Οι «Μακεδονομάχοι» του εθνικισμού και οι «ξωμάχοι» του κοσμοπολιτισμού

Η οριακή, για τα ελληνικά συμφέροντα, κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η υπόθεση της ονομασίας της ΠΓΔΜ, ενισχύει τις δυνάμεις που εγγράφουν την πολιτική τους επιβίωση στο μανιχαϊκό δίπολο «εθνικισμού»-«αντεθνικισμού». Όπως είχα γράψει και παλαιότερα, η είσοδος του ΛΑΟΣ στη Βουλή θα έτεινε να καταστήσει τέτοιου τύπου δίπολα κυρίαρχα σε σημαντικά ζητήματα της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, νεκρώνοντας τις δυνατότητες εναλλακτικής ή συνθετικής ανάγνωσης των γεγονότων.
Έτσι, στο «Μακεδονικό», η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του ΛΑΟΣ ήταν το σάλπισμα για μια συνολική αντεπίθεση-παρέμβαση του ακροδεξιού πολιτικού φάσματος με μια ξεκάθαρη στόχευση. Την πλαστογράφηση της Ιστορίας και την ανάδειξη των ιδεολογικών (και φυσικών) απογόνων του ταγματασφαλισμού και του δωσιλογισμού ως μοναδικής «πατριωτικής» δύναμης. Με αφορμή το «Μακεδονικό», η κατηγορία του «εαμοβουλγαρισμού» ανασύρεται από τα ντουλάπια και αποδίδεται σε όλους όσους δεν βλέπουν σ’ αυτήν την υπόθεση «αιμοσταγείς σλαύους», από το ΚΚΕ μέχρι τον …Μέρτζο (επειδή τόλμησε να μιλήσει για σύνθετη ονομασία)! Η εμφυλιοπολεμικού τύπου ρεβάνς του ταγματασφαλισμού επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στην ιστορία της Εθνικής Αντίστασης και σε εκείνες τις περιόδους όπου «η Αριστερά στην Ελλάδα κατήγαγε νίκες μόνο όταν πέτυχε τη συγκρουσιακή ιδιοποίηση της έννοιας ‘έθνος’ » (Δ. Παπανικολόπουλος, εφ. «Αυγή»). Και αυτό είναι απολύτως λογικό από μέρους τους, καθώς μόνο με την αλλοίωση και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας μπορούν άνετα να διεκδικήσουν το μονοπώλιο του «πατριωτισμού», το τόσο απαραίτητο για να ανασυρθούν οριστικά από τα λαγούμια της ιστορίας, στα οποία βρέθηκαν τις τελευταίες δεκαετίες.
Εξάλλου ο πολιτικός τους χώρος το έχει ξανακάνει στο παρελθόν. Τότε, που οι ταγματασφαλίτες και δωσίλογοι συνεργάτες των Γερμανών, έστειλαν μετά το ’44 τους πραγματικούς αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης στα ξερονήσια και τα εκτελεστικά αποσπάσματα, απονέμοντας εν συνεχεία στον εαυτό τους τον τίτλο (και τις συντάξεις, φυσικά) του αντιστασιακού!! Και μέσα σ’ όλα αυτά ξεχωρίζει η θλιβερή φιγούρα του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, Άνθιμου, ο οποίος με τις δηλώσεις του έχει αναγάγει σε πρωταθλητισμό τη διαδικασία αυτό-προβοκαρίσματος της Εκκλησίας…
(Να τονίσω, βέβαια, για αποφυγή παρεξηγήσεων το αυτονόητο, ότι όποιοι είναι κατά του συμβιβασμού με την ΠΓΔΜ δεν είναι ταυτόχρονα και ακροδεξιοί!)

Και απέναντι στην ασύστολη καπηλεία του ζητήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ από το ΛΑΟΣ και την ακροδεξιά, εμφανίζεται μια συγκεκριμένου τύπου αριστερά, η οποία κινείται με το …βαθιά πολιτικό σκεπτικό: «Τι λέει ο Καρατζαφέρης και ο Άνθιμος; Εμείς θα λέμε τα αντίθετα»! Το «όνομα είναι η ψυχή μας» λένε αυτοί, «δεν μας ενδιαφέρει το όνομα» ή ακόμα και «αναγνώριση της γειτονικής χώρας με τη συνταγματική της ονομασία», θα λέμε εμείς!
Ο πριμοδοτούμενος εθνικισμός των Σλαβομακεδόνων, ο επιθετικός αλυτρωτισμός τους (ο οποίος σε δεδομένες γεωπολιτικές αναταράξεις στα Βαλκάνια δύναται να καταστεί απειλητικός, ειδικά αν τον χρησιμοποιήσουν τρίτες δυνάμεις), το ξεκάθαρο πατρονάρισμα της ΠΓΔΜ από τις ΗΠΑ, οι ευρύτεροι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων για την περιοχή, η δράση του Σόρος και των ΜΚΟ του ως μέγα εθνικού ευεργέτη και «προστάτη» των Σκοπίων, η δικαιολογημένη -βασισμένη στην πρόσφατη ιστορική μνήμη (βρίσκονται ακόμη εν ζωή άνθρωποι που γνώρισαν στο πετσί τους την αιματηρή Βουλγάρικη Κατοχή, 1941-44)- ανησυχία του πληθυσμού στη Βόρεια Ελλάδα, τα υπαρκτά λάθη των προπολεμικών ηγεσιών της Αριστεράς, όλα αυτά απαξιώνονται ή χλευάζονται από αυτήν την (δήθεν διεθνιστική, κατ’ ουσίαν κοσμοπολίτικη και συμπλεγματική) αριστερά.
Έτσι, ο κ. Αλαβάνος αφού αρχικά περιγέλασε όσους ασχολούνται με αυτό το «ήσσονος σημασίας» ζήτημα (με το οποίο, παρεμπιπτόντως, ασχολείται όλη η υπόλοιπη -πλην ΣΥΝ- «καθυστερημένη και επαρχιώτικη» κοινωνία!), κάνοντας την καθιερωμένη του «κωλοτούμπα», έσπευσε να επισκεφτεί τη σλαβομακεδονική ηγεσία στα Σκόπια, για να επιστρέψει με ευφυολογήματα για την εκεί ελληνική επιχειρηματική δραστηριότητα! Ενώ οι «Ιοί» της Ελευθεροτυπίας ανοικτά προτείνουν στους πολιτικούς να ακολουθήσουν το παράδειγμα των Ελλήνων επιχειρηματιών, οι οποίοι επενδύουν στην ΠΓΔΜ χωρίς να σκοτίζονται ή να εμποδίζονται από την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», επισημαίνοντας παράλληλα ότι το μόνο υπαρκτό ζήτημα σε σχέση με την ονομασία που πρέπει να επιλυθεί, είναι η χρήση της λέξης «Μακεδονία» ως εμπορικού σήματος!! Τώρα, τι σόι αντι-νεοφιλελεύθερη αριστερά είναι αυτή, που προτείνει να καθορίζουν οι επιχειρηματίες την εξωτερική πολιτική μιας χώρας, αποτελεί ένα από τα νέα ερευνητικά ερωτήματα της πολιτικής επιστήμης…
Και φυσικά η γνωστή, κουραστική υποκρισία. Από τη μία, απαίτηση (απολύτως σωστή) για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το νέο Ευρωσύνταγμα και από την άλλη, απόρριψη δημοψηφίσματος για τη στάση που πρέπει να κρατήσει η χώρα απέναντι στην ονομασία της ΠΓΔΜ. Στη μία περίπτωση ο λαός μας κρίνεται επαρκής να αποφασίσει για το μέλλον της Ενωμένης Ευρώπης, ενώ στην άλλη θεωρείται επικίνδυνα καθυστερημένος ώστε να αποφασίζει για το μέλλον των Βαλκανίων! Περίεργος λαός…
Ευτυχώς, όμως, πληθαίνουν οι φωνές από αριστερούς ανθρώπους, που καταγγέλουν τον υποκριτικό σνομπισμό αυτής της συγκεκριμένης αριστερής ελίτ…

(συνεχίζεται…)

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

12 Σχόλια to “Οι «Μακεδονομάχοι» του εθνικισμού και οι «ξωμάχοι» του κοσμοπολιτισμού”

  1. regimientocinqo Says:

    Καλημέρα.
    Εκείνο που πρέπει νομίζω να απαντήσει κανείς είναι ποιο είναι ακριβώς το διακύβευμα στην τρέχουσα συγκυρία με δεδομένο ότι η ονομασία της πΓΔΜ τροφοδοτεί κάποια ένταση στην περιοχή. Κι επίσης ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις, δέσμιες της -ενιαίας – πολιτικής τους από το Δεκέμβρη του ’91 και δώθε, στριμώχνονται ανάμεσα στην κοινή λογική και τον εθνικισμό που εξέθρεψαν για να συμμορφωθούν με τα ιμπεριαλιστικά σενάρια και τους σχεδιασμούς που εξελίσσονται.
    Πρέπει νομίζω, να σταθεί λίγο κανείς στο ’92: όταν ξεκίνησε η διαδικασία διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας -όχι τόσο ως χώρας «σοσιαλιστικής», αλλά ως χώρας περιφερειακής υπερδύναμης που θα μπορούσε να αποτελέσει εμπόδιο σε εξελίξεις που ενδιέφεραν το κεφάλαιο στην περιοχή. «Εμπόδιο» λόγω αντίρροπων και όχι ταξικά ανταγωνιστικών επιδιώξεων.
    Τότε το ζητούμενο ήταν η πάση θυσία διάλυση της Γιουγκοσλαβίας:εξ ου και η υποστήριξη με όλα τα μέσα – διπλωματικά, πολιτικά, οικονομικά και στρατιωτικά – των «ανεξαρτητοποιήσεων» της Σλοβενίας, Κροατίας, Βοσνίας και Μακεδονίας. Αυτή ήταν η γραμμή ΕΟΚ -ΝΑΤΟ. Αυτή ήταν και η γραμμή της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
    Η Μακεδονία δεν θα μπορούσε να μην ακολουθήσει αυτή την ταχτική, με δεδομένο ότι και η δική της ηγεσία δελεάστηκε – με τον ίδιο τρόπο που δελεάστηκαν οι υπόλοιποι -από τη «Δύση» (τον ιμπεριαλισμό). Το αρχικά περίεργο είναι γιατί οι ελληνικές πολιτικές δυνάμεις που στήριξαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας επέλεξαν την ένταση μέσω του ονόματος, την οποία καλλιέργησαν με κάθε μέσο μέχρι και το μίσος, τον εθνικισμό ως κρατική πολιτική, τον αντικομμουνισμό («ξεθάφτηκαν» αναλύσεις της 3ης Διεθνούς από τη δεκαετία του ’20, εμφυλιοπολεμικές θεωρίες περί «πανσλαβισμού» και ενσωμάτωσής του στο κομμουνιστικό κίνημα κ.α.)
    Η ένταση επιλέχτηκε για να συντηρείται ένα ακόμα σενάριο πολεμικής εμπλοκής στην περιοχή. Ίσως από τα λιγότερο πιθανά να βγουν στη ζωή, πάντως σημαντικό για να πιέζεται η ηγεσία της Μακεδονίας, και σε συνδυασμό με την πορεία που πήραν κατόπιν τα πράγματα στην Αλβανία.
    Τότε ο ΣΥΝ, είχε ολόπλευρά πάρει το μέρος της έντασης. Ποιός θα ξεχάσει το «πλην Λακεδαιμονίων» του Κύρκου; Τα τότε πρωτοσέλιδα της «Αυγής»;
    Σήμερα η κατάσταση δένεται περισσότερο με τα σενάρια για τις διαδρομές των πετρελαϊκών αγωγών, και συνακόλουθα με τ’αντίστοιχα για Μεγάλη Αλβανία. Η σύνθετη ονομασία ( και η εξάλειψη από την πλευρά της γείτονος φαίνεται η πιο λογική δίοδος για όποιον δεν επιθυμεί εντάσεις. Οτιδήποτε άλλο στα άκρα πυροδοτεί την ένταση: τόσο η ακροδεξιά λογική όσο και η κοσμοπολίτικη. Γιατί βάζουν μπροστά το συναίσθημα, ανασταίνουν άκαιρες κουβέντες – για πανσλαβισμούς, εαμοβούλγαρους κλπ. – κρύβουν το πραγματικό έδαφος της κρίσης, που είναι οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί, κι αφήνουν τη κυβέρνηση με την ησυχία της να κάνει την πολιτική της. δηλαδή να κάνει ό,τι της πουν.
    Επομένως, η ιδεολογική επένδυση του συμβιβασμού με τη στρατηγική του κεφαλαίου είναι το επουσιώδες. Η ρήξη με τον ιμπεριαλισμό είναι το ζητούμενο.
    (συγγνώμη για το σεντόνι αλλά το θέμα ήταν..προκλητικό!)

    http://regimientocinqo.wordpress.com

  2. j95 Says:

    Να τονίσω, βέβαια, για αποφυγή παρεξηγήσεων το αυτονόητο, ότι όποιοι είναι κατά του συμβιβασμού με την ΠΓΔΜ δεν είναι ταυτόχρονα και ακροδεξιοί!

    Ναι ναι, και όποιοι μισούν τους Εβραίους δεν είναι ταυτόχρονα και αντισημίτες… Εξάλλου το λένε και οι ίδιοι «είμαστε αντισιωνιστές».

    Προσωπικά θεωρώ το Μακεδονικό σαν Το απόστημα ακροδεξιού παλιμπαιδισμού στην ελληνική κοινωνία.

  3. regimientocinqo Says:

    Κάτι ξέχασα:
    «( και η εξάλειψη από την πλευρά της γείτονος » 11 -12 σειρές πριν από το τελος,
    (και η εξάλειψη από την πλευρά της γείτονος των συνταγματικών αλυτρωτικών αναφορών)

  4. εξαποδω Says:

    @regimientocinqo

    Καλημέρα και καλή χρονιά!

    Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι το διακύβευμα των ημερών είναι να ανατραπούν τα σχέδια της Νέας Τάξης για ανατίναξη των Βαλκανίων (ή μακροχρόνιας ομηρίας τους, με την απειλή της ανατίναξης). Άρα, σε μια τέτοια προοπτική συμφέρον του ελληνικού λαού και των υπολοίπων λαών της Βαλκανικής, είναι η αποδοχή μιας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό που θα αποκλείει αλυτρωτικές βλέψεις (π.χ. «Άνω Μακεδονία») και η στήριξη του κρατιδίου ώστε να μην γίνει βορά του πλήρως αμερικανοκινούμενου αλβανικού εθνικισμού (Ή του, ταχέως αναπτυσσόμενου, φιλοαμερικανικού βουλγάρικου. Πάνω από 50.000 πολίτες των Σκοπίων έχουν ήδη πάρει Βουλγάρικα διαβατήρια, μεταξύ αυτών και ο πρ. πρωθυπουργός του εθνικιστικού VMRO, Γκεοργκιέφσκυ!!) Εδώ, βέβαια, τίθενται κάποια ερωτήματα. Τι γίνεται αν κάτω από την αμερικάνικη προστασία, η ηγεσία της ΠΓΔΜ αρνηθεί οποιονδήποτε συμβιβασμό; Εμείς κάνουμε γαργάρα την ιστορία (παίξαμε και χάσαμε) ή απλώς κατηγορούμε τους «κακούργους» Αμερικάνους και τελειώσαμε; Δεν νομίζω ότι μια τέτοια, κατ’ ουσίαν απολίτικη, στάση θα εκτιμηθεί δεόντως από τον ελληνικό λαό, ο οποίος πραγματικά ανησυχεί.

    Η επίκληση των θεωριών του «εαμοβουλγαρισμού» και του «αντικομμουνισμού», όπως λές, γίνεται από πολλούς για να καλυφθεί το αναμφισβήτητο γεργονός, ότι οι πρώτες μετεμφυλιακές ελληνικές κυβερνήσεις, όταν ο Τίτο δημιουργούσε τη «Δημοκρατία της Μακεδονίας», αρχές του ’50, δεν έβγαλαν άχνα ύστερα από αμερικανική υπόδειξη, για να μην βλαφτεί ο τότε «σύμμαχος» της Δύσης, Τίτο, στον «ιερό αγώνα» εναντίον της ΕΣΣΔ του Στάλιν. Ουσιαστικά, σήμερα, τα αποτελέσματα αυτής της απραξίας βιώνουμε και όχι των αφελειών του …Πουλιόπουλου!

    Τέλος, επέτρεψε μου δυό επιφυλάξεις σε όσα έγραψες. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, πράγματι σύρθηκε επισήμως στην αποδοχή των τετελεσμένων στα Βαλκάνια, παράλληλα όμως και υπογείως, κρατούσε μια ακραία φιλοσερβική στάση (ενδεχομένως όχι για πολιτικούς λόγους, αλλά για μαφιόζικους). Γνωρίζεις ότι πολλοί θεωρούν την τότε πτώση της σαν αποτέλεσμα και αυτής της στάσης.
    Επίσης, η πάνδημη αντίδραση τότε του ελληνικού λαού, οφειλόταν λιγότερο στον κρατικά προωθούμενο εθνικισμό (όχι ότι δεν υπήρξε) και περισσότερο στο σοκ που υπέστην ο λαός μας, όταν μετά από δεκαετίες ακραίας φιλοδυτικής προπαγάνδας και με αφορμή τη σφαγή στη Γιουγκοσλαβία και το όνομα της Μακεδονίας, διαπίστωσε ότι τα πόδια του δεν βρέχονταν από τον …Σηκουάνα, όπως του έταζαν οι ταγοί, αλλά από τον …Αξιό ή Βάρνταρ, αν προτιμάς 🙂

  5. el dimi Says:

    Καλημέρα και από μένα.
    Θεωρώ αναμφισβήτητο γεγονός την από δεκαετίες επικράτηση του κοσμοπολιτισμού ως γραμμή των μονοπωλίων και πολυεθνικών.Ωστόσο τους χρειάζεται και ένας εθνικισμός έτοιμος προς χρήση.Όχι για αύριο,αλλά και σήμερα.Για τον εγκλωβισμό της διογκούμενης δυσαρέσκειας και εκτόνωσή της με άσφαιρα ή και επιζήμια συνθήματα κ.α.Αυτό το ρόλο παίζουν οι απόγονοι του μεγάλου Αλεξανδρου περιμένοντας το μαρμαρωμένο βασιλιά παρέα με τον Καρατζαφέρη.Αν σε κάποια στιγμή αλλάξουν τα συμφέροντα και-κατά συνέπεια η γραμμή-της οικονομικής ολιγαρχίας,νομίζω όμως πως θαπρεπε να χουμε ξεκάθαρο ότι και τα κόμματα εξουσίας θα ακολουθήσουν πρόθυμα όπως πάντα όταν τα καλεί το (ταξικό τους) καθήκον.Ο ακροδεξιοί είναι οι θεωρητικοί του δωσιλογισμού ,αλλά οι απόγονοι του Καραμανλή και οι παππούδες του Γιωργάκη τον έφτασαν στο απόγειο της δόξας του.Ένα είναι σίγουρο.Όσο πιο βαθιά χωνόμαστε στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια,τόσο ρίχνουμε λάδι στην ιδιαίτερα κοντινή φωτιά.Και η λύση δεν έιναι η τηλεοπτική συνοδεία που προσφέρει ο Συν στο ΛΑ.Ο.Σ. μεγαλοφώνως.Ο λόγος του μου θυμίζει ταυτόχρονα φοιτητή κολλημένο με το Εrasmus και καπιταλιστή που κλείνει το εργόστασιο αναζητώντας φθηνότερο εργατικό δυναμικό στη γείτονα.Το νου μας στο ασφαλιστικό.

  6. manitaritoubounou Says:

    Το νου μας στο ασφαλιστικο (κίνυνοι από Το ΛΑΟΣ, εθνικισμός και ρατσισμός ενάντια στος ανσφαλιστους μετανάστες).

    Το νού μας στο εκπαιδευτικό (κίνδυνοι από τη δεξια πτέρυγα του ΣΥΝ για προπαρασκευαστικό έτος -κοσμοπολίτικα).

    Το νου μας στο εκκλησιαστικό )κίνδυνοι από τους φιλοπαπικούς ιεράρχες).

    Το νου μας στο γεωπολτικό (κίνδυνοι από τους μεταπράτες).

    Το νουμας, τη καρδια μας, το σώμα μας.

    ΥΓ Στις 9 Γενάρη το βραδυ – ΔΕΝ ξεχνάμε: Συγκέντρωση -Πορεία!!!

  7. εξαποδω Says:

    @el dimi

    Η σημερινή ανάπτυξη του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού επιβάλλει την ύπαρξη μιας υπερεθνικής ελίτ (με βάση της στους ισχυρούς πόλους του πλανήτη) και διάσπαρτων προθύμων παραρτημάτων της στις διάφορες χώρες της πάλαι πότε «ημιπεριφέρειας και περιφέρειας». Αυτό είναι το κεντρικό της περιόδου. Συμφωνώ ότι ο εθνικισμός είναι ένα χαρτί που παίζεται ή αποσύρεται, αυτό, όμως, δεν αναιρεί την παραπάνω διαπίστωση και δεν πρέπει να μας κάνει να χάνουμε το δάσος.

    @ j95

    Δηλαδή, αν δηλώσω ότι μισώ το ναζισμό σημαίνει ότι μισώ και τους Γερμανούς;

    @μανιτάρι

    Για το εκκλησιαστικό περιμένουμε εκτενή ανάλυση και όχι νύξεις 🙂

  8. regimientocinqo Says:

    Καλησπέρα (αυτή τη φορά!)
    Νομίζω συμφωνούμε γενικά. Είναι όντως σοβαρό το ζήτημα για λόγους ουσίας. Κάποια πρόσθετα σχόλια μόνο σε όσα λες:
    «Τι γίνεται αν κάτω από την αμερικάνικη προστασία, η ηγεσία της ΠΓΔΜ αρνηθεί οποιονδήποτε συμβιβασμό; Εμείς κάνουμε γαργάρα την ιστορία (παίξαμε και χάσαμε) ή απλώς κατηγορούμε τους “κακούργους” Αμερικάνους και τελειώσαμε;»
    Κι αυτό είναι πιθανό να γίνει. Και ίσως εξυπηρετήσει καλύτερα τη βιωσιμότητα αυτού του κράτους ένα όνομα σκέτο – να μη γίνονται παραπομπές σε Σλάβους και τέτοια για να μην αγριεύουν κι οι Αλβανοί (οι οποίοι είναι το «κράτος των Αμερικάνων» στην περιοχή. Μόνο που εν τοιαύτη περιπτώσει θα είναι εκτεθειμένες οι ελληνικές κυβερνήσεις που «μάχονται» τελικά περί όνου σκιάς τόσα χρόνια.
    Στο τί πρέπει να «κάνουμε»; Δεν νομίζω ότι είναι σωστό σαν «λαός» να ταυτιζόμαστε με την κυβέρνηση. Οι κυβερνήσεις ας απολογηθούν. Εγώ πάλι πιστεύω ότι η ειρήνη στα βαλκάνια, και τον κόσμο, από τον ιμπεριαλισμό υπονομεύεται και εναντίον του θα επιβληθεί. Και πάνω σ’αυτό κρίθηκαν και κρίνονται αρνητικά και οι δεξιές και οι «σοσιαλιστικές» κυβερνήσεις.

    Και, ναι. συμφωνώ κι εγώ το νου μας στο ασφαλιστικό!

  9. underinformation Says:

    Το σκοπιανό ζήτημα δεν θα κλείσει ακόμα. Πρέπει να υπάρχει για να εκβιάζεται η Ελλάδα κάθε φορά που χρειάζεται-όπως στην περίπτωση Κοσόβου.

  10. el dimi Says:

    εξαποδω

    Συμφωνώ στα περισσότερα.Για την ακρίβεια,δαφωνώ με τον όρο παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός,αν υποτίθεται ότι σημαίνει κάτι δομικά καινούριο,πέρα από αλλαγή συγχετισμών σε παγκόσμιο επίπεδο.Με άλλα λόγια,ο καπιταλισμός επικράτησε εκ νέου παγκόσμια ύστερα από την πτώση(ανατροπή κατά τη γνώμη μου) των σοσιαλιστικων καθεστώτων.Δεν άλλαξε κάτι από τα χαρακτηριτικά συμπυκνώνονται στον «ιμπεριαλισμό» του Λένιν.Σίγουρα μπορεί να εκδηλώνει πολύ πιο ανοιχτά την επιθετικότητά του,αλλά έτερον εκάτερον.Όπως και πριν ενυπάρχουν ταυτόχρονα η τάση της ενοποίησης και εκείνη της όξυνσης.Όπως και πριν κυριαρχεί μία από τις δύο.Τη δεδομένη στιγμή η ενοποίηση,όμως αυτό όχι μόνο δεν καταργεί τη δεύτερη,αλλά ούτε καν την εμποδίζει να ενισχύει τη θέση της.Ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστών για το ξαναμοίρασμα του κόσμου συνεχίζεται με συμμαχίες και συγκρούσεις(εντός και εκτός των «συμμάχων»).Σόρρυ για την καθυστέρηση.

  11. Sotos Says:

    Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

    Η Μακεδονια ηταν Ελληνικο βασιλειο και τα ευρηματα της Αρχαιολογιας το αποδεικνυουν ΚΑΘΑΡΟΤΑΤΑ

    Παραχαραξη της ιστοριας κανουν οι συγκεκριμενοι Σλαβοι της ΠΓΔΜ και κατι τσιρακια τους ανιστορητοι Αριστεριστες και ανθελληνες εθνοπροδοτες

    Ατομα δηλαδη δεν εχουν ανοιξει βιβλιο αρχαιας ιστοριας ποτε στην ζωη τους και πολεμουνε τον ιδιο τους τον εαυτο…

    Οι Σοβιετικοι Ενωση πεθανε αλλα καποιοι ειστε αξιοι συνεχιστες της
    Τι να σας πω…προδοτες

    Προσκυνηστε εσεις τις ξενες αριστερες ιδεολογιες σας αλλα εμεις δεν προκειται να τις χαψουμε

  12. regimientocinqo Says:

    Ναι ρε Σωτο,
    και το μεσημέρι έχει εκπομπή η Λαμπίρη επίσης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: