Η αποχώρηση Αλαβάνου

Η αναμενόμενη και τελικά ανακοινωθείσα στη χτεσινή συνάντηση της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΝ, αποχώρηση Αλαβάνου από την ηγεσία του ΣΥΝ, είναι γεγονός. Αν και είναι ίσως ακόμη πρόωρο να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα, δύο εκδοχές φαίνονται κυρίαρχες γι’ αυτήν την απόφαση.
Πρώτον, αποχώρηση για πραγματικά προσωπικούς λόγους. Λόγους, δηλαδή, εντελώς ανεξάρτητους από την πολιτική. Σε αυτήν την περίπτωση είναι βαθιά ανθρώπινο και θεμιτό ένας πολιτικός ηγέτης να θέλει να μειώσει τον όγκο των καθηκόντων του ή ακόμα και να αποτραβηχτεί από την πρώτη γραμμή του πολιτικού αγώνα και κάθε ανάλυση περιττεύει.

Δεύτερον, αποχώρηση για πολιτικούς λόγους (ακόμη και αν καλύπτονται ως «προσωπικοί»). Εδώ το πράγμα σηκώνει κουβέντα.
Αν κι εφ’ όσον συντρέχει αυτή η εκδοχή, τότε κατά την εκτίμησή μου ο Αλαβάνος επιχειρεί μια κίνηση ματ για τον πολιτικό του χώρο! Γνώριζε από παλιά και βίωσε προφανώς, ως αρχηγός, στο πετσί του την πραγματικότητα του ΣΥΝ. Ενός κόμματος τάσεων -με συχνά εκ διαμέτρου αντίθετες στοχεύσεις και απόψεις-, οι οποίες παραμένουν χαλαρά ενωμένες μεταξύ τους μόνο και μόνο για λόγους εκλογικής επιβίωσης και των …ωφελημάτων αυτής. Σαν συνέπεια αυτής της κατάστασης και των μεσοαστικών κοινωνικών χαρακτηριστικών της οργανωμένης του βάσης, μια συγκεκριμένη κομματική γραφειοκρατία (υπερτασική) έχει αναπτυχθεί ως απαραίτητος όρος για τη διαχείριση του «πολύπλοκου» εσωκομματικού περιβάλλοντος. Είναι φανερό, χρόνια τώρα, ότι με αυτήν την κατάσταση, το συγκεκριμένο κόμμα δεν μπορεί να ξεπεράσει τα εκλογικά όρια του 3%. Δεν έχει την απαραίτητη «ευελιξία» ώστε να προσαρμόζεται στις πολιτικές ευκαιρίες που δημιουργούνται από την κρίση του δικομματικού πολιτικού συστήματος της μεταπολίτευσης, καθώς η διατήρηση της εσωκομματικής ισορροπίας είναι το μείζον ζήτημα. Δεν είναι τυχαία η πρόσφατη εκλογική επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία εν πολλοίς συνίσταται στο γεγονός ότι δημιουργήθηκε μια δυναμική από πρόσωπα και οργανώσεις έξω από τον ΣΥΝ, ενώ παράλληλα ο Αλαβάνος και η συν αυτώ ομάδα ακολούθησε μια πολιτική καιροσκοπική και λαϊκίστικη μεν, απελευθερωμένη δε από τα «καθώς πρέπει» των εσωκομματικών ισορροπιών. Έτσι, κατόρθωσε να εκμεταλλευτεί και την καταφανή πολιτική αδυναμία του Γιωργάκη και να «καπελώσει» τη ριζοσπαστική κοινωνική διαμαρτυρία, πετυχαίνοντας αμφίπλευρη εισροή ψήφων, τόσο από το ΠΑΣΟΚ όσο και από τον αριστερισμό, τους ανένταχτους και τα «Εξάρχεια».
Αν οι λόγοι της αποχώρησης είναι πολιτικοί, τότε ο Αλαβάνος πετάει το γάντι στην κομματική γραφειοκρατία. Παραιτούμενος από τον ΣΥΝ και ασχολούμενος αποκλειστικά με το ΣΥΡΙΖΑ, σπάει τα δεσμά που υποχρεώνουν τον εκάστοτε Πρόεδρο να συμβιβάζεται με την χρόνια «άρρωστη» εσωκομματική κατάσταση, εγκαταλείποντας ουσιαστικά ένα κόμμα ισορροπιών και μεταφερόμενος σ’ ένα πετυχημένο πολιτικό εγχείρημα (ΣΥΡΙΖΑ) με ανοιχτή πολιτική δυναμική. Δημιουργεί, έτσι, το απαραίτητο σκηνικό για την μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο πολιτικό οργανισμό (πράγμα που επιθυμούν και οι ανένταχτοι υποστηρικτές του σχήματος αλλά και η πλειοψηφία των πολιτικών οργανώσεων που το πλαισίωσαν) και την αποδυνάμωση του ΣΥΝ, δηλαδή της διοικούσας γραφειοκρατίας του, η οποία δεν θα μπορεί πια να επηρεάζει τις εξελίξεις και τις διαδικασίες της συνεργασίας, τουλάχιστον με τον ηγεμονικό τρόπο που το έκανε. Είναι κοινό μυστικό ότι στο ΣΥΡΙΖΑ ο Αλαβάνος είχε ήδη δημιουργήσει μια πολυσυλλεκτική ομάδα που συνεργαζόταν, μακριά από την κομματική καμαρίλα του ΣΥΝ. Και βέβαια, η κίνηση αυτή στρέφεται και κατά της τάσης του Αριστερού Ρεύματος που τον ανέδειξε στην ηγεσία, στο βαθμό που η πλειοψηφία της επιθυμεί να χρησιμοποιεί τον ΣΥΝ ως εργαλείο πίεσης για τον καθορισμό των πολιτικών συνεργασίας και των ιδεολογικών παραμέτρων αυτής.
Με την αυστηρή προϋπόθεση ότι δεν συντρέχουν πραγματικοί προσωπικοί λόγοι, ο Αλαβάνος επιχειρεί μια βαθιά τομή στον πολιτικό του χώρο. Αν πετύχει, δημιουργεί νέα δεδομένα που πιθανώς να μονιμοποιήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ως ένα σημαντικό παράγοντα του υπό διαμόρφωση πολιτικού σκηνικού. Η επιτυχία δεν θα είναι καθόλου εύκολη. Η κομματική γραφειοκρατία του ΣΥΝ, παρά τις αναμεταξύ της διαφορές, δεν πρόκειται να αυτοχειριαστεί συναινώντας στον πολιτικό της παροπλισμό. Θα αντισταθεί σθεναρά με ενδεχόμενες διαλυτικές συνέπειες για το σύνολο του πολιτικού χώρου, ίσως και του ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα, σε όλες αυτές τις εξελίξεις απουσιάζει ο ιδεολογικός παράγοντας, πράγμα που καθιστά το όλο εγχείρημα μια (επιτυχημένη ή αποτυχημένη) πολιτική ακροβασία με σαφή όρια ανάπτυξης.
Ούτως ή άλλως οι εξελίξεις των επομένων ημερών θα δείξουν προς τα πού πάει το πράγμα και ποια τα κίνητρα της ενέργειας αυτής του Αλαβάνου.

Ακόμη και αν η παραπάνω απόπειρα μιας πρώτης ανάγνωσης των εξελίξεων, είναι πρόωρη ή ελλιπής, θεωρώ ότι οι πολιτικές προϋποθέσεις που θα επέβαλαν ένα τέτοιο εγχείρημα (από τον Αλαβάνο ή άλλους, δεν έχει μεγάλη σημασία) υπάρχουν εδώ και καιρό. Ο αντίστοιχος διάλογος είναι γνωστό ότι έχει ξεκινήσει άτυπα ήδη από την αποτυχημένη προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ το 2004, συνεχίστηκε «υπόγεια» κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο και εντείνεται όσο υποχωρεί, φυσιολογικά, η μετεκλογική ευφορία.

Advertisements

Ετικέτες: , ,

25 Σχόλια to “Η αποχώρηση Αλαβάνου”

  1. Χ. Μόρφος Says:

    Η πρώτη ανάγνωσή σου των εξελίξεων μπορεί να είναι ταχύτατη, αλλά είναι πλήρης. Για να πω την αλήθεια, ούτε καν μου είχε περάσει απ’ το μυαλό αυτή η μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ είτε προς το «καλό» είτε προς το «κακό». Πολύ ενδιαφέρον… Ας περιμένουμε και θα δούμε αν οι του ΣΥΝ θα επιλέξουν το δρόμο της «αρετής» ή της «κακίας».

  2. J.McManus Says:

    Συμφωνώ με τον προαλαλήσαντα!

  3. «Της Μεταπολίτευσης χαμένη γενιά» Φατμέ/Ν.Πορτοκάλογου « The Εvil MacManus Diaries Says:

    […]  [Update, ενδιαφέρουσα θέση επί του θέματος] […]

  4. manitaritoubounou Says:

    Δυο γρήγορες παρατηρήσεις μονο στα γραφόμενα σου:

    1) Δεν είμαι βέβαιος ότι μοι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ έχουν την πολιτκή βούληση να «αδρανοποιήσουν» τις πολιτικές τους οργάνωσεις. Κλασικό παράδειγμα η ΚΟΕ. Η ΚΟΕ είναι απολύτως αδύνατον να το κανει αυτο.

    2). Αν δεν μπορεί να το κάνει αυτο η ΚΟΕ, εκτιμάς οτι θελει και επιθυμει να το κανει ο ΣΥν και με τις δυο του εκδοχές;

    Προσωπικά θεωρώ ότι η «εκσυγχρονιστική» και εν πολλοίς κοσμοπολίτικη συνιστωσα, αν το κάνει «τελειώνει». Αρα ή δεν το κάνει ή εξωθείται στην πόρτα εξοδου…

    Είδομεν λοιπόν..

    ΥΓ Κατά τη γνώμη υπάρχει ένας ουσιαστικός προσωπικός λόγος του Αλ-Αλ που το ωθεί.λλά περί αυτου λέω να ετοιμάσω κατι στο http://manitaritoubounou.wordpress.com σύντομα…

  5. εξαποδω Says:

    @Χ. Μόρφος

    Αν μη τι άλλο ξεκινάει ένα πολύ ενδιαφέρον «παιχνίδι», όπου θα φανεί αν αυτός ο χώρος θα επιστρέψει στα φυσιολογικά επίπεδα του 3% ή θα διατηρήσει και επαυξήσει τη δυναμική του. Πάντως, ιδεολογικά, το ίδιο απογοητευτικός θα παραμείνει, αναμασώντας τα ίδια φληναφήματα.

    @McManus

    Ευχαριστώ για την παραπομπή.

    @Μανιτάρι

    Να είσαι βέβαιος ότι οι ηγεσίες των οργανώσεων που ανέφερες είναι εκείνες που σπρώχνουν προς τα εκεί, διότι μόνο τότε θα μπορούν να έχουν πραγματικά λόγο μέσα στο ΣΥΡΙΖΑ, όταν ηττηθεί ο ηγεμονισμός του ΣΥΝ. Αλλιώς μια ζωή στην από κάτω θα είναι!
    Η γνώμη μου είναι ότι ούτε η «εκσυγχρονιστική» αλλά ούτε και η «αριστερή» γραφειοκρατία του ΣΥΝ επιθυμούν μια τέτοια εξέλιξη και γι’ αυτό δύσκολα θα συναινέσουν. Τα πράγματα αποκτούν, όμως, συχνά μια δυναμική αυτόνομη που μπορεί να υπερβεί και τις δύο τάσεις.

  6. regimientocinqo Says:

    Σημειώνεις προς το τέλος:
    «Παράλληλα, σε όλες αυτές τις εξελίξεις απουσιάζει ο ιδεολογικός παράγοντας, πράγμα που καθιστά το όλο εγχείρημα μια (επιτυχημένη ή αποτυχημένη) πολιτική ακροβασία με σαφή όρια ανάπτυξης.’
    Νομίζω ότι το πραγματικό ζητούμενο είναι αυτό. Τί θέλει να πει – και να κάνει -ο ποιητής δηλαδή..Ή πιο «αριστερά» θα τον πάει το ΣΥΡΙΖΑ ή πιο δεξιά. Και από το περιεχόμενο της κουβέντας θα προκύψει και το τελικό συμπέρασμα.
    Κατά τα άλλα, όντως φαίνεται σαν κίνηση του Αλ. που στοχεύει στην περιθωριοποίηση του συγκεκριμένου κομματικού μηχανισμού του ΣΥΝ. Όμως όση «δυναμική» και να χάρισε στο ΣΥΡΙΖΑ η ΚΟΕ π.χ. ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο κόσμος του ΣΥΝ. Αυτό το 3% που προέρχεται από το πρώην Εσωτ., την ΕΑΡ, που προήλθε από το ΚΚΕ.Και το 5,03% που πήρε τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τόσο μεγαλύτερο από το 3% για να αγνοήσει κανείς το τελευταίο.
    Εκτός, τέλος, κι αν ετοιμάζονται άλλα πράγματα – κι όχι με τις συνιστώσες…- κι ο Αλ. «κάνει παιχνίδι» διευκολύνοντας κεντροαριστερά ενδεχόμενα..

  7. frankiethecat Says:

    Το καταστημα Συριζα θα συνεχισει την αυξηση των πωλησεων εως του ποσου 7-8% μετα ταυτα αγνοειται η τυχη του. Μην δινουμε και πολυ σημασια στην ενδοχωρα του κρανιου τους , τους παει το χυμα του λαου και ειδικα η χυμα νιοτη. Ειναι σαν ενα cadget το ολο concept που τους διακρινει.Το θεμα ειναι ποσα χρονια θαχει περαση, 3 ή 5 ; μια μικρη εκδοχη των Πρασινων εν Ελλαδι με καθυστερηση 15 χρονων και ενω οι συνθηκες ειναι αντιθετες πλην του χυμα στοιχειου λογω του βουρκου και της λασπης που κυριαρχει στη χωρα τα τελευταια 20-25 χρονια. Ειναι τοσο απλο … οσο θυμαμαι και τον αλλο που ελεγε περι Γκραμσιανης πρακτικης και θεωρητικης οτι χαρακτηριζει τον ΣΥΝ παθαινω κατι … Το εργο θα παιχτει μεταξυ Παπαδημουλη , Δραγασακη και Τσιμπλα και καλα θα κανουμε να το απολαυσουμε ως θεατες και ενιοτε ως χαβαλεσχολιαστες … τοσο αξιζουν 😉

  8. frankiethecat Says:

    να διευκρινησω επισης για το ορθον του θεματος , οτι στην ουσια εχουμε ενα συγκερασμο του γερμανικου και ιταλικου μοδελλου … γιαυτο και αυτες οι ατελειωτες τερατογενεσεις του Συν .. πανε να παντρεψουν δυο σκηνικα ολως διαφορα αλλα βολικα για τους μετεχοντες αλλλα κυριως για τους Βασικους Μετοχους του καταστηματος Συριζα-Συν κλπ κλπ

    μπλιαχ πραγματα δηλαδη

  9. antisynaspismos Says:

    θα παει να χαρει τα πλουτη του απο τις ληστειες των ψευτοαναρχικων και θα συνεχισει να στελνει προβατα για να κανουν φασαριες στην Αθηνα … με την προσθηκη των αλλων αριστερων ( του Δηκκι ) δε θα χει προβλημα το βρωμοκομμα του να μπει στην βουλη εκτος αν παψουν τα ΜΜΕ να τα εχουν στα χερια τους οι αριστεροι

  10. gregykapogeorge Says:

    Οι προσωπικοί λόγοι δεν «παίζουν», αν αληθεύει η προκλητική κατά την γνώμη μου πρότασή του για Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΝ.

    Πολύ σωστός!

  11. Vrennus Says:

    Στέρεα ιδεολογική συγκρότηση σ’ εναν υπο διαμόρφωση πολιτικό σχηματισμό και σ’ έναν κόσμο υπό συνεχή διαμόρφωση δεν μπορεί να υπάρξει. Ο ιδεολογικός αχταρμάς δεν είναι μόνο χαρακτηριστικό του ΣΥΡΙΖΑ, είναι χαρακτηριστικό του σημαρινού κόσμου όπου μια εποχή σβήνει ενώ η καινούργια δεν έχει ακόμη καλά φανεί. Η ιδεολογία θα συγκροτηθεί, πρέπει να συγκροτηθεί, μέσα από την πολιτική πράξη και όχι να την καπελώσει «από τα πάνω». Η απουσία του ιδεολογικού παράγοντα μπορεί και να είναι πλεονέκτημα για το ΣΥΡΙΖΑ στη συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία, αρκεί να μην εκπέσει σ’ ένα χυδαίο εμπειρισμό.

  12. εξαποδω Says:

    @regimientocinqo

    Πράγματι, η πλειοψηφία της βάσης του εγχειρήματος του ΣΥΡΙΖΑ είναι ο χώρος της «ανανέωσης» και οι «μεταμεληθέντες» του ΚΚΕ. Όμως, αν θυμάμαι καλά, το ποσοστό συσπείρωσης των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με το 2004 (όταν το σχήμα στηρίχτηκε πρακτικά στον ΣΥΝ αποκλειστικά) ήταν 60-65%. Αυτό σημαίνει ότι το 3% του 2004 έγινε 2% το 2007. Άρα, στην ουσία, προστέθηκε ένα 3% ακόμη για να φτάσουν στο 5%. Διόλου ευκαταφρόνητη αύξηση, δεν νομίζεις;

    @frankie

    Το εργο θα παιχτει μεταξυ Παπαδημουλη , Δραγασακη και Τσιμπλα…

    Κι εκείνος ο έρμος ο Λαφαζάνης, τίποτε;

    @antisynaspismos (ή μάλλον @filoxountismos)

    Σε λάθος ιστολόγιο μου φαίνεται μπήκες για να ρίξεις τη χολή σου. Μπορεί στην ιδεολογική σου νύχτα όλες οι γελάδες να είναι ίδιες. Στην πραγματικότητα δεν…

    @greg

    Έτσι νομίζω κι εγώ!

    @Vrennus

    Νομίζω ότι μέσα από την πολιτική πράξη θα αποσαφηνιστεί η ιδεολογία. Συνάμα, εγώ πιστεύω ότι υπάρχει ιδεολογική κατεύθυνση της ηγετικής ομάδας του ΣΥΝ, μόνο που καμουφλάρεται προς όφελος βραχυπρόθεσμων πολιτικών συμφερόντων. Και αυτό ούτε έντιμο είναι, ούτε επιβοηθητικό για την πορεία των πραγμάτων.

  13. erythros Says:

    Αν οι τάσεις επιθυμούν να συγκροτήσουν ενιαίο χώρο, θα πάνε τελικά σε χοντρό στρογγύλεμα των απόψεών τους. Διαφορετικά, ΚΟΕ και ΔΕΑ πώς θα τα βρούνε

    Ιδεολογικά, όμως, ο χώρος αυτός παραμένει μικροαστικό. Αδυνατεί ή και δεν θέλει να προσεγγίσειτις εργατικές μάζες και αυτό δεν φαίνεται με τίποτα να αλλάζει. Η κοινωνική του αναφορά παραμένει το στρώμα των διανοούμενων -κυρίως των εχόντων μία κάποια οικονομική επιφάνεια- όπως και η φοιτητική νεολαία (εδώ βέβαια παραμυθιάζονται τα μέλη του και νομίζουν ότι παραμυθιάζουν και τον κόσμο ότι το φ.κ. «ανήκει» στον ΣΥΡΙΖΑ) και φυσικά μεσαία και κάποια ανώτερα στελέχη του δημοσίου. Στον εργατικό κόσμο δεν έχει καμία ουσιαστική παρουσία, είτε ως παράταξη αλλά και σαν ιδεολογία δεν φαίνεται να επηρεάζει ιδιαίτερα.
    Θεωρώ πως το όλο εγχείρημα αφορά περισσότερο σε αυτή τη φάση να ασκηθεί εκλογική πίεση προς το ΠΑΣΟΚ, να τραβήξει ψηφοφόρους. Ενδεχομένως να ξεπεράσει καιτ ο ΚΚΕ εκλογικά, αλλά αυτό που επιθυμεί είναι -κατά την άποψή μου -να δημιουργήσει τους δικούς του όρους για την συγκρότηση της «μεγάλης αριστεράς» μαζί με το ΠΑΣΟΚ και άλλους προθύμους. Παρότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα συναντήσει -τυπικές- δυσκολίες με τον εκλογικό νόμο που ετοιμάζεται (και εφόσον ψηφιστεί), ίσως το σύστημα προωθήσει αυτή την θέση, ως μία εναλλακτική «αριστερή» διακυβέρνηση και διαχείριση.

  14. sofistis Says:

    Πάντως υπέρ του Τσίπρα έχει ήδη αρχίσει να προπαγανδίζει ο Πρετεντέρης και αυτό δεν μου αρέσει καθόλου. Δίκιο δεν έχω;

  15. ritsmas Says:

    Η γνώμη μου είναι ότι οι τόσο συχνές αλλαγές και μεταλλάξεις της «πεφωτισμένης » αριστεράς στην Ελλάδα δεν είναι προς όφελος κανενός. Ούτε της ίδιας της αριστεράς , ούτε των άλλων πολιτικών χώρων. Στη σημερινή δυσβατη εποχή, το να βρεί και να διατηρήσει μια ταυτότητα η αριστερά ( μακράν ίσως των μεταπολιτικών φυσιογνωμιών της ) είναι υπόθεση κάθε άλλο παρα βατή. Ως προοπτική νομίζω ότι παει γαντι στο ΠΑΣΟΚ που αγωνιά για να διεισδύσει στο χωρο του Συνασπισμού – Συριζα και να αλλιεύσει ψηφοφόρους.
    Ο Τσιπρας ειναι ωραίο παιδί κι εχει μια ρητορική ροπή. Οκ. Φτάνει αυτό όμως ; Εχει την ωριμότητα να σύρει ένα τόσο ασταθές και κατακερματισμένο από τα χρόνια καράβι ; Ερωτηση ειναι, δεν ειναι τοποθέτηση.
    ευχαριστώ ριτς

  16. a8lios Says:

    Εγώ με τι σειρά μου να πώ πως, από την αρχή του σχηματισμού του ΣΥΡΙΖΑ (μπροστά σε αυτές τις εκλογές) υπήρχε κόμος του ΣΥΝ που μιλούσε και για προοπτική ενιαίων οργάνων κτλ.
    Και τότε διαφωνούσαν οι υπόλοιποι. Το είχα δεί και ο ίδιος σε μια συζήτηση που είχα περάσει μια βόλτα.

    Τώρα τί να πώ; Αν πάνε προς τα εκεί, κακό του κεφαλιού εκείνων των συνιστωσών του που έχουν (φρούδες) ελπίδες πως από αυτό το σχηματισμό μπορεί να βγεί κάτι το προοθητικό για το λαϊκό κίνημα.

    Απλά θα ενσωματωθούν στη λογική του ΣΥΝ. (Άντε στη καλύτερη να έχουμε και κάμποσες αποχωρήσεις).

    Όσο για τους Παπαγιαννάκη-Δραγασάκη-Τσίπρα, εγώ νομίζω από τους τρείς μάλλον Δραγασά.
    Παλιά πουτάνα από τη μία, από την άλλη Παπαγανάκης σημαίνει ΣΥΡΙΖΑ τέλος.
    Και ο Τσίπρας από την άλλη έχει αρχίσει να γίνετε αντιληπτό ότι φλερτάρει με τα ΜΜΕ.

    Για ένα κομμα που θέλει να ψαρεύει σε «αγωνιστικά» νερά, αυτό δε κάνει.

    Δραγασά επομένως.

    Πάντως ό,τι και να βγεί, η κοινή δράση, τουλάχιστον αυτή, τα «φόρουμ συζητήσεων» και άλλα τέτοια με το ΠΑΣΟΚ εγώ τα θεωρώ σίγουρα το επόμενο διάστημα…

    Το σίγουρο είναι ότι θα γελάσουμε.

  17. Τα ωραία της ημέρας « A8lios Weblog Says:

    […] Η αποχώρηση Αλαβάνου , η επιστροφή , ο καφές και η εθνική μειοδοσία , η είσοδος στην παραγωγική διαδικασία , …θα ήθελα . Καλά να ‘μαστε να τα διαβάζουμε! Τώρα που το ‘πα, ώρα για διάβασμα… […]

  18. εξαποδω Says:

    @σοφιστής

    Εκτός αν το κάνει επίτηδες για να τον «κάψει». Δεν είδες και ο Βαγγέλας στο ΠΑΣΟΚ, που τον προπαγάνδιζε ο Πρετεντέρης, πώς κατέληξε; 🙂

    @ερυθρός

    Το «χοντρό στρογγύλεμα απόψεων» που αναφέρεις έχει γίνει ήδη, κατά τη γνώμη μου. Με εξαίρεση ίσως το ΔΗΚΚΙ, το οποίο είναι στην καρακοσμάρα του (ούτως ή άλλως την προεκλογική επιχορήγηση ορεγόταν, τώρα ετοιμάζεται για «έξοδο», νομίζω).

    @ritsmas

    Μου άρεσε ο χαρακτηρισμός «πεφωτισμένη αριστερά»! Τον Κανελλόπουλο ποιος κάνει;

    @άθλιος

    Ενδιαφέρων ο συλλογισμός περί Δραγασάκη!
    Δεν σου κάνει εντύπωση που ούτε να ακούνε δεν θέλουν για τον Λαφαζάνη; Έχουν οργιάσει οι «δημοσιογραφικές πληροφορίες», σήμερα, για το πόσο ανεπιθύμητος είναι στην πλειοψηφία της Κουμουνδούρου!
    Πάντως έχεις απόλυτο δίκιο για την επιθυμία μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο σχήμα από πολλούς συμμετέχοντες. Αυτό ακριβώς το κλίμα είχα κι εγώ υπ’ όψιν μου. Μάλιστα, από την επομένη των εκλογών ψυθιριζόταν ότι αρχές του έτους θα λαμβανόταν πρωτοβουλία (από ανένταχτους κυρίως, όπως ο Δρίτσας) η οποία θα έθετε επίσημα προς συζήτησιν το θέμα. Ίσως να τους πρόλαβε τελικά ο Αλαβάνος…

  19. Λάμπρος Says:

    Το μεγάλο νέο της εβδομάδας για την αριστερά δεν είναι ο Αλαβάνος. Είναι τα σχόλια του Ριζοσπάστη για το θέμα. Εχει ενδιαφέρον να ρίξετε μια ματιά στο φύλλο της 29/11 και θα διαβάσετε ένα ήπιο κείμενο, που θα τρίβεται τα μάτια σας. Η εκτός γραμμής θα έιναι ο αρθρογράφος, η κάτι συμβαίνει…

  20. Λάμπρος Says:

    Επίσης να πω πως για το ΚΚΕ απ οτι φαίνεται, και εφόσον δεν μπορεί να τρέξει πολιτική πρόταση στον λαό, έχει έναποθέσει τις ελπίδες του στην ενδεχόμενη συνεργασία ΣΥΝ-ΠΑΣΟΚ. Εχει πέσει γραμμή από την ιδεολογική του επιτροπή, και από ΠΓ μέχρι το τελευταίο ζαβό στην γειτονιά, προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο οτι ο ΣΥΝ θα συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ.
    Οσο για τις εκτιμήσεις του Ερυθρού σχετικά με την δυείσδηση στην κοινωνία τα λαικά στρώματα κλπ πραγματικά δεν περισσεύει κάτι για την υπόλοιπη αριστερά από την εργατική τάξη, γιατί σύσσωμη στηρίζει το ΚΚΕ.
    Και ιδιαίτερα η εργατική νεολαία που κάθεται σούζα μπροστά του.
    Νέος πρόεδρος του ΣΥΝ θα έιναι ο Χουντής, και αυτό θα φέρει μεγάλη αναστάτωση στο ΚΚΕ που θα έχει σε λίγο νέο Γραμματέα έναν σχεδόν κομμουνιστή ψηλόάσχετο με το παγκόσμιο κομμουνιστικό και εργατικό κίνημα.

  21. ritsmas Says:

    επι της ουσίας δεν απαντάει κανείς ; Καλός ο πειραιώτης Δριτσας και ο Δραγασακης και ολοι οι άνθρωποι της «πεφωτισμένης » αριστεράς ( που σχολιαζει με χιουμορ και ψιλοειρωνεια φαντάζομαι ο οικοδεσπότης ), αλλά μπορεί καποιος απ αυτούς να δωσει το στιγμα, το εναυσμα, την κινητικότητα που χρειαζεται ενα τόσο μικρό κόμμα; Νομιζω ότι θα γυρίσει στις εποχές του κατω του 3%

  22. a8lios Says:

    E ας γυρίσει ρε ριτσμας, εμένα γιατί πρέπει να με κόφτει?

    @Λάμπρος
    Πολύ ονειρεύεσαι εσύ καμάρι…

    @Εξαποδώ
    Καλά δεν έχω ιδέα ποιοι ακούγονται. Απλά από τους 3 που αναφέρατε ποντάρω στον Δραγασά. Που αν βγει βέβαια, θα πρόκειται για ακόμα μια νίκη για το «νησί της αντεπανάστασης»!

  23. regimientocinqo Says:

    @ritsmas
    Από άρρωστα δέντρα παίρνει κανείς σάπιους καρπούς. Πόσο ακόμα «κινητικότητα» να δώσει κανείς σε ένα κόμμα – «σκηνικό»;
    @Λάμπρος (και λοιποί συντάκτες της «Αυγής»)
    Δεν μας έγραψες σε ποια σελίδα σχολιάζει τα του ΣΥΝ ο Ριζοσπάστης. Έτσι να ξέρουμε πόσο δυνατά αξιολογεί τα γεγονότα…

  24. erythros Says:

    Από ό,τι έμαθα, είναι όντως προσωπικοί οι λόγοι που την κάνει ο Αλέκος.

    Για το στρογγύλεμα, περιμένω να δω τί θα γίνει με κυπριακό και μερικά άλλα. Η τάση είναι να τα στρογγυλέψουν εντελώς, αλλά περιμένω για να είμαι τυπικά εντάξει :)))

  25. Χ. Μόρφος Says:

    Οι λόγοι της αποχώρησης είναι προσωπικοί – θέμα υγείας. Απ’ ό,τι έγραφε το «Πρώτο Θέμα» χτες [υπάρχει ηλεκτρονικά στο protothema.gr] ο Αλαβάνος είναι καρδιοπαθής [«κολπική μαρμαρυγή»].

    Όσα για τα υπόλοιπα -και πολύ ενδιαφέροντα- θα τα δούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: