Πωλείται η «L’Unità»

Η ιστορική εφημερίδα της Ιταλικής Αριστεράς, η «L’Unità», βρίσκεται ένα βήμα πριν από την πώλησή της στην οικογένεια Αγκελούτσι (Angelucci), ισχυρούς επιχειρηματίες και βιομήχανους, οι οποίοι μεταξύ άλλων ασχολούνται με ιδιωτικές κλινικές και εκδίδουν και μια δεξιά ταμπλόιντ εφημερίδα, τη «Λίμπερο»! Το τίμημα της εξαγοράς ανέρχεται στα 25 εκατομμύρια ευρώ, διόλου ευκαταφρόνητο ποσό για μια εφημερίδα που σήμερα πουλάει 50-60.000 φύλλα.
Η εφημερίδα, λοιπόν, που ίδρυσε ο Αντόνιο Γκράμσι το 1924 ως εφημερίδα των εργατών και των χωρικών, η οποία απετέλεσε το επίσημο όργανο του πανίσχυρου Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος (PCI) κι έφτασε στα τέλη της δεκαετίας του ’70 να πουλάει 300.000 φύλλα, σήμερα είναι έτοιμη να πέσει στα χέρια μιας δράκας δεξιών επιχειρηματιών (πλεονασμός αυτό 🙂 ).
Υποθέτω ότι είναι μια από τις πάμπολλες φάρσες στις οποίες αρέσκεται η Ιστορία…
Χαρακτηριστικά είναι τα λόγια του νυν διευθυντή της εφημερίδας, Αντόνιο Παντελάρο (Antonio Padellaro):
«Ακόμα κι αν εξακολουθεί να υπάρχει μια γενιά παλιών αναγνωστών που θέλουν να διαβάζουν τη L’Unita όπως το κυριακάτικο κήρυγμα στην εκκλησία, αυτό ουσιαστικά αποτελεί παρελθόν, έχει τελειώσει. Δεν μπορείς να κάνεις τους νέους να καταλάβουν τι σήμαινε η πάλη των τάξεων, τι σήμαινε ο κομμουνισμός. Η δική μου γενιά μεγάλωσε με αυτές τις λέξεις στα αυτιά της. Ο γιός μου, όμως, θέλει ένα κόμμα που να επιλύει προβλήματα, όχι κόμματα ιδεολογιών. Αυτά, μόνο καταστροφές έφεραν»!!
Να τον χαίρονται τον διευθυντή οι κύριοι του Δημοκρατικού Κόμματος, του οποίου ο ηγέτης Βάλτερ Βελτρόνι, είχε διατελέσει και ο ίδιος διευθυντής της εφημερίδας στο παρελθόν!

Η όλη κουβέντα μπορεί να είναι λυπηρή για κάποιους, όμως είναι το αποτέλεσμα μιας διαδικασίας στην Ιταλία, όπου η Αριστερά αποτελεί τον «πυρήνα μιας νέας πλειοψηφίας που θα δώσει την εναλλακτική λύση στη διακυβέρνηση» 😈 . Και ο νοών νοείτω…

Περοσσότερες πληροφορίες υπάρχουν σε άρθρο των Financial Times, στο οποίο υπάρχει μικρή ανάλυση και για τον «Ριζοσπάστη», στα πλαίσια  ρεπορτάζ για την κατάσταση των εφημερίδων-οργάνων των παλαιών ΚΚ στην Ευρώπη.

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

7 Σχόλια to “Πωλείται η «L’Unità»”

  1. regimientocinqo Says:

    Κρίμα τί άλλο να πεί κανείς..
    Ποιοι είναι αυτοί που οδήγησαν την εφημερίδα και το Κόμμα του Γκράμσι σ’αυτή την κατάσταση;

  2. εξαποδω Says:

    @ regimientocinqo

    Είπαμε, αυτοί που έκαναν την Ιταλική Αριστερά «πυρήνα μιας νέας πλειοψηφίας που θα δώσει την εναλλακτική λύση στη διακυβέρνηση»!

  3. satanxmachina Says:

    Πάντως από όσα διάβασα τα χειρότερα οι TIMES τα γράφουν για το «Ριζο» μας… χεχεχε… γιατι άραγε? Τον έχουν και πρώτο στην λίστα!!!

  4. faros Says:

    Η Ιταλική «αριστερά» είχε ακόμα από την εποχή του αριστοκράτη (τη καταγωγή) ηγέτη του ΙΚΚ Ενρίκο Μπερλινγκουέρ με τον περήφημο «ιστορικό συμβιβασμό» του και την «γραμμή του ευρωκομμουνισμού» που λάνσαρε με τελικό αποτέλεσμα να συμμετέχει ενεργά στον πόλεμο εναντίον της Γιουγκοσλαβίας!
    Η εφημερίδα «L ‘Unita» χρόνια τώρα παίζει ακριβώς το παιγχνίδι να περάσει στον ιταλικό λαό η γραμμή της συναίνεσης και της υποταγής, άρα να περάσει σε original δεξιά χέρια ήταν το αναμενόμενο και το φυσικό επακόλουθο.

  5. Αριστερό Εξτρέμ Says:

    Καλά, ποιός ρουφιάνος έδωσε στους Τάιμς ότι το χάνι της θεια- Χρήσταινας (restaurants hotels) ανήκει στο ΚΚΕ;
    Για πόσο μλκες μας περνάνε τα αμερικανάκια να τυπώνουμε «Ρίζους» και το μεγαλύτερο μέρος να επιστρέφεται; Μπρούκληδες είμαστε;

    Για την Unita ήταν αναμενόμενο, από τη στιγμή που ο γιος του κ. Padellaro θέλει λύσεις και όχι ιδεολογίες. Λύση στο πρόβλημα του να πειστεί ο εργάτης να παραχωρεί και να παραχωρεί μέχρι ο υιός Padellaro να έχει δικαιώματα ζωής και θανάτου στους «εργαζόμενούς» του.

  6. ritsmas Says:

    καπως ετσι σβηνει το παρελθόν με σκληρό τρόπο και πολλές φορές άδικο. Μη εφημεριδα μπορεί να ζήσει και ως ιστορικό ντοκουμέντο , απλώς για να θυμίζει…αλλα αυτό προϋποθετει σκεψη , φαντασία και αποφασιστικότητα
    ριτς

  7. εξαποδω Says:

    @ santaxmachina

    Διακρίνω χαιρεκακία ή μου φάνηκε; 🙂

    @ faros

    Αληθώς! Στην πολιτική δεν υπάρχουν παρθενογεννέσεις. Υπάρχει μια συγκεκριμένη διαλεκτική πορεία, αν θες…

    @αριστερό εξτρεμ

    Ο ορισμός για το «testaurants hotels» είναι όλα τα λεφτά 🙂

    @ ritsmas

    Κι εγώ πιστεύω ότι αν κάτι δεν μπορεί να ζήσει είναι καλύτερο να πεθαίνει και να υφίσταται μετά μόνο μέσα στους μηχανισμούς διατήρησης της ιστορικής μνήμης των ανθρώπων. Το χειρότερο είναι να επιζεί ευτελισμένο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: