ψεγάδι…

  9. Vrennus Says:

    Παραδόξως(;), τα απομνημονεύματα του στρατηγού «ανακαλύπτονται» (σ’ ένα γκαζοτενεκέ!) όταν κανείς από τους αγωνιστές του ’21 δεν ζούσε για να αποκαλύψει τον βίο και την πολιτεία του Μακρυγιάννη. Βεβαίως, κανένας από τους αγωνιστές του ’21 δεν ήταν άγιος, κάθε άλλο μάλιστα, αλλά η αγιοποίηση του Μακρυγιάννη, που στο κάτω – κάτω δεν ήταν και κανένας σπουδαίος πολέμαρχος, είναι πολύ ύποπτη. Δεν είναι τόσο ότι είχε πολύ μεγάλη περιουσία, ούτε ότι έχει κατηγορηθεί ως ηθικός αυτουργός του φόνου του Καραϊσκάκη (για να του πάρει την αρχιστρατηγία) είναι πάνω απ’ όλα αυτό που έγραψε ο Χρήστος Μόρφος παραπάνω που αποκαλύπτει το ήθος του ανδρός: «Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα». Αν στην αυγή του 21ου αι. το έθνος έχει ανάγκη το Μακρυγιάννη, τότε μάλλον η εθνική συνείδηση πάσχει.

  10. εξαποδω Says:

    Η ουσία της δημοσίευσης ήταν ακριβώς αυτή που τόνισε ο @JohnyQ. Σκοπός μου δεν ήταν να αγιοποιήσω τον Μακρυγιάννη αλλά, μέσα από τα ίδια του τα λόγια, να αναδείξω γεννεσιουργές αιτίες της σημερινής κατάντιας ή συμπεριφορές των αρχουσών ελίτ (και των …μεσοστρωμάτων) απελπιστικά οικείες, για αυτό και τόνισα κάποιες φράσεις.
    Κι επειδή (@cacofonix) έχω διαβάσει τα «Απομνημονεύματά» του, νομίζω ότι πέρα από την εμπάθειά ή συμπάθειά του για συγκεκριμένα πρόσωπα και πράγματα, πέρα από μια πιθανή ματαιοδοξία ή ανακρίβειες (που είναι ούτως ή άλλως δύσκολο να εντοπίσουμε, ελλείψει αντιστοίχων «απομνημονευμάτων» άλλων αγωνιστών, πέραν ελαχίστων εξαιρέσεων) η αξία τους έγκειται αλλού. Στην ανάδειξη των αιτιών της επανάστασης, της όλης επαναστατικής κουλτούρας (με τα καλά και κακά της), των κορυφαίων ενδοεπαναστατικών αντιθέσεων και συγκρούσεων (πολιτικοί εναντίον στρατιωτικών, «φωτιστάδες» εναντίον «λαϊκών», κοτζαμπάσηδες εναντίον οπλαρχηγών και «ξεβράκωτων», ξένες δυνάμεις εναντίον ντόπιων, κλπ, κλπ), όλα εκείνα τα στοιχεία δηλαδή τα απαραίτητα να κατανοήσουμε όχι μόνο τα της επανάστασης αλλά και (κυρίως) τα μετά της επανάστασης, τα οποία οδηγούν μέσα από τη διαλεκτική της ιστορίας μέχρι τα σήμερα.
    Αυτά ενδιαφέρουν, τουλάχιστον εμένα, φίλε @Χρήστο και φίλε @Vrennus και όχι πόσα γρόσια είχε ο Μακρυγιάννης ή από τι μωροφιλοδοξίες διακατεχόταν…
    Η κληρονομιά κριτικής αποδόμησης του Ραφαηλίδη είναι ευφυής και γουστόζικη ενίοτε, δεν γνωρίζω αν πάντοτε μπορεί να διακρίνει, όμως, το μείζον από το ελάσσον.
    Και κάτι ακόμη. Η πρόσφατη (και συνεχιζόμενη) ομοβροντία του αριστεροδεξιού εκσυγχρονιστικού ακαδημαϊκού ιερατείου εναντίον του «Μακρυγιάννη», του Σεφέρη (που τον «επέβαλε»), της γενιάς του ’30 (που τον ανέδειξε), της «λαϊκότητας», κλπ, θα πρέπει να μας προβληματίζει για τις ιδεολογικές τάσεις που υποκρύπτονται πίσω από αυτήν την επιχείρηση αποδόμησης του «μακρυγιαννισμού», απόλυτα συνδεόμενη εξάλλου με την εν εξελίξει επιχείρηση «αποδόμησης» του Ρίτσου, του Σεφέρη, του Ελύτη, του Εγγονόπουλου, του Τσαρούχη, του Θεόφιλου, του …Θεοδωράκη, κλπ.

    @frankiethecat
    Σουρεαλιστικόν; Αν ναι, η σημερινή κατάσταση το σηκώνει…

    @ ουγκ
    Αυτά έχω διαβάσει κι εγώ…

  11. mavro.fws Says:

    Μετά τη νίκη στα Δερβενάκια, οι Έλληνες πέσανε στην αρπαγή και ατομική οικειοποίηση των πλούσιων λαφύρων. (το χει το DNA ε; ). Ο Νικηταράς πρωτεργάτης της επιτυχίας προσπάθησε να τους εμποδίσει λέγοντας: «Αυτά ωρέ δεν είναι δικά σας αλλά της πατρίδας» οι άλλοι έλεγαν σκωπτικά: «τω πτωχώ τω Νικηταρά». Στο τέλος από τα παλικάρια του πείστηκε και πήρε δυο ενθύμια. Ένα σπαθί που αργότερα το πρόσφερε σε έρανο της Πελοποννησιακής Γερουσίας και ένα άλογο κολοβό που το δώρισε στον Τσοπανάκο να το ιππεύει στις μάχες. Αυτός τον ευχαρίστησε με το τετράστιχο:
    Το δώρο σου Νικηταρά
    Είν’ άλογο χωρίς ουρά
    ή μου στέλνεις το κριθάρι
    ή σου στέλνω το τομάρι.

    @ Εξαποδώ, Χρόνια Πολλά
    και καλή Εθνική και Κοινωνική Λευτεριά

  12. frankiethecat Says:

    @ Εξαποδω
    η φραση μου «Α ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ, ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥς ΣΤΑ ΒΑΡΕΑ ΚΑΙ ΑΝΘΥΓΕΙΝΑ κλπ κλπ »
    φυσικα να ληφθει οπως την χαρακτηρισες Εξαποδω …
    ειπα να προσθεσω κατι στα αιτηματα του τιποτε, στα απειρα τιποτε που ακουγονται μερες τωρα .
    Μια χωρα αν δεν φροντισει τα θεμελια της, δηλαδη τους πολιτες της, τοτε δεν ειναι η χωρα που ονειρευτηκαν καποιοι κουζουλοι, σαν τον Νικηταρα που αναφερει το mavro.fws . Μενω σαυτο το σημαντικο, στο οτι καποιοι παιξαν με την φωτια , οι κατοπινες παρενεργειες-εγκληματικες πραξεις μπορουν να εξηγηθουν ευκολα, ηταν απολυτως αναμενομενες διοτι ακομη το πνευμα τους ηταν εμποτισμενο με την νοοτροπια της μικρης κλειστης ομαδας και ολα τα συναφη – μάφιες ειχαν συστησει για να επιζησουν- αλλα μεσα απο αυτη την αντιφατικη σταση υπηρχε και η θεληση για την ελευθερια, η αναμνηση και η ελπιδα για μια αλλη ζωη !!!
    @ JohnyQ
    οι θεσεις του κκε στο θεμα των λαθρα-νομιμων μεταναστων δεν με αφορουν, οσο λαθος ή σωστες ναναι , εχουμε εντελως διαφορετικη αντιληψη οποτε ειναι ατοπο να συζηταμε. Να θυμησω μονο το εξης: στα χρονια μετα το 74 εγινε πολυ μεγαλη συζητηση για την μεταναστευση πουχε λαβει χωρα στα χρονια απο το 50 και μετα , ολοι μα ολοι ειχαν συμφωνησει οτι αυτη η διαδικασια εφθειρε την ιδια την αναπτυξη της χωρας μας , συνεβαλε στην ερημωση της υπιαθρου κλπ. Λες δηλαδη οτι η μεταναστευση προς την ελλαδα να ενισχυει τις χωρες προελευσης των μεταναστων;;; δεν το φανταζομαι να το ισχυριζεσαι … η θεση μου ειναι απλη 5-6% μπορει ναναι το μεγιστο ποσοστο των μεταναστων στην ελλαδα και φυσικα οχι ανισοβαρως απο πλευρας χωρας προελευσης . Μιλαω φυσικα εχοντας γνωση των προβληματων τους , δεν μενω στα Βαρεμενα Προαστεια …
    Τελος, αναμενω γενικες απεργιες φυσικα να δω για την ανεργια και οχι για την συνταξη , μιας και για να υπαρξει συνταξη πρεπει ναχει προηγηθει απασχοληση …
    καληνυχτα μας , πηγε ηδη 4 το πρωι … 😦

  13. εξαποδω Says:

    @ μαύρο φως

    Σου εύχομαι ομοίως, αν και θ’ αργήσουμε ακόμη να τις δούμε…

  14. Yaz Okulu Says:

    does anyone knows if there is any other information about this subject in other languages?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: